Ολυμπιακός, Κόρι Τζόσεφ: Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία, πώς η ιστορία γίνεται… γιορτή
Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες εξηγεί την προσθήκη του Κόρι Τζόσεφ στον Ολυμπιακό και υποκλίνεται στους Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλο για τον τρόπο που θωράκισαν την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Δεύτερος πιο αγαπημένος τραγουδιστής ο Μητροπάνος. Αγαπημένο τραγούδι η Ρόζα. “Πως η ανάγκη γίνεται ιστορία, πως η ιστορία γίνεται σιωπή”. Οι ανάγκες του Ολυμπιακού γίνονται ιστορία με προσθήκες όπως αυτή του Κόρι Τζόσεφ οι οποίες θωρακίζουν όσο δεν πάει το ρόστερ. Απλά η ιστορία δεν θέλουν να γίνει σιωπή, αλλά μία μεγάλη γιορτή στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου τους.
Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες που είχα χαρακτηρίσει το φετινό ρόστερ του Ολυμπιακού ως το πληρέστερο στην ιστορία του. Επίσης μόλις πριν λίγες ώρες και μετά τη νίκη επί της Εφές ανέφερα πως κανείς δεν ξέρει αν θα κατακτήσει ο Ολυμπιακός τη φετινή Euroleague, ωστόσο εξέφραζα τη σιγουριά μου για την παρουσία του στο Final 4 αρκεί να έχει υγεία.
Ήρθε από το πουθενά η προσθήκη του Κόρι Τζόσεφ για να πείσει κάθε “Θωμά” πως οι ερυθρόλευκοι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να φτάσουν μέχρι το τέλος του δρόμου και η πέμπτη διαδοχικά παρουσία σε Final 4 να καταλήξει με αυτούς να πανηγυρίζουν το βράδυ της 24ης Μαΐου.
Πολλοί ισχυρίζονται πως οι Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος ξόδεψαν περισσότερα από 44.000.000 στο φετινό μπάτζετ επειδή θέλουν να το σηκώσουν στην έδρα του Παναθηναϊκού και να δημιουργήσουν στους οπαδούς της ομάδας ένα παραμύθι ανάλογο με αυτό της ομάδας ποδοσφαίρου και την δική της ευρωπαϊκή κατάκτηση της κορυφής στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Θεωρώ πως θα έκαναν παρόμοιες κινήσεις ακόμη κι αν το Final 4 διεξαγόταν στον Ήλιο. Είναι κίνητρο για όλους, αλλά όχι μεγαλύτερο από την κατάκτηση της κορυφής. Μίας κορυφής που τους ξεφεύγει τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Άλλοτε μέσα από τα χέρια τους και άλλοτε με αυτά κατεβασμένα.
Κίνηση με άκρα μυστικότητα ο Τζόσεφ
Ετσι κι αλλιώς ο Ολυμπιακός προσπαθεί να κινείται με μυστικότητα τα τελευταία χρόνια, αλλά έφτασε στο άλλο άκρο. Χωρίς ίχνος ή ιδέα προσθήκης, ξάφνιασαν φίλους και εχθρούς ανακοινώνοντας έναν παίκτη που μετρά κάτι λιγότερο από 1000 ματς στο NBA και έκλεισε την περασμένη σεζόν πενταδάτος σε σειρά play offs. Με διεκπεραιωτικό ρόλο, αλλά βασικούρα.
Για το timing τα έχω αναφέρει εκατοντάδες φορές. Αν ο Νιλικίνα το πρωί της Τετάρτης δεν έθετε εαυτόν εκτός ματς με την Εφές λόγω ενοχλήσεων, δεν θα υπήρχε η σκέψη για τον Τζόσεφ. Ειδικά αν ο Μόρις ήταν υγιής.
Η θέση 1 εδώ και μήνες ταλαιπωρεί τον Ολυμπιακό. Αρχικά λόγω λανθασμένων χειρισμών το καλοκαίρι. Ο Έβανς χτύπησε ξανά. Η ανάγκη έφερε τον Νιλικίνα που δεν ήταν αυτό που έλειπε εκείνη την περίοδο και μετά η νέα αυτή ανάγκη έφερε τον Μόρις που έβαλε τα πράγματα σε μία νορμάλ μπασκετική σειρά. Διότι ο Νιλικίνα ως τρίτος με συγκεκριμένο ρόλο είναι μια χαρά.
Το θέμα όμως με τον Γάλλο είναι πως το σώμα του μοιάζει αρκετά εύθραυστο για διοργάνωση με τόση ένταση. Μία παίζει, τρεις είναι τραυματίας. Ήρθε και το διάστρεμμα του Μόρις και πάλι έμεινε ο Γουόκαπ να τραβάει το κουπί μόνος του παίρνοντας βοήθειες από Φουρνιέ, Ντόρσεϊ, ΜακΚίσικ εσχάτως.
Ο διεθνής γκαρντ παίζει καταπληκτικά, αλλά μην ξεχνάμε πως επιβαρύνεται με υπερβολικό χρόνο συμμετοχής. Και ο Γουόκαπ δεν πρέπει να καεί και μία ωραία μέρα να γίνει άσχημη με τον νατουραλιζέ γκαρντ να μένει από μέση.
Ο Τζόσεφ έρχεται λοιπόν να του δώσει ανάσες και να βοηθήσει τον Μπαρτζώκα να πάψει να σκέφτεται αλχημείες για να καλύψει το κενό του point guard. Αν και με 4 άσσους παίξει ξανά η ομάδα με έναν στη δωδεκάδα της, τότε τι να πω…
Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου
Και πως θα χωρέσουν όλοι αυτοί όταν θα είναι υγιείς; Εύλογη η απορία όλων. Δεν θα χωρέσουν. Ενας δεν θα παίζει κι ο άλλος θα παίζει λίγο. Ποιος; Αρχικά ας δούμε τον Νιλικίνα να αποκτά συνέπεια ως προς την διαθεσιμότητά του.
Ο Τζόσεφ έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτά του Μόρις και καμία σχέση με αυτά του Νιλικίνα. Ο Καναδός είναι άριστος χειριστής, οργανώνει, πασάρει και σουτάρει σε average επίπεδο και μπορεί να απορροφήσει την πίεση στη μπάλα των αντιπάλων. Επίσης έχει να παίξει 11 μήνες οπότε θα χρειαστεί ένα μικρό διάστημα να βρει ρυθμό. Στην άμυνα υστερεί.
Σήμερα 24 Ιανουαρίου και μέχρι το Κύπελλο Ελλάδας περίπου δεν υπάρχει η σκέψη να αποχωρήσει παίκτης από το ρόστερ. Ο Ολυμπιακός πήρε τον Τζόσεφ για να αισθανθεί ασφαλής στη θέση του point guard και όχι για να αντικαταστήσει κάποιον. Ετσι κι αλλιώς τον Μόρις δεν προλάβαμε να τον δούμε, αλλά όσο τον είδαμε μια χαρά έπαιξε. Τον Γάλλο σπάνια τον βλέπουμε. Μετά έχει ο Θεός.
Στο μυαλό μου η σειρά του Μπαρτζώκα τον Μάρτιο που θα έχει αποκτήσει ρυθμό ο Καναδός και αν όλοι είναι διαθέσιμοι θα οριοθετηθεί ως εξής: Γουόκαπ, Τζόσεφ, Μόρις, Νιλικίνα. Μόνο το 3 με το 4 θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες της τακτικής και του εκάστοτε αντιπάλου.
ΥΓ: Το τερμάτισαν οι Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος φέτος. Δεν υπάρχει κάτι που να μπορούσαν να κάνουν και να μην το έκαναν. Βαθιά υπόκλιση.