Οι “Χέιζ-Ντέιβις” του καλοκαιριού: Αυτοί είναι οι NBAers που θα κυνηγήσουν οι ομάδες της EuroLeague το 2026

Από σίριαλ σε σίριαλ, η EuroLeague ζει τους τελευταίους αρκετούς μήνες μία κατάσταση που δείχνει ότι οι ομάδες της ζουν σε μία “χρυσή εποχή”.

Ο ανταγωνισμός έχει εκτοξευθεί, τα ποσά έχουν ξεφύγει, τα 3.000.000 και τα 4.000.000 ετησίως είναι ποσά που βλέπουμε με μεγαλύτερη συχνότητα από ποτέ, τα 5.000.000 είναι το επόμενο φράγμα που θα σπάσει με περισσότερους από 3-4 παίκτες να τα βάζουν στους λογαριασμούς τους και ουδείς μπορεί να μαντέψει πού θα φτάσει το κοντέρ.

Ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις είναι ο τελευταίος, χρονικά, για τον οποίο έγινε/γίνεται μάχη, όμως το καλοκαίρι η αγορά θα έχει ακόμη μεγαλύτερα ονόματα τα οποία έχουν ήδη στοχεύσει οι οργανισμοί της EuroLeague.

Κάποιες περιπτώσεις μοιάζουν ακραία δύσκολες, όμως μετά από την έλευση του Εβάν Φουρνιέ, τις επαφές Παναθηναϊκού – Βαλαντσιούνας και τις “λευκές επιταγές” που δίνονται, όλα είναι πιθανά. Διότι ακόμη και το 1%, συνιστά πιθανότητα.

Οι παίκτες στο πρώτο ράφι

Η κατηγορία των παικτών που θα είναι δύσκολο να πεισθούν να περάσουν τον Ατλαντικό. Δεν θα είναι δύσκολο να βρουν συμβόλαιο στο NBA, όμως τα ποσά δεν θα είναι πολύ μεγάλα και αυτά τα ποσά πιθανότατα θα μπορούν να τα κοντράρουν κάποιες ομάδες της EuroLeague.

Ο Νίκολα Βούτσεβιτς (35, 2μ.08) θα ολοκληρώσει τη 15η σεζόν του στο NBA. Είναι πλέον παίκτης των Σέλτικς, έχει ακόμη πράγματα να δώσει, έχει όμως και τρανταχτές αδυναμίες για το NBA του 2026.

Έχει βγάλει 216 εκατομμύρια δολάρια, είναι οπαδός του Ερυθρού Αστέρα, παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον τη EuroLeague και θα σκεφτεί τον πρωταθλητισμό στην Ευρώπη αν χάσει το status του πενταδάτου.

Στη Βοστώνη είναι δεύτερος σέντερ, πίσω από τον Νιμίας Κέτα, αν και λογικά θα τον προσπεράσει σύντομα. Σε αυτά τα 15 χρόνια στις ΗΠΑ, ο αμερικανοθρεμένος Μαυροβούνιος (φοίτησε σε high-school και σε πανεπιστήμιο από το 2007 έως το 2013) μετράει 17.2 πόντους, 10.4 ριμπάουντ και 2.9 ασίστ ανά 31.3 λεπτά σε 1022 αγώνες κανονικών περιόδων.

Ο Γιουσούφ Νούρκιτς (31, 2μ.11) κάνει καλή σεζόν στη Γιούτα (11 πόντοι, 10.3 ριμπάουντ, 4.9 ασίστ ανά 26.5 λεπτά), παραμένει σε παραγωγική ηλικία, όμως δεν θα βρει μεγάλο συμβόλαιο, ούτε πρωταγωνιστικό ρόλο στην offseason.

Μπορεί να μείνει στο NBA για μερικά ακόμη χρόνια με συμβόλαια 6-8 εκατομμυρίων ετησίως (μικτά), ποσά που όμως θα μπορεί να βρει και στην Ευρώπη (καθαρά) για να είναι starter και σημείο αναφοράς. Σε 12 χρόνια στις ΗΠΑ έχει 11.8 πόντους, 8.9 ριμπάουντ και 2.6 ασίστ ανά 24.4 λεπτά σε 629 αγώνες κανονικών περιόδων.

Ο Μπόγκνταν Μπογκντάνοβιτς (33, 1μ.96) βρίσκεται σε κάθετη πτώση εδώ και δύο χρόνια. Τη σεζόν 2024/25 είχε 10.8 πόντους ανά 25 λεπτά σε 54 αγώνες με Χοκς και Κλίπερς και φέτος είναι μία μέσα-δύο έξω στην ομάδα του Λος Άντζελες (7.6 πόντοι ανά 21.9 λεπτά σε 17 αγώνες).

Με 133 εκατομμύρια σε εννέα χρόνια, έχει εξασφαλίσει το μέλλον του και ήδη δέχεται έντονη πίεση από την Φενέρμπαχτσε, χωρίς όμως η τουρκική ομάδα να παίζει μόνη της. Υπάρχει ανταγωνισμός κι αν ο “Μπόγκι” είναι υγιής, μπορεί να διαλύσει τους πάντες στη EuroLeague.

Έχει συμβόλαιο για την περίοδο 2026/27, με option των Κλίπερς όμως. Η απόφαση πρέπει να παρθεί έως τις 30 Ιουνίου. Θεωρείται δεδομένο ότι οι Κλίπερς δεν θα τον κρατήσουν.

Αυτοί που θα τα πάρουν “χοντρά”

Σε αυτή την κατηγορία βρίσκονται παίκτες που αν θέλουν να μείνουν στο NBA, θα το καταφέρουν, αλλά με χαμηλές αποδοχές. Αν αποφασίσουν να έρθουν στην Ευρώπη, αυτά τα ποσά θα τα πολλαπλασιάσουν και μάλιστα για δύο ή τρία χρόνια.

Ο Γιόνας Βαλαντσιούνας (33, 2μ.11) είχε συμφωνήσει το περασμένο καλοκαίρι με τον Παναθηναϊκό, ήρθε στην Αθήνα, όμως η ανταλλαγή που τον έστειλε από το Σακραμέντο στο Ντένβερ οδήγησε σε αναβολή της επιστροφής του στην Ευρώπη.

Το συμβόλαιό του για τη σεζόν 2026/27 δεν είναι εγγυημένο, η ομάδα του Ντένβερ πρέπει να αποφασίσει μέχρι τις 30 Ιουνίου αν θα τον κρατήσει, το πιθανότερο σενάριο είναι οι Σβώλοι να ψάξουν κάτι διαφορετικό, κάτι πιο φρέσκο και περισσότερο αθλητικό.

Παίζει πάντως καλό μπάσκετ και γράφει εντυπωσιακά νούμερα σε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής (9 πόντοι, 5.2 ριμπάουντ, 1.3 ασίστ ανά μόλις 14.6 λεπτά σε 41 αγώνες), καθώς ξεκουράζει τον Νίκολα Γιόκιτς, τον καλύτερο σέντερ του κόσμου.

Ο Σιμόνε Φοντέκιο (30, 2μ.01) είναι ο απόλυτα μοντέρνος φόργουορντ για τον οποίο μια ομάδα της EuroLeague πρέπει να σπάσει τον κουμπαρά της. Ο Ιταλός παίζει στους Χιτ, αλλά δεν έχει σημαντικό ρόλο (8.6 πόντοι, 3.3 ριμπάουντ, 1.5 ασίστ ανά 17.4 λεπτά σε 51 αγώνες).

Θα έχει προτεραιότητά του την παραμονή στο NBA, όμως 8.3 εκατομμύρια (τόσα έχει φέτος) δεν θα βρει και στην Ευρώπη είναι από τους παίκτες που μπορούν να στοχεύσουν και σε τρία και σε τέσσερα, ακόμη και σε πέντε εκατομμύρια καθαρά, ετησίως.

Ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε (30, 2μ.01) έκανε το ανέλπιστο, έβγαλε την player-option της επόμενης σεζόν, άφησε 5.78 εκατομμύρια δολάρια και ελπίζει ότι με το δεύτερο μισό στη σεζόν και με την ανταλλαγή του στους Μπουλς θα πείσει κάποια ομάδα του NBA να του δώσει minimum αυτά τα χρήματα για τα επόμενα τουλάχιστον δύο χρόνια.

Αν δεν τα βρει και αν δεν τον προλάβει άλλος, αυτό το συμβόλαιο θα το πάρει στην Ευρώπη. Έχει ξεκαθαρίσει ότι προτιμά τις ΗΠΑ, τον ανταγωνισμό στο υψηλότερο επίπεδο, ξέρει ότι είτε έτσι, είτε αλλιώς, ο τραπεζικός του λογαριασμός θα γεμίσει και τα χρήματα που έχασε τα προηγούμενα χρόνια φεύγοντας από τη Μαδρίτη, θα τα πάρει πίσω και με το παραπάνω.

Μερικές ελκυστικές περιπτώσεις

Ο Τρίσταν Βούκτσεβιτς (23, 2μ.13) έχει παλέψει πολύ για να καθιερωθεί στο NBA, όμως τα σερί Two-Way συμβόλαια δεν τον έχουν βοηθήσει. Νούμερα γράφει (8.5 πόντοι, 3.2 ριμπάουντ ανά 13.6 λεπτά σε 78 αγώνες σε τρία χρόνια), όμως πραγματικό ρόλο δεν έχει στους Γουίζαρντς.

Πολύ δύσκολα άλλος οργανισμός θα τον καλέψει, έστω και ως συμπληρωματικό ψηλό. Καλός σκόρερ, stretch-five με μέγεθος, μέτριος προς κακός αμυντικός, μετά από τρία χρόνια στις ΗΠΑ φαίνεται πως θα γυρίσει στη EuroLeague για να καθιερωθεί σε αυτό το επίπεδο.

Ο Μάξι Κλέμπερ (34, 2μ.08) διανύει την ένατη σεζόν του στο NBA, όμως σερί τραυματισμοί τον έχουν φρενάρει τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Φέτος έχει 2.1 πόντους και 2 ριμπάουντ ανά 11.7 λεπτά σε 26 αγώνες με τους Λέικερς, θα είναι θαύμα αν βρει κάτι περισσότερο από το minimum, η επιστροφή στο Μόναχο δεν θα πρέπει να αποκλειστεί. Η Μπάγερν θα είναι η ομάδα που θα μπορεί να του προσφέρει την ιδανική κατάσταση.

Στις ΗΠΑ έχει βγάλει 70.4 εκατομμύρια δολάρια σε Μάβερικς και Λέικερς.

Ο Ντέιβιντ Τζόουνς-Γκαρσία (24, 1μ.93) είναι παίκτης που έχει ακουστεί πολύ τους τελευταίους αρκετούς μήνες, απ’ όταν ο Γιώργος Μπαρτζώκας τον “ανακάλυψε” στο Summer League του Λας Βέγκας και τον διεκδίκησε για τον Ολυμπιακό.

Έπαιξε στη θυγατρική ομάδα των Σπερς, πήρε μερικές συμμετοχές στο NBA, όμως υποβλήθηκε πρόσφατα σε επέμβαση στον αστράγαλο και είναι εκτός για το υπόλοιπο της σεζόν. Εκπληκτικός κοντός για το επίπεδο των ελίτ ομάδων της EuroLeague, αρκετές θα προσπαθήσουν να τον πείσουν να περάσει τον Ατλαντικό για να παίξει για τουλάχιστον έναν χρόνο στην Ευρώπη.

Και σκόρερ και δημιουργός, ο Δομινικανός είναι παίκτης που μπορεί να μαρκάρει σε όλο το γήπεδο και να κάνει τη διαφορά.

Εν κατακλείδι, με την τρέλα που επικρατεί τους τελευταίους μήνες, όλα (μα ΟΛΑ) είναι πιθανά.

Όλα θα εξαρτηθούν από τον τρόπο με τον οποίο κάθε ομάδα θα διαχειριστεί τους στόχους της, από τον τρόπο με τον οποίο θα τους προσεγγίσει, από το πώς θα τους “πουλήσει” το πλάνο και τον σχεδιασμό της.

Υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις, όπως ο Μο Βάγκνερ, ο Νικ Μπατούμ, ο Σάντρο Μαμουκελασβίλι, ο Τζοκ Λάνταλ, όμως γι’ αυτούς είτε είναι ξεκάθαρη η επιθυμία να συνεχίσουν στο NBA. Ο Βάγκνερ θέλει να είναι στο πλευρό του αδελφού του, ο Μπατούμ δεν “ψήνεται” με την Ευρώπη, ο Μαμουκελασβίλι γράφει νούμερα, ο Λάνταλ είναι ένας καλός backup σέντερ.

Στο τέλος της ημέρας, ακόμη και το 1%, είναι πιθανότητα. Και ακόμη και το 1%, κάποιες φορές αξίζει να το κυνηγήσεις αν μπορεί να σου αλλάξει το μέλλον.