Οι περιπέτειες του “Ντούντα” στη Ρωσία

Ένα από τα πιο σημαντικά παιχνίδια της 10ης αγωνιστικής του Top 16 είναι αυτό ανάμεσα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Αναντολού Εφές. Και οι δύο ομάδες θέλουν τη νίκη, για διαφορετικούς λόγους. Η μεν ΤΣΣΚΑ Μόσχας, για να παραμείνει σε απόσταση βολής από την κορυφή του ομίλου, η δε Αναντολού Εφές για να μην χάσει κι άλλο έδαφος στη βαθμολογία. Η αναμέτρηση της ερχόμενης Παρασκευής (13/03, 19:00), όμως θα έχει και ένα κεντρικό πρόσωπο. Τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος επιστρέφει στη Μόσχα, για μια ακόμα φορά, ως αντίπαλος.

Βλέπετε, την τριετία 2002-2005 ο “Ντούντα” πέρασε από τον πάγκο της ρωσικής ομάδας, με σκοπό να την επαναφέρει στην κορυφή Ρωσίας και Ευρώπης, αντίστοιχα. Κι αν στο πρώτο πέτυχε το στόχο του -και με το παραπάνω- στην Ευρώπη δεν τα κατάφερε, φτάνοντας ισάριθμες σεζόν στο Final Four, εκεί όπου ο ημιτελικός φάνταζε “ανυπέρβλητο εμπόδιο”, ανεξαρτήτως αντιπάλου. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή…

Τη σεζόν 2001-02 η ΤΣΣΚΑ Μόσχας έμεινε μακριά από τίτλους και διακρίσεις, με τον Βαλερί Τιχονένκο στον πάγκο της. Οι άνθρωποι της ομάδας διέκριναν πως χρειαζόταν ένα “ηλεκτροσόκ”, ώστε να αλλάξει η κατάσταση την επόμενη σεζόν. Έτσι, η απόφαση είχε παρθεί. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος ήταν χωρίς ομάδα από το 2001, όταν και αποχώρησε από την ΑΕΚ, συνέχισε την καριέρα του στον πάγκο της “ομάδας του στρατού”.

Όσο για την Euroleague, στην πρώτη, αλλά και στην δεύτερη φάση οι Ρώσοι τα πήγαν πολύ καλά. 12-2 νίκες στην πρώτη φάση και 5-1 στη δεύτερη. Σύνολο 17-3 σε 20 αγώνες. Έτσι, στο Final four της Βαρκελώνης πήγε με καλή ψυχολογία, απέναντι, όμως στην ομάδα που διοργάνωσε την τελική φάση. Την Μπαρτσελόνα. Οι “Μπλαουγκράνα” του Σέβτισαλ Πέσιτς αποδείχθηκαν “ανυπέρβλητο” εμπόδιο, καθώς κέρδισαν με 71-76. Λίγες ώρες αργότερα θα επικρατούσαν και της Μπενετόν Τρεβίζο, κατακτώντας το τρόπαιο, με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας να χάνει και από τη Σιένα στο μικρό τελικό. Αποτέλεσμα; 4η θέση.

Την επόμενη σεζόν ο Νίκος Χατζηβρέττας είχε αποχωρήσει, όμως οι Μάρκους Μπράουν, Σεργκέι Μόνια και Μιρσάντ Τουρκσάν ήρθαν στην ρωσική πρωτεύουσα, κάνοντας ακόμα πιο ισχυρή την ομάδα. Το πρωτάθλημα κατέληξε στα χέρια της για μία ακόμα σεζόν, ενώ το κύπελλο χάθηκε ξανά, αυτή τη φορά από την Ουράλ Γκρέιτ. Στο ίδιο έργο θεατές έμειναν οι Ρώσοι και στην Euroleague. Έφτασε μέχρι το Final Four, έπειτα από εξαιρετική πορεία σε πρώτη και δεύτερη φάση, όμως στον ημιτελικό η Σκίπερ Μπολόνια έκανε την έκπληξη και πήρε τη νίκη με 102-103, αφήνοντας την “ομάδα του στρατού” με την όρεξη.

Η επόμενη αγωνιστική περίοδος φάνταζε ιδανική για τους Μοσχοβίτες. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς συνέχιζε στην ομάδα, απολαμβάνοντας την στήριξη της διοίκησης, η οποία φρόντισε να του δώσει ό,τι ήθελε. Ντικούδης, Μιούρσεπ, Άντερσεν, Γκρέιντζερ (Αντόνιο), Πανόφ, Πασούτι και Κορόλεφ -ναι, ο παίκτης του Πανιωνίου- ταξίδεψαν ως τη Μόσχα. Μέσα σ’ όλα, το Final Four της Euroleague θα διεξαγόταν στην Μόσχα, οπότε ό στόχος ήταν ξεκάθαρος: Η κορυφή της Ευρώπης!

Στον ημιτελικό απέναντι στην Ταού Κεράμικα (νυν Λαμποράλ Κούτσα) των Σκόλα, Πριχιόνι, Χάνσεν, Καλντερόν, Μπετς, αλλά και του φοβερού και τρομερού Άρβιντας Ματσιγιάουσκας, “γκρέμισε” όλα όσα -με τόσο κόπο- έχτιζε όλη τη σεζόν. Ήττα με 78-85 στον ημιτελικό και ιγα μία ακόμα σεζόν έμεινε με το “αν” της πρόκρισης. Ήρθε και η ήττα στον μικρό τελικό από τον Παναθηναϊκό και ολοκληρώθηκε ένα πολύ κακό Final Four, το οποίο ξεκίνησε με όνειρα και κατέληξε να γίνει εφιάλτης.

Κάπως έτσι, λοιπόν, ολοκληρώθηκε η παρουσία του Ντούσαν Ίβκοβιτς στον πάγκο της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ο Σέρβος τεχνικός επανέφερε την “ομάδα του στρατού” στην κορυφή του ρωσικού μπάσκετ, όμως δεν κατάφερε να πετύχει αυτό που ονειρεύονταν και επιθυμούσαν όλοι στην Κόκκινη Πλατεία, την κατάκτηση της Euroleague.

Συνολικά, με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας κατέκτησε:

– 3 πρωταθλήματα Ρωσίας

– 1 Κύπελλο Ρωσίας