Οι Λέικερς παίζουν άμυνα

Οι Λέικερς θέλουν να πάρουν το πρωτάθλημα φέτος. Η έλευση του Άντονι Ντέιβις στο πλευρό του ΛεΜπρόν έγινε ακριβώς με αυτό τον στόχο. Έπειτα από έξι αγώνες έχουν ρεκόρ 5-1 και βρίσκονται στην κορυφή της Δύσης. Το πρώτο δείγμα δείχνει ότι κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση.

Είναι ξεκάθαρο πως οι έξι αγώνες σε είναι σταγόνα στον ωκεανό σε βάθος 82 αγώνων της κανονικής περιόδου. Δεν είναι λόγος για να ενθουσιαστεί κανείς. Είναι όμως ένας λόγος για να αισιοδοξεί κάποιος όταν βλέπει πως κάποια πράγματα πηγαίνουν προς την κατεύθυνση που θέλει, όπως ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή με τους Λέικερς.

Οι “Λιμνάνθρωποι” δεν ενθουσιάζουν. Σε γενικές γραμμές δεν έχουν θέλξει με την απόδοσή τους. Είναι όμως αποτελεσματικοί και μετά την ήττα από τους Κλίπερς στην πρεμιέρα μετράνε πέντε σερί νίκες, έχοντας νικήσει μεταξύ άλλων τους Τζαζ, τους Μάβερικς και τους Σπερς. Το βασικότερο όμως είναι ότι έχουν βάλει τους πρώτους σπόρους στην δημιουργία ενός καλού αμυντικού συνόλου, κάτι που κάνει την διαφορά μέχρι στιγμής.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ ΣΤΟ ΝΒΑ

Οι Λέικερς αυτή τη στιγμή μοιάζουν με αμυντική μηχανή. Έπειτα από έξι αγώνες έχουν θεωρητικά την 3η καλύτερη άμυνα στο ΝΒΑ με 99.3 πόντους παθητικό, αλλά στην πραγματικότητα βάσει defensive rating (πόντοι που δέχονται ανά 100 κατοχές) έχουν την καλύτερη άμυνα στην λίγκα με μόλις 96.3 πόντους ανά 100 κατοχές.

Οι Λέικερς είναι πρώτοι σε κοψίματα (8.2 ανά αγώνα) και 8οι σε κλεψίματα (8.8 ανά αγώνα), ωστόσο την διαφορά κάνουν άλλοι αριθμοί: Οι αντίπαλοί τους σουτάρουν μόλις με 40.2% (2η καλύτερη επίδοση στο ΝΒΑ), σημειώνουν μόλις 9.3 τρίποντα ανά αγώνα (3η καλύτερη επίδοση στο ΝΒΑ) και μάλιστα με ποσοστό μόλις 30.1% (5η καλύτερη επίδοση στο ΝΒΑ), ενώ παράλληλα σημειώνουν μόλις 41.6 πόντους στο “ζωγραφιστό” (5η καλύτερη επίδοση στο ΝΒΑ). Το μοναδικό ψεγάδι στην άμυνα των Λέικερς είναι ότι δέχονται 16.7 πόντους ανά αγώνα σε καταστάσεις αιφνιδιασμού (4η χειρότερη επίδοση στο ΝΒΑ), αλλά… δε μπορείς να τα έχεις και όλα.

Οι Λέικερς έχουν φτιάξει μία ομάδα που δέχεται δύσκολα πόντους, κάτι που βοηθάει να μην φανεί ότι η επίθεσή τους είναι (επιεικώς) μέτρια, αφού σημειώνει μόλις 105.8 πόντους ανά 100 κατοχές (18η στο ΝΒΑ). Έχοντας ύψος σε κάθε θέση, αφού με εξαίρεση τον Έιβερι Μπράντλεϊ (1.88 μέτρα), όλοι οι άλλοι παίκτες της βασικής πεντάδας έχουν ύψος πάνω από 2.00 μέτρα και δύο (Ντέιβις και ΜακΓκί ή Χάουαρντ) πάνω από 2.08 μέτρα, μπορούν να κρύβουν το καλάθι.

ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΓΕΜΑΤΗ ΚΑΛΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ

Οι Λέικερς έβαλαν κάτω τα δεδομένα και αποφάσισαν να χτίσουν μία ομάδα διαφορετική από αυτή που έχει συνηθίσει ο κόσμος της ομάδας στο Λος Άντζελες, που ζητάει θέαμα. Η παρουσία των ΛεΜπρόν Τζέιμς και Άντονι Ντέιβις εξασφαλίζει εξάλλου το απαραίτητο.. σταριλίκι που θέλουν οι φίλοι της ομάδας. Στο σύγχρονο μπάσκετ όμως δε νικάς μόνο και μόνο επειδή έχεις σταρ. Χρειάζεσαι αρχές και στις δύο πλευρές του παρκέ. Βασικά όμως, χρειάζεσαι μία άμυνα για να στηριχθείς.

Οι Λέικερς πήραν το μήνυμα από τις σφαλιάρες που έφαγαν τα προηγούμενα χρόνια και άλλαξαν φιλοσοφία. Η πρόσληψη του εξπέρ της άμυνας Φρανκ Βόγκελ (είχε δείξει εξαιρετικά δείγματα στην Ιντιάνα) ήταν απλώς η αρχή, αφού μετά αποκτήθηκαν παίκτες που για χρόνια θεωρούνται είτε εξαιρετικοί, είτε έστω θετικοί αμυντικοί.

Η απόκτηση του Ντέιβις μπορεί να ενθουσίασε πολλούς επειδή είναι σταρ, αλλά, σε αυτούς που τον ξέρουν, άρεσε επειδή πρόκειται για έναν από τους καλύτερους αμυντικούς ψηλούς στο ΝΒΑ. Την απόκτηση του Ντέιβις ακολούθησαν η ανανέωση των Τζαβέιλ ΜακΓκί (εκ των κορυφαίων μπλοκέρ στο ΝΒΑ), Κεντάβιους Κάλντγουελ-Πόουπ (πολύ καλός στην προσωπική άμυνα) και η απόκτηση των Ντάνι Γκριν (από τους καλύτερους αμυντικούς περιφερειακούς στο ΝΒΑ), Έιβερι Μπράντλεϊ (εξαιρετικός στην άμυνα ένας εναντίον ενός), Τζάρεντ Ντάντλεϊ (εξαιρετικά υποτιμημένος αμυντικός) και – μετά τον τραυματισμό του Κάζινς – του γεμάτου κίνητρο (και εξαιρετικού στην άμυνα ψηλά) Ντουάιτ Χάουαρντ. Τα πρώτα βήματα είχαν γίνει.

Οι Λέικερς είναι πλέον μία ομάδα που έχει περιφερειακούς που μπορούν να μαρκάρουν στη μπάλα ή να κυνηγήσουν γύρω-γύρω από τα σκριν τους αντίπαλους σκόρερ (Γκριν, Μπράντλεϊ, Κάλντγουελ-Πόουπ) και ψηλούς που προσφέρουν ασφάλεια με την άμυνά τους ψηλά (Ντέιβις, ΜακΓκί και Χάουαρντ, ο οποίος μέχρι στιγμής είναι εξαιρετικός).

Στην πραγματικότητα βέβαια, ένα από τα γεγονότα που έχουν κάνει την διαφορά είναι ότι ο ΛεΜπρόν Τζέιμς είναι υγιής και έχει κίνητρο να αποδείξει ότι παραμένει ένας καλός αμυντικός. Έχοντας στο πλευρό του συχνά τέσσερις εξαιρετικούς αμυντικούς (Μπράντλεϊ, Γκριν, Ντέιβις και έναν εκ των ΜακΓκί, Χάουαρντ) σαφώς και είναι πιο εύκολο αυτό, αφού έχει καλύτερη κάλυψη, αλλά αυτό δεν αλλάζει ότι ο Τζέιμς μοιάζει – και είναι – αλλαγμένος. “ Είμαι υγιής και έχω πίσω την έκρηξή μου και την δύναμή μου” δήλωσε ο ίδιος μετά τη νίκη επί των Σπερς, για να συμπληρώσει: “ Πέρυσι έπαιζα με πρόβλημα στον προσαγωγό και δεν μπορούσα να κινηθώ όπως ήθελα, αλλά αυτό άλλαξε. Ο Βόγκελ και ο Ντέιβις με προκάλεσαν να βελτιωθώ στην άμυνα. Δούλεψα πολύ το καλοκαίρι για να βρω πάλι πατήματα και να βελτιώσω τον χρόνο αντίδρασής μου. Τα υπόλοιπα ακολούθησαν”.

ΜΠΗΚΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΒΑΣΕΙΣ

Οι Λέικερς έχουν κάνει ένα εξαιρετικό ξεκίνημα, δείχνοντας κάποιες πρώτες αρχές της νέας φιλοσοφίας τους. Η επίθεσή τους χρειάζεται βέβαια αρκετή δουλειά, αφού συχνά μένει στάσιμη και περιμένει να… σωθεί από τις εμπνεύσεις του ΛεΜπρόν και του Ντέιβις, αφού ο μοναδικός άλλος δημιουργός της ομάδας είναι τραυματίας (Ρόντο) και ο τρίτος καλύτερος σκόρερ της μόλις γύρισε από τραυματισμό (Κούζμα). Στην επίθεση ωστόσο όλοι μπορούν να φανταστούν ότι αργά ή γρήγορα όλα θα μπουν στην θέση τους. Το γεγονός όμως ότι η άμυνα έδεσε τόσο γρήγορα είναι ένα ενθαρρυντικό σημάδι.

Οι Λέικερς έχουν φτιάξει ένα σύνολο με ξεκάθαρα πλεονεκτήματα (σταρ, μέγεθος σε κάθε θέση, αρκετοί σουτέρ στο παρκέ) και μειονεκτήματα (έλλειψη αρκετών δημιουργών, αργά πόδια κοντά στο καλάθι, μικρό βάθος στον πάγκο). Προς το παρόν έχουν καταφέρει να αναδείξουν τα πρώτα και να κρύψουν τα δεύτερα. Αν συνεχίσουν να βελτιώνονται, τότε η σεζόν αναμένεται να κρατήσει αρκετά για την ομάδα του Λος Άντζελες.

AP Photo/Tony Gutierrez