Ο Βάις και το κάρφωμα του θανάτου!

Η αλήθεια είναι ότι ο Φρεντερίκ Βάις θα μπορούσε να κάνει ακόμα μεγαλύτερη καριέρα αν δεν είχε ταλανιστεί από συνεχείς και επίπονους τραυματισμούς, οι οποίοι δεν του επέτρεψαν καν να ολοκληρώσει την καριέρα του με τον τρόπο που θα επιθυμούσε.

Την Πέμπτη 10 Μαρτίου του 2011 αποφάσισε πως δεν μπορεί και δεν πρέπει να καταπονεί περισσότερο τα ήδη ταλαιπωρημένα γόνατά του και αποφάσισε να βάλει τέλος στην καριέρα του μετά από 15 χρόνια.

Χρονικό διάστημα στο οποίο μεσουράνησε με την Εθνική ομάδα της Γαλλίας, κατέκτησε πολλούς τίτλους με την Λιμόζ και έκανε ευρύτερα γνωστό το όνομα του στην Ευρώπη. Μία φορά πάντως στο ΝΒΑ δεν έπαιξε… Δεν του επέτρεψαν οι περιστάσεις τελικά αν και έγινε ντραφτ το 1999.

Το ξεκίνημα και η Λιμόζ

Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου του 1977 και ξεκίνησε την καριέρα του από την άσημη Ίνσεπ (1992-95) πριν εκφράσει ενδιαφέρον για αυτόν η Λιμόζ. Εκεί βρέθηκε τη σεζόν 1995-96 και ανδρώθηκε μπασκετικά για μία πενταετία, κάνοντας γνωστό το όνομα του σε όλη την Ευρώπη. Στις… δόξες του ΠΑΟΚ βρέθηκε και στη χώρα μας φορώντας για λίγο τη φανέλα του “δικεφάλου” του Βορρά.

Υπέγραψε το καλοκαίρι του 2000 για ένα έτος, ωστόσο το Νοέμβριο έφυγε για τη Μάλαγα και το κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, την ισπανική λίγκα. Εκεί, έμεινε μέχρι και το τέλος της σεζόν 2003-04, αποδεικνύοντας πως ήταν ένας παίκτης που δεν δημιουργούσε προβλήματα και ρίζωνε όπου πήγαινε. Χαρακτηριστικό του σουτάκι από τα 4 μέτρα στο οποίο συνήθως ευστοχούσε.

Αυτό συνέβη και όταν μετακόμισε στο Μπιλμπάο και την τοπική ομάδα (2004). Στους Βάσκους έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2009, όταν και έχασε τρία συνεχόμενα και σημαντικά ματς λόγω τραυματισμού. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και έτσι έμεινε ελεύθερος. Όχι για πολύ πάντως, καθώς ένα μήνα μετά αποκτήθηκε από τη Μενόρκα για να αντικαταστήσει τον Βλαντιμίρ Μπόισα.

Τη φετινή σεζόν ξεκίνησε να παίζει με τη Λιμόζ όμως τα προβλήματα από τους συνεχείς τραυματισμούς στα γόνατά του δεν τον άφησαν να συνεχίσει να παίζει στην ομάδα της καρδιάς του. Μετά από πολλή σκέψη αποφάσισε να δώσει τέλος στην καριέρα του και να κρεμάσει τη φανέλα με το νούμερο 15 που φορούσε στην Εθνική Γαλλίας.

Στην κορυφή με τους “τρικολόρ”

Αναπόσπαστο μέλος της Εθνικής Γαλλίας επί σειρά ετών, ήταν παρών σε πολλές επιτυχίες των “τρικολόρ” μεταξύ των οποίων και η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Στον μεγάλο τελικό του τουρνουά μπάσκετ, η Γαλλία αντιμετώπισε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μία από τις τελευταίες της παρουσίες σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο.

Ηττήθηκε με το αξιοπρεπέστατο 85-75 και περιορίστηκε στο ασημένιο μετάλλιο, ωστόσο από εκείνο τον τελικό όλοι θυμούνται το εκπληκτικό κάρφωμα του Βινς Κάρτερ, ο οποίος “πέταξε” στην κυριολεξία, πέρασε πάνω από το κεφάλι του έκπληκτου αλλά και πανύψηλου Βάις (2.17μ.) και κάρφωσε εντυπωσιακά την μπάλα στο καλάθι.

Εκείνο το κάρφωμα χαρακτηρίστηκε ως το κάρφωμα του θανάτου και έμεινε στην ιστορία καθώς είναι πραγματικά κάτι που δεν βλέπει κανείς κάθε μέρα στα γήπεδα του μπάσκετ. Θυμηθείτε εκείνη την εκπληκτική “πτήση” του Κάρτερ. Το βλέμμα του Βάις είναι όλα τα λεφτά…

Το όνειρο του ΝΒΑ που έμεινε όνειρο…

Ο Φρεντερίκ Βάις είχε όλα τα φόντα για να αγωνιστεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου και δεν είναι άλλο από τον ΝΒΑ. Η σωματοδομή του, η σκληρή δουλειά, η μαχητικότητα του και το ύψος σε συνδυασμό με τον όγκο του, τον έκαναν περιζήτητο.

Το καλοκαίρι του 1999 επιλέχθηκε από τους Νιου Γιορκ Νικς στο νούμερο 15 του ντραφτ σε μία επιλογή που έμεινε στην ιστορία για την θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε καθώς η ομάδα της Νέας Υόρκης δεν είχε προτιμήσει τον Ρον Αρτέστ. Ο τελευταίος γέννημα θρέμμα του Κουίνς ήταν για πολλούς προτιμότερος από τον Γάλλο σέντερ. Μάλιστα, πολλοί επιβεβαιώθηκαν από το γεγονός ότι ο Βάις δεν έπαιξε ποτέ στο ΝΒΑ.

Τα δικαιώματα του μέσω ανταλλαγών έφτασαν στους Χιούστον Ρόκετς και στη Νέα Υόρκη έπαιξε ο Πάτρικ Γιούινγκ Τζούνιορ, γιος του θρυλικού Πάτρικ Γιούινγκ. Παρ’ όλα αυτά, ο Βάις δεν έπαιξε ούτε στο Χιούστον καθώς δεν είχε την εξέλιξη που όλοι περίμεναν και τελικά το όνειρο συμμετοχής στο ΝΒΑ έμεινε απλά όνειρο.

Το παλμαρέ του

Οι πρώτοι του τίτλοι ήρθαν όπως ήταν φυσικό φορώντας τη φανέλα της Λιμόζ. Αναδείχθηκε νταμπλούχος Γαλλίας τη σεζόν 1999-2000, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Κύπελλο Κόρατς. Με την Ουνικάχα μπορεί να μην κατέκτησε το πρωτάθλημα της σεζόν 2001-02 (έμεινε 2η), ωστόσο μία χρονιά νωρίτερα είχε γευτεί και πάλι την κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς.

Με την Εθνική Γαλλίας πλην του ασημένιου μεταλλίου του 2000, κατέκτησε και το χάλκινο στο Ευρωμπάσκετ του 2005 που φιλοξενήθηκε στη Σερβία. Αγωνίστηκε με την Εθνική Γαλλίας επίσης στο Μουντομπάσκετ του 2006, που διεξήχθη στην Ιαπωνία και την Κορέα, στο οποίο οι “τρικολόρ” έμειναν 5οι. Αυτή ήταν η τελευταία του συμμετοχή με την Εθνική Γαλλίας.