Ο Κουρτινάιτις, η Χίμκι, η Φενέρμπαχτσε και η ΤΣΣΚΑ

Η Χίμκι έθεσε νέα δεδομένα στο Eurocup, με το 85-73 επί της Σιένα. Αυτή ήταν η 14η διαδοχική νίκη των Ρώσων στη διοργάνωση, σερί που δεν έχει προηγούμενο. Τι υπήρχε έως το βράδυ της Τετάρτης (12/2); Το 13-0 της Ούνιξ Καζάν, στην αρχή της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου (σταμάτησε στην Οστάνδη, στις 22/1).

Το Euroleague Greece επικοινώνησε με τον άνθρωπο που έχει δομήσει αυτό που απολαμβάνει τώρα η Χίμκι και φυσικά έχει ως απώτερο στόχο την επιστροφή στη Euroleague. Αν μη τι άλλο, ο Ρίμας Κουρτινάιτις ξέρει πώς να το κάνει αυτό: να στέλνει τις ομάδες του στην κορυφαία διοργάνωση, σε συλλογικό επίπεδο, μέσω του Eurocup. Το έκανε το 2009 (με τη Λιέτουβος Ρίτας), το έκανε και το 2012 (με τη Χίμκι).

Θυμάστε ποια ήταν η πρώτη ήττα σας;

” Ναι. Παρ’ ό,τι έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε, θυμάμαι γιατί δεν έχουμε και πολλές και δη στην έδρα μας. Ήταν από την Οστάνδη, στο πρώτο ματς για τα προκριματικά της φετινής Euroleague”. Για τα… πρακτικά, ήταν το 79-90, της 2ης Οκτωβρίου του 2013, για να φτάσουν οι Βέλγοι στον τελικό της διαδικασίας και να δουν τη Λιέτουβος Ρίτας να παίρνει την τελευταία θέση στον πίνακα της φετινής Euroleague. “Ήταν λίγο καταστροφικό για εμάς”, πρόσθεσε, εξηγώντας πως “θέλαμε να φτάσουμε στη Euroleague, αλλά δεν ήμασταν ακόμα έτοιμοι, κυρίως πνευματικά. Μετά χάσαμε πάλι, στην έδρα μας από την Πλοέστι, στην πρεμιέρα του Eurocup”.

Έκτοτε αγνοείτε το συναίσθημα της απώλειας. Πόσο εύκολο είναι να κρατάς σε εγρήγορση τους παίκτες σου, όταν έχεις σερί 29-0, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας και τη VTB United League;

” Ομολογουμένως, είναι πολύ περίεργη η κατάσταση. Σε μια σεζόν, συνήθως κερδίζεις κάποια ματς, χάνεις κάποια άλλα. Δεν είναι και τόσο σύνηθες να ‘χεις σερί, όπως είναι το δικό μας. Όταν χάνεις ένα ματς, έχεις την ευκαιρία να πεις δυο τρία πράγματα στους παίκτες σου, να τους πιέσεις να κάνουν κάτι καλά και κάτι άλλο καλύτερα, να έχουν μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση, να είναι περισσότερο σκληροί”.

Μιλάτε μαζί τους; Τι τους λέτε για να διασφαλίσετε πως πάντα θα ‘χουν κίνητρο;

Όταν νικάς, νικάς, νικάς, είναι άλλη κατάσταση. Αυτό που κάνω είναι να μιλάω μαζί τους. Μαζί με τους συνεργάτες μου και κυρίως τον Άντρια Γαβρίλοβιτς, μιλάμε με τον κάθε έναν ξεχωριστά και εξηγούμε τι πρέπει να γίνει κατ’ αρχάς σε ομαδικό επίπεδο και μετά σε ομαδικό. Πρωτίστως, επιμένουμε στην ανάγκη του να σεβόμαστε όλους τους αντιπάλους μας. Δεν υπάρχουν εύκολες και δύσκολες ομάδες. Δεν γίνεται να θεωρήσουμε κάτι ως δεδομένο. Πρέπει να παλεύουμε το ίδιο σε κάθε ματς,. Κάθε αγώνας ξεκινά από το 0-0. Εμάς πρέπει να μας ενδιαφέρει το πώς θα κάνουμε αυτά που θέλουμε σε κάθε αγώνα”.

Η VTB United League παρουσίασε video με τους παίκτες σας να κάθονται γύρω από το κέντρο του γηπέδου και εσάς να διηγείστε μια ιστορία, από αυτές που δίνουν κίνητρα.

“Όταν ήμουν παίκτης του Αλεξάντερ Γκομέλσκι, αυτό ήταν κάτι συνηθισμένο. Μας μάζευε, μετά το τέλος του ματς, και μιλούσαμε για φιλοσοφικά θέματα, για το μπάσκετ και τη ζωή. Κάναμε και διαλογισμό. Δεν ξέρω αν βοηθά ή όχι. Προσπαθώ όμως, να κάνω διαφορετικά πράγματα”.

Στο παρελθόν είχατε πει ότι μιλάτε τη γλώσσα των παικτών. Αυτό είναι το στοιχείο που κάνει λίγο πιο εύκολη τη δουλειά σας;

” Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον πράγμα. Είμαι κόουτς με μεγάλη εμπειρία ως παίκτης, πράγμα που σημαίνει ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω τι καταστάσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν οι παίκτες μου, πριν προκύψουν. Δεν τους μιλώ όπως ο στρατηγός στους στρατιώτες. Είμαι πιο φιλικός. Έχω στο μυαλό μου τις εμπειρίες που πέρασα και ενδέχεται να βρουν εκείνοι μπροστά τους και προσπαθώ να τους προστατεύω, ως φίλος. Πιστεύω ότι καταλαβαίνουν τι τους λέω”.

Ποιο ήταν το κατ’ αρχάς ζητούμενο που θέσατε στους παίκτες σας, πριν ξεκινήσει η σεζόν, ώστε να μπορούν να παίζουν τώρα, ενθουσιώδες, θεαματικό μπάσκετ;

” Αλλάξαμε πέντε παίκτες, το περασμένο καλοκαίρι και δεν ήταν εύκολο να γίνουμε ομάδα. Θα μπορούσα να πω ότι ήταν αρχικά δύσκολο, διότι πολλοί έλειπαν με τις εθνικές τους, ενώ οι Αμερικανοί άργησαν να ενσωματωθούν. Δεν είχαμε πολύ καιρό να “βρεθούμε” και να ετοιμαστούμε, για τα προκριματικά της Euroleague. Χρειαστήκαμε κάποιο διάστημα για να αποκτήσουμε χημεία και ομαδικό πνεύμα.

Κάποιες φορές χρειάζεσαι 2-3 μήνες. Άλλες ένα χρόνο. Εμείς επιλέξαμε παίκτες με κύριο ζητούμενο να έχουν καλή καρδιά. Ενδιαφερθήκαμε περισσότερο για αυτό, από το να είναι καλοί παίκτες. Πρωτίστως, χρειαζόμαστε επαγγελματίες, με πειθαρχία. “Χτίσαμε” λοιπόν, μια ομάδα με ειδική χημεία. Τι εννοώ; Είναι πολύ σημαντικό όσο περνά ο καιρός οι παίκτες να νιώθουν φίλοι μεταξύ τους. Να έχουν καλές σχέσεις, να νοιάζονται ο ένας για τον άλλον. Ειδικά τώρα που έρχονται τα πλέι οφ, που πλησιάζει το τέλος της σεζόν, χρειάζεται το καλό κλίμα. Είναι αυτό που μας δίνει κυρίως ώθηση να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο”.

Ποιος είναι αυτός ο τρόπος;

“Κάνουμε κάτι διαφορετικό. Δεν έχουμε ένα σύστημα στην άμυνα. Προσαρμοζόμαστε σε ό,τι βρίσκουμε απέναντι μας, όπως κάνουν οι ομάδες της Euroleague. Σε κάθε ματς αλλάζουμε αμυντική φιλοσοφία και αυτό που μας βοηθά πάντα, είναι το γεγονός πως έχουμε πολύ καλή επίθεση.

Αν με ρωτάς για το “κλειδί”, αυτό είναι ότι έχουμε πολύ καλούς ψηλούς, όπως είναι οι Λόντσαρ και Όγκουστιν και γύρω τους υπάρχουν έξι καλοί περιφερειακοί, παίκτες οι οποίοι έχουν καλά ποσοστά στα τρίποντα. Οπότε, είναι απλό και εύκολο αυτό που κάνουμε: δίνουμε την μπάλα στους ψηλούς και αν δεν μπορούν να σκοράρουν, τη “βγάζουν” έξω. Αν πάει “παγίδα” στο λόου ποστ, με καλή κυκλοφορία της μπάλας βρίσκουμε το πλεονέκτημα και το εκμεταλλευόμαστε”. .

Πόσο σημαντική είναι η ελευθερία που δίνετε στους παίκτες σας;

” Έχουμε καλούς αριθμούς, γιατί δεν έχουμε εγωιστές παίκτες. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που παίζουμε καλό μπάσκετ.

Δεν λέω ότι παίζουμε χωρίς κανόνες, αλλά πιστεύω ότι διαθέτουμε πολύ ταλέντο. Διαφέρουμε από ομάδες όπως είναι αυτές του Ομπράντοβιτς ή του Μεσίνα, οι οποίες βάζουν πάνω από όλα την ομαδική δουλειά, την ομαδική προσπάθεια.

Εμείς σκεφτόμαστε διαφορετικά. Τίποτα δεν πρέπει να επηρεάζει το ταλέντο των παικτών μου. Δεν θέλω να χάσουν το ένστικτο τους. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα: τον Κόπονεν. Μολονότι δεν μου αρέσει ό,τι κάνει, δεν του “χαλάω” το παιχνίδι, γιατί δεν θέλω να χάσει το ταλέντο του. Αυτός είναι ο λόγος που τον αφήνω να κάνει ό,τι θέλει.

Εν ολίγοις, όποιος μπορεί να μπει μέσα, μπαίνει. Όποιος έχει το καλύτερο σουτ, σουτάρει. Θέλω την ελευθερία τους να συνδυάζεται με τα βασικά της πειθαρχίας”.

Και κάπως έτσι είστε το φαβορί στο φετινό Eurocup

“Είμαστε χαρούμενοι, γιατί είμαστε μέρος της ευρωπαϊκής ιστορίας μπάσκετ. Λυπούμαστε που αυτή τη σεζόν δεν καταφέραμε να παίξουμε στη Euroleague, αλλά είναι εξαιρετικό να ακούμε από προπονητές που προέρχονται από όλον τον πλανήτη και scouts να λένε τα καλύτερα για το πνεύμα και το στιλ παιχνιδιού που διαθέτουμε. Έχουμε καταφέρει να νικάμε, παίζοντας ωραίο μπάσκετ”.