Ο Εβάν Φουρνιέ στο SPORT24: “Ο Μπαρτζώκας νοιάζεται για εμάς, αυτά τα τρία στοιχεία χαρακτηρίζουν τον κόσμο του Ολυμπιακού”

Ο Ολυμπιακός προκάλεσε αίσθηση στο ευρωπαϊκό μπάσκετ το στις 2 Σεπτεμβρίου 2024, όταν ανακοίνωσε τη σπουδαία μεταγραφή του Εβάν Φουρνιέ, με τον Γάλλο σούπερ σταρ να αφήνει πίσω του μία τεράστια πορεία στο NBA για να φορέσει τα “ερυθρόλευκα”.

Ο πολύπειρος γκαρντ είχε μία γεμάτη καριέρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μετρώντας 13.6 πόντους, 2.7 ριμπάουντ και 2.5 ασίστ ανά 27.7 λεπτά συμμετοχής σε 704 αγώνες κανονικής διάρκειας, ενώ στην κορυφαία οκταετία της καριέρας του, από το 2014 έως το 2022, κατέγραψε 15.8 πόντους με 38% στο τρίποντο, μαζί με 2.9 ριμπάουντ, 2.9 ασίστ και ένα κλέψιμο ανά παιχνίδι.

Ωστόσο, μέσα σε μόλις μία σεζόν στον Πειραιά, ο Φουρνιέ κατάφερε να δημιουργήσει έναν πολύ ισχυρό δεσμό με τον κόσμο και τον οργανισμό του Ολυμπιακού, κάτι που επιβεβαιώθηκε και με την επέκταση του συμβολαίου του έως το 2028, με τους ερυθρόλευκους να “δένουν” τον Γάλλο σούπερ σταρ στο λιμάνι για ακόμα περισσότερα χρόνια.

Στη media day του Ολυμπιακού πριν από το Final Four της EuroLeague στο Telekom Center Athens στις 22 και 24 Μαϊου 2026, ο Φουρνιέ μίλησε στο SPORT24 για τη φετινή διαδρομή της ομάδας, τη σχέση του με τον Γιώργο Μπαρτζώκα, την αγάπη που δέχεται από τον κόσμο, αλλά και για το τι σημαίνει για τον ίδιο η προοπτική να κατακτήσει τη EuroLeague με τη φανέλα των “ερυθρόλευκων”.

Aναλυτικά όσα είπε στο SPORT24:

Μεγάλη σεζόν, πολλές προκλήσεις. Ποια είναι η στιγμή που θυμάσαι περισσότερο από αυτή τη σεζόν;

“Θα έλεγα πως το σημείο καμπής ήταν το παιχνίδι με τη Μπαρτσελόνα. Εκεί παίξαμε πιθανότατα το χειρότερο παιχνίδι της σεζόν. Καταλάβαμε ότι έπρεπε να αλλάξουμε κάποια πράγματα. Κάναμε μια ομαδική συνάντηση και πιστεύω ότι μετά από εκείνη τη συνάντηση αρχίσαμε να παίζουμε πολύ καλύτερα”.

Τι συνέβη σε εκείνη τη συνάντηση;

“Μπορέσαμε να εκφράσουμε ο ένας στον άλλον την απογοήτευσή μας, να κάνουμε μια πραγματική συζήτηση χωρίς να προσπαθεί κανείς να πληγώσει τα συναισθήματα κάποιου, αλλά με στόχο να γίνουμε καλύτεροι ως ομάδα. Και το κάναμε. Οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια. Μετά από εκείνη τη συνάντηση παίξαμε πολύ καλύτερα και πραγματικά εφαρμόσαμε όσα είχαμε συζητήσει”.

Σας έφερε πιο “κοντά” ως ομάδα αυτή η συζήτηση, αλλά ποιό είναι το κλειδί στη χημεία που έχετε χτίσει; 

“Πρώτα από όλα έχει να κάνει με τον χαρακτήρα. Έχουμε παίκτες που νοιάζονται για τη νίκη. Έχουμε παίκτες που είναι καλοί συμπαίκτες, καλοί άνθρωποι, με καλή καρδιά. Και νομίζω ότι αυτό είναι το θεμέλιο αυτής της ομάδας.

Και μετά, ξέρετε, η ηγεσία αντανακλά την ομάδα σου κι ο προπονητής, το επιτελείο, όλοι στον οργανισμό κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, που είναι η νίκη και το να είμαστε καλοί άνθρωποι. Νομίζω ότι αυτό παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία μας”.

Πολλοί παίκτες προστέθηκαν στο ρόστερ κατά τη διάρκεια της σεζόν. Πόσο σημαντικό είναι για τους παλιούς, τους πιο έμπειρους παίκτες που ήδη βρίσκονται στην ομάδα, να βοηθούν ώστε οι νέοι να προσαρμόζονται γρήγορα; 

“Ειλικρινά, δεν είναι τόσο μεγάλο ζήτημα, γιατί οι παίκτες που αποκτούμε είναι βετεράνοι. Αν δεις τους παίκτες που φέραμε, όλοι ήταν έμπειροι, με πολλά χρόνια στο επαγγελματικό επίπεδο. Και αυτό κάνει τη δουλειά πιο εύκολη, γιατί όταν είσαι μεγαλύτερος και έχεις παίξει σε πολλές καταστάσεις, ξέρεις περίπου τι να περιμένεις. Οπότε, όπως κι εγώ, όταν ήρθα εδώ για πρώτη φορά, ήταν πολύ εύκολο να προσαρμοστώ, ας πούμε, στον τρόπο που παίζουμε”.

Ποιός είναι ο συναισθηματικός ηγέτης του Ολυμπιακού; Ξέρεις, ο συνδετικός κρίκος, αυτός που όταν συμβαίνει κάτι, αυτός θα βρει τη λύση.

“Δεν ξέρω, νομίζω ότι έχουμε παίκτες με διαφορετικά είδη ηγεσίας. Η ηγεσία μπορεί να εκφραστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Ξέρεις, ξεκινάμε από τον προπονητή και μετά όλοι έχουμε έναν ρόλο να παίξουμε”.

Ποιος είναι ο δικός σου ρόλος; 

“Καλή ερώτηση. Προσπαθώ να ηγούμαι με το παράδειγμα. Προσπαθώ να προπονούμαι σκληρά, να δείχνω πάθος, προσπαθώ απλώς να είμαι ο εαυτός μου, στην πραγματικότητα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν προσπαθώ να παίξω κάποιον ρόλο. Είμαι απλά ο εαυτός μου. Και μερικές φορές αυτό μας βοηθάει”.

Τι σου δίνει κίνητρο;

“Η νίκη με κινητοποιεί. Νομίζω αυτό είναι που με κάνει να σηκώνομαι το πρωί, o ανταγωνισμός”.

Kαι όταν χάνεις; Τι συμβαίνει σε αυτήν την περίπτωση;

“Η ήττα είναι μέρος αυτού που κάνουμε. Δεν μπορείς να κερδίζεις όλα τα παιχνίδια, έχουμε, ας πούμε, 38 αγώνες στη λίγκα και δεν γίνεται να τους κερδίσεις όλους. Οπότε πρέπει να μαθαίνεις από τις αποτυχίες και να επιστρέφεις πιο δυνατός”

Ποιος σε έχει εντυπωσιάσει περισσότερο μέσα στη σεζόν από τους συμπαίκτες σου και γιατί;

“Διαφορετικοί παίκτες κάνουν διαφορετικά πράγματα πολύ καλά, νομίζω. Νομίζω ότι κάποιος σαν τον Τόμας είναι εξαιρετικά επίμονος, εξαιρετικά σκληρός, πολύ δυνατός. Και πιθανότατα ο Άλεκ, η συνέπειά του. Ξέρεις, ο τύπος είναι σαν ρομπότ, φίλε. Δουλεύει πάρα πολύ σκληρά. Ο απόλυτος επαγγελματίας”.

 Λένε ότι όταν συναναστρέφεσαι καλούς ανθρώπους, υιοθετείς τις καλές τους συνήθειες, ενώ όταν βρίσκεσαι με λάθος ανθρώπους, κινδυνεύεις να υιοθετήσεις και τις κακές τους συνήθειες. Το πιστεύεις αυτό;

“Πιστεύω ότι ο περίγυρός σου και οι άνθρωποι που σε περιβάλλουν έχουν επίδραση πάνω σου. Αν συναναστρέφεσαι έναν συγκεκριμένο τύπο ανθρώπων, είναι σίγουρο ότι θα υιοθετήσεις κάποιες συνήθειες. Δηλαδή, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Είναι γεγονός. Και γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να έχεις μια καλή ομάδα γύρω σου”.

Ας πάμε λοιπόν στο Final Four. Τι έχεις να πεις για τις τέσσερις ομάδες που είναι εκεί;

“Οι τέσσερις καλύτερες ομάδες της κανονικής περιόδου είναι στο Final Four, οπότε το αξίζουν. Καλές ομάδες συνολικά. Τώρα θα κριθεί στις λεπτομέρειες, σε κρίσιμες φάσεις, στο αν οι παίκτες θα είναι υγιείς, οπότε θα δούμε”.

Τι έχεις στο μυαλό σου σχετικά με το πώς θέλεις να παίξεις κόντρα στην Φενέρμπαχτσε, όταν θα μπεις στο παρκέ σε ένα τόσο σημαντικό ματς;

“Η Φενέρμπαχτσε είναι μια πολύ φίζικαλ ομάδα. Θα χρειαστεί να ανταποκριθούμε στον δυναμισμό τους και, ειλικρινά, απλώς να είμαστε ο εαυτός μας. Τίποτα τρελό. Μην προσπαθούμε να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο. Απλώς να είμαστε αυτό που είμαστε και να το κάνουμε σωστά, να το κάνουμε με ένταση, στο 100%, και θα δούμε”.

Έχεις κάποιες συνήθειες πριν από ένα κρίσιμο παιχνίδι; Και είναι διαφορετικές από την κανονική περίοδο;

Ξέρεις, έχω παρατηρήσει ότι οι σπουδαίοι άνθρωποι, τουλάχιστον οι Έλληνες συμπαίκτες μου, είναι εξαιρετικά προληπτικοί. Δηλαδή, πολύ προληπτικοί. Και όταν μεγάλωνα, ήμουν κι εγώ πολύ προληπτικός. Είχα ρουτίνες. Αλλά από τότε που έγινα παίκτης στο NBA, τα παιχνίδια είναι πάρα πολλά για να κάνεις τέτοια πράγματα, οπότε τα παράτησα όλα. Τώρα απλώς δεν με απασχολεί. Έχω μόνο ένα γεύμα που τρώω πάντα πριν τον αγώνα, αυτό που μου ετοιμάζει ο σεφ μου πριν το παιχνίδι. Εκτός από αυτό, δεν έχει σημασία”.

Στην προετοιμασία για ένα παιχνίδι, εστιάζεις στον εαυτό σου ή στις αδυναμίες του αντιπάλου;

“Πρώτα εστιάζω στον εαυτό μου, στην πνευματική μου προετοιμασία και στη σωματική μου προετοιμασία. Το scouting και το να ξέρω περίπου τι να περιμένω είναι κάτι που επίσης κάνω”.

Τι θα σήμαινε για σένα να κατακτήσεις τον τίτλο της EuroLeague στο Telekom Center Athens με τον Ολυμπιακό;

“Ναι, δεν ξέρω… δεν ξέρω, προσπαθώ να μην το σκέφτομαι. Αλλά νομίζω ότι σίγουρα θα σήμαινε τα πάντα για μένα να μπορέσω να ανταποδώσω την αγάπη που μου έχουν δώσει οι φίλαθλοι από τότε που ήρθα εδώ. Και αυτό είναι η βασική μου κινητοποίηση”.

Τι ξεχωρίζει έναν σπουδαίο παίκτη από έναν καλό; Ποια είναι η πιο σημαντική διαφορά;

“Υπάρχουν πολλές διαφορές. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι πως ένας σπουδαίος παίκτης εμφανίζεται στα μεγάλα παιχνίδια. Ενώ ο καλός, ξέρεις, δεν τον βλέπεις. Οι σπουδαίοι παίκτες γεννιούνται μέσα στις μεγάλες στιγμές”.

Και ας επιστρέψουμε στο Final Four. Ποια από τις δύο ισπανικές ομάδες βλέπεις να φτάνει στον τελικό; 

“Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα, γιατί νομίζω ότι η Ρεάλ έχει και τραυματισμούς. Η Βαλένθια τερμάτισε δεύτερη, έχουν καλή φόρμα. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, η δική μου εστίαση είναι αλλού”. 

Είδες την αναμέτρηση του Παναθηναϊκού κόντρα στη Βαλένθια στο Game 5; 

“Όχι δεν το είδα, δεν ήθελα. Ήμουν στο κρεβάτι μου και έβλεπα ταινία. Τσέκαρα τα στατιστικά μερικές φορές, αλλά δεν το είδα το ματς. Δεν ήθελα να είναι κάπου αλλού το μυαλό μου εκτός από την ομάδα μου”.

Θέλω να μιλήσουμε λίγο για τη σχέση σου με τον κόουτς Μπαρτζώκα. Σε έχουμε δει πολλές φορές να φοράς μπλουζάκια με το πρόσωπό του, και άλλες φορές ότι υπήρχε ένταση ανάμεσά σας, όπως σε κάθε ανθρώπινη σχέση, υπάρχουν τα καλά και τα κακά. Ποιο είναι το ένα πράγμα που θαυμάζεις περισσότερο σε αυτόν;

“Πιθανότατα το πάθος του. Το πάθος του για τη νίκη και για τον σύλλογο. Είναι ένας εξαιρετικά έξυπνος άνθρωπος, η φιλοσοφία του στο μπάσκετ είναι πολύ ισχυρή. Είναι επίσης πολύ καλός άνθρωπος, θέλει να σιγουρευτεί ότι οι παίκτες του είναι καλά, νοιάζεται για εμάς. Και αυτό είναι που εκτιμώ περισσότερο”. 

Τι έχεις μάθει από αυτόν που ίσως δεν γνώριζες πριν;

“Πολλά, πολλά πράγματα, σίγουρα. Μπορείς να μάθεις από όλους τους προπονητές σου. Έχω περάσει από πολλούς προπονητές στην καριέρα μου, με κάποιους είχα εξαιρετική σχέση, με άλλους όχι τόσο καλή, αλλά πάντα μαθαίνεις κάτι από αυτούς.

Και επειδή είναι η πρώτη μου ομάδα στην Ευρώπη και στη EuroLeague, η πρώτη μου εμπειρία εδώ, ο τρόπος που προπονεί αμφισβήτησε αρκετές από τις αντιλήψεις μου για πολλά πράγματα και για τον τρόπο που παίζουμε, γιατί ήμουν συνηθισμένος σε έναν διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού στο NBA. Οπότε έχω μάθει πάρα πολλά”. 

Τι έχεις να πεις για τους φιλάθλους; Θέλω να τους περιγράψεις με τρεις λέξεις. Και γενικά, πώς σε κάνουν να νιώθεις όταν είσαι στο παρκέ.

“Λοιπόν, πρώτον, πρέπει να είναι παθιασμένοι. Δεύτερον, πρέπει να είναι τρελοί. Και τρίτον, στοργικοί, γιατί εκτός γηπέδου δείχνουν πάντα αγάπη. Κάθε φορά που με βλέπουν, μου λένε λόγια ενθάρρυνσης, μου αγοράζουν καφέ, μου δείχνουν συνεχώς την αγάπη τους, μου φέρνουν φαγητό”.

Τι φαγητά; 

“Τα πάντα. Ό,τι έχω δοκιμάσει: ελιές, ελαιόλαδο, καφέ, γαλακτομπούρεκο… κυριολεκτικά ό,τι μπορείς να φανταστείς”.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου από τα γλυκά;

“Είναι δύσκολο να διαλέξεις. Μου αρέσει πολύ το τρίγωνο από τη Θεσσαλονίκη, μου αρέσει πολύ αυτό. Αλλά το καλύτερο που μου έχουν κάνει δώρο ήταν από κάποιον που είχε έναν ελαιώνα και μου έφεραν φρέσκες ελιές. Τις αγαπώ τις ελιές. Νομίζω ότι ήταν από την Καλαμάτα”.

Θα ήθελες να μείνεις στην Ελλάδα μετά το τέλος της καριέρας σου; Δηλαδή μόνιμα;

“Θα επιστρέψω σπίτι μου μετά από αυτό. Θα γυρίσω σπίτι. Έχω φύγει από το σπίτι μου για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Έφυγα από το σπίτι μου όταν ήμουν 19 χρονών και μετά το τέλος της καριέρας μου θα γυρίσω σπίτι. Σκέφτομαι να αγοράσω και ένα δεύτερο σπίτι, σαν εξοχικό, ένα μέρος για διακοπές στην Ελλάδα. Αλλά προς το παρόν προσπαθώ ακόμα να ταξιδέψω στα νησιά, στις Κυκλάδες και όλα αυτά, για να γνωρίσω διαφορετικά μέρη. Όμως το να έχω ένα σπίτι εδώ είναι κάτι που το σκέφτομαι σοβαρά. Ναι”.

Πόσο δύσκολο ήταν για σένα όταν έφυγες από το σπίτι στα 19; 

“Ήμουν ενθουσιασμένος, ήμουν χαρούμενος.Ήταν σαν μια νέα περιπέτεια για μένα. Ήταν σαν να λέω: πάω στην Αμερική, πάω να παίξω στο NBA. Ήμουν επιτέλους ένας ενήλικας, ζούσα μόνος μου κτλ. Οπότε ήταν πολύ συναρπαστικό”.

Υπήρξε στιγμή που σκέφτηκες “μου λείπει λίγο το σπίτι”; 

“Όχι, δεν είναι ότι μου λείπει το σπίτι. Δεν είναι αυτό. Απλώς όταν τελειώσω αυτό που κάνω, το μέρος που θέλω να είμαι είναι το Παρίσι,  θέλω να είμαι “σπίτι”. Αλλά δεν βιάζομαι να γυρίσω. Όσο το απολαμβάνω και νιώθω ότι έχω πράγματα να κάνω εδώ, θα μείνω. Όταν νιώσω ότι ήρθε η ώρα, απλά θα φύγω”.