EUROLEAGUE

Ο δύσκολος δρόμος του Μάρκους Ουίλιαμς

Δύο πράγματα είναι σίγουρα για τον Μάρκους Ουίλιαμς. Πρώτον ότι ξέρει μπάσκετ όσο λίγοι. Δεύτερον ότι έχει φροντίσει να κάνει ότι... χρειάζεται για να μην κάνει την καριέρα που αξίζει στο ταλέντο του. Αυτός είναι, λοιπόν, ο πιο clutch παίκτης της Ευρωλίγκας.

Ο αριστερόχειρας γκαρντ της Ουνικάχα Μάλαγα, που το βράδυ της Παρασκευής έδωσε ένα μοναδικό σόου “εκτελώντας” τον Παναθηναϊκό με 5/8 τρίποντα (και 15 πόντους στην τελευταία περίοδο) φέτος κάνει την καλύτερη χρονιά της ευρωπαϊκής του καριέρας.

Μόνο που ο Ουίλιαμς δεν είναι κανένας τυχαίος. Είναι ένας παίκτης με λαμπρή κολεγιακή καριέρα και προοπτικές να κάνει μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ. Προσδοκίες που ουδέποτε δικαίωσε.

Φέτος είναι ο βασικός λόγος που η Μάλαγα κάνει μια εντυπωσιακή πορεία στην Ευρωλίγκα, με 10.7 πόντους (36% στα τρίποντα), 2.8 ριμπάουντ και 3.5 ασίστ σε 21 λεπτά συμμετοχής. Κι όχι μόνο αυτό….

  • “Μίλησε” στο φινάλε του αγώνα με τη Μακάμπι στο Τελ Αβίβ, πετυχαίνοντας τους τρεις τελευταίους πόντους της Μάλαγα στο 64-62.
  • Διέλυσε την άμυνα της ΤΣΣΚΑ δίνοντας ένα σόου ανάλογο με αυτό απέναντι στον Παναθηναϊκό. Είχε 28 πόντους με 6/12 στο πιο αναπάντεχο ίσως φετινό αποτέλεσμα, τη νίκη της Μάλαγα στη Μόσχα με 94-81.
  • Πέτυχε το νικητήριο τρίποντο στο πρόσφατο “διπλό’ επί της Άλμπα (65-67) κι ενώ η ομάδα του βρισκόταν πίσω στο σκορ. Χρησιμοποίησε την κίνηση… σήμα κατατεθέν, προσποίηση jab step me to αριστερό πόδι και σουτ. Την έκανε και απέναντι στον Παναθηναϊκό στο κρισιμότερο σημείο.
  • Σημείωσε 15 πόντους στην τελευταία περίοδο κόντρα στον Παναθηναϊκό. Τα δικά του σουτ γύρισαν το παιχνίδι και πάλι τα δύο δικά του τρίποντα έκαναν το 66-60.

Δεν είναι μόνο η ικανότητα του στο σουτ. Είναι η τεχνική του, ο τρόπος που πασάρει, αλλά και ο τρόπος που δημιουργεί φάσεις για τον εαυτό του και τους άλλους, χωρίς να είναι ο πιο γρήγορος παίκτης του κόσμου. Ένας old-school γκαρντ, δηλαδή. “Ένας από τους παίκτες που αξίζει να πληρώσει κανείς εισιτήριο” όπως σχολίασε πολύ εύστοχα στην εκπομπή της NOVA ο Μάνος Μανουσέλης.

Αν έπαιζε σύμφωνα με το ταλέντο του ο Μάρκους Ουίλιαμς θα μπορούσε να είναι ένας πρωτοκλασάτος πόιντ-γκαρντ στο ΝΒΑ, να έχει δηλαδή μια καριέρα αντάξια του… συνονόματου Ντερόν Ουίλιαμς. Άλλωστε και οι δύο διακρίνονται για την τεχνική τους κατάρτιση. Αν και ο ένας είναι δεξιόχειρας και ο άλλος αριστερόχειρας, ξέρουν να διαβάζουν πολύ καλά τα πόδια του προσωπικού τους αντιπάλου, στοιχείο που τους κάνει ιδιαίτερα επικίνδυνος στο ένας-εναντίον-ενός. Παράλληλα κι οι δύο σουτάρουν εξαιρετικά μετά από ντρίμπλα και πασάρουν πολύ καλά.

Ο Μάρκους Ουίλιαμς είχε δείξει αυτές του τις ικανότητες από μικρή ηλικία. Όταν δηλαδή πήρε… μεταγραφή στη φημισμένη Ακαδημία Όουκ Χιλ, η οποία τότε θεωρείτο η Νο2 καλύτερη ομάδα στην Αμερική, μετά το σχολείο του ΛεΜπρόν Τζέιμς. Όταν ξεπέρασε το… σοκ από τη μετάβαση (από το Λος Άντζελες στη Βιρτζίνια) κατάφερε να κερδίσει μια υποτροφία στο Κονέκτικατ, το οποίο και προτίμησε επειδή απλά ο “κόουτς Καλχούν, εν αντιθέσει με τους άλλους προπονητές, δεν μου υποσχέθηκε τίποτα”.

εκείνη τη χρονιά κέρδιζε το πρωτάθλημα του NCAA. Μόνο που ο 27χρονος γκαρντ είχε αποφασίσει από τότε ότι θέλει να ακολουθήσει τον… δύσκολο δρόμο.

Κακοί βαθμοί, κακές ιδέες και… κακό φινάλε

Την πρώτη του χρονιά ο UConn κατέκτησε τον τίτλο, μόνο που ο αριστερόχειρας γκαρντ είχε αποφασίσει από μικρός να ακολουθήσει τον… δύσκολο δρόμο. Δεν αγωνίστηκε όλη τη χρονιά ως φρέσμαν επειδή είχε κακούς βαθμούς κι έτσι έχασε την ευκαιρία να πανηγυρίσει το πρωτάθλημα με συμπαίκτες τους Εμέκα Οκαφόρ, Μπεν Γκόρντον και Τσάρλι Βιλανουέβα. Αντίθετα χρειάστηκε να περιμένει μια σεζόν και να υποχρεωθεί να… ανοίξει κανένα βιβλίο για να επιστρέψει στα παρκέ. Όταν το έκανε, όμως, ήταν εντυπωσιακός. Είχε 9.6 πόντους και 7.8 ασίστ κερδίζοντας τον τίτλο του πιο βελτιωμένου παίκτη της δύσκολης περιφέρειας Big East. , παίζοντας παρέα με έναν πρώην παίκτη του Παναθηναϊκού, τον Χίλτον Άρστρονγκ!

Φαινόταν από τότε, όμως, ότι ο Μάρκους Ουίλιαμς δεν μπορούσε να κάτσει… μακριά από τα προβλήματα. Έτσι τη τζούνιορ χρονιά του (την τρίτη δηλαδή) αποβλήθηκε ξανά από την ομάδα επειδή επιχείρησε να πουλήσει κάποια κλεμμένα λαπ-τοπ από παίκτριες της γυναικείας ομάδας μαζί με τον συμπαίκτη του Έι Τζέι Πράις, ιδέα που αποδείχτηκε ιδιαίτερα… κακή.

Όταν επέστρεψε ξανά στη σύνθεση των “Χάσκις” πείσμωσε ιδιαίτερα και βάλθηκε να κυνηγήσει όσο μπορεί το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στο ντραφτ. Είχε 12.3 πόντους και 8.6 ασίστ, σημειώνοντας ορισμένες εκπληκτικές εμφανίσεις όπως το τριπλ-νταμπλ απέναντι στο Νοτρ Ντέιμ (6ο μόλις στην ιστορία του σχολείου με 18 πόντους, 10 ριμπάουντ και 13 ασίστ), ή τους 26 πόντους στην νίκη επί του Ουάσινγκτον στην παράταση (98-92) στο “Sweet 16”.

Άθελα του, βέβαια, έγινε πρωταγωνιστής (αρνητικός) σε μια από τις πιο ιστορικές στιγμές στην ιστορία της “March Madness”, όταν δηλαδή το Νο1 Κονέκτικατ έπεσε στο καναβάτσο από το Νο16 Τζορτζ Μέισον. Ο Μάρκους Ουίλιαμς προσπάθησε “μόνος του” στο φινάλε να γυρίσει το παιχνίδι, αλλά η μοίρα είχε διαφορετική άποψη γράφοντας μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στο κολεγιακό μπάσκετ.

Η ζωή στο ΝΒΑ και το… παράπονο του Λόρενς Φρανκ

Ήταν ένας από τους πέντε “Χάσκις” (Τζος Μπουν, Ράντι Γκέι, Χίλτον Άρμστρονγκ και Ντέιναμ Μπράουν οι άλλοι) που έγιναν επαγγελματίες εκείνο το καλοκαίρι. Επιλέχτηκε στο Νο22 του ντραφτ από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς κι είχε την τύχη να παίζει πίσω από έναν από τους μεγαλύτερους πόιντ-γκαρντ όλων των εποχών, τον Τζέισον Κιντ.

Ξεκίνησε καλά την καριέρα του παίζοντας σε 79 παιχνίδια (6.8 πόντοι, 3.3 ασίστ) επιδόσεις που του χάρισαν μια θέση στο Rookie Game του All-Star Weekend. Τον Ιούλιο του 2008 έγινε ανταλλαγή στους Ουόριορς, για να κοπεί τελικά από το Γκόλντεν Στέιτ στις 10 Μαρτίου. Δεν τα παράτησε και τελικά βρήκε νέο συμβόλαιο στο ΝΒΑ το καλοκαίρι του 2009 με τους Μέμφις Γκρίζλις.

Το καλοκαίρι του 2009 είχε έρθει στη χώρα μας ως ομιλητής του Διεθνούς Σεμιναρίου που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Προπονητών Καλαθοσφαίρισης, ο προπονητής του στους Νετς, Λόρενς Φρανκ. Η απορία εύλογη… “Πως είναι δυνατόν να μην έπιασε ο Ντερόν Ουίλιαμς”; Κι η απάντηση του Νεοϋρκέζου προπονητή ήταν σαφής: “όταν παίζει στα κανονικά του κιλά είναι ένας από τους καλύτερους γκαρντ στο ΝΒΑ”.

Κοινώς η φυσική του κατάσταση ήταν πάντα το μεγάλο πρόβλημα. Αυτή δεν του επέτρεπε να ακολουθεί τους καταιγιστικούς ρυθμούς του ΝΒΑ και να μην είναι το ίδιο συνεπής στην άμυνα. Κι αυτή ήταν τελικά η “αχίλλειος πτέρνα” που του στέρησε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, σηματοδοτώντας μια περιπλάνηση εκτός Ηνωμένων Πολιτειών.

Μπάσκετ σε τέσσερις διαφορετικές ηπείρους

Η πρώτη του ομάδα στο εξωτερικό ήταν οι Κουεντραμπίγιας Πάιρετς στο Πουέρτο Ρίκο. Είχε 15.0 πόντους, 5.3 ριμπάουντ και 9.3 ασίστ (πρώτος πασέρ στο πρωτάθλημα), κερδίζοντας τον τίτλο του MVP στο αντίστοιχο all-star game. Οδήγησε τους “Πειρατές” στην πρώτη θέση της λίγκας ως “μέλος της καλύτερης 5άδας”, αν και δεν ενίσχυσε την ομάδα του στα πλέι-οφ καθώς προτίμησε να δοκιμάσει ξανά την τύχη του στο ΝΒΑ και συγκεκριμένα στο summer-league με τους Μέμφις Γκρίζλις.

Δεν κατάφερε ούτε το καλοκαίρι του 2010 να βρει εγγυημένο συμβόλαιο στις “Αρκούδες” και έτσι πήρε ξανά το δρόμο της ξενιτιάς, φτάνοντας στη μακρινή Ρωσία και την Ενισέι Κράσνογιαρκ. Είχε 15.3 πόντους και 6.8 ασίστ ανά παιχνίδι παίζοντας συμπαίκτης με τον Λόνι Μπάτξερ και τον Ντράγκαν Λάμποβιτς (πρώην παίκτης του Άρη).

Η μετάβαση από το ένα στυλ παιχνιδιού στο άλλο ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για τον ίδιο. “Εδώ δεν υπάρχει τόσος χώρος, όσο στην Αμερική. Οι περισσότερες επιθέσεις είναι στο μισό γήπεδο. Κανείς δεν θέλει το παιχνίδι να πηγαίνει πάνω-κάτω κι έτσι θα σου κάνουν φάουλ, πριν καν ξεκινήσει ο αιφνιδιασμός” ήταν το πρώτο σχόλιο του για να πετάξει και τη μπηχτή του: “υπάρχουν περίεργα κριτήρια στο τι είναι φάουλ και στο τι δεν είναι. Και νομίζω ότι οι Αμερικάνοι δεν παίρνουν όσα φάουλ πρέπει, υπάρχει προκατάληψη”.

Μετά τη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική, τα βάθη της Ευρώπης (Ρωσία) το 2011 έπαιξε σε τέταρτη διαφορετική ήπειρο και συγκεκριμένα την Ασία. Υπέγραψε συμβόλαιο στην Κίνα ακολουθώντας το κύμα ΝΒΑερ που εκμεταλλεύτηκαν το λοκ-άουτ για να γεμίσουν τον τραπεζικό τους λογαριασμό.

Αγωνίστηκε στους Ζιάνγκσου Ντράγκονς έχοντας 11.1 πόντους. 3.2 ριμπάουντ και 3. 8 ασίστ, ενώ φέτος αποτέλεσε το μεγάλο στοίχημα της Ουνικάχα Μάλαγα, το οποίο… πληρώνει ως τώρα. Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι ένας από τους πιο clutch παίκτες της Ευρωλίγκας. Συνήθειο που κουβαλάει από το κολέγιο (96% στις βολές στο τουρνουά NCAA), όπως έμαθαν με το σκληρό τρόπο η Μακάμπι, η ΤΣΣΚΑ, η Άλμπα και εσχάτως ο Παναθηναϊκός.

Για σχόλια και ερωτήσεις υπάρχει το Twitter ( @stefanos_rose ) εκτός αν θεωρούμαι γκαντέμης εξαιτίας αυτού (στο ημίχρονο του αγώνα της Παρασκευής)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ