Ο Άνταμ Χάνγκα στο SPORT24: Τα ματς με την ΑΕΚ, τα highlights με Μπαρτσελόνα – Ρεάλ και οι αναμνήσεις από την Ελλάδα

Ο Άνταμ Χάνγκα, γεννημένος στη Βουδαπέστη το 1989, βρήκε στην Ισπανία τη δεύτερη πατρίδα του. Ο πολύπειρος φόργουορντ γράφει καριέρα 20 ετών στο επαγγελματικό μπάσκετ και τα 14 τα έχει περάσει στη χώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Μανρέσα, Μπασκόνια, Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης και τώρα Μπανταλόνα. Πανηγύρισε τίτλους, μεγάλες διακρίσεις και το αντάμωμα με την ΑΕΚ (1/4, 19:30, COSMOTE SPORT 4, Match Center από το SPORT24) στα προημιτελικά του Basketball Champions League, τον φέρνει μπροστά σε μία ακόμη μεγάλη πρόκληση. Την πρόκριση στο Final Four, που διεξάγεται στην πόλη της ομάδας του.

Λίγες ημέρες πριν συμπληρώσει το 37ο έτος της ηλικίας του, ο Άνταμ Χάνγκα μίλησε στο SPORT24, όπου ξεδίπλωσε τις σκέψεις του για τη σειρά με τους κιτρινόμαυρους και τους παίκτες – κλειδιά που διαθέτει στη φαρέτρα του ο Ντράγκαν Σάκοτα.

Ο Χάνγκα θυμήθηκε τις όμορφες και άσχημες στιγμές από τις επισκέψεις του στην πατρίδα μας, τα highlights της καριέρας του σε ομάδες – κολοσσούς, όπως η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης και αρκετά ακόμη.

Καταρχάς καλωσόρισες. Ποια είναι η καλύτερη και η χειρότερη ανάμνηση που έχεις από τη χώρα μας;

“Νιώθω πολύ καλά. Είναι το σημείο της σεζόν που όλα τα παιχνίδια που έρχονται είναι πολύ σημαντικά. Είναι το πιο διασκεδαστικό κομμάτι της σεζόν, οπότε προφανώς υπάρχει αρκετός ενθουσιασμός και ελπίδα. Δεν είμαι σίγουρος. Προφανώς έχω παίξει πολλά παιχνίδια Ευρωλίγκας. Έχω πολλές καλές αναμνήσεις.

Θυμάμαι συγκεκριμένα, όταν παίξαμε με τον Παναθηναϊκό ως παίκτης της Μπασκόνια για να πάμε στο Final Four, τους αποκλείσαμε 3-0, το θυμάμαι αυτό πολύ καλά. Εκείνη την περίοδο είχαν πολύ καλή ομάδα, είναι μία καλή ανάμνηση. Είχα πολλές μάχες, όλες είναι καλές αναμνήσεις, επίσης μερικές ήττες σίγουρα (σ.σ. γέλια). Οπότε ανάμεικτα συναισθήματα”.

Είσαι πολλά χρόνια στην Ισπανία, τι σημαίνει αυτή η χώρα για εσένα;

“Πολλά. Πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας μου στην Ισπανία, εκτός από τρία χρόνια, που ήμουν στην Ιταλία και στο Βελιγράδι. Ήμουν πολύ τυχερός που η πρώτη μου χρονιά εκτός Ουγγαρίας ήταν στην Ισπανία και έμαθα τη λίγκα, τους παίκτες, τους προπονητές, τους διαιτητές, τα πάντα.

Κόλλησα κι έχτισα στην καριέρα μου στην Ισπανία, πέρασα από όλες τις φάσεις, με μικρότερες ομάδες, μετά στη EuroLeague, σε μεγάλες ομάδες, όπως η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης, οπότε ήμουν αρκετά τυχερός να παίξω σε πολλές καλές ομάδες. Η οικογένειά μου βρίσκεται και είναι χτισμένη στην Ισπανία. Όλα μου τα παιδιά είναι γεννημένα στην Ισπανία.

Τα δύο στη Βιτόρια, το ένα στη Μαδρίτη. Πάντα λέω ότι τα παιδιά μου είναι περισσότερο από την Ισπανία απ’ ότι από την Ουγγαρία, επειδή συνολικά πέρασαν έξι μήνες στην Ουγγαρία και το υπόλοιπο της ζωής τους στην Ισπανία. Είμαστε διεθνής οικογένεια”.

Μιας και ανέφερες την παρουσία σου σε Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης, ποια είναι η καλύτερη και η χειρότερη ανάμνησή σου από τις δύο ομάδες;

“Προφανώς όλοι οι τίτλοι που κατακτήσαμε, οι σπουδαίες αναμνήσεις που λατρεύω από αυτά τα κλαμπ. Με την Μπαρτσελόνα κατακτήσαμε το πρωτάθλημα και τρία κύπελλα. Προφανώς υπάρχουν πολύ ωραίες αναμνήσεις. Προφανώς η χειρότερη ανάμνηση ήταν όταν ενώ είχα συμβόλαιο, μου το έκοψαν, κάτι το οποίο ήταν μεγάλη απογοήτευση.

Ένιωθα ότι η καριέρα μου είχε σπάσει στα δύο. Από την άλλη, μου έδωσε μία άλλη ευκαιρία, εκείνη τη στιγμή δεν το ήξερα, αλλά μερικές ημέρες, μερικές εβδομάδες αργότερα, συνειδητοποίησα ότι είχα την ευκαιρία να παίξω στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Αυτό με οδήγησε στην κατάκτηση της EuroLeague. Ήταν προφανώς ο στόχος σε όλη την καριέρα μου. Στη Μαδρίτη πέρασα δύο εκπληκτικά χρόνια. Πιθανότατα τα καλύτερα χρόνια μου στο μπάσκετ, εντός κι εκτός παρκέ. Έχω μόνο καλά πράγματα, ακόμη και ο τρόπος που έφυγα ήταν καλός”.

 Ποια είναι η άποψή σου για την ΑΕΚ, που θα αντιμετωπίσεις στα προημιτελικά;

“Πολύ δύσκολη ομάδα για να αντιμετωπίσεις. Είναι μία ομάδα που δεν έχει χάσει στο Champions League, τουλάχιστον στην τελευταία φάση. Αντιμετωπίζουμε την ομάδα που πέρυσι πήγε στο Final Four, οπότε έχουν υψηλές προσδοκίες, τους ίδιους στόχους με εμάς. Σε αυτό το σημείο της σεζόν, νομίζω ότι όλες οι ομάδες έχουν τις ίδιες προσδοκίες. Θέλουν να πάνε στο Final Four και να προσπαθήσουν να το κατακτήσουν.

Δυστυχώς χάσαμε το πλεονέκτημα έδρας με την ήττα μας από τη Μάλαγα στο τελευταίο ματς. Ήταν απογοητευτικό, αλλά είναι αυτό που είναι και τώρα αντιμετωπίζουμε μία ομάδα που έχει το πλεονέκτημα έδρας, οπότε ας πούμε η πίεση είναι σε εκείνους. Είναι μία ομάδα με πολύ ατομικό ταλέντο, παίζουν πολύ physical, έχουν την καλύτερη άμυνα στο BCL, οπότε θα έχουμε δύσκολη δουλειά”.

Ανέφερες ότι η ΑΕΚ έχει την πίεση λόγω του πλενοεκτήματος έδρας. Η Μπανταλόνα διοργανώνει το Final Four. Αυτό σας προσθέτει πίεση;

“Εγώ δεν σκέφτομαι το Final Four ακόμη. Είναι πολύ μακριά. Σε κάθε διοργάνωση, ακόμη και στη EuroLeague λέω ότι πιο δύσκολο να φτάσεις στο Final Four από το να το κατακτήσεις. Στο Final Four είναι δύο παιχνίδια, όλοι μπορούν να τα κερδίσουν, αλλά το να παλέψεις σε σειρά απέναντι σε αντίπαλο, που έχεις χρόνο να προετοιμαστείς, κάθε παιχνίδι, κάθε στιγμή, κάθε μπάλα είναι πολύ σημαντική.

Είναι διαφορετικό πράγμα. Θα έχουμε πίεση αν φτάσουμε εκεί. Πρώτα πρέπει να φτάσουμε εκεί. Παρόλο που λέω ότι η πίεση είναι σε εκείνους, προφανώς ακόμη κι αν χάσεις ή κερδίσεις στο δεύτερο παιχνίδι θα είναι το ίδιο, θα υπάρχει πίεση. Νομίζω ότι μόλις η μπάλα είναι στον αέρα, νομίζω κανείς δεν θα νιώσει πίεση. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο”.

Ξέρεις πώς είναι οι Έλληνες οπαδοί. Τι περιμένεις να συναντήσεις αύριο;

“Δεν μπορώ να περιμένω. Το λατρεύω. Είπα στα παιδιά ότι πρέπει να το απολαύσουμε. Δεν είχαμε πολλά παιχνίδια μέχρι τώρα με τρελούς οπαδούς που υποστηρίζουν πραγματικά την ομάδα τους σε τέτοιο περιβάλλον, οπότε πρέπει να το απολαύσουμε και να πάμε με το παιχνίδι. Πάντα λάτρευα και απολάμβανα τέτοιου είδους παιχνίδια, όταν η ατμόσφαιρα είναι πραγματικά καυτή και ωθούν την ομάδα τους, οπότε να το απολαύσουμε και να είμαστε μέρος του παιχνιδιού”.

Πόσο δύσκολο είναι για την ομάδα σου το γεγονός ότι θα παίξετε χωρίς σέντερ (σ.σ. εκτός οι Τόμιτς και Μπιργκάντερ);

“Δύσκολο. Πολύ δύσκολο. Είναι η πρώτη κατάσταση που συμβαίνει σε εμάς όλη τη χρονιά, οπότε δεν είναι το καλύτερο τάιμινγκ ας πούμε. Μπορούσαμε να το δοκιμάσουμε λίγο στο τελευταίο παιχνίδι, με τον Σιμόν εκτός και τον Άντε να παίζει ένα λεπτό. Οπότε στο τελευταίο παιχνίδι ήταν ήδη εκτός.

Όχι η καλύτερη δυνατή κατάσταση για εμάς, αλλά είναι αυτό που είναι. Στον αθλητισμό μπορεί να συμβεί. Μερικές φορές μπορεί να βγάλει πράγματα στην ομάδα, που δεν είχε πριν. Τώρα όλοι πρέπει να κάνουν step-up.

Έχουμε πολύ μεγάλο ρόστερ. Αν πρέπει να συγκρίνω τις δύο ομάδες, νομίζω ότι έχουμε πιο μεγάλο ρόστερ, οπότε τώρα έχουμε δύο παιδιά που δεν έχουν την ίδια εμπειρία του Τόμιτς και του Μπιργκάντερ, αλλά είναι μέλη της ομάδας και έχουν παίξει πολλά παιχνίδια έως τώρα. Θα προσπαθήσουμε να προσαρμοστούμε όσο περισσότερο γίνεται και να συνεχίσουμε”.

Έχετε αρκετούς έμπειρους παίκτες στην ομάδα, όπως εσύ, ο Ρίκι Ρούμπιο, ο Τζαμπάρι Πάρκερ. Πόσο βοηθάει το σύνολο να έχει τέτοιες προσωπικότητες;

“Είναι πάντα σημαντικό. Η εμπειρία σε πηγαίνει μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά είναι πολλά πράγματα στο μπάσκετ. Προφανώς, η εμπειρία μπορεί να σε βοηθήσει σε καταστάσεις, όπως το να παίζεις μπροστά σε 20.000 κόσμο, ή να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματά σου μετά από ήττες ή νίκες.

Ο Ρίκι είναι μάστερ σε αυτό, πάντα λέει ‘ποτέ πολύ χαμηλά, ποτέ πολύ υψηλά’, έχει αυτή τη νοοτροπία. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε όσο περισσότερο γίνεται τα νέα παιδιά, που δεν έχουν βρεθεί ξανά σε καταστάσεις να παίζουν σε προημιτελικά για να προκριθούν στο Final Four”.

Ποιοι είναι οι παίκτες – κλειδιά στην ΑΕΚ που στοχεύετε να σταματήσετε;

“Ο Μπάρτεϊ και ο Γκρέι σίγουρα είναι δύο παίκτες – κλειδιά, MVP’s στις τελευταίες αγωνιστικές. Έχουν έναν πολύ δυνατό κορμό από 8-9 παίκτες, που μπορούν να κρίνουν το παιχνίδι. Πρέπει να είναι ομαδική δουλειά σίγουρα”.

Έχεις πετύχει τόσα πολλά πράγματα στην καριέρα σου. Πλησιάζοντας προς τη δύση της, ποιοι είναι οι στόχοι σου για τους επόμενους μήνες ή χρόνια που θα παίζεις μπάσκετ;

“Απλά να το απολαμβάνω. Ο στόχος μου είναι να το απολαμβάνω. Να μην τραυματίζομαι, να το απολαμβάνω. Δεν ξέρω αν είναι η τελευταία μου χρονιά ή έχω ακόμα. Προφανώς τώρα είμαι σε σημείο της καριέρας μου, που θα πρέπει να σκεφτώ πολύ για την οικογένειά μου, αν η απόφαση έρθει, θα είναι οικογενειακή απόφαση, αλλά πρέπει απλά να το απολμβάνω. Όπως είπες πέτυχα βασικά τα πάντα στο μπάσκετ. Έπαιξα σε εκπληκτικές ομάδες, εκπληκτικούς οργανισμούς.

Κέρδισα τα πάντα. Σε αυτό που απέμεινε προφανώς θέλω να είμαι ανταγωνιστικός, μισώ να χάνω. Είναι ένα συναίσθημα που δεν παλιώνει ποτέ. Δεν κουράζομαι ποτέ από το αίσθημα της νίκης. Όταν αποσυρθώ αυτό θα είναι το πράγμα που θα μου λείψει περισσότερο. Όχι οι προπονήσεις, ούτε τα ταξίδια. Τα παιχνίδια, η σύνδεση με τους οπαδούς, με τους συμπαίκτες σου. Αυτό θα μου λείψει. Προσπαθώ να το απολαμβάνω όσο περισσότερο μπορώ”.