Μάικλ Τζόρνταν: Οι εφτά πιο σκληροί αντίπαλοί του

Ο Μάικλ Τζόρνταν είχε πάντα τον τρόπο να ξεπερνάει τα εμπόδια που εμφανιζόντουσαν στον δρόμο του. Ακόμα όμως και ο (σύμφωνα με τους περισσότερους) κορυφαίος παίκτης όλων των εποχών είχε στιγμές που έβλεπε κάποιους παίκτες να τον ζορίζουν περισσότερο.

Ο Τζόρνταν κυριάρχησε στο ΝΒΑ. Στον δρόμο του προς την κορυφή όμως, είτε στο ξεκίνημά του, είτε στα τελειώματά του, συνάντησε αρκετούς παίκτες που φρόντιζαν να τον δυσκολεύουν περισσότερο από κάποιους άλλους. Να τον υποχρεώνουν να ζοριστεί περισσότερο από ότι άλλες φορές.

Το Sport24.gr παρουσιάζει τους 6+1 παίκτες που φαινόταν να του κάνουν ενίοτε την ζωή δύσκολη για μία σειρά από λόγους, έστω και αν στο τέλος συνήθως ο Τζόρνταν κατάφερνε να ξεπεράσει το εμπόδιό τους.

ΤΖΟ ΝΤΟΥΜΑΡΣ

Το πλέον αθόρυβο μέλος των “Bad Boys” των Πίστονς την δεκαετία του 80′, ο Τζο Ντούμαρς δεν γέμιζε και πολύ το μάτι. Στην πραγματικότητα όμως ήταν – κατά παραδοχή και του ίδιου του Τζόρνταν – ο δυσκολότερος αντίπαλος που είχε κληθεί να αντιμετωπίσει.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως στα τέλη της δεκαετίας του 80′ ήταν όλη η άμυνα των Πίστονς, με τους περίφημους “Jordan Rules” που δυσκόλευαν τον Τζόρνταν με τις αλλεπάλληλες βοήθειες των Λεϊμπίρ, Μαχόρν, Ρόντμαν και Τόμας. Ήταν όμως ο Ντούμαρς αυτός που έβγαινε στην πρώτη γραμμή και αντιμετώπιζε τον Τζόρνταν ένας εναντίον ενός πριν αναλάβουν δράση οι αντίπαλοί του. Και πάντα έβρισκε τον τρόπο να τον υποχρεώνει να τα δώσει όλα για να σκοράρει απέναντί του.

ΓΚΑΡΙ ΠΕΪΤΟΝ

Όταν το παρατσούκλι σου είναι “The Glove”, δηλαδή “Το Γάντι” λόγω της αμυντικής σου προσήλωσης, μάλλον κάτι κάνεις καλά. Ο Πέιτον βέβαια δεν ήταν απλώς ένας καλός αμυντικός. Ήταν ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στην ιστορία του ΝΒΑ, ένας παίκτης που προκαλούσε τρόμο στους αντίπαλους γκαρντ με την πιεστική του άμυνα και το διαρκές trash talking του. Και ο Τζόρνταν πήρε μία γεύση από αυτό στους Τελικούς του ΝΒΑ το 1996 κόντρα στους Σόνικς. Τουλάχιστον όταν ο Τζορτζ Καρλ πήρε απόφαση να στείλει τον Πέιτον στο μαρκάρισμα του αντί του Χέρσι Χόκινς όταν η σειρά βρισκόταν ήδη στο 3-0 για το Σικάγο.

Στους τρεις αγώνες που ακολούθησαν μέχρι οι Μπουλς να κατακτήσουν τον τίτλο με 4-2 νίκες, ο Πέιτον κράτησε τον Τζόρνταν στους 23.7 πόντους, 5.3 ριμπάουντ, 4.6 ασίστ και 3.6 λάθη μέσο όρο με 36.7% στα σουτ, όταν στους τρεις πρώτους αγώνες της σειράς είχε 31 πόντους, 5.3 ριμπάουντ, 5.2 ασίστ και 2.3 λάθη μέσο όο με 46% στα σουτ. Μάλλον κάτι έκανε καλά.

ΚΛΑΪΝΤ ΝΤΡΕΞΛΕΡ

Η καριέρα του Κλάιντ Ντρέξλερ ήταν αλληλένδετη με αυτή του Μάικλ Τζόρνταν λόγω της επιλογής των Μπλέιζερς να προσπεράσουν τον “Air” για χάρη του Σαμ Μπούι στο Νο2 του ΝΒΑ Draft 1984 επειδή έναν χρόνο νωρίτερα είχαν επιλέξει τον Ντρέξλερ.

Έκτοτε οι δυο τους συναντήθηκαν αρκετές φορές και ήταν δεδομένο ότι ο Τζόρνταν είχε μονίμως το πάνω χέρι, νικώντας κατά κράτος τον Ντρέξλερ, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τους τελικούς του 1992, που οι Μπουλς κατέκτησαν με 4-2 νίκες, με τον Τζόρνταν να ΄χει 35.8 πόντους, 4.8 ριμπάουντ και 6.5 ασίστ μέσο όρο και τον Ντέξλερ 24.8 πόντους, 7.8 ριμπάουντ και 5.3 ασίστ μέσο όρο.

Ακόμα κι έτσι, κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Ντρέξλερ ήταν ένας παίκτης που πάντα έβγαζε τον καλύτερο εαυτό στον Τζόρνταν, o οποίος είχε δηλώσει κατά την διάρκεια των τελικών του 1992 πως ” το να τον αντιμετωπίζω είναι σαν να βλέπω τον καθρέφτη, έχουμε πολλά κοινά”. Παρόμοια κοψιά, σχεδόν ίδια αθλητικά προσόντα και στυλ παιχνιδιού, οι δυο τους πήγαν χέρι-χέρι σε όλη την καριέρα τους, με τον Τζόρνταν απλώς να αποδεικνύεται ανώτερος.

ΡΕΤΖΙ ΜΙΛΕΡ

Άλλος ένας σπουδαίος trash talker και γενικά… εκνευριστικός αντίπαλος. Ο Ρέτζι Μίλερ είχε πάντα τον τρόπο να εκνευρίζει τους άλλους. Το αδύνατο σουλούπι, τα μακριά χέρια, το εκνευριστικό τρέξιμο γύρω από δεκάδες σκριν για να σουτάρει τον έκανε δύσκολο αντίπαλο. Ακόμα χειρότερο τον έκανε το… στόμα του, αφού μιλούσε διαρκώς. Ήταν δε τόσο καλός σε αυτό, που κάποτε εκνεύρισε ακόμα και τον συνήθως ήρεμο Τζόρνταν, με αποτέλεσμα οι δυο τους να παίξουν μπουνιές (κανονικές μπουνιές, όχι αστεία) σε έναν αγώνα το 1993!

Ο Μίλερ είχε μία μοναδική ικανότητα να βγάζει στον Τζόρνταν τον καλύτερό του εαυτό. Καθόλου τυχαία, την περίοδο της παντοκρατορίας των Μπουλς, οι Πέισερς του Ρέτζι Μίλερ ήταν η μοναδική ομάδα που πήγε τους “Ταύρους” σε σειρά 7 αγώνων (στους τελικούς της Ανατολής το 1998), με τον Μίλερ μάλιστα να βάζει νικητήριο καλάθι με αντίπαλο τον Τζόρνταν.

Ο Τζόρνταν είχε βάσει αριθμών τον απόλυτο έλεγχο, αφού στις 49 φορές που τέθηκαν αντίπαλοι αναδείχθηκε νικητής τις 32, έχοντας 29.5 πόντους, 6.1 ριμπάουντ και 5.4 ασίστ μέσο όρο, έναντι 19.1 πόντων, 3.2 ριμπάουντ και 2.8 ασίστ μέσο όρο του Μίλερ. Κατά δική του παραδοχή εξάλλου ο σταρ των Πέισερς τον εκνεύριζε. Και αυτές οι δηλώσεις του σε μία συνέντευξή του τα έλεγαν όλα:“ Κάνει συνέχεια θέατρο, ζυγίζει 83 κιλά και πρέπει να προσέξεις μην τον ακουμπήσεις γιατί είναι φάουλ, ενώ στην επίθεση πρέπει να χρησιμοποιήσω και τα 97 κιλά μομυ για να τον μετακινήσω, αφού με ακουμπάει συνεχώς με τα χέρια, όπως μία γυναίκα ακουμπάει τη μέση σου. Δεν επιτρέπεται να το κάνει, αλλά το κάνει”

ΜΠΡΑΪΟΝ ΡΑΣΕΛ

Ο άνθρωπος που του κόλλησαν το παρατσούκλι “Jordan Stopper” στο λυκαυγές της καριέρας του “Air” με τους Μπουλς, έμαθε με τον άσχημο τρόπο (όπως και ο Τζέραλντ Γουίλκινς στις αρχές της δεκαετίας του 90′ που είχε το ίδιο παρατσούκλι) ότι δεν ήταν απλό να σταματήσει τον κορυφαίο παίκτη στην ιστορία του αθλήματος. Και υπάρχει το νικητήριο καλάθι του Τζόρνταν στον 6ο αγώνα της σειράς των Τελικών του ΝΒΑ το 1998 για να του το υπενθυμίζει αυτό για πάντα.

Όπως και να έχει, η αλήθεια είναι ότι ο Ράσελ ήταν ένας εξαιρετικός αμυντικός και πράγματι είχε τον τρόπο να υποχρεώνει τον Τζόρνταν να δουλέψει αρκετά για να σκοράρει. Έβαζε καλά το σώμα του, απέφευγε τα φάουλ και ήταν από τους πρώτους που φρόντιζε να βάζει το χέρι του στο πρόσωπο του “Air” όταν σούταρε αντί να προσπαθεί να τον κόψει.

ΤΖΟΝ ΣΤΑΡΚΣ

Ένας από τους πιο δημοφιλείς παίκτες στην ιστορία των Νικς, με τον κυριότερο λόγο να είναι πιθανότατα ο τρόπος που αντιμετώπιζε τον Μάικλ Τζόρνταν. Η πορεία του Σταρκς στο ΝΒΑ ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη από αυτή του “Air”, αφού μπήκε στη λίγκα από το… παράθυρο και ξεκίνησε από το βάθος του πάγκου μέχρι να γίνει πενταδάτος. Βασικά του όπλα ήταν το πείσμα του, το θράσος του και η καρδιά του.

Ο Σταρκς δοκίμασε τα πάντα για να σταματήσει τον Τζόρνταν. Οι προσπάθειές του έχουν μείνει στην ιστορία και ας έμειναν στη μέση τις περισσότερες φορές με εξαίρεση ένα μυθικό κάρφωμα στα playoffs του 1993. Είχε ωστόσο πάντα τον τρόπο (χάρη και στις… πλάτες των Γιούιν, Ουόκλεϊ και Μέισον) να ζορίζει τον Τζόρνταν. Κι ας είδε τους Νικς να αποκλείονται από τους Μπουλς στα playoffs τέσσερις φορές (1991, 1992, 1993 και 1996).

ΒΕΡΝΟΝ ΜΑΞΓΟΥΕΛ

Από τις λιγότερο προβεβλημένες κόντρες στην καριέρα του Μάικλ Τζόρνταν είναι αυτή με τον Βέρνον Μάξγουελ ή αλλιώς γνωστό και ω “Mad Max”. Τον παίκτη που πιθανότατα τον εκνεύριζε περισσότερο από κάθε άλλον. Γιατί; Επειδή δεν τον φοβόταν, αλλά αντιθέτως ήθελε να τον δείρει!

“ Ήθελα να παλέψουμε. Αλήθεια. Το λέω σε όλους” είχε δηλώσει κάποτε ο Μάξγουελ, ο οποίος πάντα έβρισκε τον τρόπο να ζορίζει τον Τζόρνταν κι ας μην φαίνεται στους μεταξύ τους αριθμούς. Κι αυτό γιατί στις 17 φορές που αναμετρήθηκαν ο Τζόρνταν βγήκε νικητής τις 11, έχοντας 30.6 πόντους, 5.9 ριμπάουντ και 4.6 ασίστ μέσο όρο, έναντι 13.6 πόντων, 2.4 ριμπάουντ και 2.3 ασίστ του Μάξγουελ. Ο παλαίμαχος γκαρντ ωστόσο έχει ένα άλλο πολύ βασικό επιχείρημα: Υπήρχε μία περίοδος που νικούσε συνεχώς τον Τζόρνταν!

Από το 1990 έως το 1993, όταν οι Μπουλς κατέκτησαν δηλαδή τα πρώτα τρία συνεχόμενα πρωταθλήματά τους, το ρεκόρ τους απέναντι στους Ρόκετς του Μάξγουελ ήταν 1-5! Κι όμως, με τον Μάξγουελ να μαρκάρει τον Τζόρνταν (και προφανώς τον Ολάζουον να καλύπτει τα νώτα του) οι Ρόκετς νίκησαν τους Μπουλς 5 φορές σε 6 αγώνες!

AP Photo/Ron Frehm