Μάικλ: “Η πρωτιά περνάει από τους πρωταθλητές”

Μια φορά και έναν καιρό (καλά, μην πάτε και τόσο πίσω, για τις αρχές του περασμένου Γενάρη λέμε), η Μπαρτσελόνα βρισκόταν κάπου στην 8 θέση της ισπανικής λίγκας, έχοντας προσφέρει αφειδώς χαρά σε ομάδες που την είχαν άχτι.

Για παράδειγμα, η Εστουντιάντες τη νίκησε στη Μαδρίτη με τη διαφορά που… συνήθως χάνει από την “Μπάρτσα” (88-66) και ο κίνδυνος να μείνουν οι “μπλαουγκράνα” εκτός Copa del Rey ήταν… πιο ορατός από ποτέ. Ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο δεν είχε ταξιδέψει στην πρωτεύουσα (είχε ένα διάστρεμμα να τακτοποιήσει εκείνη την περίοδο –γενικά έχει πελματιαία απονευρωσίτιδα, μέση, προσαγωγούς κλπ) και τα πύρινα άρθρα έγραφαν για ομάδα που ζει και πεθαίνει ανάλογα με τις διαθέσεις (ή την υγεία) του αρχηγού της.

Πλήκτρα “ξεπλύθηκαν” (σβήστηκαν τα γράμματα) από τις εκατομμύρια φορές που είχαν «χτυπηθεί», για αυστηρή κριτική που εστίαζε και στην αδυναμία των πρωταθλητών να ανταποκριθούν ακόμα και στο σήμα κατατεθέν τους (βλ. άμυνα). Οι πρωταγωνιστές τις ιστορίας δεν απαντούσαν… στις προκλήσεις. Απλά μειδιούσαν. Γιατί ήξεραν καλύτερα. Τι; Ο,τι είδαν όλοι από το 82-88 στη Βαγιαδολίδ, για την 18 αγωνιστική και μετά, κατά το 16-0 που μεταξύ άλλων τους έδωσε το Copa del Rey,μαζί με τη 2 θέση στη βαθμολογία, πριν τελειώσει την περασμένη Κυριακή, στο ματς με την Κάχα Λαμποράλ.

Πώς γύρισε ανάποδα η σεζόν

Αλλά ας αφήσουμε τον Πιτ Μάικλ να τα πει,… που τα ξέρει και καλύτερα. «Χάσαμε στο γήπεδο της Εστουντιάντες, μια μεσαία ομάδα της ισπανικής λίγκας, με -22… διαφορά που τη νικάμε πάντα και πέσαμε στην 7 θέση της κατάταξης. Αν χάναμε ένα ακόμα ματς, θα ήμασταν εκτός Copa Del Rey. Για το επόμενο παιχνίδι, πήγαμε στο Βαγιαδολίδ όπου στα 3’ για τη λήξη ήμασταν στο -6. Βρήκαμε τον τρόπο να γυρίσουμε το ματς και από τότε γυρίσαμε ανάποδα τη σεζόν».

Ηταν το σημείο που “κούμπωσαν” όλα. Οι παίκτες μεταξύ τους και μετά στα συστήματα. “Εως τότε δεν παίζαμε 100 τοις εκατό ως ομάδα. Τώρα, έχουμε καλή κυκλοφορία της μπάλας, την… ακουμπάνε όλοι και όλοι είναι χαρούμενοι, ενώ όλοι ξέρουμε τους ρόλους μας στην άμυνα. Είμαστε μαζί πια επτά μήνες, από την πρώτη προπόνηση της προετοιμασίας και πλέον μπορώ να πω ότι ξέρουμε πολύ καλά ο ένας τον άλλον.

Έχουμε ρυθμό και όλα πάνε όπως θέλουμε. Είμαστε στο επίπεδο όπου όλοι νιώθουμε πολύ καλά. Ολοι είμαστε ευχαριστημένοι. Βρήκαμε τα συστήματα στα οποία νιώθουμε όλοι άνετα. Ο κόουτς έκανε εξαιρετική δουλειά προσαρμογής στις ανάγκες των παικτών. Κάποια συστήματα που “δούλευαν” για εμάς στο παρελθόν, έπαψαν να λειτουργούν. Έπρεπε να βρει τι μας ταιριάζει. Και τα κατάφερε. Για αυτό και τώρα νιώθουμε πολύ καλά ο καθένας με το ρόλο του και ο ένας με τον άλλον”.

Η δυσκολία του να είσαι… εκπληκτικός

Οι “μπλαουγκράνα” ουδέποτε αγχώθηκαν “γιατί βλέπαμε στην προπόνηση τι είχαμε. Είμαι παίκτης προπονήσεων, τις λατρεύω και έβλεπα το ταλέντο που έχουμε. Ήταν λοιπόν, θέμα του πότε θα μπουν όλα στη θέση τους. Μη ξεχνάς ότι στην αρχή της χρονιάς, είχαμε 5 νέους παίκτες… που τώρα είναι έξι (με τον Ολεσον) και όσο καλοί και αν ήμασταν, χρειαζόμασταν χρόνο για να γίνουμε εκπληκτική ομάδα».

Γιατί εξυπακούεται πως το καλό δεν είναι αρκετό… στην πόλη που ζει. “Όχι, αυτό δεν φτάνει ποτέ. Τα στάνταρ είναι πολύ υψηλά. Ο πήχης είναι τόοοοοσο ψηλά. Ήμασταν στα τρία από τα τέσσερα τελευταία Φάιναλ Φορ. Πάντα διεκδικούμε το πρωτάθλημα στην Ισπανία και κάθε χρόνο έχουμε καλούς παίκτες. Επίσης, δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Το μόνο που υπάρχει είναι η βελτίωση. Το να έχεις μια απλά καλή ομάδα, είναι εύκολο. Το να έχεις μια εξαιρετική ομάδα, ικανή να πάρει την Ευρωλίγκα, θέλει πολύ δουλειά, αλλά και χρόνο”.

Οι αναμνήσεις, ξαναγυρίζουνεεεεε

Και αν το συνολικό σερί επιτυχιών της Μπαρτσελόνα (από εκείνο το απόγευμα στο Βαγιαδολίδ) σταμάτησε την Κυριακή, αυτό στην Ευρωλίγκα είναι στο 7-0. Παρεμπιπτόντως, ξεκίνησε το βράδυ που οι “ερυθρόλευκοι” παρουσιάστηκαν στο “Παλαού Μπλαουγκράνα”.

“Είχαμε νικήσει οκτώ πόντους. Ο Ολυμπιακός είναι πολύ δυνατή ομάδα. Τον σεβόμαστε πολύ. Οφείλω να πω ότι μου αρέσει ο τρόπος που αγωνίζεται. Έχει το ελληνικό στιλ, που απαιτεί δυνατό πνεύμα. Και όταν το έχεις αυτό μπορείς να νικήσεις τους πάντες. Πάντα, όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε τον Ολυμπιακό έχουμε στο μυαλό μας πως θα δώσουμε ένα δύσκολο ματς, που απαιτεί τη συγκέντρωση μας έως το τελευταίο δευτερόλεπτο. Πάντα ξέρουμε πως μας περιμένει ένα σκληρό παιχνίδι. Είμαστε έτοιμοι”.

Πέρυσι στην Κωνσταντινούπολη πάντως, δεν ήταν… ακριβώς 40λεπτη η προσπάθεια της “Μπάρτσα”. “Όλα είναι στο μυαλό. Όταν είσαι το φαβορί, όλοι περιμένουν από εσένα να νικήσεις. Ο Ολυμπιακός ήταν το αουτσάιντερ και είχε περισσότερα κίνητρα. Συν του ότι καμία σημασία δεν έχει αν έχεις φτάσει αήττητος στο Φάιναλ Φορ. Δεν αποκλείεται να χάσεις τον τελικό. Όλα μπορούν να συμβούν σε ένα παιχνίδι. Η ουσία στο μπάσκετ δεν είναι μόνο να φτάσεις στο καλύτερο επίπεδο, αλλά και να μείνεις εκεί. Να μην «πέφτεις». Το βέβαιο είναι ότι αν νομίσεις πως αρκεί η παρουσία σου στο γήπεδο για να νικήσεις, θα χάσεις. Οποιος και αν είσαι. Ρωτήστε και την ΤΣΣΚΑ”…

Πρώτοι… πάνω από τους πρωταθλητές

Ο στόχος της “Μπάρτσα” είναι φυσικά να πάει στο Λονδίνο το Μάιο, αλλά πριν από αυτό “θέλουμε να τερματίσουμε πρώτοι στον όμιλο” και αυτή η πρωτιά “περνάει από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι καλύτερο, γιατί μιλάμε για τους πρωταθλητές”, που θα έχουν και τον κόσμο δίπλα τους. “Υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό; Εννοώ ότι μιλάμε για τον Ολυμπιακό και όταν παίζει με μεγάλη ομάδα, όπως είναι η Μπαρτσελόνα, το γήπεδο πρέπει να είναι γεμάτο. Είμαστε συνηθισμένοι και είναι κάτι που λατρεύουμε, να παίζουμε εναντίον όλων. Μας δίνει εξτρά κίνητρο. Ανυπομονούμε”.

Δεδομένου ότι όλα ξεκινούν από την άμυνα ” αυτό που επίσης θα έχει μεγάλη σημασία είναι τα ριμπάουντ. Επειδή από τις άμυνες θα υπάρξουν πολλά άστοχα σουτ, θα μετρήσουν πολύ οι δεύτερες ευκαιρίες”.

Η λατρεία για τον Πεδουλάκη και… το “ίσως”

Μόλις το γραφείο Τύπου της Μπαρτσελόνα μας ενημέρωσε πως μας έχει μείνει ένα λεπτό, αναφέραμε στον Μάικλ το όνομα “Πεδουλάκης”. Χαμογέλασε (μην σας πούμε ότι έλαμψαν και τα μάτια του) και είπε “τον αγαπώ! Είναι κάτι σαν μέντορας μου μέχρι σήμερα. Εκείνος μου έμαθε το ευρωπαϊκό παιχνίδι και θα τον ευχαριστώ για πάντα. Με βοήθησε πολύ. Του χρωστώ πολλά. Δεν έχουμε χάσει επαφή. Μιλάμε στο τηλέφωνο συχνά. Φέτος έχουμε μιλήσει 2-3 φορές, μέχρι τώρα”.

Και δεν θέλουμε να είμαστε αδιάκριτοι, αλλά… τι έχουν πει; “Τελευταία φορά τον πήρα μετά τον τελικό Κυπέλλου, για να του δώσω συγχαρητήρια και να του πω πόσο υπερήφανος ήμουν για εκείνον, που πήρε το πρώτο τρόπαιο με νίκη επί του Ολυμπιακού! Ήταν απίστευτο!”.

Όχι και με τόσο… αντικειμενικά κριτήρια (αφού του ‘χει λατρεία), πρόσθεσε ότι “είναι από τους καλύτερους του είδους, στον κόσμο. Πώς πήγε ο Μακεδονικός στο Φάιναλ Φορ του Uleb Cup; Γιατί είχαμε ταλέντο; Δεν είχαμε και τόσο! Ήταν θέμα προπονητή. Όπως εξαιρετική ήταν και η πρώτη μου χρονιά στην Ευρώπη, στο Περιστέρι. Φέτος, στην πρώτη του χρονιά στην Ευρωλίγκα η ομάδα του έχει πάρει ήδη έναν τίτλο, είναι στο ΤΟΡ16 και από ό,τι φαίνεται θα προχωρήσει και στα πλέι οφ. Είμαι πολύ χαρούμενος για εκείνον”.

Το καλοκαίρι θα είναι φρι έιτζεντ. Θα μείνει εκεί που είναι (γιατί η Μπαρτσελόνα έχει δείξει να του ‘χει μια αδυναμία) ή σκέφτεται να μετακομίσει; “Στο μπάσκετ το όλο θέμα αφορά την ερώτηση «τι έχεις κάνει για μένα τελευταία;» Οφείλεις να αποδεικνύεις διαρκώς τι αξίζεις, τι μπορείς να προσφέρεις. Σε τρεις μήνες θα είμαι στην αγορά και «ανοιχτός» σε προτάσεις. Και πού ξέρεις τι μπορεί να γίνει; Ισως παίξω ξανά για τον Αργύρη”.