Λοτζέσκι: “Ούτε γω ξέρω το μυστικό μας”

Ο μπαμπάς Τόμας και η μαμά Ντέμπι. Οι δυο Λοτζέσκι τζούνιορ, που είναι και … μικροί διαβόλοι, η όμορφη σύζυγος Ελιζ που κυοφορεί τον τρίτο γιο της οικογένειας! Αλλά και η Αμάντα Λοτζέσκι στην οποία έχει αδυναμία, ο Ματ. Όχι άδικα, καθώς, η μικρότερη αδερφή του, πάσχει από διαγνωσμένη νευροπάθεια, λίγο μετά τη γέννησή της.

Τις περισσότερες ώρες της ημέρας η 22χρονη Αμάντα τις περνάει στο καροτσάκι. Αυτό, όμως, δεν την εμπόδισε να ακολουθήσει τους γονείς της, τη νύφη της και τα ανήψια της, για να δει τον αδερφό της που όταν ήταν μικρούλα κι αυτός έπαιζε μπάσκετ στο πανεπιστήμιο της Χαβάης, της αφιέρωνε όλα τα τρόπαια ομαδικά και ατομικά που κατακτούσε.

Λίγες ώρες πριν από τον τελικό με τη Ρεάλ, ο Λοτζέσκι, όπως όλοι οι “ερυθρόλευκοι” ζουν για το μεγάλο ματς, που θα αναδείξει τον πρωταθλητή Ευρώπης για το 2015 και μιλάει στην κάμερα του Sport24.gr.

– Λοιπόν Ματ πως είναι η αίσθηση να παίζεις στο φάιναλ-φορ;

” Εϊναι το πρώτο μου φάιναλ-φορ και ήθελα να είμαι στη καλύτερη δυνατή κατάσταση. Δυστυχώς προέκυψε αυτό το πρόβλημα με το στομάχι μου και δεν μπορούσα να παίξω στον ημιτελικό, όπως ήθελα. Ελπίζω να τα καταφέρω στον τελικό και να το απολαύσω. Δεν θα’ ναι εύκολο, βέβαια, γιατί παίζουμε με μια σπουδαία ομάδα, η οποία παίζει εντός έδρας…”

– Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι όλη τη χρονιά παίζετε με προβλήματα. Οι τραυματισμοί και οι ξαφνικές απώλειες δεν σας εγκαταλείπουν…

“Ναι έτσι είναι. Όχι μόνο φέτος, αλλά από την πρώτη χρονιά που ήρθα στην ομάδα. Δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, όμως. Εϊναι μέρος του μπάσκετ και αυτό. Στο τέλος, πρέπει να προσαρμοστείς και να κερδίσεις, αν είσαι καλύτερος. Νομίζω ότι οδηγός μας πρέπει να είναι το ματς που κερδίσαμε στη Βαρκελώνη. Αφού νικήσαμε μέσα στην έδρα της Μπαρτσελόνα, μπορούμε να το επαναλάβουμε και μέσα στη Μαδρίτη”.

– Έχει έρθει όλη η οικογένεια να σε δει

” Ναι, οι γονείς μου, η σύζυγος, τα παιδιά. Και η αδερφή μου. Τους αρέσει πολύ η ατμόσφαιρα αλλα και η πόλη στην οποία κάνουν βόλτες”

– Πως γίνεται, τελικά, Ματ να κερδίζετε κάθε παιχνίδι που πηγαίνει στο τελευταίο σουτ;

” Ούτε κι εγώ ξέρω το μυστικό μας. Ο Σπανούλης έχει κάτι σα … μαγεία πάνω του. Τον είδατε με την ΤΣΣΚΑ; Ήταν πολύ άστοχος στα τρία πρωτα δεκάλεπτα και μετά τα έβαλε όλα. Νομίζω οτι παίζουμε πάντα σκληρά καικ με μεγαλη καρδιά. Και δεν το βάζουμε κάτω, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο”.

– Και δεν είναι η πρώτη φορά

” Συμφωνώ. Λες και είναι γραφτό να συμβεί. Παρατηρώ μάλιστα και το εξής. Στην Ελλάδα σε πολλά ματς με τον Παναθηναϊκό, ήμασταν εμείς μπροστά στο σκορ και χάσαμε στο τέλος. Στην Ευρωλίγκα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Για κάποιο λόγο, που δεν μπορώ να προσδιορίζω, βρίσκουμε τον τρόπο και κιερδίζουμε”.

– Άρα όταν έρθει η ώρα του τελευταίου σουτ όλοι ξέρουμε ότι στο τελος θα κερδίσει ο Ολυμπιακός…

“Ναι. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε το ίδιο. Έχουμε πολλούς “κλατς” παίκτες. Αυτούς που σουτάρουν στο τελος και τα βάζουν”

– Θα το κάνετε και στον τελικό;

“Εντάξει παίζουμε με μια πολύ καλή ομάδα. Ισορροπημένη. Πιο επιθετική από μας, που είμαστε καλύτεροι στην άμυνα. Θα γίνει μάχη…”

– Ονειρεύεσαι το Κύπελλο;

“Από την πρώτη στιγμή που ήρθα στην Ευρώπη. Και τώρα, το σκέφτομαι … κάθε στιγμή, που περνάει”