“Κόντρα στους ισχυρούς”

-Οσοι γνωρίζουν… από μέσα τα τεκταινόμενα στο Μαρούσι, υποστηρίζουν ότι ο Μπράνκο που γνώρισαν τον περασμένο Δεκέμβριο δεν έχει καμία σχέση με τον Μιλισάβλιεβιτς των πλέι οφ! Που οφείλεται αυτή η «μετάλλαξη»;



«
Ξέρεις, μου είναι δύσκολο να μιλάω για τον εαυτό μου. Μου αρέσει να αφήνω το παιχνίδι μου να κάνει αυτή τη δουλειά. Είναι αλήθεια ότι αισθάνομαι υπερηφάνεια για όσα έχουμε πετύχει στο Μαρούσι και δεν σου κρύβω ότι παίρνω κουράγιο κάθε φορά που ακούω τον προπονητή και τους συμπαίκτες μου να μου αφιερώνουν κολακευτικά σχόλια».




-Σύμφωνοι, αλλά πριν από πέντε μήνες… έτρεχες με το ζόρι και τώρα έχεις τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής θυμίζοντας τον προ 15ετίας Μπράνκο που ξεκινούσε το επαγγελματικό μπάσκετ στο Τσάτσακ!




«(γελάει) Καλύτερα να απευθυνθείς στον γυμναστή, τον Αντρέα (Γκατζούλη), καθώς και στα άλλα παιδιά του επιτελείου μας. Στους φυσικοθεραπευτές, Αντώνη (Ξαγοράρη) και Γιάννη (Μακρογιαννάκη), με τους οποίους έχω περάσει ατέλειωτες ώρες και μπορώ να καταθέσω ότι είναι ακούραστοι εργάτες. Σε παρακαλώ να αναφέρεις τα ονόματά τους. Το Μαρούσι βρίσκεται εδώ που βρίσκεται, γιατί συμβαίνουν πολλά και καλά πράγματα πίσω από τα φώτα. Please, write this down (σε παρακαλώ, αυτό γράψτο)»…




-Ποιος ήταν ο ρόλος του Σούλη Μαρκόπουλου;




«Ο κόουτς ήλθε στην ομάδα όταν η κατάσταση ήταν πολύ άσχημη. Ηταν αυτός που άλλαξε τη νοοτροπία στο Μαρούσι, αυτός που έφερε διαφορετικό τρόπο σκέψης και αυτός που μας έκανε ομάδα. Γιατί, το Μαρούσι είναι ομάδα και σε αυτό οφείλονται τα όποια επιτεύγματά της μέχρι σήμερα».




-Βλέποντας κανείς το βιογραφικό σου, διαπιστώνει ότι έχεις περάσει από σπουδαίους συλλόγους: Παρτιζάν Βελιγραδίου, Λιμόζ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός, Ντιναμό Μόσχας κ.α. Σε ηλικία 32 ετών θα μπορούσες να πεις ότι είσαι ικανοποιημένος από αυτή την αθλητική διαδρομή ή ότι θα ήθελες περισσότερα;




«Συνήθως αυτό το ερώτημα απαντιέται στο τέλος της καριέρας. Και εγώ αισθάνομαι ότι έχω ακόμη πολλά χρόνια μπάσκετ. Μπορεί να είμαι 32, αλλά έτσι αισθάνομαι. Θα σου απαντήσω όμως! Κάθε φορά που ξυπνάω, ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω μπάσκετ. Που με κράτησε υγιή στο μεγαλύτερο διάστημα αυτής της διαδρομής, ενώ σε περιπτώσεις τραυματισμών, με όπλισε με δύναμη να τους πολεμήσω και να τους ξεπεράσω. Υπό αυτή την έννοια, ναι, είμαι ικανοποιημένος, αν και έχω να προσφέρω πολλά ακόμη»…




-Μην παρεξηγήσεις αυτή την ερώτηση, αλλά πολλοί σε χαρακτηρίζουν… τρελό! Εσύ, αν έπρεπε να βάλεις μια ταμπέλα στον εαυτό σου, τι θα έλεγες για τον Μπράνκο;




«Θα έλεγα ότι … αυτός ο τύπος παίζει πάντα με καρδιά! Ότι βάζει την προσωπικότητά του στο παιχνίδι και ότι στα δύσκολα δεν το βάζει ποτέ στα πόδια».




-Αλήθεια, πόσο δύσκολο είναι για το Μαρούσι –μετά τις δύο νίκες επί του Αρη στο Αλεξάνδρειο- να διαχειριστεί τώρα και τις δύο νίκες επί του Ολυμπιακού;




«Είναι πολύ εύκολο! Είπαμε από την αρχή ότι θα αντιμετωπίσουμε τον Ολυμπιακό με τον ίδιο τρόπο και την ίδια νοοτροπία που χρησιμοποιήσαμε για να αποκλείσουμε τον Αρη. Και το πράξαμε. Δεν αεροβατούμε όμως! Ξέρουμε ποιος είναι ο Ολυμπιακός και ότι είναι το φαβορί για την πρόκριση στους τελικούς, αλλά στον αθλητισμό ποτέ δεν πρέπει να πετάς μια ευκαιρία χωρίς να διεκδικήσεις αυτό που σου αναλογεί».




-Με αυτό το σκεπτικό θα πάτε για τον πέμπτο αγώνα στο ΣΕΦ;




«Ναι, δεν πρόκειται να αλλάξουμε κάτι. Θα προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε τη συγκέντρωση που είχαμε στους δύο αγώνες στο γήπεδό μας περιορίζοντας τα λάθη που κάναμε στις δύο προηγούμενες επισκέψεις στο ΣΕΦ. Ξέρουμε ποιος είναι το φαβορί, αλλά μας αρέσει να τα βάζουμε με τους ισχυρούς»…