Κωνσταντινούπολη 2012: Η θρυλική ραψωδία

Του Βαγγέλη Ιωάννου

Για κάθε φάιναλ φορ υπάρχει μια όμορφη ιστορία που μπορεί να γράψει ή να αφηγηθεί κάποιος , χωρίς –μάλιστα- τον κίνδυνο να γίνει βαρετός. Οι ρέκτες του μπάσκετ, ωστόσο, ζουν και αναπνέουν για τις πιο δυνατές συγκινήσεις. Συγκινήσεις όπως εκείνες που ζήσαμε τον Μάιο του 2012 στην Πόλη, στον τελικό του Ολυμπιακού με την ΤΣΣΚΑ. Συγκινήσεις μοναδικές, που μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη… Σ ένα άθλημα , που σχεδόν πάντα αποδίδεται δικαιοσύνη (καθώς εννιά στις δέκα φορές κερδίζει ο καλύτερος και ο πιο δυνατός ), όταν συμβαίνει το απροσδόκητο, τότε γράφεται χρυσή ιστορία.

Εκείνο, άλλωστε, που εξιτάρει στον αθλητισμό είναι η νίκη του Δαυίδ επί του Γολιάθ. Είναι η νίκη του αδύνατου επί του δυνατού. Είναι η νίκη του αουτσάιντερ επί του φαβορί.Κι αυτό έκανε πριν από δυο χρόνια ο Ολυμπιακός. Κατατρόπωσε τη «ρωσική αρκούδα» που είχε δαπανήσει τριπλάσια χρήματα απ αυτόν για να οικοδομήσει ένα ρόστερ ικανό να την οδηγήσει στην κορυφή. Και το έκανε με μια ανεπανάληπτη ανατροπή. Από το -19 λίγο πριν από τη λήξη της τρίτης περιόδου και με νικητήριο καλάθι στα εφτά δέκατα του δευτερολέπτου για το ιστορικό: 62-61!Ηταν η μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία της Ευρωλίγκας.

Ηταν η κορύφωση μιας ασύλληπτης σεζόν από μια ομάδα που κάθε βράδυ ξεπερνούσε τον εαυτό της , που είχε είχε κάνει τη λέξη υπέρβαση να χάσει το νόημά της. Ηταν το επιστέγασμα ενός μπασκετικού θαύματος. Ηταν…θέλημα Θεού!

Ο Ολυμπιακός του 2012 ήταν μια ομάδα με όλα τα γράμματα κεφαλαία , διέθετε παίκτες που κατέθεταν κάθε βράδυ την ψυχή τους στο παρκέ, ήταν φτιαγμένος από ατσάλι . Ηταν μια ομάδα που ήρθε από το πουθενά για να νικήσει τους πάντες και τα πάντα.

Για το συγκεκριμένο φάιναλ φορ δεν χρειάζεται να γραφτεί τίποτα άλλο. Η υπενθύμιση και μόνο του τρόπου με τον οποίο ολοκληρώθηκε ο τελικός είναι αρκετή. ΤΟ ΣΟΥΤ του Πρίντεζη με το ένα χέρι («το χέρι του ..Θεού» , όπως έγραψαν οι Ισπανοί συνάδελφοι) , που έγινε το σήμα της Ευρωλίγκας για την επόμενη σεζόν, είναι ικανό για να αναδείξει την πραγματική διάσταση ενός τόσο σπουδαίου , όσο και μοναδικού αθλητικού κατορθώματος!

Ο Ολυμπιακός στην Κωνσταντινούπολη πέτυχε κάτι πολύ δυνατό , που δύσκολα θα ξεχαστεί όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ηταν μια θρυλική μπασκετική ραψωδία γραμμένη από τον Ιβκοβιτς , τον Σπανούλη , τον Πρίντεζη , τον Χάινς , τον Παπανικολάου , τον Σλούκα , τον Μάντζαρη ,τον Λο , τον Αντιτς , τον Κέσελ, τον Κατσίβελη , τον Ντόρσι και τους χιλιάδες «ερυθρόλευκους» πιστούς που ήταν στις κερκίδες εκείνο το βράδυ και δεν έχασαν ούτε για ένα δευτερόλεπτο την πίστη τους για την τελική νίκη…

Ημιτελικοί

ΤΣΣΚΑ Μόσχας-Παναθηναϊκός 66-64

Τα δεκάλεπτα: 15-29, 32-34, 51-55, 66-64.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Καζλάουσκας): Τεόντοσιτς 12(1), Λαβρίνοβιτς 2, Σισκάουσκας 5, Κρστιτς 8, Κιριλένκο 17(2), Βορονόφ, Βοροντσέβιτς, Σβεντ 15(1), Κάουν 2, Κριάπα 3(1), Γκόρντον 2.

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Μάριτς 6, Περπέρογλου, Μπατίστ 11, Λόγκαν 2, Σάτο 3(1), Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 10(1), Βουγιούκας, Καλάθης 3(1), Καϊμακόγλου 10(1), Γιασικεβίτσιους 19(3).

Ολυμπιακός-Μπαρτσελόνα 68-64

Τα δεκάλεπτα: 17-11, 33-29, 50-47, 68-64.

Ολυμπιακός (Ίβκοβιτς): Χάινς 2, Άντιτς 4, Σπανούλης 21(4), Ντόρσεϊ 8, Κέσελ, Πρίντεζης 14(2), Παπανικολάου 9(2), Μάντζαρης 4, Σλούκας 2, Λο 4.

Μπαρτσελόνα (Πασκουάλ): Σάδα 6, Χουέρτας 4, Ναβάρο 18(2), Πέροβιτς 2, Βάσκεθ 8, Ουάλας 3(1), Ινγκλς, Ν’Ντονγκ 10, Λόρμπεκ 9, Έιντσον, Μάικλ 4.

Τελικός: ΤΣΣΚΑ-Ολυμπιακός 61-62

Τα δεκάλεπτα: 10-7, 34-20, 53-40, 61-62.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Καζλάουσκας): Τεόντοσιτς 15(4), Λαβρίνοβιτς 5, Σισκάουσκας 8, Κρστιτς 11, Κιριλένκο 12(1), Βορόνοφ, Βοροντσέβιτς, Σβεντ 3, Κάουν 2, Κριάπα 3(1), Γκόρντον 2.

Ολυμπιακός (Ίβκοβιτς): Χάινς, Άντιτς 7, Σπανούλης 15(2), Ντόρσεϊ, Κέσελ 3(1), Παπαδόπουλος, Πρίντεζης 12, Παπανικολάου 19(3), Μάντζαρης 3(1), Σλούκας 4(1), Λο.