Κολντεμπέλα: “Δεν ξεχνάω τον Τελικό του 1998”

Ο Κλαούντιο Κολντεμπέλα μίλησε στο Euroleague Greece για την νοσταλγία που αισθάνεται πριν από κάθε Final-4 λόγω της ΑΕΚ, τον Ιστορικό υποβιβασμό της Βίρτους Μπολόνια και τη νέα σελίδα της καριέρας του.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ: Στέφανος Μακρής
“Una faccia, una razza”. Ή, με… άπταιστη Ελληνική προφορά, “Ούντα φάτσα,ούνα ράτσα”. Λένε ότι οι Έλληνες με τους Ιταλούς μοιάζουν υπερβολικά. Το αν ισχύει αυτό είναι μία διαφορετική ιστορία. Το σίγουρο είναι ότι λίγοι Ιταλοί έχουν αγαπήσει την Ελλάδα τόσο πολύ όσο ο Κλαούντιο Κολντεμπέλα, ο οποίος πέρασε 6 χρόνια στην Ελλάδα (1996-2002), φορώντας τις φανέλες της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ και μιλάει τα Ελληνικά καλύτερα και από τους Έλληνες. Και, όχι, αυτό δεν είναι υπερβολή.
Ο παλαίμαχος γκαρντ δεν διστάζει να μιλάει Ελληνικά όποτε βρίσκει Έλληνα. Και σε αυτή την γλώσσα επέλεξε να μιλήσει στο Euroleague Greece όταν του ζητήσαμε, καταρχήν, να μας πει μερικές κουβέντες για το τουρνουά των “μικρών” της Euroleague (“Adidas Next Genertaion Tournament”), όπου λάμπουν τα μεγαλύτερα ταλέντα του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και για το οποιο.. έσταζε μέλι: “Αυτά τα τουρνουά που γίνονται είναι κάτι το εξαιρετικό.
Είναι μία ευκαιρία για εμάς να δούμετ ο αύριο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, αλλά και μία τρομερή ευκαιρία για αυτά τα παιδιά να βρεθούν στο γήπεδο που θα γίνει ο Τελικός του Final-4. Μου αρέσει πάρα πολύ να το παρακολουθώ, επειδή μου δίνεται η ευκαιρία να δω μία… εικόνα από το μέλλον”. Μία εικόνα από το μέλλον από την οποία όμως απουσιάζουν οι Ελληνικές και Ιταλικές ομάδες. Που οφείλεται όμως αυτό; “Κάποτε υπήρχαν Ιταλικές ομάδες. Ο Λουτίτζι Ντατόμε ας πούμε αναδείχθηκε σε ένα τέτοιο τουρνουά πριν από μερικά χρόνια με την φανέλα της Σιένα.
Μιλώντας για τις Ιταλικές ομάδες, γιατί εκεί ξέρω τί συμβαίνει, το λάθος τους είναι ότι δεν στηρίζουν αρκετά τις δεύτερες ομάδες τους, δεν ασχολούνται με τους νεαρούς παίκτες τους. Αν θέλεις όμως να έχεις μία καλή πρώτη ομάδα, πρέπει οπωσδήποτε να φτιάξεις έναν πυρήνα με παίκτες που βγαίνουν από τις ακαδημίες, γιατί αυτό θα αρέσει πολύ και στον κόσμο, ο οποίος θα πηγαίνει στο γήπεδο για να δει τα δικά του παιδιά. Είναι κρίμα που δεν βλεπουμε σε αυτό το επίπεδο, ακόμα τουλάχιστον, Ελληνικές και Ιταλικές ομάδες”.
Κάπου εκεί η κουβέντα πήγε και κάπου αλλού. Στον υποβιβασμό της Ιστορικής Βίρτους Μπολόνια, της οποίας υπήρξε παίκτης στο παρελθόν. Ένας υποβιβασμός που θα έχει ως αποτέλεσμα για πρώτη φορά στην ιστορία του Ιταλικού μπάσκετ η δεύτερη κατηγορία της χώρας να έχει τις δύο ομάδες της Μπολόνια, αλλά και ομάδες όπως η Τρεβίζο. Κάτι που πάντως οι παμπόνηροι Ιταλοί εκμεταλλεύτηκαν με τον καλύτερο τρόπο με μπροστάρη τον Κολντεμπέλα, ο οποίος ήταν τα δύο τελευταία χρονια τζένεραλ μάνατζερ της Α2 στην Ιταλία. Πώς; Αναδεικνύοντας την Λίγκα! “Είναι περίεργο αυτο που έγινε με την Βίρτους. Από μία πλευρά όμως είναι πολύ καλό, γιατί πλέον υπάρχει μία βάση ενδιαφέροντος στην δεύτερη Λίγκα με ομάδες οπως η Φορτιτούντο, η Βερόνα, η Τρεβίζο, η Σιένα, που φέρνουν κόσμο στο γήπεδο. Η δεύτερη λίγκα στην Ιταλία είχε πέρυσι 2100 φιλάθλους μέσο όρο (!), ένα φοβερό νούμερο, που οφείλεται σε αυτές τις ομαδες”.
Όσο για την Ελλάδα; Την θυμάται καθόλου; “Εννοείται! Πέρασα υπέροχα χρόνια στην Ελλάδα, παίζοντας στην ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Το κύπελλο που κατακτήσαμε με τον ΠΑΟΚ το 1999 ήταν κάτι το μοναδικό, αλλά πέρασα σπουδαίες στιγμές και την διετία που έμεινα στην ΑΕΚ. Και η αλήθεια είναι ότι όποτε έρχονται οι μέρες των Final-4 γυρίζω πίσω και θυμάμαι την πορεία μας μέχρι τον Τελικό στην Βαρκελώνη (σ.σ το 1998, η ΑΕΚ ηττήθηκε στον Τελικό του Final-4 από την Μπολόνια). Σίγουρα ακούγεται άσχημα αν πεις ‘έχασα έναν Τελικό’. Η αλήθεια όμως είναι ότι καταφέραμε κάτι μοναδικό: Να φτάσουμε μέχρι τον Τελικό στην πρώτη μας χρονιά στην Ευρωλίγκα. Ήμασταν πρωτοεμφανιζόμενοι και όμως φτάσαμε μέχρι τον Τελικό, κάτι που δεν είναι εύκολο να γίνει”.
Για… επιμύθιο, ο παλαίμαχος γκαρντ είχε να πει μία καλή κουβέντα και για την τωρινή ΑΕΚ: “Μου αρέσει αυτό που γίνεται στην ΑΕΚ. Χαίρομαι που επέστρεψε στην Α! με φιλοδοξίες και πιστεύω ότι αυτό κάνει πολύ καλό στο Πρωτάθλημα. Το Ελληνικό Πρωτάθλημα χρειάζεται τις δυνατές του ομάδες