Καϊμακόγλου ή αλλιώς… Mr. Clutch

Αφού δέχτηκε τα περιπαιχτικά σχόλια των συμπαικτών του για τα δύο μεγάλα τρίποντα στο σπίτι της Ούνιξ Καζάν ο Κώστας Καϊμακόγλου έβγαλε το καπέλο στον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους και μίλησε για τις επερχόμενες μάχες του ΠΑΟ με την Μακάμπι των Σοφοκλή Σχορτσανίτη και Θοδωρή Παπαλουκά…

Αναλυτικά η συνέντευξη του Κώστα Καϊμακόγλου στο Sport24.gr:

-Ας ξεκινήσουμε από ένα γεγονός, που έθεσε εν αμφιβόλω τη συμμετοχή σου στον καθοριστικό αγώνα με την Ούνιξ. Πρόκειται για τις «σκιές» στη γάμπα σου που έδειξε η μαγνητική τομογραφία.

“Την πρώτη μέρα, που το ανακαλύψαμε, είχα έντονες ανησυχίες και όλο αυτό είχε χαλάσει σε έναν βαθμό το μυαλό μου, γιατί δεν ήξερα αν θα μπορέσω να παίξω. Η σκιά, που φάνηκε στη μαγνητική, ήταν αρκετή για να με βάλει σε σκέψεις, αλλά με τη βοήθεια των φυσικοθεραπευτών και φυσικά των προπονητών, που δεν με πίεσαν στην προπόνηση, το πρόβλημα ξεπεράστηκε και από τη στιγμή που δεν ήθελα με τίποτε να χάσω αυτό το παιχνίδι, ενημέρωσα τον κόουτς Ομπράντοβιτς ότι ήμουν έτοιμος. Τώρα μπορώ να πω ότι ήμουν και ‘φτιαγμένος’ για τον αγώνα με την Καζάν, ανυπομονούσα για αυτό το ματς”…

-«Φτιαγμένος» για τη νίκη και την πρωτιά ή «φτιαγμένος» για να αποφύγετε την Μπαρτσελόνα στα πλέι οφ; Πώς λειτουργεί ένας παίκτης, εσύ στην προκειμένη περίπτωση, που αγωνίζεται στο παρκέ;

“Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Προσωπικά, όπως δήλωσα και μετά το παιχνίδι, πιστεύω ότι μπορούσαμε να κατακτήσουμε την πρωτιά στον όμιλο και με έξι νίκες, όχι με τις τέσσερις που κάναμε. Ισως πριν από το τζάμπολ να σκεφτόμασταν όλοι ότι θέλουμε τη νίκη για να πάρουμε το πλεονέκτημα έδρας και να δώσουμε πιο πολλούς αγώνες στην έδρα μας. Οταν μπήκα, όμως, στο παρκέ, ήμουν συγκεντρωμένος γιατί δεν ήθελα να χάσουμε δεύτερη φορά από την ίδια ομάδα. Αυτό ήταν για μένα το κίνητρο. Δεν ανέχομαι να χάνω δύο φορές από μια ομάδα, που δεν είναι καλύτερη από τον Παναθηναϊκό και αυτός ο αθλητικός εγωισμός ήταν ο οδηγός μου”.

-Πραγματικά, υπήρχαν στιγμές προς το τέλος του αγώνα, οπότε έδειχνες απόλυτα ψύχραιμος και αποφασιστικός. Δεν ξέρουμε αν συμφωνείς, αλλά στο κρίσιμο τρίποντο μπροστά από τα τεντωμένα χέρια του Μάικ Ουίλκινσον, που ουσιαστικά έκρινε την αναμέτρηση, άλλαξες ακόμη και την τεχνική σου δίνοντας μεγαλύτερη καμπύλη στην μπάλα, από ό,τι συνηθίζεις.

“Πραγματικά είχα μεγάλη αυτοπεποίθηση, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Η μια ημέρα που μου έδωσε εντός εισαγωγικών την ευκαιρία να ξεκουραστώ, με βοήθησε, ώστε να νιώσω τα πόδια μου πιο φρέσκα και από την προπόνηση είχα μεγάλη επαφή στα σουτ. Βέβαια, κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου συνέβη και το εξής: Για ένα δίλεπτο αστοχούσαν διαδοχικά και οι δύο ομάδες, στη δική μας περίπτωση μάλιστα αστοχούσαν διαφορετικοί συμπαίκτες μου. Σκεφτόμουν, λοιπόν, ότι πρέπει να είμαι ήρεμος και συγκεντρωμένος, ώστε αν το σύστημα οδηγήσει την μπάλα στα χέρια μου να πάρω το σουτ όσο κρίσιμο και αν είναι. Οσο για το θέμα της καμπύλης; Ο Ουίλκινσον ήλθε προς το μέρος μου με τα χέρια σηκωμένα και υποχρεώθηκα να δώσω μεγαλύτερη καμπύλη στο σουτ. Καμιά φορά ο αμυντικός κάνει το σουτ πιο σωστό, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Σε ωθεί στο να αποκτήσεις την τέλεια κλίση σώματος και να δώσεις την τέλεια καμπύλη στην μπάλα”.

-Μάθαμε πως για αυτά τα μεγάλα σουτ αρκετοί συμπαίκτες σου σε φώναζαν «Mr. Clutch» μετά το τέλος του αγώνα. Αλλο θέλουμε, όμως, να ρωτήσουμε. Πώς γίνεται, όχι μόνο εσύ, αλλά οι περισσότεροι αθλητές, να διστάζουν κάποιες φορές να σουτάρουν; Το έχεις φιλοσοφήσει;

“Το έχω φιλοσοφήσει, ναι. Θεωρώ ότι το νούμερο ένα στοιχείο είναι η ψυχολογία. Υπάρχουν παίκτες που δεν χάνουν τρίποντο λόγω της φοβερής ψυχολογίας, που έχουν. Ο Ντόμερκαντ, για παράδειγμα, αγωνίστηκε και στα 40 λεπτά του αγώνα, ευστόχησε σε τέσσερα από τα επτά τρίποντα που επιχείρησε, έχοντας σπουδαίο ρυθμό και ψυχολογία. Φυσικά παίζει ρόλο το πόσο φρέσκα είναι τα πόδια σου, πόσο σκληρά είναι για να μπορείς να τα λυγίσεις και να εκτελέσεις με τη σωστή τεχνική. Η και τα χέρια, αν έρχεσαι από έντονη καταπόνηση εξαιτίας ασκήσεων με βάρη, τότε δεν είναι εύκολο. Και μετά παίζει ρόλο η επανάληψη. Πόσα σουτ θα κάνεις στην προπόνηση. Οσο περισσότερα, τόσο καλύτερο ρυθμό βρίσκεις. Παράδειγμα προς μίμηση σε αυτό αποτελεί ο Σάρας, αλλά και άλλοι συμπαίκτες μου. Βέβαια, στον Παναθηναϊκό ευθύνονται και οι προπονητές, οι οποίοι έχουν δώσει ξεκάθαρη οδηγία να σουτάρει όποιος είναι ελεύθερος”.

-Μιας και ανέφερες το όνομα του Γιασικεβίτσιους, όντως πραγματοποίησε σπουδαία εμφάνιση στο Καζάν. Τις προηγούμενες ημέρες θα πρέπει να… αυτομαστιγώθηκε αρκετές φορές για την αστοχία του στην ήττα από την Αρμάνι Μιλάνο.

“Ειλικρινά, υπάρχουν πολλές φορές που λέω από μέσα μου ‘πόσα καντάρια μπάσκετ ξέρει αυτό το παιδί’. Σε ηλικία 36 ετών εξακολουθεί να κάνει απίστευτα πράγματα, όχι μόνο στην επίθεση, όπου όλοι ξέρουμε ποιες είναι οι δυνατότητές του στη δημιουργία και στην εκτέλεση, αλλά ακόμη και στην άμυνα, που δεν είναι το φόρτε του. Εβγαλε φοβερές άμυνες και δεν σας κρύβω ότι ορισμένα πράγματα που έκανε στο Καζάν ήταν συγκινητικά. Στην προπόνηση δεν το συζητώ. Σουτάρει ασταμάτητα. Εχει πετύχει τόσα στην καριέρα του και παρ’ όλα αυτά έρχεται στο γήπεδο για να σουτάρει μόνος του πριν και μετά την προπόνηση. Μηχανάκι”.

-Ωραία η επίθεση, αλλά όπως έχετε παραδεχθεί όλοι, η άμυνα φέρνει τους τίτλους. Ο κόουτς Ομπράντοβιτς, μάλιστα, φρόντισε να στείλει το μήνυμα δηλώνοντας πριν από τον αγώνα πως αν έπρεπε να αλλάξετε κάτι σε σχέση με το παιχνίδι του πρώτου γύρου, αυτό ήταν η άμυνα.

“Θεωρώ ότι η άμυνα είναι η μοναδική συνταγή, ώστε να είναι μια ομάδα επιτυχημένη. Πέρυσι, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τις δικές μας επιθετικές ικανότητες, άλλωστε καταφέραμε να κατακτήσουμε τον ευρωπαϊκό τίτλο, η Μπαρτσελόνα είχε πλουσιότερο επιθετικό ταλέντο. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι η άμυνα έχει φέρει στον Παναθηναϊκό τα μεγάλα αποτελέσματα, πέρυσι στα πλέι οφ και στο Φάιναλ Φορ και φέτος στα εκτός έδρας παιχνίδια, που καταφέραμε να κερδίσουμε. Ο κόουτς ξέρει τι και πότε λέει κάτι. Και είναι πολύ σημαντικό ότι οι προπονητές μας χειροκροτούν μια καλή αμυντική προσπάθεια, ένα επιθετικό ριμπάουντ ή μια τάπα. Πιστεύω ότι και ο κόσμος του Παναθηναϊκού εκτιμάει την καλή άμυνα. Την καταλαβαίνει και τη χειροκροτεί, εμείς το εισπράττουμε και μπορώ να πω ότι ευχαριστιόμαστε κιόλας να παίζουμε άμυνα”.

-Οταν ακούς το όνομα Μακάμπι Τελ Αβίβ σού έρχεται συνειρμικά η εικόνα του Σοφοκλή Σχορτσανίτη;

“Είναι λογικό να μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα και του Σοφοκλή και του Θοδωρή Παπαλουκά, δύο Ελλήνων που αγωνίζονται στη Μακάμπι. Μου έρχεται όμως και η εικόνα μιας ομάδας του κόουτς Μπλατ, με τον οποίο έχουμε συναντηθεί πολλές φορές και ξέρουμε τι σημαίνει ομάδα του Μπλατ. Εντονο αμερικανικό στοιχείο, που μεταφράζεται σε πολύ γρήγορο παιχνίδι, υψηλό ρυθμό, πολλά τρίποντα, αιφνιδιασμούς και σύνθετες άμυνες. Ζώνες, ματς απ, τα πάντα. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα”…

-Εκτιμάς ότι η εφετινή Μακάμπι έχει ομοιότητες με την περυσινή και κάτι ακόμη. Η περυσινή ενδελεχής ανάλυση και η νίκη στον τελικό του Φάιναλ Φορ θα μπορούσαν να μετατρέψουν σε όπλο του Παναθηναϊκού την οικειότητα μεταξύ των δύο ομάδων;

“Σίγουρα υπάρχουν ομοιότητες. Τόσο ο Πάργκο, που έφυγε, όσο και ο Λάνγκφορντ, που ήλθε, είχε και έχει αντίστοιχα τον ρόλο του κινητήριου μοχλού. Πιστεύω ότι με την ανάλυση που θα κάνουν οι προπονητές μας, θα μας δώσουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, που θα μας βοηθήσουν να περιορίσουμε τη δράση των βασικών όπλων της Μακάμπι. Οσο για την οικειότητα, που αναφέρατε; Κάθε χρονιά είναι διαφορετική. Ο Παναθηναϊκός ήταν ο πρωταθλητής Ευρώπης το 2011, τώρα έχουμε 2012 και μπροστά μας ανοίγονται νέες προκλήσεις. Η περυσινή Μακάμπι ήταν διαφορετική ομάδα και εμείς θα προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας για μια ολοκαίνουργια σειρά παιχνιδιών και για μεγάλες μάχες”.

-Οπως και ο εφετινός Κώστας Καϊμακόγλου είναι διαφορετικός από τον περυσινό. Στα πλέι οφ με την Μπαρτσελόνα είχες 6’ συμμετοχής και σημείωσες 1 πόντο σε ολόκληρη τη σειρά, ενώ στο Φάιναλ Φορ πάτησες το παρκέ μόνο για 4’’ στον τελικό με την Μακάμπι Τελ Αβίβ. Αισθάνεσαι έτοιμος για μεγαλύτερα πράγματα σε προσωπικό επίπεδο στην επερχόμενη σειρά αγώνων με τη Μακάμπι;

“Αυτό που αισθάνομαι είναι τόσο ο ρόλος μου όσο και ο χρόνος συμμετοχής μου έχουν αυξηθεί αρκετά σε σχέση με την περυσινή, πρώτη χρονιά μου στον Παναθηναϊκό. Εχω καλύτερη ψυχολογία και πατάω γερά στα πόδια μου. Το σημαντικότερο, όμως, από όλα είναι να κερδίζει η ομάδα. Ολα τα υπόλοιπα είναι στο χέρι των προπονητών, που ξέρω ότι με εμπιστεύονται και με στηρίζουν. Αν η επιλογή τους είναι να παίξω για αρκετή ώρα, θα κάνω ό,τι μου ζητήσουν για να βοηθήσω την ομάδα. Αν, πάλι, θέλουν να παίξω σε μια φάση για να βγάλω μια άμυνα, θα προσπαθήσω ξανά να είμαι έτοιμος. Το μόνο που θέλω είναι να προκριθούμε στο Φάιναλ Φορ για να μπορέσω να ξαναζήσω την περυσινή εμπειρία στη Βαρκελώνη”.