Η παρουσίαση της Βραζιλίας

Πηγαίνει στην Τουρκία ως πρωταθλήτρια Αμερικής, τίτλο που κατέκτησε πέρυσι στο Πουέρτο Ρίκο νικώντας στον τελικό τους οικοδεσπότες, και με όλα τα αστέρια της παρόντα. Όλα; Μάλλον όχι, καθώς δίπλα στους Λεάντρο Μπαρμπόζα, Άντερσον Βαρεζάο και Τιάγκο Σπλίτερ, που θα παίζει κι αυτός του χρόνου στο ΝΒΑ, δεν θα είναι ο Νενέ Χιλάριο, παρότι ακολούθησε για μεγάλο διάστημα την προετοιμασία.

Κάποιες φλεγμονές στα πόδια του, όμως, τον έθεσαν νοκ άουτ. Στον πάγκο κάθεται ο Ρούμπεν Μανιάνο, που αντικατέστησε φέτος τον Μόντσο Μονσάλβε και ξέρει πώς να φτάνει στην κορυφή. Αν τα καταφέρει μάλιστα, κανείς στην Βραζιλία δεν θα νοιαστεί που στον πάγκο του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος κάθεται ένας Αργεντίνος.

Το αστέρι: Λεάντρο Μπαρμπόζα

Οι καλοί παίκτες δεν λείπουν από το ρόστερ της Βραζιλίας, αρκετοί από αυτούς μάλιστα κάνουν καριέρα στο ΝΒΑ. Όμως ο Λεάντρο Μπαρμπόζα ξεχωρίζει. Όχι μόνο γιατί είναι εξαιρετικός παίκτης, αλλά διότι είναι και καλό παιδί. Επί χρόνια ήταν παίκτης-κλειδί για τους Φίνιξ Σανς, ωστόσο φέτος μετακόμισε πολύ βορειότερα και από τη νέα σεζόν θα φορά τη φανέλα των Τορόντο Ράπτορς. Πέρυσι ήταν ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής Βραζιλίας στο Παναμερικανικό με 21 πόντους κατά μέσο όρο.

Ο προπονητής: Ρούμπεν Μανιάνο

Ο δημιουργός της μεγάλης ομάδας της Αργεντινής των Τζινόμπιλι, Σκόλα, Νοτσιόνι κλπ., που αναδείχθηκε χρυσή ολυμπιονίκης στην Αθήνα το 2004, ενώ δύο χρόνια νωρίτερα είχε πάρει το ασημένιο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ της Ιντιανάπολις. Γεννημένος το 1954 στη Βίγια Μαρία της Αργεντινής, έχει κάνει μεγάλη καριέρα στην πατρίδα, ενώ έχει δουλέψει και στην Ευρώπη, σε Βαρέζε και Κάχα Σαν Φερνάντο, χωρίς πάντως ιδιαίτερη επιτυχία.

Τι έχει κάνει στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα: 1950: 4η, 1954: 2η, 1959: 1η, 1963: 1η, 1967: 3η, 1970: 2η, 1974: 6η, 1978: 3η, 1982: 8η, 1986: 4η, 1990: 5η, 1994: 11η, 1998: 10η, 2002: 8η, 2006: 17η.