Η Μακάμπι πήγε κόντρα στη λογική -και το “πλήρωσε”

Η συμφωνία της Μακάμπι Τελ Αβίβ με τον Άιναρς Μπαγκάτσκις είχε γίνει γνωστή εδώ και μερικές ημέρες, με την επίσημη ανακοίνωση της πρόσληψής του να μην προκαλεί ιδιαίτερη αίσθηση -πλέον. Ο 49χρονος τεχνικός πήρε το “ΟΚ” από την Νταρουσάφακα και τον Ντέιβιντ Μπλατ (ενδεχομένως μαζί να πήρε τις ευλογίες του) και θα συνεχίσει την καριέρα του στην “ομάδα του λαού”, ως πρώτος προπονητής κι όχι ως βοηθός, όπως ήταν στην τουρκική ομάδα.

Κι η αλήθεια είναι πως για πρώτη φορά την τελευταία τριετία ο Σιμόν Μιζράχι δείχνει να λειτουργεί με βάση την κοινή λογική. Αποφεύγει νέα πειράματα και αλχημείες, δίνοντας τα “κλειδιά” της Μακάμπι σε έναν προπονητή που έχει δείξει έργο τα τελευταία χρόνια σε Μπουντιβέλνικ (2012-’14), Νίζνι (2014-’16) αλλά και την εθνική ομάδα της Λετονίας. Εν αντιθέσει δηλαδή με ό,τι έκανε από τη στιγμή που αποχώρησε ο Ντέιβιντ Μπλατ από την τεχνική ηγεσία της “ομάδας του λαού”, ο Σιμόν Μιζράχι ενήργησε με τον δέοντα τρόπο.

Αμφιβάλλει κανείς πως την τελευταία τριετία οι επιλογές του για τη θέση του προπονητή ήταν αμφιλεγόμενες και δεν ταίριαζαν με το προφίλ της Μακάμπι; Θυμίζουμε πως οι “κυανοκίτρινοι” είδαν τους Γκάι Γκούντες, Ζαν Τάμπακ, Έρεζ Εντελστάιν και Ραμί Χαντάρ να ηγούνται της προσπάθειας, αδυνατώντας να κρατήσουν τη Μακάμπι σε ανταγωνιστικό επίπεδο.

Κι η αποτυχία γίνεται πιο έντονη από το γεγονός πως δεν κατάφεραν (σε κανένα σημείο) να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και τις προσδοκίες που έχει κάθε χρόνο ο ιστορικός σύλλογος του Ισραήλ και το… βάρος της διαδοχικής του Ντέιβιντ Μπλατ.

Ποιος ευθύνεται γι αυτό πρώτο απ όλους; Η απάντηση προφανής: ο Σιμόν Μιζράχι. Ο πρόεδρος της Μακάμπι Τελ Αβίβ άφησε προπονητές με ελάχιστο ή μηδενικό βιογραφικό να κουμαντάρουν ένα υπερωκεάνιο.

Επιβεβαιώθηκε έτσι η Νο1 αρχή του αθλητισμού πως όλα ξεκινούν από τον “τιμονιέρη”, από τον άνθρωπο που θα καθοδηγήσει όσους βρίσκονται στο παρκέ. Καμία ομάδα άλλωστε δεν έφτασε ψηλά επειδή είχε τους καλύτερους παίκτες. Αντίθετα, υπήρχαν περιπτώσεις που ομάδες ξεχώρισαν επειδή ο προπονητής τους μπορούσε να κάνει το “κάτι παραπάνω” και να πάρει το 101% από το υλικό που είχε στα χέρια του.

Θέλετε να θυμηθούμε τις πιο πρόσφατες περιπτώσεις; Ο Ολυμπιακός έκανε το back to back στην EuroLeague με τους Ντούσαν Ίβκοβιτς και Γιώργο Μπαρτζώκα στον πάγκο, τη στιγμή που οι ανταγωνιστές του (βλ. ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης) είχαν πολλαπλάσιο ταλέντο στο παρκέ. Η Μακάμπι έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης το 2014 γιατί ο Ντέιβιντ Μπλατ έκανε τα… δικά του από τον πάγκο, παρότι κλήθηκε να αντιμετωπίσει την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και τη Ρεάλ Μαδρίτης, ομάδες με πολύ καλύτερο υλικό και ικανότητα.

Αφού λοιπόν είδε τα εκατομμύριά του να μην οδηγούν πουθενά, ο Σιμόν Μιζράχι είπε να επιστρέψει στην κανονικότητα. Έφερε στο Τελ Αβίβ έναν αποδεδειγμένα καλό και ικανό προπονητή, άφησε κατά μέρους τα πειράματα (βλ. Γκάι Γκούντες, Ζαν Τάμπακ, Έρεζ Εντελστάιν και Ραμί Χαντάρ) κι από εδώ και στο εξής οι φίλοι της Μακάμπι μπορούν να αισιοδοξούν πως θα έρθουν καλύτερες ημέρες στη “Menora Mivtachim Arena”.

Τρία χρόνια γεμάτα αποτυχίες και “σφαλιάρες” είναι άλλωστε πολλά για έναν σύλλογο που έχει μάθει να κερδίζει όποιον τίτλο διεκδικεί.