Η λάμψη του Νίκου Γκάλη: Τι τον έκανε τον καμβά ο Θεός;

“Κωνσταντίνε είμαστε έτοιμοι, πάμε τώρα”.

Αγωνία, αδημονία αλλά και μεγάλη χαρά. Τα σκαλιά του αμφιθεάτρου που διεξήχθη το τρίτο (κατά σειρά) σεμινάριο THE FUTURE OF SPORTS JOURNALISM και οδηγούσαν από την είσοδο ως το πρώτο όροφο, τα ανέβηκα σαν να πετάω.

Λίγα δευτερόλεπτά αργότερα, βρισκόμουν στον ίδιο χώρο με τον Νίκο Γκάλη. Στιγμές, σκηνές και καταστάσεις που για να τις ζήσουμε εργάστηκαν μεθοδικά πολλοί άνθρωποι, από διαφορετικούς ρόλους. Στιγμές, σκηνές, καταστάσεις που θα ήταν αδύνατο να τις ζήσουμε αν δεν εργαζόμασταν σαν κρίκοι στην ίδια αλυσίδα, σχεδιάζοντας κάθε λεπτομέρεια, μικρή και μεγάλη.

Ο Νίκος Γκάλης χαμογελαστός κρατούσε στα χέρια του τον καμβά, που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε αποκλειστικά για να του δοθεί ως δώρο. Και αυτό το χαμόγελο ένιωσα ότι δεν ήταν καθόλου “τυπικό”. Αντιθέτως είχε μπόλικη χαρά και μια ευχάριστη έκπληξη μέσα του.

O θρύλος του ελληνικού μπάσκετ, Νίκος Γκάλης με τον designer του SPORT24, Κωνσταντίνο Μπαντούνα SPORT24

Επιβεβαιώθηκε αυτή η αίσθηση μου, όταν ο ίδιος ζήτησε να βγάλουμε μια αναμνηστική φωτογραφία, κρατώντας τον καμβά στα χέρια του. Στα ίδια χέρια που κάποτε κρατούσε την μπάλα του EuroBasket του 87, στα ίδια χέρια που κρατούσε μια χώρα ολόκληρη, μια γενιά και το χαμόγελο ενός λαού που εν αγωνίως έψαχνε την δική του χαραμάδα ελπίδας στον αθλητισμό.

Πώς φτάσαμε έως εδώ όμως; Πως βρεθήκαμε στον όροφο του αμφιθεάτρου με τον Νίκο Γκάλη, τον Χρήστο Χατζηιωάννου και έναν καμβά γεμάτο από χρώματα και σκηνές από την αθλητική ζωή του GOAT;

Η παρουσία του κορυφαίου Έλληνα καλαθοσφαιριστή στο σεμινάριο του SPORT24 είναι από μόνη της μοναδική, σημαντική και αδιαμφησβήτητα λαμπερή. Μια επιτυχία συνολικά του οργανισμού της 24 MEDIA αφενός και αφετέρου μια ευκαιρία για όσους βρίσκονταν στο σεμινάριο, να πάρουν μια γεύση από την αστερόσκονη που ακολουθεί τον Νίκο Γκάλη. Όρθιοι 500 άνθρωποι, κυρίως νεαρής ηλικίας, φώναζαν “Νίκος Γκάλης ΟΕ, ΟΕ, ΟΕ” καθόλου τυχαία, στο τέλος της συνέντευξής του, λίγο πριν αποχωρήσει από τη σκηνή.

Σε όλο αυτό το μεγαλειώδες σκηνικό, προστέθηκε και ένα δώρο, αποκλειστικά φτιαγμένο για τον ίδιο. Από την πρώτη στιγμή που έμαθα ότι θα βρίσκεται εκεί αυτός ο άνθρωπος, γεννήθηκε η επιθυμία για τη δημιουργία ενός εικαστικού που θα του δοθεί ως μια κίνηση να επιστραφεί έστω και απειροελάχιστα η χαρά που μας έδωσε ο συγκεκριμένος παίκτης με όσα έπραξε εντός των παρκέ (μαζί με τα… υπόλοιπα παιδιά του 1987, πριν και μετά από αυτό).

Για να υλοποιηθεί ο καμβάς, χρειάστηκε αρχικά έρευνα. Παρότι το θέμα του εικαστικού, ο Γκάλης, είναι κάτι εντελώς γνωστό, πάντα η έρευνα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της δημιουργίας. Έψαξα λοιπόν για αποκόμματα εφημερίδων από άρθρα για τον μεγάλο πρωταγωνιστή. Ύστερα από μια διαλογή περίπου 80 άρθρων, αποφάσισα ποια θα κρατήσω και ποια όχι και φυσικά πως θα τα εντάξω στην εικόνα.

Ο Νίκος Γκάλης κρατάει στα χέρια του τον καμβά με την προσωπογραφία του SPORT24

“Θεός ο Γκάλης”. Αυτό ήταν το αγαπημένο μου απόκομμα. Αυτό ήταν και το πιο αντιπροσωπευτικό νομίζω. Το εικαστικό εξάλλου αποτυπώνει αυτό ακριβώς: Έναν άνθρωπο που υπήρξε ΘΕΟΣ. Κεντρικά στην δημιουργία υπάρχει μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες του Νίκου Γκάλη, με μαλλί αφάνα που είχε έρθει η στιγμή από ασπρόμαυρη να αποκτήσει χρώμα και να πάρει έναν καθοριστικό ρόλο στο εικαστικό.

“Το φαινόμενο Γκάλης” αναφέρει ένα άλλο σημείο από απόκομμα. Αυτό και αν ήταν… Πόσες εκατομμύρια λέξεις έχουν γραφτεί ανά τα χρόνια για τους δρόμους που άδειαζαν σε κάθε αγώνα του Άρη, για την οικουμενικότητα του Νικ, για το πόσο επιδραστικός υπήρξε αυτός, ο Άρης του, η Εθνική του για τον ελληνικό λαό.

Αυτές οι εκατομμύρια λέξεις λοιπόν, βρήκαν το δικό τους σημείο να αποτυπωθούν με αυτό το λεκτικό “Το φαινόμενο Γκάλης”, εκεί στα αριστερά του καμβά και προς το κέντρο του που σε περίοπτη θέση υπάρχει σαν αρχαίο ελληνικό άγαλμα το τρόπαιο του EuroBasket του 1987.

Τέτοιες στιγμές δεν τις ζεις καθημερινά. Η χαρά μεγάλη. Ακόμα πιο μεγάλος ο θαυμασμός για την απλότητα και το πλατύ χαμόγελο του Νίκου Γκάλη όταν του παραδώσαμε το δώρο. Τελικά τι τον έκανε τον καμβά ο Θεός; Τον δέχτηκε με το αστραφτερό χαμόγελο που κουβαλάει, το χαμόγελο αυτό του παντοτινού winner εντός και εκτός γηπέδων.

Υ.Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Παντελή Βλαχόπουλο, Χρήστο Χατζηιωάννου, Ντέπη Παπάζογλου που με τον τρόπο τους βοήθησαν στο να φτάσει ο καμβάς αυτός στα χέρια του “Θεού”.