Η λαμπρή καριέρα του Ράτκο Ραντοβάνοβιτς

Ο Ράτκο Ραντοβάνοβιτς έγραψε τη δική του "χρυσή" σελίδα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και η επίσημη ιστοσελίδα της Euroleague παρουσιάζει την καριέρα του, η οποία ήταν γεμάτη επιτυχίες.
Οι περισσότερες βιογραφίες που μπορεί να βρει οποιοσδήποτε για τον Ράτκο Ραντοβάνοβιτς αναφέρουν πως έπαιξε στην Μπόσνα Σαράγιεβο από το 1977 μέχρι το 1983., αλλά η λαμπρή καριέρα του ξεκίνησε πριν πάει στην ομάδα. Τον Οκτώβριο του 197, όταν η Μπόσνα ήταν στη δεύτερη κατηγορία, ένα ψηλό λεπτό παιδί (2.07 ύψος και βάρος 80 κιλά) έφυγε από το σπίτι των γονιών του, στο Μαυροβούνιο και προσγειώθηκε στο Σαράγιεβο με μια βαλίτσα στο χέρι και όνειρο να γίνει μπασκετμπολίστας.
Ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς, προπονητής του και μπασκετικός πατέρας του, υπενθυμίζει τα πρώτα βήματα του Ραντοβάνοβιτς στην Μπόσνα.
“Ο Βούκασιν Βουκάιλοβιτς, αθλητικός διευθυντής της Μπόσνα με ενημέρωσε ότι είχε βρει ένα παιδί για να το δω. Θυμάμαι το πρώτο παιχνίδι του με την εφηβική ομάδα. Πέτυχε 13 πόντους, αλλά έδειξε εξαιρετικό μπασκετικό iq. Ήταν πολύ λεπτός, αλλά πολύ έξυπνος, επίσης. Επίσης, στις προπονήσεις έδειχνε πολύ χαρακτήρα, διάθεση να δουλέψει σκληρά, να μάθε, να εξελιχθεί. Ήδη κατά τη διάρκεια της σεζόν 1972-73 τον έβαλα στην πρώτη ομάδα. Θα μπορούσατε να παρατηρήσετε το ταλέντο του και ήμουν σίγουρος πως επρόκειτο για έναν σπουδαίο σέντερ”.
Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είχα τις εντυπώσεις που ήθελα από τον είδα τον Ραντοβάνοβιτς για πρώτη φορά τη σεζόν 1973-74, στην παλιά αρένα του Βελιγραδίου. Σύμφωνοι, το είχε, όμως σύμφωνα με τους Αμερικανούς δεν μπορείς να διδάξεις τα ύψη. Αλλά, ήταν τόσο λεπτός που η φανέλα ήταν πολύ χαλαρή για εκείνον. Είχε μακριά χέρια, αλλά θα μπορούσατε να δείτε περισσότερο οστά, απ’ ότι μυ. Αλλά γι αυτό δεν είμαι εγώ προπονητής και είναι ο Τάνιεβιτς, ο οποίος έχει κάνει σπουδαίες ανακαλύψεις, όπως ο Μίρζα Ντελίμπασιτς, ο Νάντο Τζεντίλε, ο Ντέγιαν Μποντίρογκα, ή ο Γκρεγκόρ Φούτσκα.
Το Νεβεσίνιε είναι μια μικρή πόλη στην Ερζεγοβίνη, μια περιοχή που έχει δώσει στον κόσμο πολύ μπασκετικό ταλέντο. Ο Μιλένκο Σάβοβιτς, ο Ντέγιαν Μποντίρογκα, ο Ζόραν Σάβιτς, ό Μίλαν Γκούροβιτς ή ακόμα και ο πατέρας των Άτσο και Ντράζεν Πέτροβιτς γεννήθηκαν στην περιοχή. Οι Οι γονείς του Ραντοβάνοβιτς μετακόμισαν στο Νίκσιτς, όπου λόγω του ύψους του άριχσε να παίζει μπάσκετ το 1969. Η τελική ώθηση ήρθε όταν η Γιουγκοσλαβία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο το 1970 στη Λιουμπλιάνα.. Η Παρτίζαν τον ήθελε, αλλά ακολούθησε τη συμβουλή της οικογένειας και πήγε στο Σαράγιεβο που ήραν κοντά στο σπίτι.
Συλλέκτης τίτλων
Το καλοκαίρι του 1973 ήταν στην προεπιλογή της εθνικής για το Eurobasket της Ιταλίας. Η συμβολή του ήταν διακριτική (2,2 πόντους), αλλά μετά παίζοντας 17 παιχνίδια τη σεζόν 1973-74 πέτυχε τους πρώτους 43 πόντους του στην πρώτη κατηγορία (2,5 ανά αγώνα). Ήταν ήδη ένας σημαντικός παίκτης στο Eurobasket νέων της Γαλλίας. Η Γιουγκοσλαβία, με τον Τάνιεβιτς στον πάγκο, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Ο Ραντοβάνοβιτς συνέβαλε τα μέγιστα με 13,8 πόντους κατά μέσο όρο, έχοντας 24 απέναντι στην Ελλάδα.
Στη Μπόσνα, ο ρόλος του στην ομάδα αυξανόταν ανά αγώνα. Ο Ντελίμπασιτς και ο Ζάρκο Βάραγιτς οδήγησαν την ομάδα, ενώ αυτός ήταν υπεύθυνος που άλλαξε η βαθμολογική κατάσταση. Και ακόμα και τώρα οι περισσότεροι από τους παίκτες αυτούς παραμένουν στην πρώτη πεντάδα των κορυφαίων σκόρερ της Μπόσνα 1. Mirza Delibasic 4.901 points, 2. Zarko Varajic 4.625, 3. Predrag Benacek 3.517, 4. Ratko Radovanovic 2.906, 5. Boro Vucevic (πατέρας του Νίκολα Βούτσεβιτς) 2.331.
Με αυτούς τους βασικούς πυλώνες και κάποιους καλούς παίκτες (Μπένατσεκ, Μπόσκο Μπόσιοτσιτς,Σβέτισλαβ Πέσιτς, Άντε Ντζόγκιτς, Σαμπίτ Χάτζιτς), ο Τάνιεβιτς έζησε ένα παραμύθι, οδηγώντας μια ομάδα από τη δεύτερη κατηγορία, στην κορυφή της Ευρώπης. Με τον ίδιο κορμό παικτών, με τον ίδιο ενθουσιασμό. Η εξέλιξη του Ραντοβάνοβιτς ήταν πρωτοφανής. Τη σεζόν 1974-75, ο μέσος όρος πόντων του αυξήθηκε στους 5,8. Τον Ιούλιο του 1975 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα απέναντι στον Καναδά (97-87) για το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Τη σεζόν 1975-76 οι αριθμοί του εκτοξεύτηκαν στους 13,3 πόντους . Ήταν ένας από τους πιο βασικούς σέντερ, ενώ έπαιζε στο ίδιο επίπεδο με παίκτες όπως ο Γιέλοβαρς, ο Γιερκόφ, ο Κνέγκο, ο Ζίζις και ο Μάροβιτς.