Γιώργος Μπουτοβίνος, ο άνθρωπος που “έσωσε” τον Γκάλη

Ο Γιώργος Μπουτοβίνος έφυγε από τη ζωή και ο Βασίλης Σκουντής υπενθυμίζει πως μια “απάτη” άλλαξε την ιστορία του Άρεως και του ελληνικού μπάσκετ.
Έφυγε λοιπόν από τη ζωή και ο Γιώργος Μπουτοβίνος…
Έφυγε για να ξανανταμώσει με τον Μενέλαο Χατζηγεωργίου, ο οποίος εγκατέλειψε τα εγκόσμια πριν από πεντέμισι χρόνια και εκεί ψηλά να θυμηθούν οι δυο τους πώς η σκευωρία που έστησαν κάποτε απέβη όχι μονάχα σωτήρια, αλλά και θριαμβευτική!
Κυριολεκτώ διότι με την εκδημία του Μπουτοβίνου, ήρθε πάλι στο μυαλό μου εκείνη η απόκρυφη και κομματάκι σκανδαλώδης ιστορία που σχετίζεται με ένα γεγονός το οποίο εξ ορισμού άλλαξε τον ρουν της ιστορίας του μπάσκετ και του αθλητισμού…
Την οριστικοποίηση της ένταξης του Nίκου Γκάλη στον Άρη εννοώ που όπως κάθε τέτοια ιστορία έχει κι αυτή τα παρασυνελευόμενα και τα dessous της…
Η τάπα στον Σακελλαρίου,και η μυστική συνωμοσία
O “Γκάνγκστερ” πρωτοφόρεσε τη φανέλα με το Νο 7 του Άρεως εκείνο το αλήστου μνήμης κυριακάτικο βράδυ της 2ας Δεκεμβρίου του 1979 στον αγώνα κόντρα στον Ηρακλή, που μάλιστα εξελίχθηκε σε θρίλερ…
Αυτό το θρίλερ περισσότερο από τους 30 πόντους που έβαλε ο Νικ, κρίθηκε από μια τάπα out of the blue με την οποία φιλοδώρησε ο ίδιος το αντίπαλον δέος του, τον Σωτήρη Σακελλαρίου!
Για να παίξει ο Γκάλης σε εκείνο τον αγώνα, χρειάσθηκε προηγουμένως να εξυφανθεί μια συνωμοσία: δεδομένου μάλιστα ότι κοντεύει να συμπληρωθεί ένας αιώνας από τότε, αυτή η υπόθεση, όπως συμβαίνει και με τα αρχεία του Foreign Office, δεν εμπίπτει πλέον στα απόρρητα!
Ο Γκάλης βρισκόταν από τις αρχές Οκτωβρίου (του 1979) στη Θεσσαλονίκη, συμμετείχε στις προπονήσεις, είχε παρακολουθήσει τον αγώνα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ανάμεσα στον Άρη και στη Μακάμπι Τελ Αβίβ (στον οποίο δεν είχε ακόμα δικαίωμα συμμετοχής), τα απαραίτητα έγγραφα ήταν τακτοποιημένα, αλλά…
Αλλά έλειπε μια υπογραφή που μπήκε, χωρίς μάλιστα να είναι η ενδεδειγμένη!!!
Η Σκύλα και η Χάρυβδη
Ο “Γκάνγκστερ”, συνηθισμένος από τον επαγγελματικό τρόπο με τον οποίο λειτουργούν στη γενέτειρα του, κλήθηκε να υπογράψει τη συμφωνία του με τον Άρη στις 16 Οκτωβρίου του 1979 και αυτή η υπόθεση πέρασε από τη Σκύλα και τη Χάρυβδη!
Τις προηγούμενες ημέρες ο Μενέλαος Χατζηγεωργίου που βρισκόταν τότε στον προεδρικό θώκο του (ενιαίου) Άρεως είχε φιλήσει … κατουρημένες ποδιές για να λάβει-και μάλιστα με οριακή πλειοψηφία- την έγκριση της μεταγραφής από το ΔΣ του συλλόγου.
Η εικόνα της Παναγίας, ο Αλεξανδρής και ο… Φοιρός
Μέχρι τότε όλοι είχαν κάνει τη δουλειά τους όπως έπρεπε. Παστρικά και όμορφα…
Ο Γιώργος Τσιλιγκαρίδης ταξίδεψε στο Νιου Τζέρσι για να πείσει τον Γκάλη και τους γονείς του, προσφέροντας μάλιστα στη μητέρα του, τη Στέλλα, μια εικόνα της Παναγιάς…
Ο Ανέστης Πεταλίδης υποδέχθηκε τον Νικ στο αεροδρόμιο και τον έστειλε κατ’ ευθείαν στον οδοντίατρο για να του φτιάξει τα χαλασμένα δόντια!
Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής κατ’ εντολήν του Πεταλίδη (“Μαύρε όρμα του να δούμε τι ψάρια πιάνει”) τον υπέβαλε σε μια ζόρικη αμυντική δοκιμασία και στο τέλος αυτής της βασάνου απεφάνθη το προφανές: “Ανέστη εγώ που είμαι χαλκέντερος, τα ΄φτυσα. Αυτός δεν παίζεται, είναι από άλλο ανέκδοτο”!
Ο (Αμερικανός προπονητής) Φράνκ Ντέβελι, που είχε διαδεχθεί τον Γιάννη Ιωαννίδη έτριβε τα χέρια του, διότι αφενός ήξερε τον Γκάλη από τη φήμη του στο NCAA (με το Seton Hall) και αφετέρου διαπίστωσε ιδίοις όμμασιν το ταλέντο και τις ικανότητες του…
Ο Διονύσης Ανανιάδης είχε αποδειχθεί την… υποβάθμιση του, από τη θέση του βασικού σούτινγκ γκαρντ την προηγούμενη χρονιά, που ο Άρης στέφθηκε πρωταθλητής και όπως αυτοσαρκάστηκε μετά από χρόνια, “από σουτέρ και σκόρερ έπρεπε να γίνω ο… Φοιρός του μπάσκετ”!
Η υπογραφή και τα… όβολα
Όλοι τα είχαν κάνει όλα, όπως έπρεπε, αλλά έλειπε εκείνη η ρημάδα η υπογραφή στο συμφωνητικό, που επείχε θέση συμβολαίου και συν τοις άλλοις ο Νικ έπρεπε να πάρει και μερικά όβολα, δίκην προκαταβολής!
Ο Γκάλης πίεζε για να πέσουν οι υπογραφές και η 16η Οκτωβρίου ήταν μια κρίσιμη και καταληκτική ημερομηνία, αλλά ο Άρης έπεσε στην περίπτωση…
Ο Μενέλαος Χατζηγεωργίου έλειπε από την Ελλάδα όντας αρχηγός αποστολής της ποδοσφαιρικής ομάδας στην Περούτζια, όπου ο Άρης έγραψε το γνωστό και μη εξαιρετέο (από τη συλλογική μνήμη) έπος…
“Και τώρα τι κάνουμε; Αυτός θα σηκωθεί και θα φύγει, εάν δεν υπογράψουμε σήμερα” ανησυχούσαν οι Αρειανοί, αλλά το περιβόητο ελληνικό δαιμόνιο θα έκανε και πάλι το θαύμα του…
Η “απάτη” του Πεταλίδη και ο από μηχανής Μπουτοβίνος
Ερήμην (αλλά εις γνώσιν και υπό την έγκρισιν) του Χατζηγεωργίου, ο Πεταλίδης πήγε στο ξενοδοχείο “Μακεδονία Παλάς”, όπου διέμενε ο Γκάλης και εκεί του παρουσίασε έναν πρόεδρο σαν φάντη μπαστούνι!
Δεν ήταν βεβαίως ο κανονικός πρόεδρος, αλλά ο έφορος της ομάδας, Γιώργος Μπουτοβίνος ο οποίος συστήθηκε ως… Μενέλαος Χατζηγεωργίου!
Οι τρεις τους έφυγαν από το ξενοδοχείο, πήγαν στα γραφεία του Άρεως, εκεί έπεσαν οι υπογραφές και ούτε γάτα, ούτε ζημιά!
Από τότε πέρασαν κιόλας 47 χρόνια και οι πρωταγωνιστές εκείνης της “απάτης” (αλλά για καλό λόγο!) έχουν συγχωρεθεί, φεύγοντας ο ένας μετά τον άλλον: το 2011 ο Τσιλιγκαρίδης, το 2012 ο Πεταλίδης, το 2020 ο Χατζηγεωργίου και τώρα ο Μπουτοβίνος…