Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς…

Η αντιδικία του Ολυμπιακού με τον Γιάννη Ιωαννίδη φαίνεται ότι κρατάει χρόνια. Παρόλα αυτά, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα είχε καταλαγιάσει. Ωστόσο, φαίνεται ότι ο πρώην τεχνικός των “ερυθρολεύκων”, ο οποίος κατέκτησε μαζί του τέσσερα πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και τον οδήγησε σε δύο τελικούς Ευρωλίγκα (1994, 1995) δεν θεώρησε ότι η υπόθεση έχει τελειώσει.

Ο Ιωαννίδης φέρεται ότι διεκδίκησε τα δύο χρόνια από τα τρία χρόνια του συμβολαίου που είχε υπογράψει με τον σύλλογο το καλοκαίρι του 1999. Ο “Ξανθός” συμφώνησε τότε για συνεργασία τριών ετών, όμως έναν χρόνο αργότερα ο πρόεδρος της ΚΑΕ, Σωκράτης Κόκκαλης τον απομάκρυνε, αντικαθιστώντας τον με τον Ηλία Ζούρο.

Το αποτέλεσμα ήταν ο Έλληνας τεχνικός να διεκδικήσει το υπόλοιπο της σύμβασης του (τα υπόλοιπα δύο έτη δηλαδή) μέσω της δικαστικής οδού. Το Sport24.gr, λοιπόν μετά το φερόμενο αίτημα του για κατάπτωση της εγγυητικής, κάτι που διέψευσε κατηγορηματικά ο ίδιος με δηλώσεις του θυμίζει τη σχέση μεταξύ των δύο πλευρών, οι οποίες τις βρήκε να βιώνουν παρέα μεγάλες στιγμές στην ιστορία του Ολυμπιακού.

Η αρχή!

Το καλοκαίρι του 1991 η δίψα του τότε προέδρου της ΚΑΕ Ολυμπιακός, Σωκράτη Κόκκαλη για την δημιουργία μιας “ερυθρόλευκης αυτοκρατορίας” βρίσκει υποστηρικτή τον Γιάννη Ιωαννίδη που συμφωνεί να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ομάδας μετά την κυριαρχία του με τον Άρη και έναν χρόνο αποχής από τους πάγκους.

Από εκείνη την στιγμή αρχίζει και η κοινή τους πορεία στο πέρασμα του χρόνου, η οποία πέρασε πολλές φάσεις με σωρεία… οξύμωρων συναισθημάτων. Την πρώτη του χρονιά στο Λιμάνι (σεζόν 1991-92) τερματίζει στην δεύτερη θέση – από την όγδοη που είχε πάρει την προηγούμενη χρονιά – πίσω από τον ΠΑΟΚ, προτού ξεκινήσει η εγχώρια κυριαρχία του.

Τη σεζόν 1992-93 κατακτά το πρωτάθλημα και φτάνει στα προημιτελικά του τότε Κυπέλλου Πρωταθλητριών, καθώς αποκλείστηκε από τη Λιμόζ του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Από την αρχή, λοιπόν ο Ιωαννίδης λόγω του “εκρηκτικού” του χαρακτήρα αγαπήθηκε όσο λίγοι από τους οπαδούς των “ερυθρολεύκων”. Η συνέχεια ήταν εξίσου πετυχημένη.

Την επόμενη χρονιά (1993-94) ο Ολυμπιακός κατακτά το “double”, ενώ στο Final-4 του Τελ Αβίβ αποκλείει τον Παναθηναϊκό στο πρώτο ελληνικό εμφύλιο με 77-72. Με τους οπαδούς των Πειραιωτών να ζητωκραυγάζουν για την μεγάλη πρόκριση και τον Σωκράτη Κόκκαλη να νιώθει απόλυτα δικαιωμένος από την επιλογή του να τον φέρει στο λιμάνι παρά την ήττα στον τελικό από την Μπανταλόνα του Βιγιακάμπα και του τότε κόουτς Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Με κεκτημένη ταχύτητα από την εξαιρετική σεζόν που διένυσε ο Ολυμπιακός μπαίνει το ίδιο δυνατά και το 1995. Φτάνει στους τελικούς με τον Παναθηναϊκό και στο πέμπτο ματς, όπου θα κρινόταν και ο τίτλος ο Ιωαννίδης αναλαμβάνει να καταλαγιάσει τους οπαδούς των “ερυθρολεύκων” με αλλεπάλληλες εκκλήσεις από το μικρόφωνο της γραμματείας!

Οι γηπεδούχοι παίρνουν τελικά το πρωτάθλημα και στο ΣΕΦ επικρατεί πανδαιμόνιο… Παράλληλα, η ομάδα επικρατεί και πάλι του Παναθηναϊκού στα ημιτελικά του Final-4 της Σαραγόσα με την εξέδρα να φωνάζει “ποτέ μην έρθει η στιγμή να αφήσεις το λιμάνι, θα σε αγαπάμε μια ζωή Ιωαννίδη Γιάννη”!

Τη χρονιά που ακολουθεί (1995-96) γράφεται στις σελίδες της ιστορίας η πιο λαμπρή και μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού επί του “αιώνιου” αντιπάλου. Η σειρά των τελικών πηγαίνει και πάλι στα πέντε παιχνίδια, με την ομάδα του Έλληνα τεχνικού επικρατεί του “τριφυλλιού” με 35 πόντους διαφορά (73-38) και φτάνει για τέταρτη διαδοχική σεζόν στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Αυτό, όμως φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετό να κρατήσει τον “Ξανθό” στο λιμάνι, καθώς η ομάδα σύμφωνα και με δηλώσεις του προέδρου της ΚΑΕ στην αρχή εκείνης της σεζόν, αλλά και του ίδιου είχε φτιαχτεί για να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης, κάτι που τελικά δεν έγινε… ” Οι στόχοι κάθε χρόνο δεν αλλάζουν. Ο Γιάννης Ιωαννίδης πιστεύω, ότι φέτος θα σηκώσει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Η ομάδα ενισχύθηκε. Ηρθε ο Μπέρι που είναι παλιός γνώριμος. Κάναμε μεταγραφές ουσίας και όχι εντυπωσιασμού όπως ο ΠΑΟ“, έλεγε τότε ο Σωκράτης Κόκκαλης.

” Για να χάσουμε, πρέπει να πεθάνουμε μέσα στο γήπεδο. Ολοι είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε όλα τα παιχνίδια. Πήραμε δύο παίκτες αναγνωρισμένης αξίας. Τον Μπέρι δεν χρειάζεται να σας τον παρουσιάσω, είναι γνωστός σε όλους σας. Ο Ρίβερς ήταν άτυχος, αφού τραυματίσθηκε. Θα είχε τη δυνατότητα να παίξει στο ΝΒΑ και αυτή τη στιγμή να μην βρίσκεται στην Ευρώπη“, έλεγε από την πλευρά του ο Ιωαννίδης.

” Οι στόχοι παραμένουν οι ίδιοι σε Ελλάδα και Ευρώπη. Φέτος κάναμε ακόμη πιο σκληρή προετοιμασία. Οι παίκτες μου πέρασαν τα πάνδεινα και σίγουρα θα νιώθουν πολύ κουρασμένοι. Σίγουρα όμως γνωρίζουν ότι θα αποδώσει καρπούς, αφού στο τέλος θα είναι αυτοί και πάλι οι νικητές“.

Ο αποκλεισμός από το Final-4 του Παρισιού (2-1 νίκες από τη Ρεάλ Μαδρίτης στα προημιτελικά), σε συνδυασμό με την κατάκτηση της Ευρωλίγκα από τον Παναθηναϊκό φαίνεται ότι ήταν αρκετά για τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος ήθελε όσο ποτέ να δει τον Ολυμπιακό να φτάνει στην κορυφή της Ευρώπης, απομακρύνοντας τον “Ξανθό” από τον πάγκο της ομάδας.

Δείτε τις αντιδράσεις του κόσμου για τη φυγή του “Ξανθού” το καλοκαίρι του 1996 και σχετικό γκάλοπ της εποχής:

Στο Λιμάνι και πάλι…

Η μεγάλη επιστροφή πραγματοποιείται τη σεζόν 1999-00! Ο Σωκράτης Κόκκαλης αποφασίζει να φέρει και πάλι τον Ιωαννίδη, με μοναδικό στόχο να τον επαναφέρει στην κορυφή. Ο Ολυμπιακός με τον Γιάννη Ιωαννίδη στο τιμόνι τερματίζει στην πρώτη θέση της κανονικής περιόδου για τελευταία φορά πριν τη σεζόν 2008-09, νικώντας μάλιστα δύο φορές τον Παναθηναϊκό και δύο φορές την ΑΕΚ. Στα πλέι οφ, πάντως οι “ερυθρόλευκοι” δεν είχαν ανάλογη συνέχεια, καθώς αποκλείονται από τον ΠΑΟΚ, ενώ στην Ευρωλίγκα μένουν εκτός από τους “16” του θεσμού.

Παρακολουθήστε video από την επιστροφή του Γιάννη Ιωαννίδη στους “ερυθρόλευκους” και αποσπάσματα της κοινή συνέντευξης Τύπου με τον Σωκράτη Κόκκαλη…

Το καλοκαίρι που ακολουθεί ο Κόκκαλης αποφασίζει να φέρει στην τεχνική ηγεσία της ομάδας του Ηλία Ζούρο, αλλά ο Ιωαννίδης, ο οποίος είχε κλειστό τριετές συμβόλαιο δεν φεύγει έτσι απλά… Ο “Ξανθός” ζητά όλα τα χρήματα από τα δύο χρόνια που του απέμεναν, ο Κόκκαλης αρνείται να πληρώσει και βγάζει ανακοίνωση, η οποία μεταξύ άλλων έλεγε: ” Είναι αδιανόητο ο κύριος Ιωαννίδης να θέλει να πληρωθεί για υπηρεσίες που δεν προσέφερε και ειδικά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή“.

Το τέλος της περιπετειώδεις συνεργασίας των δύο πλευρών, ουσιαστικά αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα στην προπονητική καριέρα του Γιάννη Ιωαννίδη. Μία καριέρα γεμάτη επιτυχίες, συγκρούσεις, εναλλαγές συναισθημάτων, οι οποίες επέστρεψαν έπειτα από ένα μεγάλο χρονικά “κενό”…