Φώτσης vs Κιριλένκο: Μια ζωή αντίπαλοι
Στα προημιτελικά της Euroleague, ο Αντώνης Φώτσης αντιμετώπισε τον Αντρέι Κιριλένκο, με το παρελθόν των μεταξύ τους "μονομαχιών" να ξεκινά από τα εφηβικά χρόνια. Το Euroleague Greece καταπιάνεται με την κόντρα του "Μπάτμαν" με τον "ΑΚ47" στο πέρασμα των χρόνων.
Αμφότεροι είναι γεννημένοι το σωτήριον έτος 1981. Ο Αντώνης Φώτσης και ο Αντρέι Κιριλένκο τέθηκαν αντιμέτωποι για πρώτη φορά στην καριέρα τους σε επίπεδο Euroleague, στα φετινά playoffs. Επί της ουσίας όμως, θα μπορούσε να πει κάποιος πως ο ένας έχει… βαρεθεί να βλέπει τον άλλον.
Κι αυτό γιατί βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα (κυρίως με τις εθνικές ομάδες) από τότε που ήταν αμούστακα παιδιά. Στην ηλικία των 16 ετών αντιμετώπισε ο ένας τον άλλον για πρώτη φορά, αν και ο Αντώνης Φώτσης δεν θυμάται και πολλά από τότε: ” Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε παίξαμε για πρώτη φορά αντίπαλοι. Ίσως ήταν στην Εθνική Παίδων. Είναι σίγουρο όμως ότι παίζουμε αντίπαλοι από πολύ μικροί, γιατί είχαμε τις μικρές εθνικές ομάδες“.
Από την πλευρά του, ο Αντρέι Κιριλένκο θέλησε να τοποθετήσει ακριβώς την αρχή των μεταξύ τους ραντεβού, κάνοντας λόγο για ένα Διεθνές Τουρνουά στη Σλοβενία. ” Νομίζω η πρώτη φορά που παίξαμε αντίπαλοι ήταν το 1997 σε ένα Διεθνές Τουρνουά στη Σλοβενία. Με την Εθνική Εφήβων. Ήταν εξαιρετικός από τότε“, ανέφερε στο Euroleague Greece.
Η επίσημη μονομαχία των δύο ξεκίνησε βέβαια ένα χρόνο αργότερα (1998), στο Ευρωμπάσκετ των Εφήβων. Τότε, η Ελλάδα είχε επικρατήσει της Ρωσίας με 103-94, με τον “δικό μας” να έχει 13 πόντους και 4 ριμπάουντ σε 19′, ενώ το αντίπαλον δέος μέτρησε 20 πόντους (με 2/12 σουτ και 15/16 βολές), 4 ριμπάουντ και 6 ασίστ σε 36′.
Ο υπαρχηγός του Παναθηναϊκού επισημαίνει για τον “ΑΚ47″ πως ” από τότε φαινόταν ότι έχει πολύ ταλέντο. Δούλεψε πάνω σε αυτό και έκανε σπουδαία καριέρα στη συνέχεια“, για να αρχίσουν μετά οι εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις.
Από τη μία, ο Αντώνης Φώτσης επεσήμανε πως ” πολλές φορές έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι. Είναι χαρά μου όταν είναι στην απέναντι πλευρά, γιατί είναι σπουδαίος παίκτης και η παρουσία του αποτελεί έξτρα κίνητρο για να παίξω ακόμη καλύτερα“, για να αναφέρει πως ” τα διαθέτει όλα. Μπορεί να κάνει πολλές δουλειές μέσα στο γήπεδο. Είναι ψηλός για τη θέση του και αυτό είναι το ατού του. Είναι πολυδιάστατος. Πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός στο πως θα τον αντιμετωπίσεις αμυντικά“.
Στην αντίπερα όχθη, ο Αντρέι Κιριλένκο θα τον περιέγραφε ως ” έναν πολύ έξυπνο παίκτη. Στο ξεκίνημα της καριέρας του ήταν πολύ γρήγορος, αθλητικός και έτρεχε καλά το γήπεδο. Στην πορεία έγινε σπουδαίος σουτέρ, που ανοίγει τις αντίπαλες άμυνες. Είναι πολύ σημαντικό όταν ένας παίκτης βρίσκει ένα καινούργιο προσόν, όταν μεγαλώνει. Κι αυτός έχει μεγαλώσει καλά, έχοντας πολλά σπουδαία προσόντα“.
Η ουσία βέβαια είναι πως σε διασυλλογικό επίπεδο (πλην ΝΒΑ) αυτή ήταν από τις λίγες φορές που ο ένας συνάντησε τον άλλον. Βλέπετε, είναι πιο πολύ συνηθισμένοι να τα λένε τα καλοκαίρια, με το εθνόσημο στο στήθος. Όπως συνέβη για παράδειγμα στο Ευρωμπάσκετ της Σερβίας (το 2005), όταν η Ελλάδα κέρδισε στον προημιτελικό τη Ρωσία (66-61), στον δρόμο προς το χρυσό μετάλλιο.
Τι έκαναν; Ο μεν Αντώνης Φώτσης είχε 4 πόντους και 2 ριμπάουντ σε 8′, ο δε Αντρέι Κιριλένκο πάτησε παρκέ για πολύ περισσότερο (38′), έχοντας 20 πόντους και 16 ριμπάουντ. Δίχως όμως να χαμογελάσει στο τέλος του αγώνα.
Από εκεί και έπειτα, τα ραντεβού τους μειώθηκαν δραματικά. Από τη μία, γιατί ο “ΑΚ47” αγωνιζόταν στο ΝΒΑ, από την άλλη γιατί πάντοτε κάποιος έλειπε το καλοκαίρι. Για παράδειγμα, το 2007 όταν η Ρωσία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο (με τον φόργουορντ της ΤΣΣΚΑ σε ρόλο ηγέτη), ο Αντώνης Φώτσης απουσίαζε λόγω τραυματισμού. Ή, δύο χρόνια μετά, ήταν η σειρά του Ρώσου να “γράψει” απουσία, με την Ελλάδα να φτάνει μέχρι την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο.
Το συμπέρασμα του Αντρέι Κιριλένκο από όλα αυτά είναι πως ” είμαι πολύ τυχερός γιατί είμαι μέλος μιας απίστευτης γενιάς, που περιλαμβάνει τρομερούς παίκτες. Όπως ο Αντώνης (Φώτσης), ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο, ο Χοσέ Μανουέλ Καλντερόν, ο Πάου Γκασόλ, ο Τόνι Πάρκερ. Τα παιδιά που έχουμε γεννηθεί το 1980 και το 1981, παίζουμε αντίπαλοι από το 1996 και μετά. Σε διαφορετικά επίπεδα, διαφορετικές διοργανώσεις. Είναι πολύ ενδιαφέρον όλο αυτό. Είμαι πολύ τυχερός που εδώ και είκοσι χρόνια παίζω μαζί με όλα αυτά τα παιδιά“.
Και πως να μην είναι; Αφού είχε πάντοτε απέναντί του παίκτες που θα μνημονεύονται (από όλους) για χρόνια. Πριν ολοκληρώσει πάντως τις δηλώσεις του, είχε να πει κάτι ακόμη. Αρχικά για τον Αντώνη Φώτση, μιας και ” από τότε που τον θυμάμαι είναι σπουδαίος σουτέρ. Όταν ξεκίνησα την επαγγελματική μου καριέρα τον είχα αντίπαλο, όταν πήγα στο ΝΒΑ ήρθε κι αυτός. Τώρα τον βλέπω πάλι στην Euroleague. Είναι ωραίο να βλέπεις αυτά τα παιδιά να παίζουν ακόμη“, πριν βγάλει… είδηση λέγοντας πως ” είμαι επαγγελματίας κοντά στα είκοσι χρόνια, οπότε σκέφτομαι να σταματήσω σύντομα. Θα σκεφτώ το καλοκαίρι τι θα κάνω…“.