Εverybody loves Giannis

Όλοι βρίσκουν κάτι -θετικό- να πουν για την Εθνική, μολονότι έμεινε εκτός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πλήθος κόσμου μιλά και για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, μετά την πρώτη του εμφάνιση στη διεθνή σκηνή, με τη φανέλα της “επίσημης αγαπημένης”.

Για αυτά που κάνει στο παρκέ, για το ελπιδοφόρο μέλλον του και το πόσο ταπεινός, πειθαρχημένος αλλά και πλακατζής είναι. Η ιστοσελίδα “roadtotheassociation.com” μάζεψε σε ένα πολύ όμορφο αφιέρωμα, δηλώσεις των ανθρώπων που τον έζησαν από πολύ κοντά φέτος το καλοκαίρι.

Ένα καλοκαίρι που, αντί να αγωνίζεται με τους συνομήλικους στη Εθνική U20 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Κρήτης, έλαβε πρόσκληση από τον Φώτη Κατσικάρη να ακολουθήσει την ομάδα των Ανδρών στην προσπάθεια της στα γήπεδα του Παγκοσμίου της Ισπανίας. Βρέθηκε έτσι δίπλα στο Νίκο Ζήση, τον Νικ Καλάθη και τον Κώστα Παπανικολάου.

Πριν διαβάσετε όμως τι δηλώνουν οι παραπάνω, ορίστε πως ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του: “Είμαι ήρεμος άνθρωπος. Μερικές φορές μου αρέσει να πειράζω τους μεγαλύτερους. Είμαι απλά ένα ταπεινό παιδί.”

Στο ΝΒΑ τον αποκαλούν “Τhe Greek Freak”. Στη Ελλάδα, για τους συμπαίκτες του στην Εθνική, είναι απλά ο… Γιαννάκης. Γιατί, όσο κι αν τον τυφλώνουν τα φώτα που έχουν πέσει πάνω, παραμένει ένας – πολύ ταλαντούχος- 19χρονος, που έχει πολύ δρόμο μπροστά του. Κάτι που αναγνωρίζει και ο Φώτης Κατσικάρης.

“Είναι ένας νεαρός παίκτης που εξελίσσεται. Δεν έκανε απλά ένα βήμα, ήταν ένα τεράστιο άλμα το ότι βρέθηκε από την Α2 στο ΝΒΑ. Δεν έχει αγωνιστική εμπειρία από ευρωπαϊκό ή εθνικό επίπεδο και φέτος του παρουσιάζεται η ευκαιρία, με την ενσωμάτωση του στην ομάδα, να μάθει πράγματα και να βελτιωθεί.” δηλώνει για τον βενιαμίν της ομάδας του.

Στις πρώτες του επίσημες εμφανίσεις με το εθνόσημο στο στήθος στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αποτέλεσε πολύτιμη βοήθεια για τον Έλληνα τεχνικό. Στα έξι παιχνίδια που έδωσε η ομάδα στην Ισπανία, μέτρησε κατά μέσο όρο 6.3 πόντους, 4.3 ριμπάουντ και 0.6 κλεψίματα σε 16 αγωνιστικά λεπτά. Και φυσικά τα εντυπωσιακά του καρφώματα δεν έλειπαν από κανέναν αγώνα.

“Για την ηλικία του είναι πολύ σοβαρός. Έχει πειθαρχία και μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό του. Ως προπονητής, μπορώ να πω ότι μου δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάσω πολλά διαφορετικά σχήματα στην άμυνα και την επίθεση, λόγω της εξαιρετικής-για το ύψος του- ικανότητας του στο χειρισμό της μπάλας.” τονίζει ο Κατσικάρης.

Κάποιος που είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά την πορεία του Γιάννη, στη rookie σεζόν του στο ΝΒΑ, είναι ο Νικ Καλάθης. “Είναι εξαιρετικός παίκτης, ένα μεγάλο ταλέντο. Πρέπει να προσαρμοστεί λίγο στο ευρωπαϊκό στυλ παιχνιδιού αλλά θα γίνει κι αυτό. Έχει πολύ μέλλον με την Εθνική ομάδα.”

Πέρα από τα αγωνιστικά, ο γκαρντ των Γκρίζλις επιβεβαίωσε και κάτι που είναι δεδομένο, αλλά πολλοί είναι αυτοί που το αγνοούν. Ο ύψους 2.11 φόργουορντ των Μπακς είναι ακόμα απλά ένα παιδί: “Α, του αρέσει πολύ να κάνει πλάκες. Είναι μόλις 19 χρονών, ένα πραγματικά πολύ καλό παιδί.”

Κατά τη διάρκεια της πρώτης βδομάδας της προετοιμασίας για το Παγκόσμιο, η ελληνική ομάδα βρέθηκε στο Καρπενήσι. Εκεί, ο νέος συνάντησε τον παλιό, αφού ο Γιάννης μοιράστηκε το ίδιο δωμάτιο με τον αρχηγό της Εθνικής, Νίκο Ζήση.

“Εκείνη την εβδομάδα, είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω καλά και κατάλαβα πως στην περίπτωση του, όλα έγιναν γρήγορα, πολύ γρήγορα- από την Α2 στο ΝΒΑ. Είναι ακόμα νέος αλλά είναι πολύ καλό παιδί και καταλαβαίνει πως έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του γιατί είναι πραγματικά προικισμένος. Τώρα, όλα είναι στο χέρι του. Του εύχομαι τα καλύτερα και πάνω από όλα υγεία. Να πατάει γερά τα πόδια του στο έδαφος,γιατί κάποιες φορές τα πράγματα είναι δύσκολα όταν όλη προσοχή είναι στραμμένη πάνω σου. Αν το κάνει αυτό, τότε κυριολεκτικά, μόνο ο ουρανός θα είναι το όριο για εκείνον”

Η πίεση για εκείνον είναι μεγάλη, οι απαιτήσεις πολλές. Το βλέπουν όλοι: “Σίγουρα είναι δύσκολο για εκείνον γιατί ήδη κάποιοι στην Ελλάδα του ζητούν να γίνει ο ηγέτης αυτής της ομάδας. Ακόμα όμως είναι νωρίς. Μαθαίνει τώρα. Είναι ένα πολύ καλό παιδί με απίστευτο ταλέντο και μεγάλες προοπτικές. Νιώθω χαρούμενος που είναι στην ομάδα και είμαι σίγουρος πως σε μερικά χρόνια, θα είναι ένας από τους ηγέτες της”. προσθέτει ο Ζήσης.

Τα θεαματικά καρφώματα και τα αδιαμφισβήτητα αθλητικά του προσόντα δεν συγκινούν μόνο τους φιλάθλους. Ακόμα και ο αρχηγός, δηλώνει εντυπωσιασμένος: “Το πιο απίστευτο με τον Γιάννη ( που έχει ύψος 2.10μ), είναι το πόσο γρήγορα μπορεί να ντριμπλάρει μέχρι την άλλη πλευρά του γηπέδου, όταν μαζέψει ένα ριμπάουντ. Αν βρει το χώρο, φτάνει μέχρι το τέλος. Στο φιλικό προετοιμασίας κόντρα στην Τουρκία πριν το Παγκόσμιο, χρειάστηκε μόνο δύο ντρίμπλες από την γραμμή των τριών πόντων για να φτάσει στο κάρφωμα. Δύο ντρίμπλες. Τώρα μπορείτε να καταλάβετε πολλά”

Όλοι του πλέκουν το “εγκώμιο”, θεωρείται το μέλλον του ελληνικού- και όχι μόνο- μπάσκετ. Θα μπορούσε να πετάει στα σύννεφα. Πατάει όμως γερά στα πόδια του, μιλά πάντα με ταπεινότητα. Και για του λόγου το αληθές, στο αφιέρωμα παρατίθεται μία μικρή αλλά ενδιαφέρουσα ιστορία.

Βρισκόμαστε στο Πο της Γαλλίας, όπου η Εθνική λαμβάνει μέρος σε τουρνουά προετοιμασίας, λίγες μέρες πριν ριχτεί στη μάχη του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ένας Γάλλος σχολιαστής τον χρίζει , κατά τη διάρκεια της περιγραφής ενός αγώνα, ως τον σταρ της ομάδας. Εκείνος το μαθαίνει και ζητά από έναν Έλληνα δημοσιογράφο να μεταφέρει στον συνάδελφο του πως δεν είναι το μεγαλύτερο αστέρι. Είναι μόνο ο νεαρότερος παίκτης της ομάδας.

Τώρα μπορεί να μην είναι σταρ, σε λίγα χρόνια όμως είναι σίγουρο πως θα επιστρέψει στην Εθνική με άλλον αέρα. Αυτό τουλάχιστον πιστεύει ο Κώστας Παπανικολάου, που ετοιμάζεται κι εκείνος να κάνει το υπερατλαντικό ταξίδι για να ενταχθεί στο ρόστερ των Ρόκετς: “Είναι εξαιρετικό παιδί. Γνωρίζει που βρίσκεται. Ξέρει πως να αντιδράσει και πώς να φερθεί μέσα στην ομάδα. Εύχομαι να συνεχίσει να δουλεύει όπως τώρα. Πιστέψτε με, η Ελλάδα σε λίγα χρόνια, θα έχει ένα πραγματικό σούπερσταρ του ΝΒΑ στις τάξεις της.

Γνώριμος του “Παπ” δεν είναι μόνο ο Γιάννης, αλλά και ο αδερφός του Θανάσης, που κάνει τη δική του προσπάθεια να αναδειχθεί στο ΝΒΑ (επιλέχθηκε στο νο.51 του ντραφτ του 2014 από τους Νικς, αλλά θα αγωνιστεί τελικά στη D-League).

“Τον ξέρω, γνωρίζω την οικογένεια του και όσα έχουν περάσει. Δόξα τω Θεό που κάποιος είδε αυτά τα παιδιά, τις ικανότητες που έχουν, και τους έβαλε στο παρκέ να παίξουν, κάνοντας αυτό το οποίο ξέρουν να κάνουν πάρα πολύ καλά”

Ναι, τα πράγματα ήρθαν πολύ γρήγορα στη ζωή του. Μέσα σε ένα χρόνο, βρέθηκε από την Α2 στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, παίζοντας στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου. Και όλα αυτά, πριν καλά καλά κλείσει τα 19 του χρόνια. Δίπλα του πάντα, η οικογένεια του, να τον κρατά προσγειωμένο.

“Οι δικοί μου άνθρωποι με κρατάνε στο έδαφος. Αλλά το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι. Πρέπει να το απολαμβάνεις. Ακόμα κι αν παίζεις σε υψηλό επίπεδο, δεν χρειάζεται αυτό να σε αλλάξει ως άνθρωπο. Πρέπει να είσαι πολύ…χαζός για να συμβεί αυτό.”