EuroLeague Final Four 2026, Ολυμπιακός: Η κόκκινη τελειότητα και ο βασιλιάς της ζούγκλας

O Σαλβαδόρ Νταλί είχε πει κάποτε πως “κανείς δεν πρέπει να κυνηγάει την τελειότητα, διότι είναι μια ουτοπία που δεν θα την πιάσουμε ποτέ“!

Παρ’ όλα αυτά ο Ολυμπιακός αυτή την ουτοπική τελειότητα την πλησίασε, την άγγιξε, τη χάιδεψε και μένει να φανεί εάν θα γίνει η εξαίρεση σε δυο κανόνες: και στη διακηρυγμένη άποψη του εκκεντρικού Ισπανού καλλιτέχνη και στην ιστορία που λέει πως καμιά ομάδα που βγήκε πρώτη στην κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας δεν αξιώθηκε να ανέβει στο θρόνο.

Η ολιστική κόκκινη τελειότητα

Όντως οι Πειραιώτες άνοιξαν παρτίδες και φλέρταραν με την τελειότητα καθ’ όλη τη σεζόν: έκοψαν πρώτοι το νήμα στην κανονική περίοδο, πέτυχαν για πρώτη φορά στα χρονικά ένα sweep σε σειρά best-of-five των playoffs, μοστράρουν την πιο παραγωγική επίθεση και την τρίτη καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης, ανέδειξαν τον MVP (Σάσα Βεζένκοβ), τον κορυφαίο σκόρερ (Σάσα Βεζένκοβ), τον πρώτο ριμπάουντερ (Νίκολα Μιλουτίνοβ), τον παίκτη με τα περισσότερα τρίποντα (Τάιλερ Ντόρσεϊ) και δεν συμμαζεύεται…

Όλα αυτά, ίσως και κάποια άλλα ελκυστικά νούμερα, συνιστούν μια κάποια τελειότητα, αλλά η αληθινή τελειότητα απέχει 80 λεπτά και μπορεί να τους κλείνει το μάτι, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα τούς κάτσει κιόλας!

Αυτοκράτωρ, Σουλτάνος, Σερ και… νηστικός!

Οι Πειραιώτες θα μουντάρουν απόψε στον όχι και τόσο φίλιο στίβο μάχης του Telekom Center Athens, που θα μετατραπεί από καταπράσινος σε ολοκόκκινο και ελπίζουν ότι αυτό δεν αφορά μονάχα την εκτός παιδιάς εικόνα, αλλά κυρίως τον αγωνιστικό χώρο, που είναι άλλωστε ο καθρέφτης και δεν λέει ποτέ ψέματα…

Πέρασαν κιόλας 13 χρόνια από τότε που ο Ολυμπιακός αναρριχήθηκε στο θρόνο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης: ανέβηκε για πρώτη φορά εκεί το 1997 ως Ρωμαίος Αυτοκράτωρ, κατσικώθηκε το 2012 δίκην Τούρκου Σουλτάνου και το 2013 ως Άγγλος Σερ, αλλά έκτοτε έπεσε στη δίαιτα…

Σχετικό βεβαίως είναι αυτό: η νηστεία αφορά τον τίτλο και όχι τις συμμετοχές στο Final 4 που έφτασαν στις 15, εκ των οποίων οι εννέα έχουν καταγραφεί από το 2012 και εντεύθεν!

Αστόχησε το 2015 στη Μαδρίτη, το 2017 στην Κωνσταντινούπολη, το 2022 στο Βελιγράδι, το 2023 στο Κάουνας, το 2024 στο Βερολίνο και πέρυσι στο Άμπου Ντάμπι και τώρα επιστρέφει δριμύτερος, πιο ατσαλωμένος, περισσότερο ήρεμος, καλύτερα προετοιμασμένος, πλήρης και πιο ασφαλής και γαλβανισμένος,, με στόχο να ξορκίσει τους δαίμονες του.

Ο ανεκπλήρωτος αλυτρωτισμός και το γοβάκι της Σταχτοπούτας

Α, για να μην το ξεχάσω: επιστρέφει επίσης (και) μόνος του, ερήμην του οικοδεσπότη, αλλά απόντος βιωματικού αντιπάλου του, καθόσον ο Παναθηναϊκός εκτροχιάσθηκε και αντ’ αυτού σουλατσάρει στο Telekom Center Athens μια “Σταχτοπούτα” (Βαλένθια) που δεν έχει καμιά διάθεση να χάσει το γοβάκι της για να το βρει το βασιλόπουλο από τη Μαδρίτη!

Όχι τίποτε άλλο, αλλά έπειτα από τρεις ημιτελικούς (Τελ Αβίβ/1994, Σαραγόσα/1995, Βερολίνο/2009), έναν μικρό τελικό (Άμπου Ντάμπι/2025) και άλλες δυο ταυτόχρονες παρουσίες σε Final 4 (2012/Κωνσταντινούπολη, 2024/Βερολίνο) δεν προέκυψε ούτε τώρα ένας ονειρεμένος μεγάλος τελικός ανάμεσα στα δυο καμάρια μας και ούτως ειπείν, παραμένει ο αλυτρωτισμός!

Σουλατσάρει επίσης εκεί η Ρεάλ Μαδρίτης που κομίζει ένδεκα χρυσοποίκιλτες κούπες και την πιο βαριά φανέλα του παγκόσμιου αθλητισμού!

Ο αντίπαλος που δεν ήθελε και ο βασιλιάς της ζούγκλας!

Και βεβαίως σεργιανίζει εκεί και περιμένει τον Ολυμπιακό η ομάδα που εν τοις πράγμασι είναι πολύ σκληρή για να απεμπολήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα τα οποία παγίωσε πριν από έναν χρόνο.

Επιχειρώντας να παραβιάσω τις κλειστές θύρες και να εισδύσω στο μυαλό του Μπαρτζώκα, θα υπέθετα πως με εξαίρεση τον Παναθηναϊκό για ειδικούς λόγους-και σε πείσμα του 11-0 που “τρέχει” απέναντι του-μια ομάδα δεν ήθελε να αντιμετωπίσει…

Αυτή την οποία πέπρωται να αντιμετωπίσει!

Αλλά, διάβολε, όπως είχε πει το 1992 ο συχωρεμένος ο Λάζαρος Λέτσιτς για να πικάρει πρωτίστως τον ΠΑΟΚ και δευτερευόντως τον Ολυμπιακό, “για να γίνεις βασιλιάς στη ζούγκλα πρέπει να σκοτώσεις το λιοντάρι και όχι την αλεπού”!

Τούτου δοθέντος και οι Πειραιώτες για να γίνουν βασιλιάδες στη ζούγκλα, πρέπει σε πρώτη φάση να σκοτώσουν τα λιοντάρια, έστω κι αν αυτά συστήνονται (ελέω του παρατσουκλιού τους) ως καναρίνια!

Το βάρος του “πρέπει” και το “ή τώρα ή ποτέ”!

Εάν κι εφόσον εξοστρακίσουν τη Φενέρμπαχτσε, θα πρέπει επίσης να σκοτώσουν και τη Ρεάλ ή τη Βαλένθια, αλλά κυρίως θα πρέπει να δολοφονήσουν ειδεχθώς τις όποιες παθογένειες εκδήλωσαν τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια.
Θα πρέπει επίσης να στραγγαλίσουν το “πρέπει” που τους καταδυναστεύει και τη στρεβλή –και γι αυτό πολύ επικίνδυνη-λογική του “ή τώρα ή ποτέ”!

Ο Φουρνιέ, το two-man show και η φωτοβολίδα του Ντόρσεϊ

Οι δυο ομάδες μοιράσθηκαν τις νίκες στην κανονική περίοδο της εφετινής σεζόν με τους Τούρκους να επιβάλλονται στην Πόλη με 88-80 και τους Κόκκινους να απαντούν στο ΣΕΦ με 104-87, στο ματς που σημαδεύθηκε από το two-man show του Εβάν Φουρνιέ (36π., 5/9τρ.) και του Τέιλεν Χόρτον-Τάκερ (30π., 4/7τρ.)

Στην κανονική περίοδο της σεζόν 2024-2025 η Φενέρμπαχτσε πέτυχε δυο νίκες, με 82-71 στην πρεμιέρα στην Κωνσταντινούπολη και με 87-77 στο ΣΕΦ.

Τον Σεπτέμβριο του 2024 οι δυο ομάδες είχαν αναμετρηθεί στον τελικό του Διεθνούς Τουρνουά στη Νέα Αλικαρνασσό του Ηρακλείου, όπου οι Πειραιώτες έριξαν στο κανναβάτσο τους Τούρκους με 73-70, χάρη στο buzzer beater τρίποντο του Τάιλερ Ντόρσεϊ.

Στη σεζόν 2023-24 βρέθηκαν αντιμέτωπες τρεις φορές με τον Ολυμπιακό να επικρατεί με 87-84 στον μικρό τελικό του Final 4 στο Βερολίνο και με 84-81 στο Νέο Φάληρο, ενώ η Φενέρμπαχτσε επιβλήθηκε με 79-77 στην έδρα της.

Το δράμα και ο Σλούκας

Συν τοις άλλοις, οι δυο ομάδες σφυρηλάτησαν την αντιπαλότητα τους στο αμόνι της δραματικής σειράς των playoffs της σεζόν 2022-23 στην οποία οι Ερυθρόλευκοι αναδείχθηκαν νικητές με 3-2 (79-68, 78-82, 72-71 με το τρίποντο του Κώστα Σλούκα στην εκπνοή, 69-73, 84-72) και προκρίθηκαν στο Final 4 που διεξήχθη στο Κάουνας.

Συνολικά στους 44 μεταξύ τους αγώνες στα χρονικά της Ευρωλίγκας o Ολυμπιακός πλειοδοτεί στις νίκες με σκορ 23-21, συμπεριλαμβανομένου και του τελικού του Final 4 στις 21 Μαΐου του 2017 στην Κωνσταντινούπολη, όπου η τουρκική ομάδα (με προπονητή τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και παίκτη τον Κώστα Σλούκα) επιβλήθηκε με 80-64

Η Φενέρμπαχτσε διαφέρει, αλλά και μοιάζει με τον Ολυμπιακό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Το βιτριόλι και η κόκκινη λεοντή

Διαφέρει σε ό,τι αφορά τη γραμμή ισχύος καθόσον η μεν στρατιά του Γιασικέβιτσους προτάσσει τη βιτριολική περιφέρεια της, η δε ταξιαρχία του Μπαρτζώκα αντιπαραβάλλει την πανοπλία και τη λεοντή της από το… δυόμισι και πάνω!

Αλλά, διάβολε, όλα αυτά είναι σχετικά και σχηματικά, οπότε πάμε παρακάτω…

Παρακάτω θα βρούμε δυο well coached ομάδες: μολονότι ακόμη και οι αυστηροί, ου μην και δεσποτικοί έως τυραννικοί προπονητές βάζουν νερό στο κρασί τους, ο Ολυμπιακός και η Φενέρμπαχτσε παραμένουν δυο ομάδες στις οποίες οι προπονητές ασκούν σημαντική επιρροή μέχρι τη στιγμή που-όπως έχει πει χαριτολογώντας ο Μπαρτζώκας-θα τους αντικαταστήσουν τα ρομποτικά αποκυήματα της Τεχνικής Νοημοσύνης!

Θα βρούμε επίσης ταλέντο, ποιότητα, βάθος, κοντούς που ποστάρουν και ορμάνε σαν ταύροι, ψηλούς που βγαίνουν για να σουτάρουν και πάει λέγοντας…

Η σκληράδα, οι επαφές και ο ταύρος που ορμάει

Χωρίς να υποδύομαι τον προπονητή και να προβαίνω σε αντιποίηση αρχής, θα επιχειρήσω να ταξινομήσω κάποιες σκέψεις που αφορούν πέντε κομμάτια τακτικής με βάση την εικόνα και την ταυτότητα των δυο ομάδων…

Έχουμε και λέμε, λοιπόν…

• Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως βασικό μέλημα και προτεραιότητα του Ολυμπιακού θα είναι να ματσάρει τη σκληράδα, το physicality και τη ροπή της Φενέρμπαχτσε στο παιχνίδι των επαφών.
• Δεδομένης της πληθώρας ικανών σκόρερς η τουρκική ομάδα έχει ανά πάσα στιγμή στην πεντάδα της τρεις μπελαλίδικους εκτελεστές που σημαδεύουν φάσεις απομόνωσης (Isolation game), αλλά ο καθένας έχει το δικό του στιλ: για παράδειγμα ο Μπιμπέροβιτς σουτάρει τρίποντα, ο Μπόλντγουιν ρέπει περισσότερο στα σουτ μέσης απόστασης και ο Χόρτον-Τάκερ είναι ένας ταύρος που παίρνει φόρα, ορμάει καταμεσής της ρακέτας, σκοτώνει και δεν πληρώνει!

Οι αλλαγές στα σκριν και η λύσσα του Φουρνιέ

• Ως επί το πλείστον η Φενέρμπαχτσε αμύνεται στα pick n’ roll είτε με αλλαγές στα σκριν (σημαδεύοντας το 1×1 στα εσωτερικά και στα εξωτερικά mismatches), είτε με drop (2×2). Στη δεύτερη περίπτωση ο Ολυμπιακός προφανώς θα κτυπήσει τα εσωτερικά mismatches με πολιορκητικό κριό τον Νίκολα Μιλουτίνοβ, ενώ στο εξ αναβολής ματς της 17ης Μαρτίου που ο “Big Saras” επέλεξε την τακτική των αλλαγών στα σκριν, είδε τον Εβάν Φουρνιέ να ξεσαλώνει και λυσσάει, σκοράροντας 36 πόντους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην τακτική που θα εφαρμόσει στον ημιτελικό.
• Η Φενέρμπαχτσε είναι η τρίτη καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης στην παραγωγικότητα πόντων από spot up καταστάσεις, ενώ δεν διακρίνονται ιδιαιτέρως και πάντως υστερούν έναντι του Ολυμπιακού σε αριθμό ασίστ.
• Κρίσιμο σημείο στο ματς θα αποτελέσει επίσης η αμυντική αντίδραση του Ολυμπιακού στα διαστήματα που η Φενέρμπαχτσε θα παίξει με τον Νικολό Μέλι στη θέση 5, παρουσιάζοντας σε αυτή την περίπτωση-μια πεντάδα που ανοίγει το γήπεδο και σημαδεύει τα pick n’ pop.