Ολυμπιακός – Ρεάλ: Το τρομερό +22 των Φουρνιέ, Πίτερς, η αμυντική προσαρμογή στον Λάιλς και ο καθοριστικός Τζόουνς

Ο Ολυμπιακός τα κατάφερε. Οι “ερυθρόλευκοι” λύγισαν με 92-85 την Ρεάλ στον τελικό του Final Four της EuroLeague και αναδείχθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης για 4η φορά στην ιστορία τους. 

Το SPORT24 αναλύει με την βοήθεια του Hudl Instat την νίκη του Ολυμπιακού. 

Ο clutch Φουρνιέ και ο καθοριστικός Πίτερς

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε το παιχνίδι μουδιασμένα. Είδε την Ρεάλ να ξεφεύγει από νωρίς στο σκορ με διψήφια διαφορά. Τότε όμως ήταν που στράφηκε στους Εβάν Φουρνιέ και Άλεκ Πίτερς, με τους δύο τους να αποδεικνύονται καθοριστικοί στην ανατροπή της διαφοράς και – τελικά – στην νίκη των “ερυθρολεύκων”. 

Ο Εβάν Φουρνιέ ήταν αυτός που κουβάλησε τον Ολυμπιακό εκτελεστικά και δημιουργικά, τελειώνοντας το παιχνίδι με 20 πόντους με 3/6 δίποντα, 3/6 τρίποντα, 5/5 βολές και 4 ασίστ – που έδωσαν άλλους 9 πόντους στην ομάδα του – αλλά και το απίθανο +22 στο σύστημα +/-, σε 27 λεπτά συμμετοχής. Κοινώς, ήταν υπεύθυνος για 29 πόντους του Ολυμπιακού.

*Με κυκλάκι τα εύστοχα σουτ, με “x” τα άστοχα

Ο Φουρνιέ πήρε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις με την μπάλα. Σημείωσε 11 πόντους στην 2η περίοδο και άλλους 9 στην 4η περίοδο. “Τάισε” τον Ταϊρικ Τζόουνς σε δύο κρίσιμες φάσεις στην 4η περίοδο. Έδωσε αυτοπεποίθηση στον Ολυμπιακό σε δύσκολα σημεία.

Την ίδια στιγμή, στο πλευρό του είχε τον Άλεκ Πίτερς. Μετά από έναν σπουδαίο ημιτελικό (όπου είχε 17 πόντους με 7/7 σουτ), ο Αμερικανός πρόσφερε 16 πόντους (4/5 δίποντα, 1/1 τρίποντο, 5/6 βολές) και 7 ριμπάουντ σε 20 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα συμμετοχής στον τελικό, έχοντας και αυτός +22 στο σύστημα +/-.

Κάπου εδώ, πρέπει να τονιστεί μία σημαντική λεπτομέρεια: Ο Πίτερς πέρασε όλα τα λεπτά του στο παρκέ στο πλευρό του Φουρνιέ. Αγωνίστηκε αρχικά ως πάουερ φόργουορντ, ενώ στα 10 τελευταία λεπτά του ματς αγωνίστηκε ως σμολ φόργουορντ (με τον Φουρνιέ στο 2), ανοίγοντας το παρκέ, αφού η Ρεάλ έπρεπε να σεβαστεί το σουτ του. Κοινώς, όταν ο Ολυμπιακός είχε ταυτόχρονα στο παρκέ τους Φουρνιέ-Πίτερς κέρδιζε με 22 πόντους διαφορά την Ρεάλ. Με αμφότερους στον πάγκο βρισκόταν το -15. Αυτή η νίκη βέβαια δεν ήρθε από την επίθεση. 

Η ψηλή πεντάδα, η προσαρμογή στον Λάιλς και ο καθοριστικός Τζόουνς

Ο Τρέι Λάιλς ήταν συγκλονιστικός στο πρώτο μέρος για την Ρεάλ, έχοντας 21 πόντους έπειτα από δύο περιόδους. Ο Καναδός πλήγωσε τον Ολυμπιακό σε καταστάσεις Pick and Pop (όπου έκανε σκριν και έβγαινε στο τρίποντο να εκτελέσει), ενώ συχνά πόσταρε όταν οι “ερυθρόλευκοι” έκαναν αλλαγές. Ο Ολυμπιακός έπρεπε να προσαρμοστεί. Και το έκανε.  

Από τα μέσα της 2ης περιόδου κι έπειτα οι Πειραιώτες πήγαιναν όλο και πιο συχνά στις αλλαγές σε όλα τα σκριν (πάνω και μακριά από την μπάλα), μέχρι στην 3η περίοδο να αποφασίσουν ότι αυτή θα ήταν η άμυνά τους, προκειμένου να κόψουν το Pick and Pop του Λάιλς. Παράλληλα, άλλαξαν και την άμυνά τους στο Post, στέλνοντας πιο ξεκάθαρα  βοήθεια. Ιδού δύο παραδείγματα που δείχνουν πώς άλλαξε ο Ολυμπιακός.

Ο Λάιλς ζητάει την μπάλα στο post έπειτα από αλλαγές στα σκριν, αφού έχει τον Τζόζεφ στην πλάτη του. Ο Φελίζ τού πασάρει την μπάλα. 

Ο Λάιλς ποστάρει και ο Ολυμπιακός θέλει να κλείσει την άμυνά του, αλλά δεν δίνει βοήθεια.

Ο Λάιλς γυρίζει από τον αριστερό ώμο και σκοράρει. 

Ιδού τώρα και μία φάση από την 3η περίοδο:

Ο Λάιλς ποστάρει τον Φουρνιέ. Ο Ολυμπιακός κάνει zone up (κλείνει σαν να παίζει ζώνη) ώστε να δώσει βοήθεια. 

Ο Λάιλς πάει προς το καλάθι και βλέπει όλη την άμυνα του Ολυμπιακού να πέφτει πάνω του, με αποτέλεσμα να πασάρει στον Ντεκ.

Ο Ντεκ αστοχεί σε τρίποντο. 

Ο Ολυμπιακός έβγαλε εκτός εξίσωσης τον Λάιλς, που σημείωσε μόλις 3 πόντους στο δεύτερο μέρος, στα τελευταία δευτερόλεπτα. Η πραγματικά μεγάλη απόφαση βέβαια ήταν το πέρασμα του Πίτερς σε θέση σμολ φόργουορντ στην 4η περίοδο,με την ταυτόχρονη είσοδο του Ταϊρίκ Τζόουνς στο παρκέ. Ενός Τζόουνς που δεν είχε αγωνιστεί λεπτό στα πρώτα 30 λεπτά του αγώνα. 

Ο Αμερικανός σέντερ ήταν ο αφανής ήρωας της νίκης του Ολυμπιακού. Ο Τζόουνς είναι ο καλύτερος ψηλός των “ερυθρολεύκων” στην άμυνα με αλλαγές και το επιβεβαίωσε, βγάζοντας άμυνες. Ο πρώην παίκτης της Παρτίζαν έδεσε την πίσω γραμμή του Ολυμπιακού. Τελείωσε το ματς με 4 πόντους (συμπεριλαμβανομένων 2 κρίσιμων βολών) και 1 ριμπάουντ σε 9:51. Η αξία του όμως φαίνεται αλλού: Σύμφωνα με το Hudl Instat, με τον Τζόουνς στο παρκέ ο Ολυμπιακός δεχόταν μόλις 0.77 πόντους ανά κατοχή στην 4η περίοδο. Στα προηγούμενα 30 λεπτά δεχόταν 1.01 πόντους ανά κατοχή. 

Πανάξιος πρωταθλητής

Ο Ολυμπιακός ήταν η καλύτερη ομάδα της κανονικής περιόδου. Η καλύτερη ομάδα των playoff. Είχε τρεις παίκτες στις δύο καλύτερες πεντάδες της EuroLeague (Βεζένκοβ, Ντόρσεϊ, Μιλουτίνοβ), τον MVP και πρώτο σκόρερ (Βεζένκοβ) και τον πρώτο ριμπάουντερ της διοργάνωσης (Μιλουτίνοβ), ενώ αν υπήρχε βραβείο για τον καλύτερο 6ο παίκτη πιθανότατα θα πήγαινε και αυτόν (Φουρνιέ). Τελικά, ο Ολυμπιακός ήταν και η καλύτερη ομάδα του Final Four.

Πριν από τον αγώνα είχε γίνει σαφές ότι ο Ολυμπιακός έπρεπε να διαχειριστεί και τον τίτλο του φαβορί, λόγω των απουσιών της Ρεάλ. Αρκετός κόσμος έκανε λόγο για εύκολη νίκη, δείχνοντας να ξεχνάει ότι οι Μαδριλένοι έχουν ένα μπαρουτοκαπνισμένο σύνολο με σπουδαίες προσωπικότητες, που βρίσκεται σχεδόν σε κάθε Final Four και – συχνά – στον τελικό. Οι “ερυθρόλευκοι” ζορίστηκαν, αγχώθηκαν, αλλά νίκησαν. 

Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την 4η EuroLeague της ιστορίας του. Έπαιξε το μπάσκετ του, προσαρμόστηκε, χρησιμοποίησε 12 παίκτες σε τελικό της EuroLeague. Πόνταρε στο βάθος του, στο ταλέντο των παικτών του, έμεινε πιστός στην φιλοσοφία του για 40 λεπτά. Και για αυτό είχε τον καλύτερο δυνατό επιλογο στο φετινό ευρωπαϊκό του ταξίδι.