Ο Ματ Στράζελ στο SPORT24: Τι του έμαθε ο Σπανούλης, η προοπτική της Ελλάδας και η πεντάδα της σεζόν στην EuroLeague

Στα 24 του χρόνια, ο Ματ Στράζελ είναι ένας “ψημένος” παίκτης σε επίπεδο EuroLeague που μετρά 182 συμμετοχές και δύο παρουσίες σε Final Four. Φέτος, δε, έχει κάνει ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός και έχει βγει μπροστά στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Μονακό, ιδίως στα τελευταία παιχνίδια που απουσιάζει με τραυματισμό ο Μάικ Τζέιμς.

Ο ταλαντούχος Γάλλος γκαρντ μίλησε αποκλειστικά στο SPORT24 πριν από τη μάχη των Μονεγάσκων με τον Παναθηναϊκό AKTOR (27/3, 21:15, Novasports Prime, Match Center από το SPORT24) στο Telekom Center Athens για την 34η αγωνιστική της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.

Ο Στράζελ αποκάλυψε τι τον δίδαξε ο Βασίλης Σπανούλης και πώς πήρε την αποχώρησή του από το Πριγκιπάτο, ψήφισε την All-EuroLeague Team του για τη σεζόν 2025/26 και απάντησε στο εάν θα του άρεσε η προοπτική να αγωνιστεί μια μέρα στην Ελλάδα.

Σε εξέπληξε η απόφαση του Βασίλη Σπανούλη να φύγει από την ομάδα;

“Ναι, φυσικά. Φυσικά και ήμουν στενοχωρημένος. Θέλαμε να μείνει μέχρι το τέλος της σεζόν. Αλλά είμαστε άνθρωποι και ξέρουμε ότι η κατάσταση ήταν δύσκολη για εκείνον, για εμάς. Από την άλλη, τον καταλαβαίνω.

Έχει οικογένεια, παιδιά, γυναίκα… και ήταν μακριά τους. Με όλα τα προβλήματα που είχαμε, το καταλαβαίνω. Αλλά προφανώς θα ήθελα να τον έχουμε μαζί μας”.

Πώς ήταν η συνεργασία σας;

“Τα πηγαίναμε πολύ καλά. Μου αρέσει αυτός ο τύπος προπονητή, είναι πολύ απαιτητικός. Είχαμε και μερικές διαφωνίες όσο ήταν εδώ, αλλά πάντα μιλούσε με εμπειρία. Τον άκουγα πολύ και νομίζω ότι έμαθα πολλά από αυτόν”.

Υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που σου είπε ή έκανε για σένα και θα σου μείνει για πάντα;

“Το να είμαι “coachable”, δηλαδή να δέχομαι την καθοδήγηση σε κάθε τομέα”.

Έχεις καθιερωθεί από μικρή ηλικία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, κάτι που δεν είναι τόσο συνηθισμένο στα ελληνικά δεδομένα. Πώς σε βοήθησε η εμπειρία στη Μονακό να διαμορφώσεις τον χαρακτήρα σου τόσο νωρίς;

“Νομίζω ότι εδώ έμαθα πολλά από την αρχή. Ξεκίνησα στα 17 με την Βιλερμπάν και όταν υπέγραψα στη Μονακό ήξερα ότι υπήρχαν πολύ καλοί παίκτες γύρω μου, όπως ο Μάικ Τζέιμς και ο Τζόρνταν Λόιντ. Έχω δει πολλά πράγματα.

Για μένα ήταν πολύ ωραίο να τους έχω δίπλα μου, να συνεχίζω να μαθαίνω και να ανεβαίνω επίπεδο. Σίγουρα οφείλω πολλά σε αυτούς. Τώρα νομίζω ότι είναι η δική μου ώρα να αποδείξω πράγματα”.

Ποιους παίκτες θαύμαζες μεγαλώνοντας; Από ποιον έχεις επηρεαστεί στο παιχνίδι σου;

“Στην EuroLeague ήταν ο Σέιν Λάρκιν, ο Μάικ Τζέιμς και ο Σκότι Γουίλμπεκιν πριν μερικά χρόνια”.

Πώς είναι να δουλεύεις δίπλα στον Μάικ Τζέιμς;

“Πολύ καλά. Από άποψη ταλέντου είναι απίστευτος. Το να τον βλέπεις κάθε μέρα στην προπόνηση είναι ήδη μεγάλο πράγμα. Έχουμε μια σχέση σαν μεγάλος με μικρό αδερφό. Με βοηθάει μέσα και έξω από το γήπεδο. Έχουμε πολύ καλή σχέση. Το να είμαι σαν “Robin” δίπλα του είναι μια ωραία εμπειρία”.

Τι σου λέει τώρα που είναι τραυματίας και εσύ έχεις μπει στα παπούτσια του;

“Μου έστειλε μήνυμα πριν λίγες μέρες και μου είπε ότι κάνω καλή δουλειά. Θέλω να συνεχίσω έτσι και να περιμένω να επιστρέψει”.

Πώς βλέπεις το ματσάρισμα με τον Παναθηναϊκό; Και οι δύο ομάδες προέρχεστε από τρεις νίκες. Οι πράσινοι έχουν πλέον τον Λεσόρ και τον Χέιζ-Ντέιβις, εσείς έχετε πιο μικρό ρόστερ.

“Θα είναι ένα ενδιαφέρον παιχνίδι. Δεν θα είναι εύκολο για αυτούς, παρότι έχουν σερί νικών και περισσότερους παίκτες. Εμείς έχουμε μεγάλη αυτοπεποίθηση αυτή τη στιγμή. Παρότι έχουμε μικρό ροτέισον, όλοι ξέρουν τον ρόλο τους. Έχουμε πιθανότητες. Ελπίζω να τα καταφέρουμε. Θα είναι μεγάλη μάχη”.

Στο τέλος της σεζόν πού βλέπεις τη Μονακό; Έχετε πιθανότητες να προκριθείτε και φέτος στο Final Four;

“Σίγουρα. Το πιο δύσκολο είναι οι επόμενες εβδομάδες και τα ματς για την πρόκριση. Είτε μέσω play-in είτε μέσω playoffs, αυτός είναι ο πρώτος στόχος. Όταν επιστρέψουν όλοι, θα είναι πιο εύκολο να παίξουμε το μπάσκετ μας και να φτάσουμε στο Final Four”.

Λέμε κάθε χρόνο ότι η EuroLeague γίνεται πιο ανταγωνιστική. Φέτος όμως γίνεται πραγματικά χαμός. Τι έχει αλλάξει;

“Είναι αλήθεια. Το ίδιο λέγαμε και πέρσι, και πρόπερσι. Χωρίς παρεξήγηση, πριν 3-4 χρόνια υπήρχαν κάποια εύκολα παιχνίδια. Δεν θέλω να αναφέρω ομάδες. Αλλά τώρα κάθε παιχνίδι είναι δύσκολο, εντός ή εκτός έδρας. Υπάρχουν πολλές εκπλήξεις και πολλές ομάδες με ίδιο ρεκόρ. Αυτό τα λέει όλα”.

Αν έπρεπε να διαλέξεις την καλύτερη πεντάδα της EuroLeague, ποιους θα ψήφιζες;

“Θα έβαζα τον Γουέιντ Μπάλντουιν στο ένα, τον Ελάιτζα Μπράιαντ στο δύο, τον Τέιλεν Χόρτον-Τάκερ στο τρία, τον Σάσα Βεζένκοβ στο τέσσερα και σέντερ τον Νίκολα Μιλιουτίνοβ”.

Πλέον υπάρχουν αρκετοί Γάλλοι, όπως ο Φουρνιέ και ο Λεσόρ, που αγωνίζονται στην Ελλάδα. Θα έβλεπες τον εαυτό σου να παίζει εδώ;

“Ίσως. Γιατί όχι; Είτε στον Παναθηναϊκό είτε στον Ολυμπιακό. Είμαι ακόμα νέος, θα δω πολλά πράγματα. Θέλω να δοκιμάσω και κάτι εκτός Γαλλίας. Ίσως μια μέρα”.

Πρόσφατα είπες ότι αυτό είναι το last dance της ομάδας σου. Θέλεις να μας το αναλύσεις λίγο παραπάνω;

“Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες, πολλοί παίκτες βρίσκονται τελευταίο χρόνο συμβολαίου, κάποιοι σίγουρα θα φύγουν. Δεν ξέρουμε το μέλλον μας στη Μονακό. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε μαζί και τώρα ίσως είναι ώρα για νέες εμπειρίες”.

Εσύ έχεις συμβόλαιο μέχρι το 2029. Κοιτάς όμως την αγορά;

“Όχι, απλά υπάρχουν ομάδες που ενδιαφέρονται. Έχω συμβόλαιο με τη Μονακό και δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον. Δεν κλείνω πόρτες, αλλά προς το παρόν ανήκω εδώ”.

Παρακολουθείς τα νέα για το project της EuroLeague και το NBA Europe;

“Τα παρακολουθώ, αλλά όχι πολύ. Προσπαθώ να μείνω συγκεντρωμένος στο παρόν. Παίζω στην EuroLeague και το NBA Europe δεν είναι ακόμα έτοιμο. Εστιάζω σε αυτά που μπορώ να ελέγξω”.

Τελευταία ερώτηση. Πόσο χρησιμοποιείς τα social media; Σε επηρεάζουν;

“Νομίζω κάποιοι συμπαίκτες μου δίνουν πολλή σημασία. Μερικές φορές εμφανίζονται μπροστά σου και δεν μπορείς να τα αποφύγεις. Κάποιες φορές τα διαβάζω, άλλες όχι. Εξαρτάται από τη διάθεσή μου.

Είναι σημαντικό να ξέρεις πώς να το διαχειρίζεσαι και να μην επηρεάζεσαι. Δεν ξέρεις ποιος γράφει – αν ξέρει μπάσκετ ή όχι, αν είναι scout ή απλά κάποιος τυχαίος. Οπότε δεν πρέπει να δίνεις μεγάλη σημασία”.