Ο Κόρι Τζόσεφ στο SPORT24: “Στον Ολυμπιακό είναι όλοι ανιδιοτελείς, περιμένω ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα στο Final Four”

Ο Κόρι Τζόσεφ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις για όποιον έχει παρακολουθήσει το NBA την τελευταία δεκαπενταετία.

Ο 34χρονος Καναδός πόιντ γκαρντ, με ύψος 1.88 μ., κουβαλά μία τεράστια διαδρομή στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, έχοντας φορέσει τις φανέλες των Σπερς, Ράπτορς, Πέισερς, Κινγκς, Πίστονς, Γουόριορς και Μάτζικ, μετρώντας συνολικά 953 αγώνες, ενώ από το 2011 έως το 2025 είχε 6.7 πόντους, 2.4 ριμπάουντ και 2.9 ασίστ ανά 21.1 λεπτά συμμετοχής σε 866 παιχνίδια κανονικής διάρκειας.

Ο παίκτης που κατέκτησε το πρωτάθλημα NBA με τους Σαν Αντόνιο Σπερς το 2014 ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό στις 23 Ιανουαρίου του 2026, σε μία μεταγραφή που έφερε εμπειρία, προσωπικότητα και ηγετικά χαρακτηριστικά στην περιφερειακή γραμμή των “ερυθρολεύκων”, με τον ίδιο να προσπαθεί πλέον να προσθέσει ακόμη μία σπουδαία στιγμή στην καριέρα του, αυτή τη φορά στο Final Four της EuroLeague.

Ο Ολυμπιακός, αφού ξεπέρασε με εμφατικό 3-0 το εμπόδιο της Μονακό στα playoffs, ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τη Φενέρμπαχτσε στον ημιτελικό της διοργάνωσης, διεκδικώντας το “χρυσό” εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό του Final Four, το οποίο θα διεξαχθεί στις 22 και 24 Μαΐου 2026 στο Telekom Center Athens.

Στη media day του Ολυμπιακού, ο πολύπειρος γκαρντ μίλησε στο SPORT24 για τη μέχρι τώρα εμπειρία του στην Ελλάδα, την προσαρμογή του στον οργανισμό, τη νοοτροπία των μεγάλων αγώνων, αλλά και τη σχέση που έχει δημιουργήσει με τον κόσμο της ομάδας.

Όσα είπε στο SPORT24: 

Πως αισθάνεσαι; 

“Νιώθω καλά, είμαι ενθουσιασμένος και είμαι έτοιμος να ζήσω αυτή την ευκαιρία”.

Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις, αλλά με 87 συμμετοχές, είσαι ο δεύτερος παίκτης με τα περισσότερα παιχνίδια playoffs στην ιστορία του NBA που έχει αγωνιστεί στην Ευρώπη. Μπορείς να μαντέψεις ποιος είναι πρώτος;

“Πιθανόν να είναι κάποιος που έχουμε παίξει μαζί. Θα πω ο Σερτζ Ιμπάκα”. 

Σωστά. Σχεδόν χίλια παιχνίδια στην καριέρα σου στο NBA. Πώς νιώθεις που ετοιμάζεσαι να παίξεις σε ένα τόσο σημαντικό τουρνουά;

“Πολύ υψηλό το διακύβευμα. Κερδίζεις ή πηγαίνεις σπίτι, δεν υπάρχουν σειρές αγώνων, οπότε πρέπει να έχεις αντίκτυπο σε αυτά τα ματς και να συμβάλλεις στη νίκη, ακόμα κι αν δεν είναι με τον συνηθισμένο τρόπο που παίζεις. Πρέπει να βρεις τρόπους να παίξεις και να επηρεάσεις το αποτέλεσμα”.

Ποιές ήταν οι προσδοκίες σου όταν υπέγραψες με τον Ολυμπιακό;

“Δεν ήξερα τι να περιμένω. Ήξερα πως είναι μια πολύ ταλαντούχα ομάδα, ήξερα πως είχαν, έχουμε πλέον, από τους καλύτερους οπαδούς στον κόσμο, αν και έχουν ξεπεράσει τις προσδοκίες μου, είναι ακόμα καλύτεροι από όσο πίστευα και είμαι χαρούμενος για αυτό. Για την ομάδα, πιστεύω ότι είμαστε εκεί που πρέπει να είμαστε”.

Ρώτησες τον Βασίλη Σπανούλη και τους άλλους Έλληνες στη Μονακό, όταν σε προσέγγισε ο Ολυμπιακός; Τι σου είπαν;

“Νομίζω ότι η Μονακό εκείνη την περίοδο είχε τα δικά της θέματα. Προφανώς, είχα λίγο χρόνο να μιλήσω με τον Σπανούλη και καταφέραμε να χτίσουμε μια πολύ καλή σχέση στο σύντομο διάστημα που ήμουν εκεί.

Προφανώς ξέρω τι σημαίνει για την Ελλάδα και για αυτόν τον οργανισμό, οπότε μπορούσα να πάρω κάποιες συμβουλές από εκείνον. 

Όταν ήρθα εδώ, ήξερα ότι οι προσδοκίες είναι πολύ υψηλές, ότι έχουν πάει στο Final Four τα τελευταία χρόνια και την ιστορία του οργανισμού. Αλλά αυτή τη στιγμή προσπαθούμε να μείνουμε στο παρόν σε τέτοιες ευκαιρίες πρέπει να πηγαίνεις βήμα-βήμα κάθε φορά”. 

Άρα γνώριζες την ιστορία του συλλόγου που ερχόσουν; 

“Εννοώ, ίσως να μην ήξερα το βάθος όλης της ιστορίας, αλλά γνώριζα τη γενική εικόνα, τα Final Four, τα πρωταθλήματα του παρελθόντος, προφανώς με τον Σπανούλη και παλαιότερα με τον Παπαλουκά και τους υπόλοιπους. Οπότε ήξερα κάποια πράγματα και συνεχίζω ακόμα να μαθαίνω περισσότερα”.

Πόσο δύσκολο ήταν για σένα να προσαρμοστείς εδώ στην Ελλάδα και στον Ολυμπιακό; 

“Νομίζω ότι δεν ήταν υπερβολικά δύσκολο. Απλώς η στιγμή που ήρθα ήταν αρκετά μετά τα μέσα της σεζόν. Είχα καιρό να παίξω. Νομίζω ότι οι παίκτες, το προπονητικό επιτελείο και όλοι γενικά έκαναν την προσαρμογή εύκολη για μένα.

Περισσότερο είχε να κάνει με το να βρω τον ρυθμό μου, να επαναφέρω το σώμα μου σε αγωνιστική κατάσταση. Ήρθα ουσιαστικά σε κατάσταση… προετοιμασίας, ενώ η ομάδα βρισκόταν ήδη στα μέσα της χρονιάς. Οπότε έπρεπε απλώς να ξαναμπώ στον ρυθμό των πραγμάτων.

Τώρα νιώθω πολύ καλύτερα, έχω καλύτερο ρυθμό και καλύτερη κατανόηση του τι αρέσει να κάνουν οι συμπαίκτες μου μέσα στο παιχνίδι και όλα αυτά. Εκείνοι έκαναν την προσαρμογή εύκολη, ήταν κυρίως θέμα χρόνου. Και τώρα πλέον είναι “ή κερδίζεις ή πας σπίτι””. 

Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος με τον οποίο ένιωσες πιο κοντά όταν ήρθες εδώ;

“Προφανώς γνώριζα ήδη κάποιους παίκτες επειδή είχα παίξει αντίπαλός τους στο NBA. Αλλά νομίζω ότι ο πρώτος με τον οποίο βγήκα για δείπνο εδώ ήταν ο Σάσα. Πήγαμε στο “25”, το οποίο έμαθα μετά ότι είναι το εστιατόριο του Άλεκ. Και σκέφτηκα “αυτό είναι πολύ ωραίο”. Ναι, ήταν καταπληκτικό. Πραγματικά, να πάτε όλοι να φάτε εκεί. Ήταν εξαιρετικό”.

Τι έχεις να πεις για τους Ευρωπαίους προπονητές και ποια είναι η σχέση σου με τον κόουτς Μπαρτζώκα;

“Όπως είπα, δεν είμαι εδώ και τόσο πολύ καιρό, οπότε ακόμα γνωριζόμαστε. Αλλά πιστεύω ότι η προπονητική φιλοσοφία, οι παίκτες και γενικά ο οργανισμός είναι πολύ ανιδιοτελείς. Και αυτό ταιριάζει πολύ με τον χαρακτήρα μου, με την έννοια ότι θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να κερδίσουμε.

Δεν έχει να κάνει με εμένα ή με το “εγώ”, αλλά με τη μεγαλύτερη εικόνα. Και μπορώ να νιώσω αυτή την ενέργεια από τους φιλάθλους και γενικά από όλους μέσα στον οργανισμό. Και πραγματικά αγαπώ αυτή την ενέργεια”.

Τρεις λέξεις με τις οποίες θα περιέγραφες τους φιλάθλους;

“Θα τους περιέγραφα ως… ηλεκτρισμένους. Νομίζω ότι έχω χρησιμοποιήσει ξανά αυτή τη λέξη. Ο καθένας τους φέρνει αυτή την ηλεκτρική ενέργεια στο γήπεδο. Επίσης, πιστεύω ότι είναι γνώστες του μπάσκετ.

Οι φίλαθλοί μας παρακολουθούν μπάσκετ εδώ και πολλά χρόνια, ακολουθούν την ομάδα για πολύ καιρό και καταλαβαίνουν τι συμβαίνει μέσα στις τέσσερις γραμμές, δεν είναι απλοί φίλαθλοι. Και φυσικά είναι πολύ παθιασμένοι, κάτι που βλέπουμε και σεβόμαστε. Και αυτό το πάθος περνάει και σε εμάς”.

Μερικές φορές αυτό το πάθος σε κάνει να νιώθεις πίεση; Γιατί, ξέρεις, όταν δεν είσαι σε καλή μέρα… δεν είσαι ρομπότ, είσαι άνθρωπος. Και όλοι στη δουλειά μας έχουμε καλές και κακές μέρες. Νιώθεις καμιά φορά αυτή την πίεση, όταν το μέγεθος της ομάδας, των φιλάθλων και του οργανισμού είναι τόσο μεγάλο;

“Eξαρτάται πώς το βλέπεις, σωστά; Μπορείς να το δεις έτσι. Αλλά εγώ το βλέπω περισσότερο με τη λογική ότι έχουμε μια δουλειά να κάνουμε. Και η δουλειά μας συνοδεύεται από πίεση. Αυτές είναι οι απαιτήσεις αυτού για το οποίο υπογράψαμε.

Κάθε φορά που μπαίνουμε στο παρκέ, είτε νιώθεις καλά είτε όχι, υπάρχει πίεση. Και πρέπει να τη διαχειριστείς. Πρέπει να βρίσκεις τρόπους, όπως είπα, να έχεις θετική επίδραση στο παιχνίδι, ακόμα κι αν δεν είναι η καλύτερή σου μέρα.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βοηθήσεις μια ομάδα να κερδίσει. Η νίκη δεν έχει να κάνει μόνο με αυτά που γράφει η στατιστική. Υπάρχουν πολλά πράγματα που συμβαίνουν μέσα στο παιχνίδι και δεν φαίνονται εκεί.

Και πιστεύω ότι αν εστιάζουμε σε αυτό, τότε είμαστε καλά. Και θεωρώ ότι οι φίλαθλοι το καταλαβαίνουν αυτό. Αυτό εννοώ όταν λέω ότι είναι γνώστες του μπάσκετ, καταλαβαίνουν ότι μπορεί να κάνεις ένα κακό παιχνίδι, αλλά σημασία έχει τι κάνεις για να βοηθήσεις την ομάδα να κερδίσει”.

Όταν έχεις μια κακή μέρα, τι συμβαίνει μέσα σου εκείνη την ώρα στο παρκέ; Τι περνά από το μυαλό σου; 

“Δεν νομίζω ότι εστιάζεις πραγματικά στα χαμένα σουτ ή σε πράγματα που θεωρείς ότι σημαίνουν μια “κακή μέρα”. Αυτά συμβαίνουν. Νομίζω ότι περισσότερο εστιάζεις στην ενέργεια. Εστιάζεις στις μικρές λεπτομέρειες του αγωνιστικού πλάνου και κάνεις εκείνα τα πράγματα που επηρεάζουν τη νίκη.

Αυτό εννοώ όταν το λέω αυτό , ότι φροντίζεις η ενέργειά σου να παραμένει υψηλή και ότι παραμένεις συγκεντρωμένος στο πλάνο του αγώνα, ώστε η ομάδα σου να αποδίδει καλά”.

Είναι εύκολο ψυχολογικά, όταν σουτάρεις και αστοχείς, να πάρεις το επόμενο σουτ; Το σκέφτεσαι δεύτερη φορά ή όχι;

“Εγώ; Όχι. Βάζεις τις επαναλήψεις, δουλεύεις το παιχνίδι σου κάθε μέρα, περνάς αμέτρητες ώρες στο γυμναστήριο, πίσω από τις κάμερες, είτε μόνος σου, είτε στην προπόνηση πριν ή μετά, είτε αργά το βράδυ, ό,τι κι αν είναι.

Οπότε πρέπει να εμπιστεύεσαι τη δουλειά σου. Ένα σουτ είναι ένα σουτ. Αν είσαι ελεύθερος και είναι το σωστό σουτ μέσα στο επιθετικό πλάνο, το παίρνεις ξανά με αυτοπεποίθηση”.

Τι έχεις ήδη στο μυαλό σου να δώσεις στο παρκέ στο Final Four; Και τι περιμένεις από την ατμόσφαιρα;

“Τα πάντα. Λοιπόν, περιμένω η ατμόσφαιρα να είναι απίστευτη. Ήταν απίστευτη όλη τη σεζόν και, ξέρεις, ανέβηκε ακόμα ένα επίπεδο στα playoffs. Οπότε είμαι σίγουρος ότι θα είναι, όπως πάντα λέω, “ηλεκτρισμένη”, γιατί νιώθω αυτή την ενέργεια να περνάει μέσα από το παρκέ όταν το γήπεδο “βράζει”.

Και αυτό περιμένω. Από εμάς, νομίζω ότι μπορούν να περιμένουν ότι θα είμαστε μαζί τους σε επίπεδο ενέργειας και ανταγωνιστικότητας. Θα είμαστε εκεί για να παλέψουμε, φυσικά για να κερδίσουμε, και θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να το πετύχουμε.

Απλώς προσπαθούμε να μείνουμε στη στιγμή, να πηγαίνουμε βήμα-βήμα και να χτίζουμε πάνω στο κάθε τι”.

Έχεις κάποιες ρουτίνες πριν από τέτοια παιχνίδια; Είναι διαφορετικές από την κανονική σεζόν ή ακόμα και μέσα στη σεζόν, πριν από έναν αγώνα;

“Ναι, νομίζω ότι οι ρουτίνες και οι συνήθειες παραμένουν ίδιες, σταθερές. Ανεξάρτητα αν είναι ένα παιχνίδι πολύ υψηλού ρίσκου ή όχι, δεν κάνεις κάτι διαφορετικό επειδή το παιχνίδι είναι πιο σημαντικό.

Κρατάς τη ρουτίνα σου ίδια, αλλά ταυτόχρονα καταλαβαίνεις ότι το παιχνίδι είναι υψηλής σημασίας και πρέπει να είσαι έτοιμος να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό”.

Είσαι ηγέτης; Δηλαδή, όταν κάποιος έχει μια κακή μέρα ψυχολογικά ή σωματικά, πηγαίνεις να του μιλήσεις και να τον βοηθήσεις να σηκωθεί ή κρατάς απόσταση, γιατί μερικοί άνθρωποι χρειάζονται τον χώρο τους; 

“100%. Νομίζω ότι διαφορετικές στιγμές απαιτούν διαφορετικές αντιδράσεις. Μερικές φορές, ξέρεις, το καταλαβαίνεις. Πιστεύω ότι αυτό ήταν πάντα ένα από τα δυνατά μου σημεία σε όλη την καριέρα μου, να “νιώθω” τη στιγμή.

Κάποιες φορές μπορεί να χρειάζεται να ενθαρρύνεις, άλλες φορές μπορεί να χρειάζεται να κάνεις ένα βήμα πίσω και να αφήσεις τους ανθρώπους να βρουν μόνοι τους τις λύσεις τους, γιατί όλοι προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο που μπορούν, και εγώ το ίδιο.

Οπότε σε κάποιες στιγμές πρέπει να απομακρυνθείς και να αφήσεις το παιχνίδι ή το ταλέντο τους να λειτουργήσει από μόνο του. Και σε άλλες στιγμές πρέπει να ενθαρρύνεις, να καθοδηγήσεις ή να κάνεις ό,τι χρειάζεται, ανάλογα με την κατάσταση”.

Ποιά είναι η άποψή σου για τις ομάδες που βρίσκονται στο Final Four; 

“Είναι όλες καλές ομάδες. Θέλω να πω, δεν βρίσκονται εκεί τυχαία, σωστά; Προφανώς παίζουμε με μια ομάδα που είναι και η περσινή πρωταθλήτρια, οπότε δεν θα είναι εύκολο παιχνίδι. Αλλά και η κατάκτηση του τίτλου δεν είναι ποτέ εύκολη.

Θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό και το ίδιο θα κάνουν κι εκείνοι. Πρέπει να το παλέψουμε ακόμα περισσότερο και να κάνουμε όλα όσα χρειάζονται μέσα στο πλάνο του αγώνα για να πάρουμε τη νίκη”.

Παρακολούθησες τo Game 5 του Παναθηναϊκού κόντρα στη Βαλένθια στην Ισπανία;

“Ναι, το είδα”

Και τι έχεις να πεις γι’ αυτό;

“Γενικά έπαιξαν σκληρά. Μετά το Game 2 “γύρισαν τον διακόπτη” και κατάφεραν να πάρουν τα επόμενα τρία παιχνίδια και να προκριθούν. Αυτό είναι το μπάσκετ. Χάνεις, κερδίζεις,  πρέπει να το αποδέχεσαι όπως είναι και να συνεχίζεις, να προχωράς μπροστά”.

Βλέπεις τη Βαλένθια στον τελικό;

“Για να είμαι ειλικρινής μαζί σου, δεν έχω δει καθόλου. Είναι από την άλλη πλευρά του bracket. Δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με αυτό, για να είμαι ειλικρινής.

Είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος στο τι κάνουμε εμείς. Και ξέρω ότι είναι μια κλισέ απάντηση, αλλά αυτό πρέπει να κάνουμε. Έχουμε μπροστά μας μια δύσκολη ομάδα, που είναι καλή, και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για αυτό. Και μετά θα δούμε τα υπόλοιπα”.

H σεζόν δεν έχει τελειώσει ακόμα. Τι θα κάνεις; Θα μείνεις στον Ολυμπιακό την επόμενη σεζόν; 

“Aγαπώ τους φιλάθλους, αγαπώ τον οργανισμό. Το έχω πει και στα media, έχω μιλήσει πολύ θετικά για αυτούς. Προφανώς νιώθω την αγάπη και νιώθω ότι είναι αμοιβαία.

Αλλά είμαι ακόμα πολύ φρέσκος εδώ. Δεν ξέρω τι θα φέρει το μέλλον. Όταν πρωτοήρθα, το έβλεπα βήμα-βήμα, εβδομάδα-εβδομάδα. Και τώρα είμαι απλά συγκεντρωμένος στο να προσπαθήσουμε να κερδίσουμε αυτό που έχουμε μπροστά μας, να πετύχουμε κάτι ξεχωριστό για τον οργανισμό και τους φιλάθλους και να το ζήσουμε όλοι μαζί.

Δεν έχω σκεφτεί καν όλα αυτά, για να είμαι ειλικρινής”

Tι σου αρέσει περισσότερο στην Ελλάδα; 

“Μου αρέσει η Ελλάδα, Μου αρέσουν οι άνθρωποι, είναι πολύ φιλόξενοι και αγαπώ το ελληνικό φαγητό”.

Ποιό είναι το αγαπημένο σου; 

“Είναι πολλά, μου αρέσει το σουβλάκι και ο γύρος. Κάποια στιγμή δοκίμασα και κάτι λαζάνια σαν πίτα και ήταν και αυτό πολύ καλό”.