Ο Γιώργος Μπαρτζώκας στο SPORT24: “Δεν θέλω να χάνω ούτε στο τάβλι, σας διαβεβαιώ ότι ο Ολυμπιακός θα είναι και τα επόμενα χρόνια πολύ δυνατός”

Λίγες ημέρες πριν από το Final Four της Αθήνας (22-24/5), λίγες ημέρες πριν από τον ημιτελικό με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Φενέρμπαχτσε, λίγες ημέρες πριν από το πέμπτο μεγάλο τουρνουά στα τελευταία πέντε χρόνια, ο Ολυμπιακός δουλεύει χωρίς προβλήματα και ετοιμάζεται για να μπει στο Telekom Center Athens με φουλ ρόστερ.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μίλησε στο SPORT24 για την φετινή ομάδα, κράτησε χαμηλούς τόνους παρά την εξαιρετική πορεία των ερυθρόλευκων στην κανονική περίοδο της EuroLeague, τόνισε ότι οι Πειραιώτες θα παραμείνουν σε υψηλό επίπεδο και τα επόμενα πολλά χρόνια και αναφέρθηκε στο μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

• Τι διαφορετικό έκανε ο φετινός Ολυμπιακός σε σχέση με τον Ολυμπιακό των προηγούμενων ετών;

Τίποτα. Και πέρσι πρώτος ήρθε στην κανονική περίοδο και φέτος πρώτος ήρθε. Σημαίνει ότι κάτι καλό έγινε και με το περσινό ρόστερ και με το φετινό. Αυτό το διαφορετικό είναι στα playoffs, πέρασε πιο εύκολα σε σχέση με άλλες χρονιές.

Αγωνιστικά, νομίζω προσθέσαμε κάποιο ταλέντο περισσότερο. Εξακολουθούσαμε να είμαστε συμπαγείς. Περάσαμε δύσκολες στιγμές μέσα στην χρονιά, αλλά μείναμε μαζί, που είναι σημαντικό, και τελικά νομίζω ότι δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή.

Μια ομάδα πρέπει να είναι προσηλωμένη, να είναι συμπαγής και προσηλωμένη στο στόχο.

• Πώς αισθάνεστε που το φετινό Final Four διεξάγεται σε ένα γήπεδο που το ξέρετε, στην Αθήνα, που δεν θα χρειαστεί ταξίδι και προσαρμογή;

Όσον αφορά το ταξίδι, είναι σημαντικό ότι δεν θα ταξιδέψουμε, γιατί έχουμε κάνει ήδη γύρω στα 55-56 αεροπορικά ταξίδια αυτή τη στιγμή, που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη κούραση. Αν σκεφτείτε τα περισσότερα από αυτά, επιστρέφουμε από παιχνίδια στην Ευρώπη και φτάνουμε τέσσερις, πέντε, έξι το πρωί στο σπίτι μας.

Θα έλεγα, λοιπόν, ότι η σωματική κούραση είναι αρκετή. Με αυτή την έννοια, είναι καλό που γίνεται στην Αθήνα, με το γεγονός ότι οι φίλαθλοί μας δεν χρειάζεται να δώσουν τόσα χρήματα και για ταξίδι, που δίνουν τα περισσότερα χρόνια και επίσης είναι πολύ καλό και ίσως το να βρούμε περισσότερα εισιτήρια, αφού δεν θα είναι ο Παναθηναϊκός. Νομίζω μόνο αυτό. Κάτι άλλο δεν μπορώ να ξεχωρίσω.

• Μετά από 41 ματς στη EuroLeague σε τι επίπεδο θεωρείτε ότι βρίσκεται η ομάδα και τι περιθώρια βελτίωσης έχει ακόμη;

Κοιτάξτε, πιστεύω ότι έχουμε περιθώρια βελτίωσης. Έχει σχέση με την αποδοχή των ρόλων, υπάρχουν στιγμές που παίξαμε πραγματικά -με συγχωρείτε για την έκφραση- ολοκληρωτικό μπάσκετ. Δηλαδή φτάσαμε πραγματικά να χαίρομαι κι εγώ να βλέπω την ομάδα, αμυντικά και επιθετικά. Το πώς συνεργαζόταν.

Αν σκεφτούμε ότι υπήρξαν φορές που σκοράραμε πάνω από 100 πόντους, αρκετές φορές φέτος, χωρίς οι σούπερ σκόρερ που έχουμε να είναι σε κάποιο ιδιαίτερο βράδυ ή πολλές φορές να μην παίζουν κιόλας, αυτό σημαίνει ότι η ομάδα έχει έναν τρόπο που παίζει, ο οποίος είναι αν μη τι άλλο αποτελεσματικός.

Αυτή τη στιγμή νομίζω ότι ο καθένας πρέπει να θυσιάσει κάτι από το status του, για να το πω έτσι, ώστε αυτή η ομάδα συνολικά, ομαδικά, να παίξει όπως πρέπει. Έχουμε πολλούς καλούς παίκτες. Κάποιοι από αυτούς είναι και εκτός δωδεκάδας, όμως είναι καλοί χαρακτήρες. Ο καθένας επηρεάζεται και στεναχωριέται. Το θέμα είναι να μην κάνει μετά κακό στην ομάδα. Συμβαίνει συχνά, ξέρετε. Κάποιοι παίκτες με μεγάλο “εγώ” δεν μπορούν να αποδεχθούν κάποια πράγματα και είναι λογικό. Το καταλαβαίνω.

Εμάς μας βοήθησε πάρα πολύ ότι ο κορυφαίος σε status παίκτης που έχουμε, ο Εβάν Φουρνιέ, θυσιάστηκε, δεν ξεκινάει στην πρώτη πεντάδα και έρχεται από τον πάγκο. Και ήταν ένα μεγάλο παράδειγμα για όλους, για το πώς πρέπει να λειτουργεί η ομάδα.

Υπάρχουν κι άλλοι παίκτες στην ομάδα μας με τον τρόπο που συμπεριφέρονται, στους προπονητές, στους συμπαίκτες τους, σε όλους τους ανθρώπους του σταφ, που δίνουν ένα παράδειγμα για το πώς πρέπει το “εγώ” να μπαίνει κάτω από την ομάδα.

• Πώς αισθάνεστε όταν ακούτε τη συζήτηση για την κατάρα της πρώτης θέσης;

Δεν αισθάνομαι κάτι, πραγματικά δηλαδή, δεν είχα και την επιλογή να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Δεν υπάρχει ένα ματς στη ζωή μου, από την ΕΣΚΑ που έκανα τον προπονητή, μέχρι την ελληνική Α1, μέχρι την Ευρωλίγκα τώρα, 16 χρόνια, που να σκέφτηκα ότι μπορεί να κάτσουμε να χάσουμε και δεν το έχω κάνει ούτε στο τάβλι που λέει ο λόγος.

Δεν μπορεί να πάει στο μυαλό σου ότι θα μπεις να ανταγωνιστείς με κάποιο τρόπο και θα θες να χάσεις για κάτι πιο που έρχεται μετά, οπότε δεν υπάρχει κάτι. Έχουμε σπάσει κάποια άλλα ρεκόρ στο παρελθόν. Είμαστε η ομάδα που μαζί με την Φενέρ, αν δεν κάνω λάθος, που έπαιξε πέμπτο ματς στην έδρα του αντιπάλου και το έκανε πρώτη φορά, γιατί να μη γίνει και κάτι καλό φέτος;

• Πώς ζήσατε γενικά τη φετινή διοργάνωση; Ήταν η πιο ανταγωνιστική όλων των εποχών;

Χωρίς αμφιβολία, γιατί είναι και περισσότερα τα παιχνίδια τώρα. Ταυτόχρονα, τα ταξίδια έχουν μεγαλώσει, πήγαμε και στο Ντουμπάι να παίξουμε, πολλές ώρες μακριά. Βέβαια λείπουν οι ρωσικές ομάδες που ήταν πάντα ένα δύσκολο ταξίδι.

Ένιωσα ότι ένα φοβερά καλό πρωτάθλημα όπως είναι η Ευρωλίγκα και φοβερά ανταγωνιστικό, αδικεί πολλές φορές προσπάθειες προπονητικές, ομαδικές.

Υπάρχουν ομάδες δηλαδή που δεν κατάφεραν να μπουν ούτε καν στα Play-In, που που παρουσίασαν εξαιρετικό έργο μέσα στη χρονιά. Έπαιξαν καλά, έχουν πολύ καλούς προπονητές, καλούς παίκτες. Ο κόσμος ήταν μαζί τους. Τα γήπεδα ήταν γεμάτα και δεν κατάφεραν ούτε καν να έχουν ευκαιρία να παίξουν στο Play-in.

Οπότε πιστεύω ότι είναι πραγματικά η πιο ανταγωνιστική λίγκα όλων των εποχών η Ευρωλίγκα, η φετινή Ευρωλίγκα, αλλά πιστεύω ότι κάθε χρόνο θα γίνεται και χειρότερo αυτό.

• Αισθάνεστε ότι φέτος υπάρχει ένα μεγαλύτερο δέσιμο μέσα στην ομάδα και ταυτόχρονα υπάρχουν και περισσότεροι ηγέτες από κάθε άλλη ομάδα του Ολυμπιακού τα προηγούμενα χρόνια;

Ναι, το αισθάνομαι.

• Το debate για Final Four και σειρές playoffs, παραμένει επίκαιρο. Αν αποφασίζατε εσείς τι θα θέλατε;

Κοιτάξτε, κάθε φορά αποφασίζουμε με βάση το τι μας συμφέρει. Θα έλεγε κανείς ότι με το υπάρχον φορμάτ, η ομάδα που είναι πρώτη, τερματίζει πρώτη, έχει πλεονέκτημα στα playoffs, γιατί αν γίνει πέμπτο παιχνίδι, θα το παίξει στην έδρα της, αλλά δεν έχει κανένα πλεονέκτημα στα Final Four. Tο πλεονέκτημα που έχει, δεν την ακολουθεί μέχρι τέλους.

Εκεί λοιπόν ξεκινάνε όλοι από το μηδέν. Υπάρχει ένα ματς 40 λεπτών. Θα έλεγα λοιπόν ότι εφόσον τις τελευταίες τέσσερις χρονιές έχουμε τερματίσει τρεις φορές πρώτοι, πιστεύουμε ότι ίσως θα είχαμε καλύτερη τύχη αν παίζαμε σειρά playoffs. Αλλά αυτή είναι η διοργάνωση, αυτό είναι το φορμάτ.

Ούτως ή άλλως το Final Four έχει μια μεγάλη αίγλη. Είναι κάπως σαν το NCAA που το Final Four είναι ίσως το πιο δημοφιλές, το πιο εμπορικό κομμάτι του μπάσκετ στην Αμερική, που είναι ούτως ή άλλως η χώρα που ανακάλυψε το μπάσκετ. Βλέπεις ομάδες που όλη τη χρονιά σαν το Duke φέτος που ήταν νούμερο ένα στα rankings, δεν παίζουν καν στο Final Four.

• Άρα εσείς τι θα προτιμούσατε;

Το λέω ωμά, έτσι; Γιατί τα τελευταία τέσσερα χρόνια θα μας συνέφερε πραγματικά να παίζαμε σε σειρές playoffs.

• Μπορείτε να μας βάλετε λίγο στις προπονήσεις των τελευταίων ημερών; Συζητήσαμε μετά από το ματς με τον Κολοσσό ότι οι προπονήσεις είναι λίγο πιο δυνατές από αυτά τα παιχνίδια. Τι συμβαίνει; Υπάρχει πολύ trash-talking; Υπάρχει πολλή ένταση;

Trash-talking δεν θα έλεγα ιδιαίτερο. Έχουμε τρεις πεντάδες, δουλεύουμε με τρεις πεντάδες αυτή την εποχή, οι οποίες φτάνουν το επίπεδο του ανταγωνισμού στα όρια. Δηλαδή ποιος θα κερδίσει σε κομμάτια επιθετικά ή αμυντικά και σε σενάρια που φτιάχνουμε;

Είμαστε ευχαριστημένοι με το πως προπονούμαστε; Δεν έχουμε αυξήσει την ώρα της προπόνησης. Η ένταση όμως έχει αυξηθεί, όπως πιστεύω και η συγκέντρωση των παικτών στο να εκτελέσουν αυτό που ζητάμε.

• Η αναγνώριση του έργου σας από τους αντιπάλους, η καθολική αναγνώριση είναι το σημαντικότερο παράσημο που έχετε κερδίσει αυτά τα χρόνια.

Ναι, χωρίς αμφιβολία. Για μένα είναι πολύ σημαντικό, αλλά και για το προπονητικό μας σταφ, για όλους όσους δουλεύουμε εδώ. Είναι σημαντικό να εκτιμάται και να υπάρχει μια αντίληψη ότι οΟλυμπιακός με αυτό τον προπονητή, με αυτό το προπονητικό σταφ, παίζει ένα συγκεκριμένο μπάσκετ, στο οποίο όλοι παραδέχονται ότι κάτι αξίζει.

Είναι. Αλλά ξέρετε, αυτό δεν το κρατάς μόνο στον εαυτό σου, ούτε να το συζητάς με κάποιον. Δεν έχει νόημα κανένα. Στην ουσία, στον επαγγελματικό αθλητισμό, ας είμαστε ειλικρινείς, μετράει τι κατέκτησες τόσο σε οικονομικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο τίτλων. Το λέω έτσι λίγο ωμά.

• Ζήσατε σαν οπαδός του Ολυμπιακού την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου, της ποδοσφαιρικής ομάδας σε ελληνικό γήπεδο. Κάνετε καθόλου αυτή την εικόνα στο μυαλό σας με εσάς πρωταγωνιστή;

Προσπαθώ να το αποφύγω όσο περισσότερο μπορώ, αλλά όλοι οι φίλοι μου, που κατά 98% είναι Ολυμπιακοί, μου κάνουν συνέχεια αυτή την αναγωγή και προσπαθώ να τους αποφεύγω, δεν τους σηκώνω το τηλέφωνο.

• Άρα δεν το έχετε κάνει ποτέ εικόνα;

Δεν το έχω κάνει εικόνα. Γιατί όταν κάνεις τέτοια πράγματα εικόνα, μου φαίνεται και λίγο γρουσουζιά.

• Με το ΣΕΦ να ετοιμάζεται να αλλάξει και με τους προέδρους να θέλουν να φιλοξενήσουν ένα Final Four, αισθάνεστε ότι είναι ευχή και κατάρα το να παίρνεις ένα τέτοιο τουρνουά στο σπίτι σου;

Όχι απαραίτητα. Είναι πως θα διαχειριστείς την κατάσταση από εκεί και πέρα. Και αυτή είναι μια καθημερινή διεργασία. Δεν είναι δηλαδή ότι ξαφνικά πατάς ένα κουμπί και φεύγει η πίεση από τους παίκτες ή από τον κόσμο ή οτιδήποτε.

Το Final Four, αυτή τη στιγμή, πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους, ότι είναι αυτό που είναι σαν διοργάνωση, αλλά κανείς δεν έχει υπογράψει, δεν έχει εγγύηση ότι θα πάει στο Final Four και θα είναι επιτυχημένος, θα το κατακτήσει. Προφανώς το να γίνει ένα Final Four στην Ελλάδα είναι σημαντικό, γιατί είχε πολλά χρόνια να γίνει.

Το γήπεδο του Παναθηναϊκού παρέχει αυτή τη δυνατότητα γιατί είναι πολύ ωραίο και πολύ λειτουργικό και νομίζω ότι θα γίνει και το ΣΕΦ εξίσου ή κατά τη γνώμη μου και απ’ ότι έχω δει και από τις μακέτες, ακόμα ωραιότερο.

Αλλά το πιο σημαντικό είναι ο Ολυμπιακός και μετά τη φετινή χρονιά να γίνει ακόμα πιο δυνατός, κάτι που είμαι σίγουρος, γιατί μιλάω με τους προέδρους, ο Ολυμπιακός τα επόμενα χρόνια σας διαβεβαιώ ότι θα είναι πολύ δυνατός.

• Κοιτάζοντας λίγο πιο μακριά, προς την offseason, βλέπουμε τα τελευταία χρόνια μία ανακύκλωση παικτών στην Ευρωλίγκα και ταυτόχρονα μια τάση μετακόμισης νεαρών παικτών στο NCAA. Είναι ένα πρόβλημα αυτό που σας απασχολεί;

Το κορυφαίο πρόβλημα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι αυτό και νομίζω ότι αν δεν αναλυθεί από αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις…

Στην ουσία το αμερικάνικο μπάσκετ το έκανε για να χτυπήσει το ευρωπαϊκό, πιστεύω. Όταν ένας παίκτης ο οποίος δύσκολα θα είχε, με βάση την αξία του, θέση σε ρόστερ Ευρωλίγκας, μπορεί να βγάλει 5, 6, 7 εκατομμύρια το χρόνο στην ηλικία των 18-19 χρονών, προφανώς ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος.

Δηλαδή προφανώς καλά θα κάνει το παιδί να πάει εκεί να παίξει ένα χρόνο και μάλιστα όπως έχει γίνει, αρχίζει το άθλημα να γίνεται όλο και πιο ατομικό. Δηλαδή ακόμα και στο κολέγιο που πήγαινες και έπρεπε να παίξεις τέσσερα χρόνια σε ένα πανεπιστήμιο για να συνεχίσεις την καριέρα σου, τώρα μπορείς να αλλάζεις κάθε χρόνο ομάδα. Παλιά, ακόμα κι αν έπρεπε να αλλάξεις ομάδα, για κάποιους λόγους, έπρεπε να μείνεις ένα χρόνο έξω.

Τώρα λοιπόν, ο καθένας παίρνει μια απόφαση, μια πρόταση, πηγαίνει, παίζει ένα χρόνο εκεί. Μετά πηγαίνει σε ένα άλλο προπονητικό πρόγραμμα, παίρνει άλλα λεφτά και ξαφνικά μετά θα γυρίσει, αν δεν πάει στο ΝΒΑ, θα γυρίσει στο ευρωπαϊκό μπάσκετ για να πάρει πολύ λιγότερα χρήματα και δεν ξέρω τι προσδοκίες θα έχει όσον αφορά το αγωνιστικό πλάνο.

Αυτή τη στιγμή είναι μεγάλη η ζημιά. Ακόμα και κάποιοι νέοι ταλαντούχοι παίκτες, διάβαζα ότι ο Έλις, που μου άρεσε πάρα πολύ από το Μιλάνο, έχει αυτή την τεράστια πρόταση και την πήρε νομίζω, ή κάποιοι ταλαντούχοι Έλληνες παίκτες όπως ο Αβδάλας, ο Ζούγρης, παίρνουν λεφτά που δεν θα έβρισκαν σε καμία περίπτωση στην Ευρώπη.

Δεν ξέρω που θα οδηγήσει, αυτή τη στιγμή όμως οδηγεί σε μία ανακύκλωση παικτών στην Ευρώπη και σε μία εκτόξευση του κασέ τους. Δηλαδή, παίκτης που θα μπορούσε να κοστίζει 1 εκατομμύριο, κοστίζει 2 για πλάκα γιατί η αγορά έχει μεγαλώσει.

Οι ομάδες έχουν περισσότερα χρήματα να δώσουν, υπάρχουν περισσότερες ομάδες που ανταγωνίζονται και οι παίκτες είναι οι ίδιοι. Οπότε ξαφνικά, με το νόμο της αγοράς δημιουργήθηκε αυτό το πρόβλημα.