Ο Γιώργος Μπαρτζώκας αποκλειστικά στο SPORT24: “Με στεναχώρησαν πολύ οι εξελίξεις με Γουόκαπ και Φαλ”

Το καλοκαίρι του 2026, ήταν σημαντικά διαφορετικό από τα προηγούμενα για τον Γιώργο Μπαρτζώκα.

Πρωταθλητής Ελλάδας και Ευρώπης, ο Έλληνας προπονητής παραδέχθηκε στην αποκλειστική του συνέντευξη στο SPORT24 ότι φέτος χρειάστηκε να απομονωθεί περισσότερο από ποτέ, καθώς προσπαθούσε να αποφορτιστεί και ταυτόχρονα να οραματιστεί τον Ολυμπιακό της νέας σεζόν.

Ο coach Μπαρτζώκας μίλησε στον Χάρη Σταύρου, εξήγησε τα συναισθήματα που ένιωσε στις αποχωρήσεις των Τόμας Γουόκαπ – Μουστάφα Φαλ και παραδέχθηκε ότι στον σύγχρονο αθλητισμό, δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί.

Πώς ήταν το καλοκαίρι ενός πρωταθλητή Ευρώπης;

“Σαν όλα τα καλοκαίρια πάνω-κάτω. Πάντα ανεξάρτητα από το πώς τελειώνει η χρονιά, η χαρά και η λύπη διαρκούν λίγες ημέρες. Αμέσως μετά πρέπει να μπεις στη διαδικασία να σκεφτείς την επόμενη χρονιά, υπήρχαν αρκετά πράγματα να κάνουμε, μιας και βασικά στελέχη της ομάδας έφυγαν ή ήταν να φύγουν, όπως τελικά έγινε με τον Γουόκαπ και έπρεπε να επαναπροσδιορίσουμε λίγο τι ομάδα θα έχουμε, πώς θα παίξουμε και όλα αυτά τα πράγματα που είναι φυσιολογικά για όλους τους προπονητές“.

Νιώσατε φέτος την ανάγκη για περισσότερη απομόνωση σε σχέση με προηγούμενα καλοκαίρια;

“Ναι, γιατί, εκτός από το ότι ήταν πάρα πολύ έντονη χρονιά και πιεστική, όλοι καταλαβαίνουν τους λόγους, ταυτόχρονα υπήρχαν εκδηλώσεις αγάπης για όλα τα μέλη της ομάδας μας από τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Πρωτόγνωρες θα έλεγα. Οπότε κάποιες στιγμές γίνονται και ακραίες. Λίγη ησυχία παραπάνω ήταν καλή“.

Ζήσατε την κατάκτηση του Conference League ως προπονητής του Ολυμπιακού και την κατάκτηση της EuroLeague ως προπονητής του Ολυμπιακού. Το συναίσθημα της έκστασης και το συναίσθημα της ανακούφισης. Ποια από τα δύο αποδείχθηκε πιο δυνατό και πιο δύσκολο να το αφήσετε πίσω;

“Χωρίς αμφιβολία το δεύτερο. Άλλο να είσαι οπαδός κι άλλο να έχεις και την ευθύνη μιας κατάστασης όπως αυτή. Και όπως είχε διαμορφωθεί από πριν. Δηλαδή, εννοώ με τα προηγούμενα συνεχόμενα Final Four, με την μεγάλη δίψα του κόσμου, με το πού έγινε το τουρνουά, με το πως εξελίχθηκε και όλα αυτά.

Προφανώς ήταν πολύ έντονο και πολλές φορές δεν το καταλαβαίνεις την ώρα που το ζεις. Αλλά για εμάς ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό το τρόπαιο όταν πήγαμε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Είναι κάτι που εγώ προσωπικά δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Ήταν κάτι που δεν μπορούσα να το φανταστώ. Ακόμα κι εγώ που έχω γνώση πάνω-κάτω τι σημαίνει Ολυμπιακός για τον κόσμο του, αυτό δεν μπορούσα να το φανταστώ“.

Προσθέσατε δύο top class point guards αρκετά πριν τελειώσει η σεζόν. Τι διακρίνατε για να προκύψει αυτή η αναβάθμιση στη θέση;

“Πέρυσι, έχοντας σχεδιάσει την ομάδα, χρειάστηκε μέσα στη χρονιά να πάρουμε τρεις πλέι μέικερ. Και λόγω των συγκυριών, λόγω των συνθηκών, λόγω των τραυματισμών. Με βάση λοιπόν την περσινή χρονιά, γιατί πάντα πρέπει να μαθαίνεις, αποφασίσαμε να κινηθούμε στην αγορά γνωρίζοντας ότι οι γκαρντ που θα υπήρχαν διαθέσιμοι ήταν ελάχιστοι. Από τη στιγμή που υπήρχαν αυτοί οι δύο συγκεκριμένα, ήταν πολύ σημαντικό να τους πάρουμε και ευχαριστώ τη διοίκηση που το κατάφερε“.

Τι σας έμαθε ή τι σας άφησε η εξέλιξη των υποθέσεων Φαλ – Γουόκαπ; Ίσως ότι στον σύγχρονο αθλητισμό δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί;

“Ναι, συμφωνώ ότι δεν υπάρχουν και αν υπάρχουν πρέπει να τους αφήσεις πίσω. Κατά βάση ο αθλητισμός γίνεται όλο και περισσότερο μπίζνες. Δεν είναι μυστικό ότι οι δύο παίκτες ήταν πάρα πολύ σημαντικοί για μας και για μένα προσωπικά τα προηγούμενα χρόνια. Με στεναχώρησαν πολύ αυτές οι εξελίξεις. Θα ήθελα να συνεχίσω να συνεργάζομαι μαζί τους. Για διάφορους λόγους δεν έγινε. Δεν το λέω τόσο για το ότι ο Φαλ πήγε στον Παναθηναϊκό. Προφανώς κι αυτό με στεναχώρησε, για να είμαι ειλικρινής.

Ούτως ή άλλως έπρεπε να πάρουμε κάποιες αποφάσεις. Και ακόμα και αν δεν πήγαινε στον Παναθηναϊκό, θα με στεναχωρούσε το τέλος της συνεργασίας με τον Μουσταφά, αλλά ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει. Και με τον Γουόκαπ ήταν αυτή η κατάσταση και αυτό έπρεπε να γίνει. Στη ζωή τα πράγματα γίνονται όταν πρέπει να γίνουν“.

Ίσως ο χαρακτηρισμός να είναι υπερβολικός, όμως αισθάνεστε όμως κάπως πικραμένος;

“Κάπως πικραμένος; Όχι, όχι, τα έχω ξεπεράσει αυτά τα πράγματα εδώ και πολλά χρόνια“.

Γενικά, ποια είναι τα χαρακτηριστικά που ψάχνετε αυτή τη στιγμή, όταν βρίσκεστε στην αγορά για να πάρετε κάποιον παίκτη;

“Εξαρτάται ποιον παίκτη και σε ποια θέση. Είναι πολύ σύνθετο θέμα για να απαντήσω με δυο κουβέντες. Προφανώς η πληροφορία παίζει ρόλο. Αν είναι δυνατόν να είναι καλός και στις δύο άκρες του παρκέ. Και αν, όπως εμείς για παράδειγμα στη μεταγραφή του Εντζάι, αν εμείς ξεχειλίζουμε από επιθετικό ταλέντο, πρέπει να πάρουμε και έναν παίκτη για να έχουμε ισορροπίες.

Ο κόσμος βέβαια, ξέρετε, θέλει πάντα κάποιον παίκτη που σκοράρει 40 πόντους σε κάθε παιχνίδι, αλλά άμα βάλεις μόνο τέτοιους, δεν κερδίζεις τίποτα. Οπότε πρέπει να βρεις έναν συνδυασμό παικτών που κάνουν πράγματα που ίσως δεν είναι τόσο γοητευτικά στον κόσμο“.

Τι διαφορετικό θα παρουσιάσει ο φετινός Ολυμπιακός και ποια θα είναι η εξέλιξη στο μπάσκετ που είδαμε την περσινή σεζόν;

“Θα προσπαθήσουμε να παίξουμε με μεγαλύτερη ταχύτητα και στο transition, με ακόμα μεγαλύτερη απ’ όση είχαμε πέρσι. Αυτό το νόημα είχαν και οι τρεις παίκτες που πήραμε. Νομίζω ότι και οι τρεις στο transition είναι καταπληκτικοί, αλλά ταυτόχρονα να συνεχίσουμε να έχουμε αυτό το ομαδικό χαρακτήρα στο παιχνίδι μας, το μη εγωιστικό θα έλεγα, αξιοποιώντας όμως και το ταλέντο των παικτών“.

Γενικά ποια είναι η νέα τάση στο μπάσκετ; Βλέπουμε ότι το άθλημα εξελίσσεται πολύ γρήγορα. Είναι οι πολλές περισσότερες κατοχές, αυτό που είδαμε από την Παρί και τη Βαλένθια;

“Κάθε φορά παρουσιάζονται κάποιοι προπονητές οι οποίοι προσπαθούν με την φιλοσοφία τους να επηρεάσουν το παιχνίδι. Τα αποτελέσματα συνήθως, αν πάει καλά κάτι τέτοιο, οδηγούν και τις άλλες ομάδες να ακολουθήσουν. Αν δεν πάει καλά, συνήθως δεν ακολουθούν.

Και βέβαια είναι και ο κάθε προπονητής να ξέρει να διδάξει ένα συγκεκριμένο μπάσκετ. Δηλαδή, μπορεί εγώ να διδάξω ένα συγκεκριμένο μπάσκετ, κάποιος άλλος να διδάξει άλλο μπάσκετ. Οπότε, καλό είναι να να να ακολουθείς τη φιλοσοφία σου.

Δεν έχουμε λόγο και να αλλάξουμε, με την έννοια ότι -ας αφήσουμε ότι πήραμε την EuroLeague- το γεγονός ότι είμαστε σε πέντε συνεχόμενα Final Four, ότι έχουμε τερματίσει τρεις φορές πρώτοι στην κανονική περίοδο, σημαίνει ότι κατά βάση είναι ένα είδος μπάσκετ που κερδίζει κιόλας.

Θα προσπαθήσουμε όμως να παίξουμε πιο γρήγορα και γιατί αρέσει στον κόσμο, γιατί αρέσει σε εμάς και γιατί πλέον έχουμε και τους παίκτες να το κάνουμε“.

Κόουτς, πόσο ρόλο θα παίξει το γεγονός ότι η ομάδα θα αγωνίζεται σε ουδέτερο και σε εκτός έδρας έδαφος;

“Πάρα πολύ σημαντικό ρόλο και πρέπει να το καταλάβουν όλοι. Και μιλάω για την κοινή γνώμη, για τους φιλάθλους της ομάδας μας κατά πρώτο λόγο, αλλά και για τους δημοσιογράφους και κατά δεύτερο ότι το να μην παίζεις στην έδρα σου, πάντα προκαλεί μεγάλη φθορά. Και γιατί φεύγεις από τις συνήθειές σου και γιατί προφανώς δεν θα έχουμε την έδρα που θα είχαμε εδώ με τον κόσμο μας.

Θα αναγκαστούμε να παίξουμε πάρα πολλά παιχνίδια στην αρχή εκτός έδρας και πρέπει όλοι μας, ο κόσμος και η διοίκηση και εμείς και οι παίκτες, να είμαστε υπομονετικοί και να στοχεύσουμε όπως πάντα στο τώρα, αλλά και στο ότι στη διάρκεια της χρονιάς θα έχουμε περισσότερα όπλα από ότι έχουμε στην αρχή της“.

Ο κόσμος θέλει μεταγραφές. Εσείς σαν προπονητικό τιμ, σαν Γιώργος Μπαρτζώκας είστε σε φάση αξιολόγησης του ρόστερ ή είστε απόλυτα ικανοποιημένος με το υλικό που έχετε στα χέρια σας;

“Κοιτάξτε, το καλοκαίρι πάντα είναι για τους φιλάθλους. Τον χειμώνα ασχολούνται όλοι με τα παιχνίδια, με την κριτική στην ομάδα και στον προπονητή ή στην χαρά που δίνουν οι νίκες, οι τίτλοι. Το καλοκαίρι επειδή λείπει η αδρεναλίνη που προσφέρει ο αθλητισμός, ο κόσμος θέλει να ανοίγει τα site, όχι τις εφημερίδες όπως παλιά και να διαβάζει ποιον παίκτη πήραμε.

Το ίδιο έκανα κι εγώ σαν φίλαθλος του Ολυμπιακού παλιότερα και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ και σε όλα τα αθλήματα. Το ποιον πήραμε, ας πούμε, που θα πυροδοτούσε νέες κουβέντες. Για το αν κάνει, αν δεν κάνει; Πώς θα είναι; Σκεφτόμαστε πως θα είναι. Οπότε το καταλαβαίνω ότι είναι απολύτως λογικό.

Από την άλλη βέβαια, θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό να υπάρχει κορμός παικτών με τους οποίους ο κόσμος δένεται συναισθηματικά. Γιατί υπάρχουν παίκτες πια, έτσι όπως είναι το διεθνές ποδόσφαιρο, που φεύγουν και έρχονται, που μετά από λίγους μήνες ξεχνάω και το όνομά τους, ενώ έχουν παίξει στην ομάδα μας. Δεν το λέω για τον Ολυμπιακό, λέω για όλες τις ομάδες. Συμβαίνει αυτό.

Θα έλεγα λοιπόν ότι το να έχεις έναν κορμό παικτών είναι σημαντικό. Το να προσθέσεις παίκτες κάθε χρονιά, όχι όμως σε μεγάλο ποσοστό, να ισχυροποιείς τον ήδη υπάρχοντα κορμό, είναι εξίσου σημαντικό“.

Άρα αυτή τη στιγμή είστε σε φάση αξιολόγησης του ρόστερ ή…;

“Προφανώς πρέπει να δω την ομάδα να παίζει μαζί. Το αν θα πάρεις παίκτες μέσα στη χρονιά, είναι κάτι που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Από το αν δεις αγωνιστικά κενά, ότι κάτι σου λείπει αγωνιστικά, αν είναι θέμα υγείας, τραυματισμών ή κάποιος είναι ευάλωτος σε τραυματισμούς και πρέπει να τον υποστηρίξεις. Όλα αυτά παίζουν ρόλο“.

Γίνεται συνεχώς συζήτηση για την έλλειψη καλών Ελλήνων παικτών, αν και νομίζω ότι η έλλειψη καλών γηγενών είναι πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλές χώρες. Πώς μπορεί να λυθεί αυτό το θέμα;

“Καταρχήν είναι τεράστιο πρόβλημα και πρέπει να σκεφτείτε ότι ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης, ο Παναθηναϊκός είναι ένας γίγαντας του ευρωπαϊκού μπάσκετ και αυτή τη στιγμή το ελληνικό μπάσκετ νοσεί σοβαρά, λόγω πάρα πολλών πραγμάτων στην παραγωγή παικτών. Νομίζω είναι προφανές. Δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.

Είναι εύκολο να λέμε διάφορα, ότι ο Έλληνας είναι πλασμένος για το μπάσκετ και όλα αυτά. Μα δεν ισχύουν και καθόλου. Αυτή τη στιγμή η κατεύθυνση που έχει η νεολαία είναι να είναι μπροστά σε ένα κινητό. Δεν είναι να βγαίνει να παίζει στα γήπεδα μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ, οτιδήποτε. Και αυτό επηρεάζει σιγά-σιγά την παραγωγή παικτών, παντού.

Ταυτόχρονα, η τόσο μεγάλη ισχυροποίηση οικονομικά του αθλητισμού, το δυνάμωμα εννοώ, αυτή τη στιγμή τα ποσά που παίζονται… είναι η χρυσή εποχή θα έλεγα και του μπάσκετ και του αθλητισμού γενικότερα, επηρεάζουν τους γονείς που λένε “πρέπει να βάλω το παιδί μου στον αθλητισμό για να βγάλουμε λεφτά όλοι μαζί”. Κι αυτή δεν είναι η σωστή κατεύθυνση. Λεφτά μπορεί να έρθουν στην πορεία, αλλά το να βγάλουμε λεφτά γρήγορα είναι και αυτός ένας ανασταλτικός παράγοντας στο πώς ένα παιδί θα εξελιχθεί.

Είναι πολύ σύνθετο το θέμα. Δεν μπορώ να πω σε μια απάντηση τώρα τι πρέπει να κάνουμε και πώς να γίνει. Νομίζω γενικά γίνονται βήματα, τα Rising Star, η παραγωγή παικτών, η προσπάθεια, οι καλοί προπονητές νομίζω υπάρχουν. Εμείς δυστυχώς ψάχνουμε παίκτη που να μπορεί να παίξει σε μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και αυτό πρέπει να το καταλάβει ο κόσμος.

Δεν είναι εύκολο ένας Έλληνας παίκτης να μπει νεαρός, να τελειώσει το εφηβικό και να μπει σε ένα τέτοιο πρόγραμμα. Δεν είναι εύκολο ούτε στη Ρεάλ, ούτε στην Μπαρτσελόνα, ούτε δεν ξέρω κι εγώ που, στην Φενέρμπαχτσε ή στην Εφές. Δεν συμβαίνει.

Ταυτόχρονα, αυτό που έχετε δει με το κολεγιακό μπάσκετ, όταν ένα παιδί 18 χρονών μπορεί να βγάλει ένα, δύο, τρία, τέσσερα, επτά εκατομμύρια τον χρόνο σε ένα κολέγιο, για ποιο λόγο μια ομάδα να δουλέψει στις υποδομές της όταν θα τον χάσει 18 χρονών; Είναι λοιπόν πολύ σύνθετο θέμα που θέλει πολλή συζήτηση στρογγυλής τραπέζης από τους φορείς“.

Άρης και ΠΑΟΚ πήδηξαν αρκετά επίπεδα φέτος το καλοκαίρι και πλέον δείχνουν από ανταγωνιστικοί έως απειλητικοί. Πόσο ανταγωνιστικούς τους περιμένετε εσείς και πόσο αυτή η άνοδος μπορεί να βοηθήσει συνολικά το προϊόν;

“100% το βοηθάει. Τους περιμένω όλους στο υψηλότερο επίπεδο που μπορούν να φανταστούν και αυτοί και εμείς. Πάντα έχουμε μια αρχή, να σεβόμαστε τον αντίπαλο. Είτε είναι τόσο ενισχυμένοι όπως είναι ο ΠΑΟΚ κι ο Άρης φέτος, αλλά και άλλες ομάδες, είτε δεν είναι.

Για μένα γίνεται ευκολότερο, γιατί τώρα και οι παίκτες καταλαβαίνουν τη σημαντικότητα. Γιατί μέχρι τώρα νόμιζαν ότι θα είναι μια βόλτα στο πάρκο και το να τους δώσεις κίνητρο γι’ αυτά τα παιχνίδια ήταν δύσκολο. Τώρα θα καταλαβαίνουν ότι ούτως ή άλλως πρέπει να συγκεντρωθούν, να παίξουν ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι γιατί δεν θα είναι εύκολο“.

Και έχει και πολλούς καλούς προπονητές πλέον είναι η Α1. Αισθάνεστε ότι ζούμε και εκεί μια χρυσή εποχή στο ελληνικό μπάσκετ;

“Όχι, επειδή και τα προηγούμενα χρονιά είχαμε πολύ καλούς προπονητές. Δεν πιστεύω ότι δεν έγινε καμία διαφοροποίηση φέτος και ούτε μ αρέσει να μηδενίζω τους προηγούμενους για να αποθεώνουμε πάντα το καινούργιο. Οι προπονητές που δουλεύουν εδώ είναι όλοι πολύ ικανοί, είτε είναι Έλληνες, είτε ξένοι και το έχουν αποδείξει“.

Ποια ήταν η αντίδρασή σας όταν ακούσατε τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς να σας αποθεώνει σε ένα σεμινάριο στην Ιταλία, εσάς και το στιλ παιχνιδιού του Ολυμπιακού;

“Το “αποθεώνει” είναι μια πολύ σχετική λέξη και νομίζω είναι μεγάλη υπερβολή να το λες. Απλά χρησιμοποίησε ένα παράδειγμα, που ήταν τυχαίο, με την έννοια ότι μίλησε για την ομάδα που κατέκτησε την EuroLeague, αν ήταν κάποια άλλη ομάδα, θα χρησιμοποιούσε άλλη ομάδα.

Εγώ με τον Ζέλικο έχω άριστη σχέση, η οποία δημιουργήθηκε μέσα από το μπάσκετ, μέσα από τον σεβασμό, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Είναι ένας άνθρωπος που είναι πολύ καλός στην παρέα. Τον ευχαριστώ, λοιπόν, πολύ για τα λόγια αυτά. Είναι ίσως μια πιστοποίηση γι αυτούς που αμφισβητούν και έχουν πάντα να λένε κάτι, ότι εν πάση περιπτώσει κάτι καλό έκανε και ο Ολυμπιακός για να πάρει την EuroLeague“.

Στην τελευταία ερώτηση οι παίκτες παίρνουν κάποια ρεπό στο πρωτάθλημα κυρίως και γίνονται ένα rotation. Οι προπονητές πότε ξεκουράζονται;

“Νομίζω ότι είναι κάποιες στιγμές μέσα στη χρονιά που δημιουργούν αυτή την κατάσταση. Πρέπει να έχεις μια πολύ συγκεκριμένη ρουτίνα, η οποία να σε αποσυμφορεί από την διαρκή έκρηξη αδρεναλίνης που υπάρχει στη ζωή μας. Είναι τόσο έντονα τα συναισθήματα που προκαλεί μια ήττα, μια νίκη, κυρίως μια ήττα μέσα στη χρονιά.

Είναι διαχείριση μιας δύσκολης κατάστασης, που οποιαδήποτε στιγμή μπορείς να βρεις ένα δίωρο να απεγκλωβιστείς, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Πρέπει να έχεις οπωσδήποτε χόμπι. Εγώ δεν έχω δυστυχώς και όλοι με παρακαλάνε να βρω ένα χόμπι για να φεύγει το μυαλό μου“.

Ποιο θα ήταν ένα χόμπι με το οποίο θα θέλατε να ασχοληθείτε;

“Ειλικρινά δεν το έχω βρει, αλλά θα το βρω το επόμενο διάστημα. Πιστεύω θα με βοηθήσει πολύ“.