Final Four 2026, Βαλένθια: Το αγωνιστικό προφίλ της ισπανικής ομάδας

Η Βαλένθια αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη της φετινής EuroLeague. Οι Ισπανοί προκρίθηκαν στο Final Four της Αθήνας αποκλείοντας με 3-2 τον Παναθηναϊκό AKTOR, δείχνοντας τις δυνατότητές τους και θα αντιμετωπίσουν την Ρεάλ στον 2ο ημιτελικό της διοργάνωσης. 

Το SPORT24 αναλύει με την βοήθεια του Hudl Instat το προφίλ των Ισπανών.

Το ξέφρενο τέμπο και οι πολλές κατοχές σε Catch and Shoot

Η Βαλένθια είναι μία ομάδα που επιλέγει σταθερά να πηγαίνει στις πολλές κατοχές και να τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο, ακόμα κι αφού δεχθεί καλάθι. Σύμφωνα με το Hudl Instat, οι Ισπανοί έπαιζαν φέτος στο δεύτερο πιο γρήγορο τέμπο στην EuroLeague μετά την Παρί, αφού τα ματς τους  πήγαιναν στις 91.4 κατοχές. 

Χάρη εν πολλοίς σε αυτή τη λογική, είχαν την 2η πιο παραγωγική επίθεση στη διοργάνωση με 90.4 πόντους ανά παιχνίδι, παρόλο που η αποτελεσματικότητά τους ανά κατοχή είναι χαμηλή (1.01 πόντοι ανά κατοχή, στην 12η καλύτερη επίδοση στην διοργάνωση).

Η Βαλένθια ψάχνει το transition (αιφνιδιασμό) σε κάθε πιθανή ευκαιρία. Οι Ισπανοί είναι 2οι σε κατοχές σε κατάσταση transition σε κατοχές (10.34 ανά αγώνα), αλλά και  2οι σε πόντους στο transition με 11.8 ανά αγώνα. 

Συνήθως, η ισπανική ομάδα επιλέγει να στήσει ένα γρήγορο Pick and Roll (Early Pick and Roll Action) στις 45 μοίρες και συνεχίζει την επίθεσή της από εκεί. Αν ο χειριστής της μπάλας βρει τον παραμικρό διάδρομο, θα επιτεθεί αμέσως προς το καλάθι στα πρώτα δευτερόλεπτα, χωρίς να πασάρει, κάτι που δείχνουν οι 13.2 πόντους ανά αγώνα που παίρνει η Βαλένθια σε τέτοια κατάσταση (5η επίδοση την EuroLeague). Αν η άμυνα κλείσει, η μπάλα κυκλοφορεί ακαριαία στην περιφέρεια.

Καθόλου τυχαία, η Βαλένθια είναι η No1 ομάδα στη EuroLeague σε κατοχές Catch and Shoot (σουτ από στάση) με 15.53 ανά αγώνα, καθώς και πρώτη σε συνολικούς πόντους σε τέτοια κατάσταση (17.3 πόντοι ανά αγώνα). 

Ο ηγέτης Μοντέρο, το ροτέισον και οι “σταρ στον ρόλο τους”

Η Βαλένθια είναι μία από τις ομάδες που στηρίζεται στην ενέργεια που βγάζει στο παρκέ για 40 λεπτά. Για να είναι αυτό πιθανό, εφαρμόζει σταθερά ένα διευρυμένο ροτέισον 10-11 παικτών, ενώ συχνά πατάνε στο παρκέ – έστω και λίγο – και οι 12 παίκτες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι χρόνοι συμμετοχής των 12 παικτών που βρίσκονται στο βασικό ροτέισον να είναι μεταξύ 11:13 λεπτών (Ντε ΛαΡέα) και να φτάνουν μέχρι τα 23:53 λεπτών (Τέιλορ). 

Ηγέτης  της ομάδας είναι ο Ζαν Μοντέρο. Ο Δομινικανός γκαρντ ορίζει τις καταστάσεις στην ομάδα του, έχοντας 14.4 πόντους και 4.7 ασίστ μέσο όρο (που δίνουν άλλους 11.1 πόντους ανά αγώνα) σε σχεδόν 23 λεπτά συμμετοχής. 

Ο Μοντέρο είναι ο σταρ της ομάδας. Όπως όμως σίγουρα παρατήρησε όποιος παρακολούθησε την σειρά με τον Παναθηναϊκό AKTOR, η Βαλένθια είναι ομάδα με όλη την σημασία της λέξης. Βασικά, είναι μία ομάδα που έχει παίκτες που δεν είναι σταρ, αλλά είναι σταρ στον ρόλο τους. Παίκτες όπως ο Κάμερον Τέιλορ (11.8 πόντοι με 39% στα τρίποντα σε 23:53 λεπτά συμμετοχής), ο Μπράνκου Μπάντιο (11.3 πόντοι ανά αγώνα σε 20 λεπτά συμμετοχής) και ο Νέιθαν Ρίβερς (10.3 πόντοι με 41% στα τρίποντα σε 19 λεπτά συμμετοχής).

Το κύριο όπλο της Βαλένθια είναι ο πλουραλισμός. Συνολικά 10 παίκτες της ομάδας έχουν μεταξύ 5.2 και 14.4 πόντων ανά αγώνα, σε ένα σύνολο με θαυμαστή επιθετική ισορροπία. 

Εν αρχή είναι η άμυνα στο Pick and Roll 

Περνώντας στο αμυντικό κομμάτι, η Βαλένθια συνεχίζει στην δική της λογική. Σε απόλυτους αριθμούς δέχεται 85.9 πόντους ανά παιχνίδι (10η άμυνα), όμως αυτό συμβαίνει αποκλειστικά λόγω του πολύ γρήγορου ρυθμού των αγώνων της. Στην πραγματικότητα, η αμυντική της αποτελεσματικότητα βρίσκεται σε ελίτ επίπεδο, αφού δέχεται μόλις 0.99 πόντους ανά κατοχή, στην 4η καλύτερη επίδοση στην φετινή EuroLeague.

Το μεγάλο αμυντικό όπλο των Ισπανών εντοπίζεται στον περιορισμό του αντίπαλου χειριστή της μπάλας σε κατάσταση Pick and Roll. Η Βαλένθια έχει τη 2η καλύτερη άμυνα στη διοργάνωση σε τέτοια κατάσταση, με μόλις 0.71 πόντους ανά κατοχή (πίσω μόνο από την Φενέρ). 

Οι Ισπανοί αμύνονται με τεράστια επιθετικότητα στο αντίπαλο Pick and Roll, στέλνοντας συχνά και τρίτο παίκτη σε βοήθεια (όπως έκαναν με τον Ναν στην σειρά με τον Παναθηναϊκό AKTOR) για να κλείσουν τους χώρους, ενεργοποιώντας περιστροφές. Αυτό βέβαια έχει και το τίμημά του, αφού η Βαλένθια βλέπει τους αντιπάλους της να επιχειρούν 13.5 σουτ ανά αγώνα σε κατάσταση Catch and Shoot (7η χειρότερη επίδοση) και 8.95 προσπάθειες σε κατάσταση Catch and Drive (2η χειρότερη επίδοση).

Η Βαλένθια γενικά αμύνεται μέτρια σε κατάσταση Catch and Shoot (1.11 πόντοι ανά κατοχή παθητικό, 9η καλύτερη επίδοση) και άσχημα και σε Catch and Drive (0.82 ανά κατοχή – 6η χειρότερη επίδοση). Παρόλα αυτά, η άμυνά της είναι καλή, ωστόσο το νόημα είναι ξεκάθαρο: Η Βαλένθια παίρνει κάποια ρίσκα και αν ο αντίπαλός της βάλει τα σουτ, τότε της δημιουργεί πρόβλημα. 

Μία επικίνδυνη σταχτοπούτα 

Η Βαλένθια ήταν η ευχάριστη έκπληξη της φετινής EuroLeague. Μία φρέσκια ομάδα, με μία εναλλακτική προσέγγιση για το μπάσκετ, που τερμάτισε στην 2η θέση στην κανονική περίοδο και απέκλεισε ένα μεγαθήριο (Παναθηναϊκός AKTOR) στα playoffs. Παραμένει βέβαια η… σταχτοπούτα του φετινού Final Four και η ομάδα με το μικρότερο ειδικό βάρος από τις τέσσερις φιναλίστ. 

Οι Ισπανοί βέβαια έδειξαν σε όλη την σεζόν ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία για αυτούς. Κόντρα στην λογική όλων, συνέχισαν απλώς να βελτιώνονται μέρα με την μέρα και έφτασαν μέχρι το Final Four. Και έχουν όλα τα φόντα να φτάσουν μέχρι το τέλος του δρόμου.