Final Four 2026, Ολυμπιακός – Ρεάλ: “Να μη σώσω να σε ξανακάνω βασίλισσα”

“Es la historia de un amor” όπως το έχει τραγουδήσει ο Χούλιο Ινγκλέσιας και ακούγοντας το λιώναμε…

Λιώναμε και σφίγγαμε ακόμη περισσότερο τις τσαπερδόνες με τις οποίες χορεύαμε τα μπλουζ στα πάρτι!

Είτε σε μπλουζ, είτε σε τάνγκο, που ως γνωστόν “it takes two”, οι Πειραιώτες και οι Μαδριλένοι μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε: έχουν «παντρευτεί» εδώ και 47 χρόνια και φροντίζουν να αναθερμαίνουν τη σχέση τους και χαράζουν διαρκώς καινούργιους και πιο τρυφερούς και καψούρικους όρκους αγάπης στους κορμούς των δέντρων που περιστοιχίζουν τα γήπεδα, απανταχού της Ευρώπης…

Σαραγόσα, Λονδίνο, Μαδρίτη, Κάουνας, Αθήνα και δεν συμμαζεύεται!

Το πραγματικό clasico και η ταινία με τον Βέγγο!

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα μπροστά σε αυτό το ζευγάρι, τύφλα να ‘χουν οι κλασικές, διαχρονικές αντιπαλότητες των «αιωνίων» ένθεν και ένθεν!

Ιδού, λοιπόν, το πραγματικό ευρωπαϊκό clasico, καθόσον οι λεγάμενοι αναμετρώνται για πέμπτη φορά σε έναν τελικό, χώρια τα υπόλοιπα πάρε-δώσε τους όλα αυτά τα χρόνια και δη από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός εισήλθε στο ολιγομελές κλαμπ των αριστοκρατών του μπάσκετ!

Πλάκα πλάκα οι δυο τους κολλάνε γάντι στον τίτλο της κωμωδίας «Θα σε κάνω βασίλισσα», που γύρισε το 1964 ο Αλέκος Σακελλάριος με τον Θανάση Βέγγο, τη Νίκη Λινάρδου και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, απλώ=ς αυτή τη φορά ο Μπαρτζώκας και οι συν αυτώ βγαίνουν με τη ντουντούκα στον προαύλιο χώρο τοπυ παλατιού (κατά περίσταση του Telekom Center Athens) και βροντοφωνάζουν τον καημό και τον πόθο τους…

«Δεν θα σε ξανακάνω βασίλισσα»!

Ο βασιλιάς της Αγγλίας και το άπαρτο κάστρο

Τρεις φορές (το 1995 στη Σαραγόσα, το 2015 στη Μαδρίτη και το 2023 στο Κάουνας) έκανε βασίλισσα ο Ολυμπιακός τη Ρεάλ, που μάλιστα είχε κηρυχθεί έκπτωτη από τον θρόνο της επί 15 και επί άλλα 20 χρόνια αντιστοίχως και άλλη μια (το 2013 στο Λονδίνο) έκανε η Ρεάλ τον Ολυμπιακό βασιλιά…

Και μάλιστα σε πείσμα της μακροβιότητος που κατέστη αθανασία της αείμνηστης βασίλισσας Ελισάβετ, η Ρεάλ έκανε τον Ολυμπιακό (αρσενικό) βασιλιά της Αγγλίας!

Στο χρονικό των αγώνων πασών των ελληνικών ομάδων απέναντι στην… Αυτής Μεγαλειότητα, οι δείκτες του ρολογιού μένουν σταματημένοι σε μια αλήστου μνήμης βραδιά πριν από 33 χρόνια…

Μέχρι τότε –επί τριάντα συναπτά έτη- καμιά ελληνική ομάδα δεν είχε καταφέρει να αλώσει το καστιγιάνικο κάστρο, αλλά καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια!

Το ημερολόγιο λοιπόν έδειχνε 24 Νοεμβρίου του 1993, όταν οι Πειραιώτες πέτυχαν μια από τις πιο διθυραμβικές νίκες της ιστορίας τους…

Δεν επρόκειτο βεβαίως για νίκη που τους έστεψε πρωταθλητές Ευρώπης (όπως εκείνη στον τελικό του 2013 στο Λονδίνο) ωστόσο για τα δεδομένα της εποχής ένα τέτοιο κατόρθωμα έμοιαζε με ένα άπιαστο όνειρο…

Οι ατάκες του Συρίγου

Τριάμισι λεπτά πριν από τη λήξη οι Μαδριλένοι προηγήθηκαν με 54-48, αλλά ο Ολυμπιακός δεν το ‘βαλε κάτω και άρπαξε τη νίκη, «κόντρα σε θεούς και δαίμονες», όπως έλεγε στη μετάδοση του ΑΝΤ1 ο συχωρεμένος ο Φίλιππος Συρίγος.

Μάλιστα σε κάποια στιγμή που οι διαιτητές σφυρίζουν ανύπαρκτο φάουλ του Παναγιώτη Φασούλα στον Αντόνιο Μαρτίν, ο «Μουσάτος» βάζει τα γέλια και λέει «θα τρελαθούμε τελείως»!

Απορώ μάλιστα που δεν είπε τη συνηθισμένη ατάκα του «είναι να γελάει κανείς» ή δεν… έσκουζε όπως στις 2 Δεκεμβρίου του 1987 στο Palau Blaugrana, όταν οι διαιτητές επιδίωξαν να κλέψουν τη νίκη του Άρη επί της Μπαρτσελόνα!

Η ζώνη, ο ζογκλέρ Ζάρκο και το “ντου” του “Ράμπο”

Απέναντι στη ζώνη 2-3 που έστησε ο Κλίφορντ Λιουκ, ο Ζάρκο Πάσπαλι πρώτα πέτυχε ένα ζογκλερικό καλάθι για το 54-53 (μετά την τάπα του Φασούλα στην άμυνα) και στο καπάκι έβαλε τον Ολυμπιακό μπροστά με δυο πόντους (54-56).

Ο Τζόε Αρλάουκας με μια βολή μείωσε σε 55-56, ενώ στα 19΄’’ ο Φράνκο Νάκιτς αστόχησε από τη γραμμή της προσωπικής για να ακολουθήσει στα επτά δευτερόλεπτα το καλάθι του Αρβιντας Σαμπόνις, με το οποίο η Ρεάλ βρέθηκε πάλι μπροστά με 57-56.
Από εκεί και πέρα χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα!

Ο Πάσπαλι αστοχεί σε λέι απ, ο Φασούλας ρίχνει κάτω τον Λάσα, αλλά στο μεταξύ είχε κολλήσει το χρονόμετρο και η κατοχή ανήκει στον Ολυμπιακό.

Μετά το τάιμ άουτ ο Αντώνης Σταμάτης κατεβάζει την μπάλα, τη δίνει στον Γιώργο Σιγάλα που εφορμά προς τη ρακέτα της Ρεάλ και ενώ μηδενίζεται το χρονόμετρο κάνει το τζαμπ σουτ μπροστά στον Χοσέτσου Μπιριούκοφ ο οποίος μάλιστα γλιστράει και γράφει το 57-58.

Οι συνθέσεις των δυο ομάδων:

ΡΕΑΛ: Λάσα, Σάντος, Μπιριούκοφ 10, Αρλάουκας 12, Αντούνεθ 5, Σαμπόνις 12 (13ρ.), Καργκόλ 7, Αντ. Μαρτίν 11.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Μπακατσιάς 2, Σιγάλας 4, Καμπούρης 2, Πάσπαλι 26 (9/16δ., 2/4τρ., 2/4β., 8ρ.), Νάκιτς 3, Φασούλας 6, Τόμιτς 6, Τάρπλεϊ 9 (9ρ., 3/14 σουτ)

Ιωαννίδης: “Να μη λέτε, ότι είμαι ανθρωποφάγος”!

Το τι έγινε στο γήπεδο με το που σκόραρε ο Σιγάλας και ακούσθηκε η κόρνα της λήξης φαίνεται στο βίντεο, ωστόσο το μεγάλο γλέντι έγινε τις μεταμεσονύκτιες ώρες στο ξενοδοχείο «Havana», όπου είχε καταλύσει η αποστολή και –προς γενική κατάπληξη και επιβεβαίωση του α λα «Δόκτωρ Τζέκυλ και Μίστερ Χάιντ» προφίλ του– ο Γιάννης Ιωαννίδης κάλεσε και τους δημοσιογράφους, «για να πιούμε ένα ουίσκι και να μη λέτε ότι είμαι… ανθρωποφάγος»!!!

Αυτή η επίθεση αγάπης προς τους δημοσιογράφους είχε αρχίσει νωρίτερα στο γήπεδο, όπου κατά παράβαση του εθιμικού δικαίου του μας φώναξε «να βγάλουμε μια φωτογραφία για να θυμόμαστε αυτή την ιστορική νίκη»!

Τα τρία δευτερόλεπτα και το καλάθι του Νάκιτς

Δυο μήνες αργότερα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ο αγώνας του Β’ γύρου εξελίχθηκε επίσης σε θρίλερ και κρίθηκε στην παράταση με το εφεξής καλούμενο «καλάθι- φάντασμα» του Φράνκο Νάκιτς!!!

Η λήξη της κανονικής διάρκειας του βρήκε τις δυο ομάδες ισόπαλες στους 66 πόντους, ενώ εννέα δευτερόλεπτα πριν από το τέλος της παράτασης με το σκορ στο 73-73 ο Μίλαν Τόμιτς πάσαρε την μπάλα στον Ρόι Τάρπλεϊ που σούταρε από τη γωνία κι αστόχησε.

Εκεί βρέθηκε ως από μηχανής θεός ο Φράνκο Νάκιτς, ο οποίος έχασε την πρώτη ευκαιρία, αλλά ξαναπήρε το επιθετικό ριμπάουντ και σκόραρε σε νεκρό χρόνο για το 75-73 με τους Μαδριλένους να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους και να κατηγορούν τους διαιτητές (Ντέιβιντ Ντάγκαν, Καρλ Γιούνγκεμπραντ), τον κομισάριο και τα μέλη της γραμματείας ότι συνωμότησαν και υπήρξαν συνένοχοι στην «κλοπή»!

Τι είχε συμβεί; Το χρονόμετρο κόλλησε για τρία δευτερόλεπτα, με αποτέλεσμα να προλάβει ο Νάκιτς να εκτελέσει το δεύτερο και εντέλει νικητήριο σουτ!

Πρωταγωνιστές σε αυτό το το δραματικό ματς ήταν για μεν τον Ολυμπιακό ο Ρόι Τάρπλεϊ (26π., 16ρ.), ο Ζάρκο Πάσπαλι (18π., 6ρ.) και ο Παναγιώτης Φασούλας (12π., 7ρ.), για δε τη Ρεάλ ο Άρβιντας Σαμπόνις (15π., 9ρ., 4ασ.), ο Τζόε Αρλάουκας (14π., 4ρ.) και ο Αντόνιο Μαρτίν (14π., 4ρ.).

Το νταλαβέρι τους εδώ και 47 χρόνια

Την Κυριακή οι δυο ομάδες θα βρεθούν αντιμέτωπες για 61η φορά στα χρονικά, με τη Ρεάλ να πλειοδοτεί στις νίκες με σκορ 32-28: το νούμερο δεν είναι μονάχα εντυπωσιακό, αλλά και ιστορικό, υπό την έννοια ότι με καμιά άλλη ομάδα οι Ερυθρόλευκοι δεν έχουν να επιδείξουν τόσα πολλά ανταμώματα, χώρια τα πολλά κρίσιμα από δαύτα…

Πέρα από τους πέντε τελικούς έχουν επίσης αναμετρηθεί σε έναν ημιτελικό (Βερολίνο/2024, Ρεάλ-Ολυμπιακός 87-76) και σε τέσσερις σειρές playoffs με σκορ 2-2 (Ρεάλ 2-1 το 1996 και 3-2 το 2014, Ολυμπιακός 3-1 το 2009 και 3-1 το 2025).

Ο Ολυμπιακός και η Ρεάλ γνωρίσθηκαν και έδωσαν τις απαραίτητες συστάσεις πριν από 47 χρόνια, όταν οι μεν Μαδριλένοι είχαν ήδη στο παλμαρέ τους έξι Κύπελλα Πρωταθλητριών, οι δε Πειραιώτες εμφανίζονταν για πρώτη φορά στην εξάδα της τελικής φάσης της διοργάνωσης.

Οι Ερυθρόλευκοι προκρίθηκαν στους “6”, αφήνοντας πίσω τους τη γαλλική Λε Μαν, την πολωνική Βίμπρζεζε Γκντανσκ και τη Γιάλα Χαλέπα από τη Συρία, ενώ στην πρεμιέρα του τελικού γύρου επικράτησαν της Μακαμπί στο “Παπαστράτειο” με 79-77.

Αυτή έμελλε να είναι η μοναδική νίκη τους, καθώς στη συνέχεια υπέστησαν εννέα απανωτές ήττες από την (μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης) Μπόσνα Σαράγεβο, από την Εμερσον Βαρέζε, από τη Τζουβεντούτ Μπανταλόνα, από τη Ρεάλ Μαδρίτης και από τη Μακάμπι στο Τελ Αβίβ.

Ο βαρύς πέλεκυς στη Μαδρίτη

Ο πρώτος από τους 60 μέχρι στιγμής αγώνες απέναντι στη Ρεάλ διεξήχθη στις 25 Ιανουαρίου του 1979 στο «Pabellón de la Ciudad Deportiva», όπου έπεσε βαρύς ο πέλεκυς: 113-72 (ημίχρονο 54-33), με τον Στιβ Γιατζόγλου να αποβάλλεται με πέμπτο φάουλ στο 22ο λεπτό και τον Γιώργο Καστρινάκη να τον ακολουθεί στο 30′.

Στη σύνθεση της Ρεάλ Μαδρίτης δέσποζε η φυσιογνωμία του Γουόλτερ Σέρμπιακ, ενώ μέλος της ομάδας ήταν και ο νυν (και αεί!) πρόεδρος της Μπασκόνια, Χοσέαν Κερεχέτα.

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ: Κορμπαλάν 6, Μπράμπεντερ 10, Σέρμπιακ 37, Ρουγιάν 14, Μάιστερ 18, Καμπρέρα 10, Ιτουριάγκα 8, Ροντρίγκεθ, Κερεχέτα 2, Μπειράν 8. Προπονητής: Λόλο Σάινθ.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Γιατζόγλου 21, Μελίνι 12, Διάκουλας 8, Καστρινάκης 12, Τζένκινς 11, Σισμανίδης 4, Μπαρλάς 8. Προπονητής: Κώστας Μουρούζης.

Στο ματς του Β’ γύρου, στις 7 Μαρτίου του 1979, στο «Παπαστράτειο», ο Ολυμπιακός υπήρξε πολύ ανταγωνιστικός και λίγο έλειψε να αρπάξει τη νίκη, γνωρίζοντας εν τέλει μια ήττα με διαφορά τεσσάρων πόντων (97-101).

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Γιατζόγλου 29, Μελίνι 8, Διάκουλας 13, Καστρινάκης 11, Τζένκινς 23, Σισμανίδης 5, Ραφτόπουλος 8.

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ: Ιτουριάγκα 4, Μπράμπεντερ 31, Σέρμπιακ 36, Ρουγιάν 16, Μάιστερ 8, Πράντα 6, Κορμπαλάν, Κερεχέτα, Ροντρίγκεθ.