EuroLeague – NBA: Η ανοιχτή πόρτα, η διαπραγμάτευση, ο ΠΑΟΚ και ο Άρης

Το διήμερο στο Τσερνόμπιο, στη λίμνη Κόμο, εξελίχθηκε κατά κάποιον τρόπο όπως το περιμέναμε για το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Η EuroLeague Basketball ενημέρωσε τους 13 μετόχους της (Εφές, Μπασκόνια, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ολίμπια Μιλάνο, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου, Φενέρμπαχτσε, Ολυμπιακό, Ρεάλ Μαδρίτης, Βιλερμπάν, Παναθηναϊκό, Ζάλγκιρις Κάουνας, Μακάμπι Τελ Αβίβ) για το δεκαετές πλάνο ανάπτυξής της, με τον Τσους Μπουένο να συγχαίρει τους εκπροσώπους των συλλόγων για τη δουλειά που έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια ώστε η αξία του προϊόντος να εκτοξευθεί.

Οι οργανισμοί περνούν σε νέα φάση, μετατρέπονται σε franchises και θα έχουν μόνιμη παρουσία στη διοργάνωση, η οποία θα επεκταθεί από τις 20 στις 24 ομάδες το καλοκαίρι του 2027, εκτός αν…

Εκτός αν προκύψει τις επόμενες εβδομάδες, τους επόμενους μήνες, οποιαδήποτε συμφωνία με το NBA, οι παράγοντες του οποίου δεν θέλουν expansion και θα επιμείνουν για την εξαγορά της EuroLeague Basketball.

Ένα μπλοκ ομάδων δεν έδειξε διάθεση διαπραγμάτευσης με το NBA. Ένα άλλο γκρουπ άφησε την πόρτα ορθάνοιχτη. Κι αν κάποιος θέλει να εξηγήσει τη συμπεριφορά συγκεκριμένων ομάδων, μπορεί να πει ότι το πρώτο πράγμα που τις ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίσουν περισσότερα έσοδα. Για την ακρίβεια, πολλά περισσότερα έσοδα.

Για παράδειγμα, η στάση της Ρεάλ Μαδρίτης είναι ξεκάθαρη, από την πρώτη στιγμή. Μιλάει με το NBA, δεν του κλείνει την πόρτα, πιέζει καταστάσεις και ήταν η τελευταία από τους μετόχους που υπέγραψε τη δεκαετή επέκταση του συμβολαίου της.

Στο πλευρό τους οι Μαδριλένοι έχουν σίγουρα την Φενέρμπαχτσε (υπέγραψε προτελευταία τη δεκαετή επέκταση με την EuroLeague Basketball), η οποία έχει 35 εκατομμύρια οπαδούς στην Τουρκία και άλλους τόσους σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η Φενέρμπαχτσε, ένας σύλλογος που εδώ και πάρα πολλά χρόνια “μπαίνει μέσα”, αντιλαμβάνεται ότι ο ανταγωνισμός EuroLeague – NBA μπορεί να της προσφέρει πολλά και αυτή τη στιγμή ακούει τους πάντες με στόχο να πάρει όσα περισσότερα μπορεί στο τέλος της διαδικασίας.

Ο Παναθηναϊκός, από την άλλη, θέλει να παραμείνει ανοιχτός ο δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ EuroLeague και NBA.

Το σίγουρο είναι ότι δεν θα έβγαζε νόημα ενδεχόμενο “ας το κάνουμε” από τους μετόχους της EuroLeague Basketball, με αυτές τις συνθήκες, με αυτές τις προϋποθέσεις.

Δεν θα έβγαζε νόημα, όποια κι αν είναι η πρόταση του NBA, διότι αυτή τη στιγμή το προϊόν βρίσκεται σε διαρκή άνοδο, μεγαλώνει σε κάθε τομέα και όπως λένε και οι άνθρωποί που το διαχειρίζονται, δεν έχει ανάγκη από εξωτερική βοήθεια.

Ο Τσους Μπουένο μας είπε στο περιθώριο του Super Cup στο Άμπου Ντάμπι ότι “εμείς δεν κάνουμε κακές συμφωνίες“, τονίζει με κάθε ευκαιρία ότι ο χάρτης του ευρωπαϊκού μπάσκετ αλλάζει, στηρίζεται και από τους 13 μετόχους, όμως την κρίσιμη στιγμή, δεν υπήρξε η σύμπνοια που περίμενε.

Το NBA, ένας κολοσσιαίος οργανισμός που λειτουργεί με απόλυτο επαγγελματισμό και τεντώνει όρια κάθε είδους, επιχειρηματικά/εμπορικά και αγωνιστικά, θα συνεχίσει να μιλάει με τις ομάδες και θα επανέλθει στη διαπραγμάτευση.

Το σημαντικό είναι οι ομάδες να εκτιμήσουν πόσο θα αξίζουν σε 3-4 χρόνια από τώρα. Αυτή τη στιγμή, η αξία Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού αγγίζει και ίσως ξεπερνάει τα 300 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτό το ποσό, στο περιβάλλον που βρίσκονται οι δύο σύλλογοι, με το ελληνικό πρωτάθλημα και με τη EuroLeague να ανθίζουν, μπορεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερο σε μερικά χρόνια, τα έσοδα είναι όλο και περισσότερα, οι χορηγοί κάνουν ουρά, οπότε πραγματική ανάγκη δεν υπάρχει για κανέναν από τους δύο.

Με απλά λόγια, οι δύο κορυφαίες ομάδες της χώρας μπορούν να είναι σταθερά κερδοφόρες. Εξαιρείται για τον Ολυμπιακό η τρέχουσα περίοδος, σε μεγάλο μέρος της οποίας, αν όχι σε όλη τη διάρκειά της, θα αγωνίζεται μακριά από το υπό ανακαίνιση γήπεδό του.

Για τον Τσους Μπουένο και για την EuroLeague Basketball, τα πράγματα είναι απλά. Το δεκαετές πλάνο είναι εκεί, στη διάθεση των 13 μετόχων, καινοτομίες έρχονται (Summer League, EuroLeague+ και πολλά περισσότερα), κατασκευαστική εταιρεία έχει εκφράσει ενδιαφέρον να υποστηρίξει και χορηγικά όσες ομάδες θέλουν να κατασκευάσουν νέα γήπεδα.

Για κάποιους από τους μετόχους, στόχος είναι η βιωσιμότητα των ομάδων τους. Για κάποιους άλλους, στόχος είναι να εκτοξευθούν τα έσοδά τους. Για μερικούς, είναι απλώς σημαντικό να υπάρχει καλή επικοινωνία και με το NBA και με τη FIBA και με όλους τους φορείς του αθλήματος.

Για το NBA, η Ευρώπη είναι ένα χωράφι, σημεία του οποίου ουδείς έχει οργώσει. Θέλει να καλλιεργήσει σε μια παρθένα επιφάνεια, θέλει να ξεκλειδώσει αγορές που αυτή τη στιγμή δεν έχουν μπάσκετ με πρώτο το Λονδίνο της πολυπολιτισμικότητας, θεωρεί ότι υπάρχει μία τεράστια δεξαμενή με πόρους που έχουν μείνει αναξιοποίητοι.

Οι Αμερικανοί, που έχουν ανάμεσά τους και τον Έλληνα Γιώργο Αϊβάζογλου, βλέπουν κι άλλες αγορές. Το Παρίσι, τη Ρώμη, το Μάντσεστερ, την Κωνσταντινούπολη, το Βερολίνο, το Μόναχο, τη Λιόν και φυσικά την Αθήνα. Για την ελληνική πρωτεύουσα, παρεμπιπτόντως, η ΑΕΚ σίγουρα δεν παίζει μόνη της.

Το γεγονός ότι μετά από τη διήμερο συνάντηση στο Κόμο έμεινε σε όλους η αίσθηση πως η EuroLeague κράτησε ανοιχτή την πόρτα στο NBA, μπορεί να σημαίνει πολλά, μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα.

Ωστόσο, το μπαλάκι μεταφέρθηκε στο γήπεδο των Αμερικανών, η αντίδραση των οποίων αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον. Ήδη ετοιμάζεται το σχόλιό τους για όσα ειπώθηκαν στη βόρεια Ιταλία.

Αν το ποσό που προσφέρθηκε για την εξαγορά της EuroLeague Basketball προσεγγίζει πράγματι τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ και με δεδομένο ότι χαρακτηρίστηκε “αστείο” από μέρος των μετόχων, η επόμενη κίνηση του NBA θα πρέπει να είναι πολύ αποφασιστική ώστε να αντιστρέψει το κλίμα.

Πολλοί θεωρούν ότι από τη συνάντηση στο Κόμο προέκυψε ένα μάλλον οριστικό “όχι” της EuroLeague στο NBA.

Για άλλους, το γεγονός ότι μεγάλα brands του ευρωπαϊκού μπάσκετ παραμένουν διαθέσιμα για συζήτηση, δείχνει ότι το να καθίσουν οι δύο πλευρές στο τραπέζι για μία πραγματικά ειλικρινή διαπραγμάτευση, είναι κάτι που δεν μπορεί να αποφευχθεί.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι η υπόθεση πιθανότατα θα “τραβήξει” για πολύ, ίσως και για μήνες, ίσως και για χρόνια. Η διαδικασία μοιάζει δαιδαλώδης και οι ομάδες που περιμένουν στην ουρά για να μπουν στη EuroLeague, ανάμεσά τους ο ΠΑΟΚ κι ο Άρης, θα χρειαστούν υπομονή και γερά νεύρα.