Εθνική υπόθεση το Μουντομπάσκετ

Όπου κι αν γυρίσεις το κεφάλι σου στην Άγκυρα, ένα πρόσωπο θα αντικρίσεις: αυτό του Μουσταφά Κεμάλ.

Να σε θωρεί αγέρωχος από τις προσόψεις όλων των δημόσιων κτιρίων, όπου είναι κρεμασμένες τεράστιες γιγαντοαφίσες του. Και δίπλα του οι τουρκικές σημαίες. Εξίσου μεγάλες. Να μη σε αφήνουν ούτε δευτερόλεπτο να ξεχάσεις πού βρίσκεσαι.

Ο “πατέρας των Τούρκων”, όπως μεταφράζεται το επώνυμο Ατατούρκ που του προσέδωσε ο λαός και ο ίδιος το υιοθέτησε, ξεκίνησε από εδώ την πορεία του για την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας. Μια πορεία που περιελάμβανε μεταξύ άλλων και τον ξεριζωμό του Ελληνισμού από τα εδάφη της Μικράς Ασίας.

Αύριο Δευτέρα 30 Αυγούστου οι Τούρκοι θα γιορτάσουν με λαμπρή στρατιωτική παρέλαση τη νίκη του στρατού τους επί του ελληνικού στο Ντουμλούπιναρ, στην κοιλάδα του Αφιόν Καραχισάρ, με την οποία άνοιξαν το δρόμο για την κατάληψη της Σμύρνης και τη σφαγή και διωγμό των Ελλήνων από εκείνα τα μέρη.

Ο Κεμάλ Ατατούρκ λατρεύεται στην Τουρκία. Ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν πάλι, όχι και τόσο. Οι αφίσες του στους δρόμους της Άγκυρας καλούν το λαό να ψηφίσει “ναι” στο δημοψήφισμα της 12ης Σεπτεμβρίου (ημέρα διεξαγωγής του τελικού του Μουντομπάσκετ) προκειμένου να προχωρήσουν οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα ανοίξουν το δρόμο για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε., όμως το ρεύμα που υπάρχει δεν φαίνεται να είναι υπέρ του. Οι αντιπολιτευτικές φωνές είναι ισχυρές, το στρατιωτικό κατεστημένο βάζει εμπόδια. Και πρόκειται πράγματι περί αντίφασης.

Διότι ο φανατικός ισλαμιστής Ερντογάν ζητά ακριβώς το ίδιο πράγμα με τον “πατέρα των Τούρκων” Κεμάλ: τη δημιουργία μιας Τουρκίας βασισμένης στα δυτικά πρότυπα. Μόνο που η Τουρκία είναι από μόνη της μια αντίφαση.

Με το ένα πόδι στη Δύση και το άλλο στην Ανατολή

Περπατάς στο δρόμο και βλέπεις γυναίκες με μαντήλες την ίδια στιγμή που λίγο πιο δίπλα περπατούν νεαροί με μοντέρνα κουρέματα και στιλ. Ακούς από τα μεγάφωνα των τζαμιών τον ιμάμη να ψάλλει αποσπάσματα από το Κοράνι καλώντας τους πιστούς σε μεσημεριανή προσευχή, ενώ το βράδυ στο μεγάλο πάρκο που βρίσκεται δίπλα στην Ankara Arena διοργανώνονται για τον εορτασμό του Ραμαζανιού κονσέρτα με όλες τις τελευταίες επιτυχίες της δυτικής ποπ μουσικής. Μπορείς να βρεις Pizza Hut για να φας πίτσα, αλλά δύσκολα θα βρεις εστιατόριο που να σερβίρει αλκοόλ μαζί με το φαγητό.

Η Τουρκία είναι μπερδεμένη. Ακροβατεί ανάμεσα στον δυτικό πολιτισμό και τη φιλοσοφία του Ισλάμ, δύο έννοιες εντελώς αντίθετες. Ισορροπεί πάντως και προχωρά. Όσο κι αν ένας ξένος δυσκολεύεται να καταλάβει πού ανήκει.

Εθνική υπόθεση και… ακριβά εισιτήρια

Ένα πράγμα, πάντως, είναι βέβαιο στην Τουρκία: η πίστη στο εθνικό συμφέρον. Για να πετύχεις κάτι σε αυτή τη χώρα πρέπει να το αναγάγεις σε εθνική υπόθεση. Κι αυτό συνέβη με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Το μπάσκετ δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές. Το ποδόσφαιρο είναι και εδώ, όπως και στα περισσότερα μέρη του πλανήτη, ο “βασιλιάς των σπορ”, το άθλημα με το οποίο ασχολούνται οι πλατιές μάζες. Εθελοντές στο κέντρο Τύπου της Ankara Arena περιέγραφαν το μπάσκετ στην Τουρκία ως άθλημα της ελίτ. Ένα σπορ με το οποίο ασχολούνται κυρίως άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ελαφρώς ανώτερο βιοτικό και πνευματικό επίπεδο από τον απλό λαό.

Παρ’ όλα αυτά η χωρητικότητας 10.000 θεατών Ankara Arena ήταν κατάμεστη το βράδυ του Σαββάτου για τον αγώνα της Τουρκίας με την αδύναμη Ακτή Ελεφαντοστού. Αλλά και στις άλλες πόλεις, όπου δεν έπαιζε η Τουρκία, ο κόσμος ήταν πολύς. Και τα εισιτήρια κάθε άλλο παρά φθηνά είναι. Τα ακριβότερα κοστίζουν 160 τουρκικές λίρες, δηλαδή 88 Ευρώ. Υπάρχουν επίσης εισιτήρια των 60 λιρών (33 Ευρώ) και των 20 λιρών (11 Ευρώ), που είναι τα πιο φθηνά. Μπορεί να αφορούν πακέτο τριών αγώνων ημερησίως, αλλά δεν τα λες και ιδιαίτερα οικονομικά.

Η εξήγηση που δίνουν οι άνθρωποι της FIBA είναι πως έχει υπάρξει γενική κινητοποίηση και έχει γίνει πολύ καλή προεργασία ώστε να πετύχει η διοργάνωση και να διαφημιστεί το όνομα της Τουρκίας. Εκπρόσωπος της παγκόσμιας ομοσπονδίας, που βρίσκεται στην Άγκυρα, υποστηρίζει πως η καμπάνια που έχουν κάνει οι Τούρκοι για την προώθηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος είναι από τις καλύτερες που έχουν γίνει ποτέ! “Δεν παίρνουν κάθε μέρα μεγάλες διοργανώσεις. Γι’ αυτό και την έχουν προσέξει ιδιαίτερα. Έχουν ρίξει πολλά χρήματα και φαίνεται πως έχουν οργανώσει κάτι πολύ καλό”, λέει ο ίδιος άνθρωπος.

Η αλήθεια είναι πως οι πρώτες εντυπώσεις από την οργάνωση είναι θετικές. Το γήπεδο στην Άγκυρα είναι πολύ λειτουργικό, οι εθελοντές είναι πολλοί και πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν, άπαντες είναι στα πόστα τους και η περιφρούρηση των χώρων αυστηρή. Κι όλα αυτά χωρίς να υπάρχει ούτε καν διακριτική παρουσία αστυνομίας. Το πρώτο δείγμα είναι αναμφίβολα θετικό. Αναμένουμε τη συνέχεια…