Ένα clasico δίλημμα: Ναβάρο ή Ρούντι;

Οι “μπλαουγράνα” υποδέχεται τη “Βασίλισσα” στο απόλυτο ντέρμπι του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που ισοδυναμεί και με το καλύτερο δώρο που μπορεί να ζητήσει για τα Χριστούγεννα ένας φίλαθλος του μπάσκετ. Δύο πολύ σπουδαίες ομάδες και μια πλειάδα από σταρ στο ίδιο παρκέ, που εγγυώνται για ένα αξέχαστο παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που θα απολαύσετε ζωντανά και αποκλειστικά στα κανάλια του ΟΤΕ SPORT και σε HD !

Μπαρτσελόνα σημαίνει Χουάν Κάρλος Ναβάρο, έστω κι αν αντιμετωπίζει πρόβλημα τραυματισμού. Και Ρεάλ σημαίνει Ρούντι Φερνάντες. Το βασικό περιφερειακό δίδυμο που έχει οδηγήσει την εθνική Ισπανία σε μεγάλες επιτυχίες τα δύο χρόνια, τίθεται αντιμέτωπο. Ποιος είναι καλύτερος; Ο 34χρονος σούτινγκ-γκαρντ της Μπαρτσελόνα ή ο 29χρονος σμολ-φόργουορντ της Ρεάλ με την χαρακτηριστική αυτοπεποίθηση και τα ελατήρια στα πόδια;

Η ομάδα του Sport24.gr πήρε θέση. Εσείς τι λέτε;

Ναβάρο ο Χάρης Σταύρου

Ναβάρο φυσικά. Ο τύπος που πήγε στο ΝΒΑ για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του, είχε 11 πόντους στη ρούκι σεζόν του και έφυγε επειδή ήθελε να κάνει πλάκα στην Ευρώπη (κι επειδή οι Grizzlies έδωσαν το φιλαράκι του, τον Pau Gasol, στους Lakers). Ο άνθρωπος που έχει πάρει όποιο τίτλο μπορεί κανείς να φανταστεί. Ο σκόρερ που θα σου βάζει καλάθι με τον ίδιο τρόπο όλη νύχτα. Κι ας νομίζεις ότι τον έχεις… περιορίσει. Καλός ο Ρούντι, εξαιρετικός για την ακρίβεια, θα ήθελα να τον δω στην ομάδα που υποστηρίζω στο ΝΒΑ (τους Oklahoma City Thunder), όμως σε αυτό το δίλημμα, απλά… δεν υπάρχει δίλημμα.

Ρούντι ο Χρήστος Τσάλτας

Από την μία έχουμε τον πιο προικισμένο Ισπανό σκόρερ των τελευταίων 20 ετών (τουλάχιστον) και από την άλλη τον ταλαντούχο all around Ισπανό παίκτη των τελευταίων 20 ετών (τουλάχιστον ξανά). Ρούντι Φερνάντεθ λοιπόν, γιατί μπορεί να μαρκάρει με την ίδια ευκολία παίκτη από το “1” έως το “5”, κάτι το οποίο ο “La Bomba” δεν μπορεί. Αμφότεροι έχουν την ικανότητα να σκοράρουν με 1000+2 τρόπους, όμως αμυντικά αυτός που θα κάνει τη διαφορά είναι ο φόργουορντ της Ρεάλ. Επιπλέον, ο τρόπος παιχνιδιού του Ρούντι είναι λίγο -περισσότερο, βασικά- πιο φαντεζί απ’ ότι του Ναβάρο, πράγμα του σε κάνει να τον γουστάρεις περισσότερο. Αυτό που πρέπει να αναγνωρίσουμε και στους δύο, όμως, είναι πως έχουν πολλούς εχθρούς. Και αυτό θέλει… τέχνη!

Ναβάρο ο Γιάννης Σταυρουλάκης

Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Απλά και όμορφα. Γιατί είναι Καταλανός. Γιατί όταν ο Ρούντι ήλθε στη Μαδρίτη, οι Ισπανοί τον παρουσίασαν ως αντι-Ναβάρο. Ο La Bomba δεν έχει υπάρξει ”αντι-…” κανενός. Γιατί δεν νοιάστηκε ποτέ για την φράντζα του. Ίσα-ίσα, πέρσι εμφανίστηκε με κούρεμα-καπελάκι! Γιατί έχει υποχρεώσει ένα ολόκληρο έθνος (ναι, για εμάς λέω) να χαρακτηρίζει… θεατρίνο τον πρώτο σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της Euroleague. Γιατί έχει καθιερώσει δική του κίνηση. Γιατί έχουν περάσει παικταράδες και παικταράδες από την Μπαρτσελόνα (Γκασόλ, Σάρας, Μποντιρόγκα) όμως αυτός παραμένει κάτι παραπάνω από ένας ηγέτης στο m és que un club. Γιατί, στην τελική, είναι ο μοναδικός που έχω αφίσα Του στο δωμάτιό μου (μαζί με την Εθνική, του 2005 στο Βελιγράδι). Μέγας είσαι Χουάν Κάρλος, και θαυμαστά τα έργα σου!

Τα μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα είναι στα κανάλια OTE SPORT και σε HD

Ναβάρο ο Στέφανος Τριαντάφυλλος

Ο Χουάν ο Κάρλος ο Λα Μπόμπα ο Ναβάρο δεν αποτελεί απλά τον αγαπημένο μου παίκτη, αλλά και το συνώνυμο της θέσης του σούτινγκ-γκαρντ. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Euroleague, ο κορυφαίος Ευρωπαίος σκόρερ των τελευταίων ετών, ο παίκτης που έχει παντετάρει ένα είδος σουτ (το λεγόμενο floater ονομάστηκε “Μπομπίτα” και εν συνεχεία σουτ-Ναβάρο), αυτός που μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε άμυνα με οποιονδήποτε τρόπο: δεξί floater, αριστερό pull-up, σουτ από τα 9 μέτρα, κερδισμένα φάουλ, ασίστ που θα ζήλευε και ο Γιασικεβίτσιους. Δεν ξέρω πως μεταφράζεται στα ισπανικά το when the going gets tough, the tough gets going αλλά νομίζω ότι πάει κάπως σαν Χουάν Κάρλος Ναβάρο.

Ναβάρο ο Μάνος Μίχαλος

Δεν δεν καταλαβαίνω γιατί να το συζητήσουμε. Πού ακριβώς βρίσκεται η δεύτερη σκέψη γύρω από το ποιος είναι καλύτερος, ποιος από τους δύο θα μείνει στην ιστορία (ναι βιάζομαι να προδικάσω την αδιάφορη υστεροφημία του ενός). Ο Ναβάρο είναι ο καλύτερος γκαρντ τα τελευταία 15 χρόνια στην Ευρώπη. Από τότε που υπάρχει Ευρωλίγκα, αν θέλετε, είναι ο κορυφαίος, αυτός που “δεν σταματιέται”. Γρήγορος, με δολοφονικό σουτ και ακόμη πιο αιμοσταγή μπόμπα, αυτή που πετάει από τα χέρια του κάθε φορά που θέλει να στείλει την μπάλα στο καλάθι με το σήμα κατατεθέν του. Σίγουρα, οι Ισπανοί έχουν βγάλει πολύ μεγάλους παίκτες τα τελευταία χρόνια, με τους Γκασόλ στη ρακέτα, τον Ρούντι να ίπταται όποτε θελήσει και τον εξαιρετικό Καλντερόν, πραγματικό υπερσύγχρονο υπολογιστή και όχι άνθρωπο. Όμως, κάθε φορά που βλέπεις την Μπαρτσελόνα ή την Εθνική Ισπανίας απέναντι σου, μια ερώτηση/ελπίδα σου έρχεται στο μυαλό: “Ο Ναβάρο παίζει;”

Ρούντι ο Παντελής Διαμαντόπουλος

Ύπάρχει ο κόσμος, ο απλός φίλαθλος που γουστάρει να βλέπει μπασκετάκι, αρέσκεται να παρακολουθεί τους παικταράδες και να κάνει την κριτική του. Υπάρχουμε κι εμείς, που ξέρουμε-λόγω δουλειάς- κάτι παραπάνω. Και χρέος μας είναι, να το μεταφέρουμε στον κόσμο ώστε να πολλαπλασιάζει τις γνώσεις του. Ναβάρο ή Ρούντι; Για εμένα; Κανείς… Δε τους συγκρίνω με τον Σπανούλη ή τον Διαμαντίδη. Δε θα τους ήθελα αρχηγούς σε μια ομάδα. Ναι, είναι παικταράδες. Ο ένας έχει όλο το ταλέντο μέσα του. Μπορεί να σηκώσει τη Μαδρίτη στο πόδι. Αλλά είναι ένας χαρακτήρας, που έχει καταφέρει να τον αντιπαθούν πρώτα οι συμπαίκτες του και μετά όλοι οι άλλοι. Ο άλλος; Πολύ καλύτερο παιδί. Σκόρερ τρομερός και άνθρωπος που είναι άφαντος σε ένα ματς και μπορεί να σε εκτελέσει ξαφνικά. Όμως… μουγγός. Ναι ο “μουγγός αρχηγός” που λένε στην Καταλωνία. Δε θα μπορέσει ποτέ να εμπνεύσει, δεν ορθώνει ανάστημα στα αποδυτήρια να λύσει υποθέσεις. Αφήστε που τον συμπαθεί και η Μαίρη και αυτό με εκνευρίζει ακόμη περισσότερο(της το χρώσταγα να το γράψω). Τώρα αν με το ζόρι με βάλετε να διαλέξω ως προπονητής. Αν μου πείτε “κόψε το λαιμό σου θα πάρεις κάποιον”, θα διάλεγα τον Ρούντι, απλά θα είχα και μια βρεγμένη σανίδα δίπλα μου. Συγγνώμη “Λα Μπόμπα” με το ολοστρόγγυλο πρόσωπο, θα πάω με τον κακομαθημένο στο γήπεδο και μαζί σου να πιούμε έναν καφέ! Επαναλαμβάνω πάντως, οι Έλληνες αρχηγοί είναι πολλά χιλιόμετρα μπροστά από αυτούς…

Ναβάρο ο Αναστάσης Καραμουσαδάκης

Μμμμ το ερώτημα Ναβάρο ή Ρούντι είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό ερώτημα, καθώς αμφότεροι είναι σπουδαίοι παίκτες, άρα θα πρέπει να αναζητήσουμε αλλού το σημείο ταύτισης. Killer επιθετικά, δεν κρύβονται στα δύσκολα γιατί απλά είναι γεννημένοι γι αυτά, μετριότατοι αμυντικοί ΚΑΙ ηλεκτροσόκ όποτε θέλουν να κερδίσουν φάουλ. Αυτά είναι σε γενικές τα στοιχεία που μοιράζονται. Πάμε, όμως, στο παρασύνθημα. Θα δώσω την στήριξη μου στον Ναβάρο γιατί ενώ έχει πολλά στοιχεία υπεροψίας δεν αγγίζει τον μετρ του είδους Ρούντι Φερνάντεθ, ο οποίος εκτός των άλλων δεν χάνει ευκαιρία να τσαμπουκαλεύεται και να το παίζει θιγμένη ντίβα. Ο άνθρωπος κατάφερε μέχρι και τα αδέλφια Μάτσιους να εκνευρίσει που είναι γνωστό πόσο πράοι είναι (sic)! Τέλος, σε αυτή την κόντρα στηρίζω Χουάν Κάρλος “Μπομπίτα” Ναβάρο γιατί είναι ο απόλυτος παίκτης-σημαία της αγαπημένης Μπαρτσελόνα και θα ήταν κρίμα να του γυρίσω την πλάτη τώρα που έχει ανάγκη την ψήφο μου!

Ναβάρο η Νίκη Μπάκουλη

Ο ένας έχει κερδίσει Euroleague και είναι ηγέτης της ομάδας του, κατ’ ουσίαν και κατά τίτλο. Επίσης, δεν κρύβεται στις δύσκολες στιγμές. τουναντίον, είναι αυτές που κάνει ένα βήμα μπροστά, που απαιτεί να ‘χει στα χέρια του την μπάλα. Ο άλλος παίζει… κρυφτό. Το ταλέντο είναι αδιαμφισβήτητο, αλλά είπαμε. Έως εκεί.

Ναβάρο ο Στέφανος Μακρής

Θα είμαι ειλικρινής: Δεν τρελαίνομαι για κανέναν από τους δύο, κυρίως επειδή έχω ένα θέμα με τους θεατρινισμούς των Ισπανών. Παρόλα αυτά, δεν το κρύβω ότι σέβομαι και θαυμάζω τον Ναβάρο. Και αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι πιστεύω πως πρόκειται για μία ΤΕΡΑΣΤΙΑ προσωπικότητα. Ένα παίκτη ο οποίος στα νιάτα του μπορούσε να διαλύσει οποιαδήποτε άμυνα – κι ας ήταν συνήθως ο λιγότερο αθλητικός παίκτης στο παρκέ – ενώ δεν κρυβόταν στα δύσκολα όταν η μπάλα ζύγιζε τόνους. Κάτι που δεν μπορώ να το πω για τον Ρούντι, ο οποίος είχε το πλήρες πακέτο (και την αντίστοιχη προβολή), αλλά δεν κατάφερε ποτέ να γίνει το πρώτο βιολί σε καμία από τις ομάδες που αγωνίστηκε (Μπανταλόνα, Πόρτλαντ, Ντένβερ, Εθνική Ισπανίας και Ρεάλ Μαδρίτης), ενώ δεν θυμάμαι να φημίζεται και για τις ικανότητές του στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα.

Ρούντι ο Νίκος Παπαϊωάννου

Το δίλημμα είναι προφανώς καίριο, οπότε δεν μου έρχεται τίποτε άλλο στο μυαλό, εκτός από το νεότερο σε ηλικία, Ρούντι, παρά το ότι είμαι υποστηρικτής της Μπαρτσελόνα! Ο Φερνάντεθ είναι πιο αθλητικός, πιο δραστήριος, καλύτερος ριμπάουντερ, ικανότερος αμυντικός κι… ενίοτε ασταμάτητος στην επίθεση.Ασταμάτητος ήταν κάποτε και ο Χουαν Κάρλος Ναβάρο. Πριν τον προδώσουν τα πόδια και η μέση του, το πρώτο δεν το διέθετε ποτέ. Ομως ο Ναβάρο έχει περισσότερα “guts” από τον Φερνάντεθ. Δυστυχώς για τον Καταλανό, τα “guts”, πλέον δεν διαδραματίζουν πολύ μεγάλο ρόλο, αφού στην περίπτωσή του ταιριάζει γάντι αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: “Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενής”. Οπότε (τώρα) Ρούντι και πάλι Ρούντι.

Ναβάρο ο Γιάννης Φιλέρης

Η ερώτηση κρύβει παγίδα, με την έννοια να απαντήσουμε ποιος είναι ο … πιο αντιπαθητικός από τους δυο. Δεν τσιμπάω, απλά γιατί τους συμπαθώ και τους δυο.Είναι δυο μεγάλοι γκαρντ, τελείως διαφορετικοί. Πιστεύω ότι όλοι θα ήθελαν στην ομάδα τους ένα εγωιστή σαν τον Ρούντι, με τρομερό άλμα, με καταπληκτικό σουτ, με ριμπάουντ, με καλή πάσα, με τσαμπουκά όταν χρειάζεται. Αλλά αν ήταν να ήθελαν να κερδίσουν ένα μεγάλο ματς, δεν υπάρχει αμφιβολία ποιον θα διάλεγαν. Ο Ναβάρο είναι μονόδρομος.ΌΌχι βέβαια αυτός που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στα ευρωπαϊκά γήπεδα, να ταλαιπωρείται από τραυματισμούς και να μη μπορεί να περπατήσει, αλλά ο La Bomba που όλοι αγαπήσαμε (ή αγαπήσαμε να μισούμε). Μια σταλιά άνθρωπος, να βάζει την μπάλα όπως θέλει στο καλάθι; Με μπομπες κα μπομπίτες, με περισσό θράσος και αποφασιστικότητα όταν ο χρόνος μέτραγε αντίστροφα. Ρούντι περδόν, αλλά θα ψηφίσω Ναβάρο

Ναβάρο ο Γιάννης Ντεντόπουλος

Ξεκάθαρα τον Ναβάρο. Η απάντηση βγαίνει αβίαστα , αφού προηγήθηκε η ερώτηση (στον εαυτό μου): αν ήσουν προπονητής ποιόν από τους δυο θα ήθελες στηνομάδα σου; ΟΝαβάρο, υστερεί του Ρούντι μόνο σε αθλητικά προσόντα. Αλλά κι αυτό μετράειτελικά υπέρ του, γιατί για να κάνει μια τόσο μεγάλη και συνεπή καριέρα σημαίνει ότι υπερτερεί σε χαρακτήρα, συγκέντρωση και πνευματική δύναμη. Το χαρακτηριστικό του είναι (ήταν αν συμφωνήσουμε ότι πλεον βρίσκεται στο τέλος της καριέρας του) ότι ακόμη και στην κακή του μέρα μπορούσε να βάλει το καθοριστικό σουτ και να κρίνει το ματς. Επίσης είναι και πολύ καλός συμαπαίκτης που αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό.Ο Ρούντι μπορεί να είναι θεαματικός ( θεαματικότερος), να έχει πλουσιότερο ρεπερτόριο, αλλά είναι ασταθής καιδεν μου εμπνέει σιγουριά στα δύσκολα. Αποφασίζει παρορμητικά και όχι με βάση της ανάγκες της ομάδας του την δεδομένη στιγμή.