Άρβιντας Σαμπόνις: Ο κοινός παρανομαστής των Ρεάλ, Ζαλγκίρις…

Η Ρεάλ Μαδρίτης υποδέχεται την Ζαλγκίρις σε ένα ματς, όπου κοινός παρανομαστής της σύγχρονης και όχι μόνο ιστορίας των δύο ομάδων είναι ο Άρβιντας Σαμπόνις. Το Euroleague Greece παρουσιάζει τον Λιθουανό γίγαντα μέσα από φωτογραφίες...
Η Ρεάλ Μαδρίτης θα φιλοξενήσει στην Ισπανία την Ζαλγκίρις Κάουνας σε ένα παιχνίδι, όπου η ομάδα του Χοάν Πλάθα βρίσκεται στην κορυφή του ομίλου αήττητη, ενώ η Λιθουανοί στην τέταρτη θέση του β’ ομίλου με ρεκόρ 2-3.
Η διαφορά δυναμικότητας μπορεί να είναι μεγάλη, όμως το Euroleague Greece θυμίζει τον κοινό παρανομαστή στην σύγχρονη ιστορία των δύο ομάδων, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον Άρβιντας Σαμπόνις. Το “θαύμα της φύσης” που οδήγησε την Ζαλγκίρις στα πρώτα της πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης, αλλά και την Ρεάλ στην τελευταία της κατάκτησης Euroleague το 1995, προτού αναχωρήσει για τις ΗΠΑ και το ΝΒΑ.
Ο Σαμπόνις ξεκίνησε την καριέρα του το 1981 σε ηλικία 17 ετών από την Ζαλγκίρις. Το 1983 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, ενώ το 1985 πήρε το χρυσό. Το ίδιο διάστημα ο νεαρός ύψους 2μ.21 σέντερ οδήγησε την Ζαλγκίρις Κάουνας στην κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων, αποτελώντας τον μεγάλο πρωταγωνιστή της ομάδας του.
Πολύ γρήγορα τράβηξε την προσοχή πολλών ευρωπαϊκών ομάδων. Στην Ζαλγκίρις έμεινε μέχρι το 1989, όταν και του επετράπη από τη Σοβιετική Ένωση να πάρει μεταγραφή εκτός χώρας, όχι όμως για το ΝΒΑ. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Βαγιαδολίδ, ενώ στη συνέχεια φόρεσε τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, όπου λατρεύτηκε σαν Θεός. Με προπονητή τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τον ίδιο μέσα στο παρκέ η Βασίλισσα στέφθηκε το 1995 για τελευταία φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η συνέχεια είναι γνωστή με τη μεταγραφή του στο ΝΒΑ και τους Πόρτλαντ Μπλέιζερς.
Μεγάλος θαυμαστής του και ο γιος του Ντομάντας, ο οποίος είχε τονίσει για τον πατέρας του: ” Οι πρώτες μου μπασκετικές αναμνήσεις βρίσκονται στο Πόρτλαντ. Ο πατέρας μου αγωνιζόταν στους Μπλέιζερς κι εγώ έριχνα σουτάκια στο πίσω μέρος της αυλής του σπιτιού μας, στο Όρεγκον. Ο πατέρας μου ήταν ο καλύτερος!“.