Aπό μικρός κολλούσε αποκόμματα των εφημερίδων στα σχολικά τετράδια. Κάθε Κυριακή, αντί να διαβάζει, έκανε ανασκόπηση της αγωνιστικής. Προσπάθησε να παίξει μπάσκετ, αλλά του ήταν πιο εύκολο να γράψει γι αυτό. Το 1981, δημοσιεύτηκε το πρώτο του ρεπορτάζ και είπε να μη φύγει. Περνώντας από εφημερίδες (Φως των Σπορ, Φίλαθλος, Πρώτη, Ελεύθερος Τύπος, Απογευματινή), ραδιόφωνα (Διαυλος 10, Flash 9.61), περιοδικά (Τρίποντο) και τηλεόραση (Νοva, ANT1) του έκατσε το Ιντερνετ και το Sport24.gr, του οποίου διετέλεσε πρώτος διευθυντής. Τον Απρίλιο του 2017 ανέλαβε την διεύθυνση της εφημερίδας ΦΩΣ των Σπορ, λίγες μέρες μετά το θάνατο του Θόδωρου Νικολαΐδη. Αποχώρησε 15 μήνες μετά. Καθημερινά, τον ακούτε να βασανίζει τον Παντελή Διαμαντόπουλο "στο 10 το κακό", από τη συχνότητα του Sport24.radio 103.3.
Εδώ στο Sport24.gr έχουμε ένα ελάττωμα. Δεν καθόμαστε στ΄αυγά μας. Από το 2005, που "βγήκαμε στα ανοιχτά", δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να "ψαχνόμαστε". Η νέα εμφάνιση της ιστοσελίδας που επισκέπτονται οι περισσότεροι Έλληνες, αποτελεί το επιστέγασμα μιας δουλειάς μηνών.
Τα κατάφεραν και πάλι! Τα χρυσά μωρά, παίζουν και πάλι σε τελικό, καθώς επικράτησαν της Κροατίας με 71-56 και θα διεκδικήσουν το χρυσό μετάλλιο στο Eυρωμπάσκετ κάτω των 20 ετών, εναντίον της Γαλλίας
Ο μύθος λέει ότι όταν μετά από πολλά χρόνια και λίγο πριν πεθάνει ο Μπραχάμοφ, ο λάινσμαν από το Αζερμπαϊτσάν, που στον τελικό του 1966 είχε κατακυρώσει το γκολ του Τζεφ Χαρστ ρωτήθηκε γιατί τελικά είπε “μετράει” στην πιο αμφισβητούμενη φάση της ιστορίας του Παγκοσμίου Κυπέλλου, απάντησε μονολεκτικά: “Στάλινγκραντ”.
Φεύγοντας με 3 βαθμούς (μια ωραία νίκη, δηλαδή) από την Ν.Αφρική, οι Έλληνες μπορεί να μην έκαναν… όλο τον κόσμο να μιλάει γι αυτούς, σίγουρα, πάντως, αισθάνονται πολύ πιο όμορφα, ας πούμε από τους Γάλλους που είναι άγνωστο αν θα αναχωρήσουν όλοι μαζί (γιατί μπορεί να πλακωθούν στο αεροπλάνο) γυρίζοντας στη Γαλλία.
Από την εποχή που οι Άγγλοι κλωνοποίησαν τον Πίτερ Σίλτον και τον έβαζαν να παίζει μέχρι τα 40 του ήταν φανερό ότι στην θέση του τερματοφύλακα είχαν φανερό πρόβλημα. Πιο μεγάλο ήταν το πρόβλημα του γερο-Σίλτον, που στο ματς με τη Γερμανία, έβλεπε πρώτα που σούταραν τα πέναλτι οι Γερμανοί και μετά έπεφτε στη σωστή γωνία!
Δεν είναι η πρώτη φορά που στους τελικούς, αλλάζει τελείως πρόσωπο και μεταμορφώνεται. Κι εδώ που τα λέμε για τον Ολυμπιακό ήταν (κατά μία έννοια) εύκολο. Χειρότερα από την Τετάρτη, δεν θα μπορούσε να παίξει! Οπότε η αναγέννησή του, η ενέργεια και το πείσμα που έβγαλε μέσα στο παρκέ, ήταν εντός λογικής, ειδικά όταν μιλάμε για πλέι-οφ και τελικούς.
Ο ΠΑΟΚ φτερουγίζει για το τσάμπιονς-λιγκ, με την ψυχή και το σπαθί του. Ο Σάντος, που πέρσι… γκρίνιαζε όλη την ώρα για την χρησιμότητα των πλέι-οφ, φέτος είναι προφανές πως δεν θα’ χανε την ευκαιρία να αρπάξει το εισιτήριο για τα προκριματικά της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης, για πρώτη φορά μετά την περίοδο 2004-05.
Το φάιναλ-φορ ολοκληρώθηκε με το σενάριο που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, παρακολουθώντας την Ευρωλίγκα εκ του σύνεγγυς. Τελικός Μπαρτσελόνα-Ολυμπιακός και νίκη των Καταλανών.
Πραγματικά ήταν …αφάνατος ο Ολυμπιακός στον ημιτελικό. Όσο η Παρτιζάν δεν πέθαινε, άλλο τόσο αυτός αναζητούσε τον τρόπο να την τελειώσει. Τις περισσότερες φορές ανορθόδοξα, αλλά στο τέλος με αποτελεσματικότητα.
Χάνεις και τα λόγια σου, τις σκέψεις σου, καμιά φορά. Ανοίγεις, την τηλεόραση ξαφνικά στο δωμάτιο 1011 του ξενοδοχείου σου στο Παρίσι και βλέπεις την Ελλάδα να ματώνει.
Ίσως ο Έκτορ Κούπερ να μετάνιωσε που δεν δοκίμασε το χαρτί Έντι Τζόνσον στον τελικό του Κυπέλλου. Ωστόσο, επειδή η ιστορία γράφτηκε αλλιώς, είναι προφανές ότι ο Αργεντίνος προπονητής κοιτάζει μπροστά και όχι πίσω.