X

Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων. Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία μας και των συνεργατών μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Εναλλακτικά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο λεπτομερείς πληροφορίες και να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας πριν από τη συγκατάθεσή σας ή να αρνηθείτε να δώσετε τη συγκατάθεσή σας. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αντιταχθείτε σε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις μας θα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο.

ΜΠΑΣΚΕΤ

Ο θρυλικός "μύτος" Γιώργος Κολοκυθάς

Ο θάνατος του Γιώργου Κολοκυθά βύθισε σε πένθος το ελληνικό μπάσκετ. Ο θρυλικός "μύτος", ένας μπασκετμπολίστας που προηγήθηκε της εποχής του και μια ιστορική φυσιογνωμία του αθλήματος, που μιλούσε στη πορτοκαλί μπάλα. Το Sport24.gr σκιαγραφεί την καριέρα του πιο μεγάλου σκόρερ του αθλήματος στην Ελλάδα, μέχρι να εμφανιστεί ο Νίκος Γκάλης (φωτο)

Ο θρυλικός Γιώργος Κολοκυθάς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών, αφήνοντας πιο φτωχό το ελληνικό μπάσκετ και τον ελληνικό αθλητισμό. Ένας μπασκετμπολίστας που προηγήθηκε της εποχής του, που μπορούσε να βάλει καλάθι με οποιονδήποτε τρόπο, ένας μύθος του αθλήματος που όσοι τον είχαν δει να παίζει, πρώτα με τον Σπόρτιγκ και μετέπειτα στον Παναθηναϊκό, αλλά και στην Εθνική Ομάδα είχαν να λένε πως τέτοιο ταλέντο δεν ξαναβγήκε παρά μόνο όταν εμφανίστηκαν στην Ελλάδα, ο Νίκος Γκάλης και ο Παναγιώτης Γιαννάκης!

Διαβάστε τις συλλυπητήριες ανακοινώσεις των ομάδων για τον Γιώργο Κολοκυθά...

Γιατί είναι αλήθεια ότι ο "μύτος", όπως ήταν το παρατσούκλι του, "μιλούσε" στη μπάλα. Αν και δεν αγαπούσε ιδιαίτερα την προπόνηση, η επαφή του με το καλάθι ήταν τεράστια και παρότι τότε η διαφορά των Ελλήνων παικτών με τους ξένους έμοιαζε χαώδης, αυτός μπορούσε να τους συναγωνιστεί επάξια.

Η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό το 1966, δημιούργησε την πρώτη μεγάλη ομάδα των "πρασίνων", που έσπασαν την κυριαρχία της ΑΕΚ στο τέλος της δεκαετίας του 60 και κατέκτησαν τέσσερα πρωταθλήματα.

Στην πρώτη του σεζόν με το τριφύλλι, σημείωσε 51π σε ένα αγώνα που είναι και το ατομικό του ρεκόρ στην Α Εθνική. Το πόσο μεγάλος σκόρερ είναι, άλλωστε, το είχε δείξει με τη φανέλα του ιστορικού Σπόρτιγκ, με τον οποίο αναδείχθηκε δυο φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.

Ο Κολοκυθάς μπορούσε να παίξει το ίδιο καλά, τόσο μακριά όσο και κοντά στη ρακέτα, γιατί διέθετε εκπληκτικά αλτικά προσόντα. Παρότι δεν ήταν πολύ ψηλός (1.95) δεν δίσταζε να τα βάζει με ψηλότερους αντιπάλους σαν "ελαφρύ τεσσάρι" για να τον παρομοιάσουμε με τα τωρινά δεδομένα του μπάσκετ.

Με αντίπαλο τον Γιώργο Τρόντζο στις ιστορικές μονομαχίες ΑΕΚ-Παναθηναϊκού στην δεκαετία του 60

Τα κατορθώματά του ήταν ανάλογα και με την Εθνική Ομάδα, με την οποία αγωνίστηκε 90 φορές και είχε μέσο όρο πόντων 20.08.

Μόνο ο Νίκος Γκάλης στην μακρόχρονη διαδρομή των παικτών που φόρεσαν τα γαλανόλευκα κατάφερε να τον ξεπεράσει σε αποτελεσματικότητα, έχοντας (στους 168 αγώνες που έπαιξε με την Εθνική) μ.ο 30.5 π!

Οι εμφανίσεις του το 1967 και το 1969 στα Ευρωμπάσκετ του Ελσίνκι και της Καζέρτα ήταν συγκλονιστικές, καθώς αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, κάτι που για την εποχή έμοιαζε και ήταν ένας πραγματικός άθλος.

Ίσως το κορυφαίο του παιχνίδι να ήταν αυτό εναντίον της Ισπανίας το 1967, όταν σημείωσε 43π στην προσπάθεια του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος να νικήσει (έχασε τελικά με 99-95). Αυτό είναι και το ατομικό ρεκόρ του με το εθνόσημο στο στήθος και το πέτυχε μια ακόμη φορά, κόντρα στην Β Βουλγαρίας στο βαλκανικό πρωτάθλημα του 1966 στη νίκη της Εθνικής με 91-90.

Δεν είναι εύκολο, για μας τους νεότερους, να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος των μπασκετικών κατορθωμάτων του Γιώργου Κολοκυθά. Ήταν τεράστια. Το ελληνικό μπάσκετ δεν είχε τη δυναμική που έχει τώρα, οι διεθνείς διοργανώσεις ήταν λίγες και η δυνατότητα των παικτών να αγωνιστούν σε διεθνές επίπεδο ελάχιστες.

Ο Γιώργος Κολοκυθάς στον Παναθηναϊκό του 1966. Αριστερά του οι Παναγιωταράκος, Πέππας και δεξιά του οι Χαϊκάλης, Πολίτης

Ο Κολοκυθάς, όμως, κατάφερε να ξεπεράσει τα όρια της Ελλάδας και να αποκτήσει την φήμη ενός πολύ μεγάλου σκόρερ.

Μετά από μια νίκη επί της ΑΕΚ αγκαλιά με τον Γιώργο Φούντα!

Ιδιαίτερα αγαπητός σε συμπαίκτες και αντιπάλους ο "μύτος" ήταν ένας πραγματικός μποέμ, απόλαυσε τη ζωή μέχρι το μεδούλι και σταμάτησε την ενεργό δράση αρκετά μικρός (σε ηλικία 28 ετών) λόγω προβλημάτων στο γόνατό του.

INTIME SPORTS

Στην προετοιμασία της Εθνικής Ομάδας για το προολυμπιακό τουρνουά του 1964, δίπλα στον Φαίδωνα Ματθαίου...

" Πραγματικά, δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς το ταλέντο του Κολοκυθά. Ήταν ένας πολύ μεγάλος μπασκετμπολίστας" δήλωσε στο Sport24.gr ο Μάκης Κατσαφάδος, παλαίμαχος μπασκετμπολίστας του Ολυμπιακού, που παραδέχθηκε: "Όταν παίζαμε με τον Παναθηναϊκό καταστρώναμε ολόκληρο σχέδιο για να τον σταματήσουμε, ξέροντας ότι αν τα καταφέρουμε θα έχουμε εξουδετερώσει την μισή ομάδα των αντιπάλων. Αλλά ο Κολοκυθάς δεν σταματιόταν εύκολα. Μπορούσε να βάλει τη μπάλα στο καλάθι με δεκάδες τρόπους, στεκόταν στον αέρα και είχε πολύ μεγάλα αθλητικά προσόντα. Τον έζησα και ως αντίπαλος, αλλά και ως συμπαίκτης στην Εθνική Ομάδα, όπου ακόμη και με αντιπάλους όπως η τεράστια Σ.Ένωση, ή η ενιαία Γιουγκοσλαβία δεν δίσταζε να βάζει 20 και 30 πόντους. Καταπληκτικός αθλητής, καταπληκτικός άνθρωπος. Για μένα, αλλά νομίζω και για όλους όσοι τον έζησαν από κοντά, ο Κολοκυθάς μπαίνει στο ίδιο επίπεδο, από πλευράς ταλέντου, αξίας και προσφοράς με τον Γκάλη και τον Γιαννάκη. Είναι κρίμα που τον χάσαμε τόσο νωρίς".

INTIME SPORTS

Στο Βελιγράδι το 2005, σηκώνει το βαρύτιμο τρόπαιο της πρωταθλήτριας Ευρώπης μαζί με τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τον Λευτέρη Κακιούση

Τα τελευταία χρόνια ο Γ.Κολοκυθάς ήταν γενικός αρχηγός της Εθνικής Ομάδας. Το 2005 στο Βελιγράδι, δεν άντεχε το σασπένς των αγώνων και πολλές φορές άναβε το πούρο του και έφευγε από το γήπεδο, κάνοντας βόλτες στη γέφυρα του Δούναβη. Εκτιμούσε πολύ τον Παναγιώτη Γιαννάκη και η παρουσία του έμοιαζε να συνδέει όλες τις γενιές του ελληνικού μπάσκετ.

Το χιούμορ του ήταν ανεξάντλητο και οι δηλητηριώδεις ατάκες του, λειτουργούσαν σαν αγχολυτικό στην μεγάλη πορεία προς το χρυσό μετάλλιο. Ένα χρόνο αργότερα, στη μακρινή Ιαπωνία έκανε τα ... ίδια και χειρότερα!

Δεν ξεχνούσε τους παλιούς του φίλους στα Πατήσια, ήταν πάντα πρόθυμος να βοηθήσει όποιον είχε ανάγκη.

Πέρσι είχε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, που δεν του επέτρεψε να ταξιδέψει μέχρι το Καράκας. Η καρδιά του σταμάτησε να χτυπάει το πρωί του Σαββάτου, αφήνοντας πίσω του ένα μύθο που δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ