Κλειστό της οδού Αρτάκης: Κάτι παραπάνω από ένα γήπεδο

Ένα γήπεδο που ταυτίστηκε με τον Πανιώνιο και έχει την δική του σελίδα στο πλούσιο βιβλίο του ελληνικού μπάσκετ. Ένα γήπεδο που γκρεμίζεται για να χτιστεί στη θέση του ένα "παλάτι". Το Sport24.gr βρέθηκε στο "κλειστό" της οδού Αρτάκης και με τη βοήθεια του Δημάρχου Νέας Σμύρνης, Σταύρου Τζουλάκη και του Γιώργου Γάσπαρη κάνει ένα ταξίδι σε όσα πέρασαν και σε όσα έρχονται.

 

Όποιος περάσει από το κλειστό γήπεδο της Νεάς Σμύρνης θα νιώσει ένα σφίξιμο στην καρδιά, καθώς η εικόνα του άλλοτε στολιδιού της περιοχής, του κλειστού γηπέδου που βρίσκεται επί των οδών Εθνικής Στέγης και Αρτάκης δεν θυμίζει εκείνες του ένδοξος παρελθόντος του Πανιωνίου. Το πέρασμα του χρόνου άφησε τα σημάδια στην ιστορική έδρα του Πανιωνίου, ο οποίος μεσούσης της σεζόν είπε "εις το επανιδείν" στο... σπίτι του, το οποίο βρίσκεται σε διαδικασία κατεδάφισης, ώστε σε 2,5 - 3 χρόνια να έχει ολοκληρωθεί η ανέγερση ενός.... παλατιού.

Αυτή την σκέψη κρατήστε, αν ο δρόμος σας βγάλει στην συμβολή των οδών Εθνικής Στέγης και Αρτάκης. Για αυτή την σκέψη, αλλά και για τις διαδικασίες που ακολουθούνται ώστε να ολοκληρωθεί η υλοποίηση ενός πολύ σημαντικού για την περιοχή και όχι μόνο, έργου μίλησαν στο Sport24.gr ο Δήμαρχος Νέας Σμύρνης, Σταύρος Τζουλάκης και ο Γιώργος Γάσπαρης, με τον δεύτερο μάλιστα να θυμάται και πολλά περιστατικά που έχουν γραφτεί ανεξίτηλα στη μνήμη του. Έτσι και αλλιώς ο Γιώργος Γάσπαρης ήταν εκείνος που το 1979 έκανε το πρώτο σουτ στο "Αρτάκης", ενώ υπήρξε μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που κατέκτησε το μοναδικό τρόπαιο στην ιστορία των κυανέρυθρων.

To "κλειστό" της οδού Αρτάκης είναι κάτι παραπάνω από ένα γήπεδο, καθώς σε αυτό έχουν γραφτεί μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές του Πανιωνίου και του ελληνικού μπάσκετ. Οι διεργασίες για την κατεδάφισή του, ώστε στη θέση του κατασκευαστεί ένα υπερσύγχρονο γήπεδο. έχουν ήδη ξεκινήσει. Tα περισσότερα καθίσματα από το εσωτερικό του γηπέδου έχουν ήδη ξηλωθεί, ενώ πλέον ξεκίνησαν και οι εξωτερικές διεργασίες για την κατεδάφισή του, η οποία θα διαρκέσει 2-2,5 μήνες και στη συνέχεια θα ξεκινήσουν τα έργα για την ανέγερση του... παλατιού. Ακόμα και τώρα, όμως, το "Αρτάκης" ξυπνάει μνήμες και από τις πιο ένδοξες στιγμές του...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΣΠΑΡΗΣ, ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟ "ΑΡΤΑΚΗΣ"

Η πορεία του Γιώργου Γάσπαρη έχει συνδυαστεί με τον Πανιώνιο και όσα τον δένουν με τους "κυανέρυθρους" αλλά και την ιστορική τους έδρα, είναι πολλά και δεν μένουν μόνο εντός  των όσων περιλαμβάνονται στις τέσσερις γραμμές ενός γηπέδου. Ο 54χρονος πλέον πρώην διεθνής μας μίλησε - στιγμές με τρεμάμενη φωνή από τη συγκίνηση - για το δικό του "Αρτάκης" και τις σχέσεις ζωής που έχτισε αγωνιζόμενος με την φανέλα του Πανιωνίου, αλλά και παρακολουθώντας την πορεία του ως φίλαθλος.

"Υπήρχε ένα μοντέλο που είχα την τύχη να το ζήσω. Το πατρικό μου σπίτι ήταν απέναντι από το «Βαρίκας». Ήταν ένα ανοιχτό γήπεδο με τσιμεντένιες μπασκέτες. Σε ηλικία 8-9 ετών εκεί γνώρισα την ανδρική ομάδα του Πανιωνίου. Έκαναν προπονήσεις εκεί. Το μπάσκετ τότε ήταν τελείως ερασιτεχνικό. Τότε οι παίκτες δούλευαν. Ο Παπαδάκης π.χ. ήταν μπογιατζής. Πήγαινε στις προπονήσεις και είχε μπογιά στα χέρια του. Θυμάμαι υπήρχε ένα πηγάδι στο γήπεδο. Ο Λαζαρίδης και ο Δενδρινός με κατέβαζαν στο πηγάδι για να πιάνω τις μπάλες. Από εκείνη την ομάδα ο Πανιώνιος έφτασε να αγωνίζεται στην EuroLeague και στο Ελληνικό. Αυτό ήταν το αποκορύφωμα με πρόεδρο τον Λιανό. Ήταν ένας κύκλος. Ο Πανιώνιος στηριζόταν στις ακαδημίες. Έβγαζε κι επένδυε στους παίκτες από τα παιδοεφηβικά τμήματα. Η περιοχή ήταν δεμένη με αυτά τα παιδιά. Μας γνώριζαν από τα μίνι. Πίναμε καφέ στην πλατεία, πηγαίναμε στο γήπεδο και γνωρίζαμε προσωπικά όσους ήταν στις κερκίδες. Αν κάποιος έλειπε, το ξέραμε, για να καταλάβεις το δέσιμο που υπήρχε μεταξύ του κόσμου και της ομάδας", θυμήθηκε ο Γιώργος Γάσπαρης, ο οποίος σε ηλικία 10 ετών έβγαλε δελτίο στον Πανιώνιο και παρέμεινε σε αυτόν ως το 1992, ενώ ήταν κι εκείνος που... εγκαινίασε το γήπεδο επί της οδού Αρτάκης.

"Το «Αρτάκης» ήταν το ορόσημο. Εκεί ο Πανιώνιος έκανε τις μεγαλύτερες επιτυχίες και είχε τις καλύτερες ομάδες. Υπήρχαν σεζόν που Πανιώνιος μπορεί να ήταν αήττητος στην έδρα του. Άντε να έχανε ένα - δύο παιχνίδια από τον Άρη ή τον ΠΑΟΚ. Είχα την τύχη να είμαι ο πρώτος που πάτησε σε αυτό το γήπεδο. Πήγαινα στο λύκειο δίπλα. Όταν ετοιμάστηκε και μπήκε το πλαστικό κάτω, ήμουν ο πρώτος που μπήκε κι έκανα σουτάκια. Δεν υπήρχαν γραμμές. Όταν έβαλαν παρκέ, πάλι με πήραν τηλέφωνο για να το δοκιμάσω και να δούμε αν ήταν μαλακό".

Ο Γιώργος Γάσπαρης έχει ζήσει πολλά σε αυτό το γήπεδο και έχει κάθε λόγο να το χαρακτηρίζει "σπίτι μας. Για εμένα και τον Φάνη που ξεκινήσαμε έφηβοι στην πρώτη ομάδα, αυτό ήταν το σπίτι μας. Περνάγαμε εκεί 5-6 ώρες καθημερινά. φαντάσου πως έχω πάρει ένα μπλε καρεκλάκι από το γήπεδο για να το θυμάμαι. Όταν ακούς τη λέξη «Παλέ», σκέφτεσαι τον Άρη, τον Γκάλη και τον Γιαννάκη. Έτσι συμβαίνει και με το «Αρτάκης». Η σκέψη σου πηγαίνει στον Φάνη, σε εμένα και στα άλλα παιδιά. Όπως εμείς νιώθαμε δέος, όταν πατούσαμε στο Παλέ, έτσι και οι αντίπαλοί μας ήξεραν πως θα έχουν ένα δύσκολο βράδυ στο «Αρτάκης». Αυτό το χτίζεις παιχνίδι με παιχνίδι, σεζόν με σεζόν. Ήταν ένα «κλουβί». Ένα μπασκετικό γήπεδο σε μία μπασκετική γειτονιά με μπασκετικούς φιλάθλους. Υπήρχε τρομερό πάθος και παίρναμε αυτοπεποίθηση. Αυτές είναι καταστάσεις που δύσκολα θα ζήσουν τα νέα παιδιά".

Δεν θέλω να το γκρεμίζεται

Ο Γιώργος Γάσπαρης εμφανώς συγκινημένος τόνισε επίσης "αυτό το γήπεδο είναι ιδιαίτερο για εμένα. Φαντάσου πως την σύζυγό μου, τη Μαρία εκεί την γνώρισα. Θα αποφύγω να το δω να κατεδαφίζεται. Όταν, όμως, χτιστεί ένα καινούριο γήπεδο - παλάτι αντάξιο της περιοχής, τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Δεν θέλω να περάσω και να το δω να γκρεμίζεται. Θέλω να δω κατευθείαν το νέο γήπεδο και ο Πανιώνιος να έχει μία ανταγωνιστική ομάδα και να δούμε γρήγορα παιδιά του Πανιωνίου να παίζουν σε αυτή".

ΤΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ

Φυσικά, πολλές από τις καλύτερες στιγμές της μπασκετικής πορείας του Γιώργου Γάσπαρη έχουν άμεση σχέση με το "Αρτάκης": "Υπάρχουν δύο - τρία παιχνίδια που ήταν πολύ σημαντικά και δεν μπορώ να τα ξεχάσω. Ο περιβόητος ημιτελικός με την ΑΕΚ πριν πάρουμε το Κύπελλο. Είχα ευστοχήσει σε τρίποντο τρία δευτερόλεπτα πριν από την λήξη στον αιφνιδιασμό. Ήταν ένα ματς ντέρμπι, το πήραμε και περάσαμε στον τελικό. Θυμάμαι τους 22 πόντους διαφορά με την ΤΣΣΚΑ.

Θυμάμαι που σπάσαμε το αήττητο του Άρη. Είχα βγάλει για πρώτη φορά έξω με πέντε φάουλ τον Γκάλη. Έχουν μείνει στην ιστορία αυτά τα παιχνίδια. Τα θυμούνται όλοι. Δεν γίνεται να τα ξεχάσω. Μου τα θυμίζουν και στην καθημερινότητά μου. Θυμάμαι επίσης το πρώτο μου παιχνίδι στο Αρτάκης σε ηλικία 16 ετών. Σημείωσα 16 πόντους και νικήσαμε τον Ολυμπιακό.

Με αυτή την ομάδα ζήσαμε το μοναδικό κύπελλο που πήρε. Με τον Άρη πήραμε το Κύπελλο Κυπελλούχων, αλλά είμαι τυχερός που έζησα με τον Πανιώνιο την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας. Ήταν κάτι που το είχε ανάγκη αυτή η παρέα και η γειτονιά. Ήταν το επιστέγασμα μιας δεκαετούς προσπάθειας. Είναι στιγμές που δεν ξεχνιούνται. Μακάρι ο Πανιώνιος στο νέο του γήπεδο να ξαναζήσει στιγμές σαν αυτές".

Όταν έφυγα από τον Πανιώνιο, ήταν το τέλος της καριέρας μου

Ο Γιώργος Γάσπαρης, όμως, ως αντίπαλος του Πανιώνιου έζησε μία ξεχωριστή εμπειρία, την οποία την θυμάται σαν χθες: "Δεν ήθελα να φύγω από τον Πανιώνιο. Με πούλησαν με το ζόρι. Ο Πανιώνιος χρειαζόταν τα χρήματα κι έπρεπε να σωθεί. Για εμένα ήταν το τέλος της καριέρας μου. Όταν είσαι 20 χρόνια στην ίδια ομάδα, δεν αλλάζεις. Σε ηλικία 10 ετών έβγαλα δελτίο στον Πανιώνιο. Πήγαινα στη θύρα 3 κι έβλεπα αγώνες του Πανιωνίου. Ήμουν οπαδός. Έτυχε η εξέλιξή μου να με φέρει στην πρώτη ομάδα. Δεν ήθελα να φύγω. Οι συνθήκες, όμως, ήταν τέτοιες κι έπρεπε κάποια στιγμή να αλλάξω ομάδα. Δεν γινόταν να πουλήσουν τον Φάνη. Ο Πανιώνιος ζητούσε τη μισή Αθήνα για τον Φάνη. Ήταν αδύνατο να γίνει αυτή η μεταγραφή.

 

Η δική μου περίπτωση ήταν πιο προσιτή, αλλά και πάλι τα χρήματα ήταν πολλά. Ο Άρης είχε πληρώσει 300 τότε εκατομμύρια δραχμές. Δεν θα ξεχάσω την στιγμή που γύρισα στο Αρτάκης. Δεν μπορούσα να παίξω. Χάσαμε. Ο Φάνης μετά το ματς με πήγε στα αποδυτήρια του Πανιωνίου με την φανέλα του Άρη και πανηγύριζαν. Ήταν κωμικοτραγικό. Ήρθε ο έφορος του Άρη, ο Ταρνατώρος και με τραβούσε για να βγω από τα αποδυτήρια. Πριν από το παιχνίδι είχα βγει για προθέρμανση και γέμισε το γήπεδο με λουλούδια. Με πήραν τα κλάματα και ξαναμπήκα στα αποδυτήρια. Θυμάμαι προπονητής ήταν τότε ο Στιβ Γιατζόγλου και μου φώναζε «είσαι επαγγελματίας και πρέπει να παίξεις». Είναι στιγμές που δεν μπορείς να τις ξεχάσεις".

Να πάρει το όνομα του Φάνη

Ο Γιώργος Γάσπαρης , όμως, έκανε ακόμα μία ιδιαίτερη αναφορά στον Φάνη Χριστοδούλου λέγοντας πως "σίγουρα θα νιώθει τα ίδια συναισθήματα με εμένα. Δεν το συζητώ. Όσοι τον έχουν γνωρίσει ξέρουν πως είναι ένα πάρα πολύ καλό και συναισθηματικό παιδί. Ελπίζω το καινούριο γήπεδο να πάρει το όνομά του. Το αξίζει και πρέπει να γίνει. Είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει η Ελλάδα για αυτό το παιδί".

Ανήμερα των 54ων γενεθλίων του Γιώργου Γάσπαρη, στις 31 Ιανουαρίου, ο Πανιώνιος έπρεπε να... ξεσπιτωθεί . "Όλη μέρα ένιωθα ένα πλάκωμα, μια στεναχώρια. Το «Αρτάκης» δεν είναι ένα απλά ένα γήπεδο. Σηματοδοτεί έναν κύκλο μιας ολόκληρης εποχής για τον Πανιώνιο και το ελληνικό μπάσκετ: τον τρόπο που λειτουργούσαν οι ομάδες και το πόσο δεμένος ήταν μαζί τους ο κόσμος. Τότε τον Πανιώνιο παρακολουθούσε όχι μόνο η Νέα Σμύρνη, αλλά και η μισή Αθήνα. Δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην είχε περάσει από το γήπεδο. Φοβάμαι πως με το γκρέμισμα του γηπέδου θα κλείσει ένας κύκλος μιας σημαντικής περιόδου για τον Πανιώνιο και το μπάσκετ γενικότερα που δεν πρόκειται να ανοίξει ξανά, γιατί οι συνθήκες πλέον είναι τελείως είναι διαφορετικές.

Το μπάσκετ είναι 100% επαγγελματικό κι εξαρτάται από το μέγεθος του κεφαλαίου που κάθε πρόεδρος είναι διατεθειμένος να επενδύσει. Είναι πολύ δύσκολο, εκτός από τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, οι ομάδες να έχουν έναν κορμό Ελλήνων παικτών. Καταλαβαίνετε πως πολύ δύσκολα θα βρεθούν ομάδες που ο κόσμος θα ταυτιστεί 100% μαζί τους, όπως συνέβαινε παλαιότερα. Κλείνει μία εποχή με το «Αρτάκης» που πολύ φοβάμαι ότι δεν θα ξαναζήσουμε".

Να υπάρξουν και άλλες στιγμές σαν αυτές που έζησα

Η αποχώρηση του Πανιωνίου από το κλειστό της Αρτάκης σηματοδοτεί το κλείσιμο - τουλάχιστον μέχρι την επιστροφή των κυανέρυθρων στην φυσική τους έδρα - ενός κύκλου - αλλά το νέο γήπεδο "θα είναι ένα κόσμημα για τη Νέα Σμύρνη. Το χρειάζεται η περιοχή. Αυτό που εύχομαι είναι ο Πανιώνιος να ξαναβρεί τα πατήματά του. Η ζωή προχωράει. Μακάρι με το νέο γήπεδο και με μια νέα ομάδα ο Πανιώνιος να γράψει νέες ιστορίες και ο κόσμος να ζήσει στιγμές σαν και αυτές που είχα την τύχη να ζήσω σε αυτό το γήπεδο".

Τέλος, ο Γιώργος Γάσπαρης τοποθετήθηκε για το τι πρέπει να κάνει ο Πανιώνιος, ώστε να ζήσει ξανά στιγμές ανάλογε με εκείνες από το ένδοξο παρελθόν του: "Αν ο Πανιώνιος δεν γίνει "ένα", δεν έχει τύχη. Ο Πανιώνιος αυτή την στιγμή είναι δύο κομμάτια. Ο Ερασιτέχνης απουσιάζει εδώ και χρόνια. Η ΚΑΕ Πανιώνιoς λόγω της νομικής μορφής της έχει αποξενωθεί από τον Ερασιτέχνη. Αν δεν γίνει «ένα», πολύ φοβάμαι πως ο Πανιώνιος πάντα θα έχει περιπέτειες. Αυτό που περνάει ο Πανιώνιος, άλλες ομάδες το ξεπέρασαν. Ο ΠΑΟΚ είναι ένας. Το ίδιο και ο Άρης. Δεν είναι κάτι το διαφορετικό. Πρέπει αυτό να συμβεί και στον Πανιώνιο. Ο Ερασιτέχνης πρέπει να ασχοληθεί πιο σοβαρά με την πρώτη ομάδα. Μπορεί να μην έχει μετοχικό κεφάλαιο, αλλά πρέπει να επιβλέπει και να είναι ο θεματοφύλακας του Πανιωνίου. Αυτό πιστεύω πως πρέπει να γίνει. Πιστεύω πως και οι άνθρωποι του Ερασιτέχνη που ασχολούνται με το μπάσκετ του Πανιωνίου, το έχουν καταλάβει και γίνονται βήματα προς σε αυτή την κατεύθυνση".

Κόσμημα για όλη την Ελλάδα

Ο Δήμαρχος Νέας Σμύρνης, Σταύρος Τζουλάκης άνοιξε τις πόρτες του γραφείου του στο Sport24.gr και στους αναγνώστες του και μας μίλησε για την πορεία των εργασιών της κατεδάφισης και της ανέγερσης του γηπέδου επί των οδών Εθνικής Στέγης και Αρτάκης, ενώ στάθηκε στη σημασία που έχει για την περιοχή του, αλλά και γενικότερα για την Αττική και την Ελλάδα το συγκεκριμένο έργο. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που χρειάστηκαν να ξεπεραστούν, ώστε το έργο να προχωρήσει, ενώ σημείωσε και την βοήθεια που παρέχει ο Δήμος εκμισθώνοντας χώρους του ΣΕΦ για σωματεία της Νέας Σμύρνης.

Η άδεια ανέγερσης του νέου γηπέδου έχει δοθεί;

"Η άδεια κατεδάφισης έχει δοθεί και υπάρχει ο ανάδοχος. Επίσης, υπάρχουν η άδεια ανέγερσης, όσο και η ανάδοχος εταιρεία, η οποία είναι η «Άκτωρ». Αυτή την στιγμή βρίσκεται στο στάδιο του ελεγκτικού συνεδρίου. Η μελέτη έχει κατατεθεί και μόλις γυρίσει, θα υπογράψουμε την σύμβαση".

Υπάρχει κάποια προσφυγή κατά της ανέγερσης του γηπέδου;

"Υπήρχε μία προσφυγή, η οποία πήγε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση και απορρίφθηκε. Το έργο προχωράει κανονικά".

Πόσο θα κοστίσει το έργο;

"Ο προγραμματισμός είναι στα 22.000.000€. Τώρα έχει δοθεί κάποια έκπτωση, αλλά δεν ξέρω ακριβώς πόσο είναι και πόσο θα φτάσει".

Το έργο είναι εντός του χρονοδιαγράμματος;

"Η κατεδάφιση θα κρατήσει 2 με 2,5 μήνες. Από εκεί και ύστερα πιστεύω πως η ανάδοχος εταιρεία θα ξεκινήσει άμεσα. Η «Άκτωρ». είναι μία μεγάλη εταιρεία, άρα θα τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα που θα μπει εκείνη την περίοδο. Το χρονοδιάγραμμα θα μπει τη μέρα που θα υπογράψει η ανάδοχος εταιρεία. Από την στιγμή που θα υπογράψει ο ανάδοχος, θα υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα δύο - τριών ετών μέχρι την περαίωση του έργου. Δεν μπορεί να υπάρξει κάποιο χρονοδιάγραμμα, αν δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες. Ο ανάδοχος την παρούσα στιγμή δεν έχει κάποια υποχρέωση. Οι υποχρεώσεις του θα αρχίσουν από την στιγμή που θα υπογραφεί η σύμβαση".

Μπορεί μία πιθανή αλλαγή στην διοίκηση της Περιφέρειας να επηρεάσει το έργο;

"Θέλω να πιστεύω πως σε μία τέτοια περίπτωση δεν θα επηρεαστεί το έργο. Τα χρήματα, από ό,τι μου λένε από την Περιφέρεια, είναι δεσμευμένα για το συγκεκριμένο έργο και πιστεύω πως οποιαδήποτε αλλαγή και αν υπάρξει, αυτό θα μείνει ανεπηρέαστο. Επίσης, πιστεύω πως δεν θα συμφέρει και τον Περιφερειάρχη να αλλάξει το πλάνο. Συνήθως, τα προγραμματισμένα έργα προχωρούν".

Πόσο σημαντική είναι για τη Νέα Σμύρνη η ανέγερση του γηπέδου;

"Η Νέα Σμύρνη είναι μία αθλητούπολη. Eκτός από τον Πανιώνιο υπάρχουν ο Μίλωνας, ο Ίκαρος, ο ΑΠΟ Νέας Σμύρνης και πολλά ερασιτεχνικά σωματεία, όπως η Ίρις. Υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά που κάνουν χρήση του συγκεκριμένου γηπέδου. Πιστεύω πως όλοι ικανοποιούνται από την αναβάθμιση του γηπέδου. Αυτό που θα δούμε δεν θα έχει σχέση με το υπάρχον γήπεδο. Αυτό που θα μας παραδώσουν θα είναι ένα υπερσύγχρονο γήπεδο. Όλα τα οικοδομικά υλικά θα είναι βιοκλιματικά. Θα υπάρχουν προπονητήριο και βοηθητικό γήπεδο και θα μπορεί να φιλοξενήσει γύρω στους 3.500 φιλάθλους. Επίσης, θα υπάρχει ένα υπόγειο πάρκινγκ χωρητικότητας 200 αυτοκινήτων. Θα αναβαθμιστεί η περιοχή.

Έτυχε να είμαι εγώ στο τιμόνι. Το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν. Δεν το ξεκίνησα εγώ. Ήταν κάτι που η περιοχή το ήθελε πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έτυχε στο τιμόνι της πόλης να είμαι εγώ. Είναι χαρά και τιμή μου συνέβαλα στην ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. Ξεπεράσαμε πάρα πολλά προβλήματα, τα οποία είχαν οι μελέτες. Ξεπεράσαμε πάρα πολλά γραφειοκρατικά προβλήματα και για την κατεδάφιση και για την ανέγερση. Τα φέραμε όλα εις πέρας και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που βρέθηκα στο τιμόνι αυτή την περίοδο".

Υπάρχει ο κίνδυνος μετά την κατεδάφιση του γηπέδου να "παγώσει" το έργο, όπως π.χ. είχε γίνει στη Ν. Φιλαδέλφεια;

"Δεν ξέρω τι είχε στη Ν. Φιλαδέλφεια. Εμείς τηρούμε όλες τις προϋποθέσεις. Η εντολή για να γκρεμιστεί το γήπεδο δόθηκε, όταν πήραμε την άδεια και υπήρξε ανάδοχος. Ο Άκτορας είναι μία πολύ μεγάλη εταιρεία και αυτό παρέχει ασφάλεια. Οι πιθανότητες για να μην ολοκληρωθεί το έργο, είναι ελάχιστες. Μόνο αν δεν υπάρξει χρηματοδότηση από την Περιφέρεια, θα υπάρξει πρόβλημα. Πιστεύω, όμως, πως η Περιφέρεια έχει ήδη κάνει τον προγραμματισμό της. Μας έχουν ενημερώσει πως είναι κάτι που το θέλουν πάρα πολύ. Το γήπεδο θα είναι ένα κόσμημα. Όχι μόνο για την Αττική, αλλά για ολόκληρη την Ελλάδα. Οι πιστώσεις έχουν δεσμευθεί και πιστεύω πως δεν θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα".

Ποια είναι τα σχέδιά σας για την αξιοποίηση του γηπέδου και την συντήρησή του;

"Πιστεύω πως έχουμε την τεχνογνωσία και το έχουμε αποδείξει. Ό,τι έχουμε αγοράσει, το έχουμε αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο. Όσο πλησιάζουμε στην υλοποίηση του έργου, θα δούμε και πιο αναλυτικά πως θα γίνει η καλύτερη δυνατή διαχείριση. 

Το γήπεδο θα πληροί τις προϋποθέσεις για φιλοξενούνται σε αυτό ευρωπαϊκοί αγώνες μπάσκετ και βόλεϊ. Προτεραιότητα θα έχουν τα σωματεία και οι δημότες της Νέας Σμύρνης. Είναι ένα δημοτικό στάδιο. Δεν ανήκει στον Πανιώνιο, στον Μίλωνα ή στην Ίριδα. Ανήκει στους δημότες Νέας Σμύρνης. Προτεραιότητα θα έχουν οι δημότες και τα σωματεία της Νέας Σμύρνης. Αν υπάρχει χώρος, τότε θα μπορούμε να φιλοξενήσουμε και κάποιον άλλον. Το ίδιο συμβαίνει και με το κολυμβητήριο, το οποίο είναι από τα πιο σύγχρονα που υπάρχουν στην Αττική. Προτεραιότητα έχουν οι σύλλογοι της περιοχής και το κοινό. Αν π.χ. μπορεί να γίνει κάποια ημερίδα για την κολύμβηση ή κάποιος αγώνας πόλο και υπάρχει κενό στο πρόγραμμα, θα το κάνουμε". 

Θα ήθελα να μου πείτε λίγα λόγια για τη διαδικασία της αποχώρησης του Πανιωνίου από το γήπεδο;

"Σεβαστήκαμε όσους έκαναν χρήση του γηπέδου και κάναμε μία σύμβαση με το ΣΕΦ - χωρίς να είμαστε υποχρεωμένοι - και όλα τα σωματεία μας κάνουν χρήση των υπηρεσιών του. Αυτό δεν γίνεται δωρεάν. Εμείς πληρώνουμε το ΣΕΦ για την χρήση των σωματείων. Πληρώνουμε γύρω στις 9.000€ κάθε μήνα στο ΣΕΦ. Δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος άλλος Δήμος που πληρώνει για να αθλούνται τα σωματεία της περιοχής του. Σεβαστήκαμε, όμως, το πρόγραμμά τους. Είμαστε ένας Δήμος που δεν έχει οικονομικά προβλήματα και με μεγάλη χαρά βοηθάμε τα σωματεία.

Η ΚΑΕ Πανιώνιος μάς ζήτησε να κάνει χρήση του γηπέδου παρά το γεγονός πως όλα τα άλλα σωματεία ήταν στο ΣΕΦ. Υπογράφτηκε σύμβαση, σύμφωνα με την οποία η ΚΑΕ ήταν υποχρεωμένη να αποχωρήσει από το γήπεδο, όταν θα ξεκινούσαν τα έργα για την κατεδάφισή του. Όταν τους ενημερώσαμε πως πρέπει να αποχωρήσουν ως το τέλος Ιανουαρίου, υπήρξε μία αντίδραση. Ανέλαβα να βρω τη λύση. Μου είχαν προτείνει δύο γήπεδα, αυτό του Π. Φαλήρου και αυτό της Ηλιούπολης. Μεσολάβησα στις επαφές με τον Δήμαρχο Π. Φαλήρου, Διονύση Χατζηδάκη. Θέλω να τον ευχαριστήσω και δημόσια, γιατί έκανε την υπέρβαση και μας παραχώρησε το γήπεδο. Πιστεύω πως ο Πανιώνιος μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτα τις υποχρεώσεις του. Εύχομαι κάθε επιτυχία, γιατί είναι σε οριακό σημείο για να παραμείνει στην κατηγορία. Πιστεύω, όμως, πως θα τα καταφέρουμε. Εμείς από την πλευρά μας κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε για να τους εξασφαλίσουμε μία καλύτερη λύση από αυτή που είχαν. Το γήπεδο του Π. Φαλήρου είναι καινούριο. Οι υποδομές του και η πρόσβαση είναι καλύτερες από αυτές του δικού μας".

Ο Σταύρος Τζουλάκης με τον Διονύση Χατζηδάκη παρακολούθησαν την πρώτη αναμέτρηση του Πανιωνίου στο "Σ. Μπεφόν"

Πόσο σημαντικό θα είναι για τον Πανιώνιο το νέο γήπεδο;

"Τα σωματεία της Νέας Σμύρνης θα είναι από τους χρήστες του γηπέδου. Ο Πανιώνιος είναι ένας εξ αυτών. Πιστεύω πως ο Πανιώνιος θα βοηθηθεί πάρα πολύ, γιατί πέρα από το γήπεδο που έχει, θα έχει ακόμα μία λύση. Δεν θα είναι απλά μία δεύτερη λύση. Θα είναι ένα υπερσύγχρονο γήπεδο. Πιστεύω πως στον Πανιώνιο είναι κάτι που το θέλουν και το περιμένουν. Είναι ένα έργο ετών. Αυτή την στιγμή είμαστε στην ευχάριστη θέση να υλοποιείται μία πρόταση που είχαμε κάνει πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Είχαμε προσπαθήσει να το εντάξουμε στα γήπεδα που χρησιμοποιήθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν το καταφέραμε, αλλά από τότε θέλαμε την αναβάθμιση του γηπέδου. Δεν αξίζει στα σωματεία της περιοχής μας να έχουμε ένα γήπεδο σε αυτή την κατάσταση".

Πιστεύετε ότι ο Πανιώνιος θα καταφέρει να παραμείνει στην Basket League;

"Είμαι φίλαθλος. Παρακολουθώ περισσότερο τους αγώνες ποδοσφαίρου. Είναι χαρά μου να παρακολουθώ αγώνες, αρκεί να μου το επιτρέπουν οι υποχρεώσεις μου. Έχω δεσμευθεί πως θα παρακολουθήσω όλους τους εναπομείναντες αγώνες του Πανιωνίου στην Basket League στο γήπεδο του Π. Φαλήρου. Παρακολούθησα ήδη το παιχνίδι με το Λαύριο. Ευχόμαστε να παραμείνει στην κατηγορία. Πιστεύω πως ο Πανιώνιος θα σωθεί".

Φωτογραφίες: Sport24.gr / Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου – Watkinson, Eurokinissi, Panionios BC

 
SHARE

Διαβάστε περισσότερα Unique

ΓΑΣΠΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΖΟΥΛΑΚΗΣ ΜΙΛΗΣΑΝ ΣΤΟ SPORT24.GR

Κλειστό της οδού Αρτάκης: Κάτι παραπάνω από ένα γήπεδο

Ένα γήπεδο που ταυτίστηκε με τον Πανιώνιο και έχει την δική του σελίδα στο πλούσιο βιβλίο του ελληνικού μπάσκετ. Ένα γήπεδο που γκρεμίζεται για να χτιστεί στη θέση του ένα "παλάτι". Το Sport24.gr βρέθηκε στο "κλειστό" της οδού Αρτάκης και με τη βοήθεια του Δημάρχου Νέας Σμύρνης, Σταύρου Τζουλάκη και του Γιώργου Γάσπαρη κάνει ένα ταξίδι σε όσα πέρασαν και σε όσα έρχονται.

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΘΥΡΑΣ 7 ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Συγκλονιστική εξομολόγηση για τη Θύρα 7: "Παναγιά μου, το παιδί!"

Σαν σήμερα πριν από 38 χρόνια, η Θύρα 7 του -τότε- Σταδίου Καραϊσκάκη έγινε ομαδικός τάφος για 21 παιδιά. O θρήνος της μάνας, μέσα από τα μάτια της Ελευθερίας Τουμανίδου, μητέρας του 14χρονου Παναγιωτάκη, του μικρότερου σε ηλικία θύματος. "Το μόνο που με νοιάζει είναι να μην ξεχαστούν ποτέ αυτά τα παιδιά", λέει σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στο Sport24.gr

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Γιώργος Μητσιμπόνας: Η ζωή που δεν έζησε

Ένας ποδοσφαιριστής που έγραψε ιστορία. Ένας άνθρωπος που αγαπήθηκε. Εικοσιένα χρόνια μετά το θάνατό του, ο Γιώργος Μητσιμπόνας δεν έχει ξεχαστεί. Η σύζυγος και οι δύο κόρες του, ο άνθρωπος που ήταν μαζί του στο μοιραίο τροχαίο, οι συμπαίκτες και φίλοι του μιλούν για τον Γιώργο και τη ζωή που έζησε σε μια εξομολόγηση στο Sport24.gr

Η ΖΩΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ ΣΤΟ SPORT24

Η Ζωή είναι ωραία και μακριά από το μπάσκετ

Η Ζωή Δημητράκου είναι ένα αστέρι του μπάσκετ που αποφάσισε να σταματήσει όταν έλαμψε περισσότερο από ποτέ. Στα 29 της χρόνια. Είναι ευτυχισμένη και μακριά από τα παρκέ και μελαγχολεί μόνο όταν η συζήτηση φτάνει στο γυναικείο μπάσκετ στην Ελλάδα. Εχει τους λόγους της και τους αναλύει σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο Sport24.gr.