Μουρίνιο - Νεϊμάρ: Οι μεγάλοι χαμένοι του 2018

Κάθε χρονιά έχει νικητές και χαμένους. Όμως το 2018 είναι μια χρονιά που θα θέλουν να ξεχάσουν ο Ζοζέ Μουρίνιο και ο Νεϊμάρ: οι μετοχές τους άγγιξαν το απόλυτο limit down.

Οι ανασκοπήσεις είναι πάντα η ώρα των νικητών. Στις αλλαγές του χρόνου αυτοί είναι που μαζεύουν ξανά τα φώτα πάνω τους, που πρωταγωνιστούν στα αφιερώματα και πρωτεύουν στις βραβεύεις και τις ψηφοφορίες. Όμως, ο αθλητισμός έχει και χαμένους.

Και οι μεγάλοι ηττημένοι δεν είναι αυτοί που χάνουν στους τελικούς ή έρχονται 2οι, γιατί σίγουρα κάτι θα έκαναν πολύ καλά για να φτάσουν τόσο ψηλά.

Πραγματικά μεγάλοι χαμένοι μπορούν να είναι μόνο αυτοί που τίποτα δεν τους πήγε καλά μέσα στη χρονιά. Αυτοί που είδαν τις μετοχές τους να κάνουν limit down, αφού θα βρουν ελάχιστα πράγματα να κρατήσουν από έναν ολόκληρο χρόνο. Στον κόσμο του ποδοσφαίρου, ο Μουρίνιο με τον Νεϊμάρ είναι το ζευγάρι των μεγάλων χαμένων του 2018.

Νεϊμάρ: Αδίκησε τον εαυτό του

Το 2018 υποτίθεται πως θα ήταν μια μεγάλη χρονιά για τον Νεϊμάρ. Θα ήταν η πρώτη χρονιά της νέας του καριέρας, της νέας του ζωής. Το 2017 ήταν το έτος της απόφασης. Ο Βραζιλιάνος τότε έκανε κάτι παραπάνω από την πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου, αφού συνέβη το εκπληκτικό, είδαμε το ποσό να υπερδιπλασιάζεται για πάρτη του. Από τα 110 του Πογκμπά, στα 225 του Νεϊμάρ.

Πήγε στην Παρί για να πάρει τη φανέλα με το νούμερο 10 και όσα αυτή φέρνει μαζί της. Όλα τα φώτα πάνω του, όχι στον Μέσι. Οι τίτλοι δικοί του, όχι της ομάδας. Και μέσω των τίτλων, η Χρυσή Μπάλα στα χέρια του.

Το σχέδιο πήγαινε καταπληκτικά, με τον Βραζιλιάνο να κάνει πλάκα στην Ligue 1. Η κλήρωση του Champions League έφερε τη Ρεάλ αντίπαλο της Παρί στους 16. Η ήττα με 1-3 στο Μπερναμπέου έφτιαξε μια ρεβάνς που τόσο επιθυμούσε ο Νεϊμάρ. Μόνο που το ποδόσφαιρο είχε άλλα σχέδια. Εννιά μέρες μετά το πρώτο ματς με τη Ρεάλ, η Παρί φιλοξένησε την Μαρσέιγ.

Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΗ ΣΕΖΟΝ

Στο 77’, με το σκορ στο 3-0, ο Νεϊμάρ βρέθηκε στο έδαφος. Τρία λεπτά αργότερα βγήκε πάνω στο φορείο, με τα χέρια στο πρόσωπο, να κρύβουν τα δάκρυα του. Ο Βραζιλιάνος έκλαιγε ακόμα στα αποδυτήρια όταν βρήκαν οι συμπαίκτες του μετά το τέλος του αγώνα.

Κάκωση στο πέμπτο μετατάρσιο του δεξιού ποδιού. Ο Νεϊμάρ δεν έπαιξε ξανά με την Παρί για το υπόλοιπο της σεζόν, σταμάτησε στα 30 ματς, με 28 γκολ. Κανείς φυσικά δεν θα έδινε σημασία σ’αυτά, το Champions League ήταν το θέμα. Και πλέον ήταν το Μουντιάλ.

ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΣ

Ο αγώνας δρόμου που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο ολοκληρώθηκε στο Άνφιλντ, όταν ο Νεϊμάρ πάτησε ξανά χορτάρι στο φιλικό της Βραζιλίας με την Κροατία, ακριβώς δύο εβδομάδες πριν την πρεμιέρα της Σελεσάο στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Κι εκεί, στα γήπεδα της Ρωσίας, ο Νεϊμάρ τα έκανε όλα. Δυστυχώς. Ο Βραζιλιάνος ήταν ταυτόχρονα μαγικός και αποκρουστικός. Ο καλύτερος και ο χειρότερος. Κόσμος και Τύπος διχάστηκαν. Δεν είναι πως οι μισοί τον χειροκροτούσαν και οι άλλοι μισοί τον αποδοκίμαζαν: οι ίδιοι άνθρωποι υμνούσαν το ταλέντο του και ταυτόχρονα στέκονταν στα καραγκιοζιλίκια.

Όπως συμβαίνει συχνά, τη μάχη την κέρδισε ο θόρυβος και τα memes. Κάθε παιχνίδι της Βραζιλίας εξελίχθηκε σε γιορτή χλευασμού και ειρωνείας για τους θεατρινισμούς, τις βουτιές, τα 14 λεπτά(!) που πέρασε συνολικά στο χορτάρι ο Νεϊμάρ.

Τον χτυπούσαν; Ναι. Υπερέβαλε; Πολύ. Γρήγορα η κουβέντα επικεντρώθηκε σε αυτά και όχι στο ποδόσφαιρο. Ελάχιστοι ασχολούνταν με τα όσα εκπληκτικά έκανε ο Νεϊμάρ στο χορτάρι, πριν πέσει σε αυτό. Η Βραζιλία ήταν η καλύτερη ομάδα πρωτοβουλίας του τουρνουά, το δεκάρι της ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες, αλλά αυτά βρέθηκαν στα ψιλά γράμματα.

Ο Νεϊμάρ ξέσπασε σε κλάματα όταν σκόραρε στις καθυστερήσεις με την Κόστα Ρίκα, αλλά δεν είχε έρθει ακόμα το τέλος της έντασης και της πίεσης. Δεν ήρθε ούτε όταν είχε ένα γκολ και μια ασίστ στο πρώτο νοκ-άουτ απέναντι στο Μεξικό.

ΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΒΕΛΓΙΟ

Στους οκτώ ήρθε το Βέλγιο. Σ’εκείνο το καταραμένο για τη Βραζιλία ματς, αφού βρέθηκε πίσω με αυτογκόλ και μετά πέταξε εκτός εστίας όλες τις καλές ευκαιρίες που έφτιαξε. Στο τέλος, ο Νεϊμάρ προσπάθησε έστω από μακριά, αλλά ο Κουρτουά του είπε όχι.

Στο Μουντιάλ του 2014 ο Νεϊμάρ ήταν η τραγική φιγούρα, αυτός που χτύπησε στην πλάτη μετά από “δολοφονικό” μαρκάρισμα και ήταν απών στην “εθνική τραγωδία” του 1-7. Ενδιάμεσα, στους Ολυμπιακούς του 2016, ο Νεϊμάρ ήταν η εικόνα της ελπίδας και της εξιλέωσης, τα δάκρυα μετά το τελευταίο εύστοχο πέναλτι στον τελικό με τη Γερμανία.

Στο Μουντιάλ του 2018 ο Νεϊμάρ ήταν η εικόνα που απωθεί περισσότερο απ’όσο ελκύει.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΤΑ ΦΩΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ

Το 2018 βέβαια δεν τελείωσε το καλοκαίρι στο Μουντιάλ. Το ποδόσφαιρο συνεχίζεται και ο Νεϊμάρ επέστρεψε με τη φανέλα της Παρί, για να συνεχίσει το προσωπικό πρότζεκτ. Νέο ξεκίνημα, με τον Τούχελ στον πάγκο, με την Παρί πιο ώριμη.

Μόνο που κι εκεί τα πράγματα άλλαξαν. Το Μουντιάλ δεν ήταν μόνο ένα προσωπικό φιάσκο για τον Νεϊμάρ, ήταν ταυτόχρονα η διοργάνωση της καθιέρωσης του Εμπαπέ, η πρώτη φορά της δικής του αστρόσκονης.

Ο μικρός συστήθηκε με τη Μονακό το 2017, ήταν στη σκιά του Νεϊμάρ την πρώτη σεζόν στην Παρί, αλλά όχι πια. Έλαμψε στη Ρωσία, πήρε το Μουντιάλ, σκόραρε στον τελικό. Πλέον, αυτός κάνει τα εκπληκτικά πράγματα και ο Νεϊμάρ τρέχει να τον συγχαρεί.

Δεν έχει σημασία ποιος είναι καλύτερος ή πιο ψηλά, σημασία έχει πως τα φώτα μοιράζονται εξίσου. Κι αυτός ήταν ο μόνος λόγος που ο Νεϊμάρ πήγε στο Παρίσι, για να τα έχει όλα δικά του. Δεν τα έχει και καθόλου τυχαία κυκλοφορούν ήδη οι φήμες για το πλάνο εξόδου.

Μέχρι ο φήμες να γίνουν ειδήσεις, υπάρχει και το ταμπλό, που λέγαμε όταν ήμασταν μικροί. Και το ταμπλό λέει πως στη λίστα της φετινής Χρυσής Μπάλας ο Νεϊμάρ ήταν στην 12η θέση. Δεν ήταν πίσω μόνο από Μόντριτς, Ρονάλντο, Γκριεζμάν, Εμπαπέ, Σαλάχ, Μέσι, κτλ. Ήταν πίσω κι απ'τον Αζάρ, τον Ντε Μπρόινε, τον Κέιν, τον Καντέ.

Όχι ακριβώς εκεί που ήθελε να βρίσκεται όταν αποφάσισε να φύγει από την Μπαρτσελόνα.

Μουρίνιο: Σκιά του Special One

Ο Μουρίνιο μπήκε στο 2018 με καλή βάση, γιατί το 2017 ήταν το εφαλτήριο που ήθελε. Στο πρωτάθλημα η Γιουνάιτεντ ήταν κακή και έμεινε εκτός τετράδας, αλλά το Europa League ήταν διέξοδος. Πορεία έως τον τελικό, κατάκτηση, διπλό δώρο: έξοδος στο Champions League, ευρωπαϊκός τίτλος, ξανά δικαίωμα στον Μουρίνιο να δηλώνει serial winner, με League Cup και Europa στην πρώτη του χρονιά στο Ολντ Τράφορντ.

Ακόμα και το 2ο μισό του 2017 ήταν σχετικά καλό. Η Γιουνάιτεντ γρήγορα έχασε την επαφή με τη Σίτι, αλλά εξίσου γρήγορα έγινε αντιληπτό πως η ομάδα του Γκουαρδιόλα δεν γινόταν να κοντραριστεί.

Ταβάνι ήταν η 2η θέση και αυτήν είχε η Γιουνάιτεντ. Προφανώς και ο Μουρίνιο δεν είχε καμία διάθεση να δώσει δίκιο σε όσους έλεγαν πως η εικόνα της ομάδας του ήταν για πολύ πιο κάτω και εξηγούσαν πως η 2η θέση οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στις σωτήριες επεμβάσεις του Ντε Χέα, που έκανε πράγματα εκτός λογικής.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΒΙΛΛΗ

Τα αποτελέσματα μετράνε και ξέρουμε πως ο Μουρίνιο δεν δίνει σημασία σε συζητήσεις για οτιδήποτε άλλο. Μέχρι που ήρθαν κι αυτά να του γυρίσουν την πλάτη. Με το πρωτάθλημα να έχει κριθεί, η Γιουνάιτεντ προφανώς και θα έστρεφε το βλέμμα στα κύπελλα, στο Champions League και στο Κύπελλο Αγγλίας. Ο Πορτογάλος άλλωστε είναι ο ειδικός των νοκ-άουτ.

Η κλήρωση έφερε στη Γιουνάιτεντ τη Σεβίλλη, με το πρώτο ματς έξω. Ο Μουρίνιο έπαιξε στην Ισπανία εντελώς παθητικά και πήρε το 0-0 μόνο και μόνο χάρις στον Ντε Χέα. Ένα σκορ που κάποτε ίσως ήταν καλό για πρώτο ματς εκτός έδρας, αλλά όχι πια.

Και στη ρεβάνς του Ολντ Τράφορντ ο Μπεν Γεντέρ ήρθε από τον πάγκο για να βάλει δύο γκολ και να ρίξει την παθητική Γιουνάιτεντ στο καναβάτσο. Και μην έχετε στο μυαλό σας τη φετινή Σεβίλλη που πάει εξαιρετικά στην Ισπανία: την εποχή που έγιναν τα ματς η Σεβίλλη είχε παθητικό 42 γκολ σε 28 αγώνες πρωταθλήματος, ενώ είχε φάει άλλα 12 στους έξι αγώνες του ομίλου του Champions League.

Ο αποκλεισμός (με τον Πογκμπά στον πάγκο και στα δύο ματς) άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και ξεκίνησε ξανά τις συζητήσεις για το πόσο σύγχρονος είναι πλέον ο φοβικός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο ο Μουρίνιο. Το Κύπελλο Αγγλίας ήρθε ως τελευταία διέξοδος, αλλά στον τελικό η Τσέλσι επικράτησε με 1-0.

ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ, ΚΟΝΤΡΕΣ, ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Ελάχιστοι θα μπορούσαν να φανταστούν πως αυτό το πρώτο μισό του 2018 θα φαινόταν πετυχημένο μπροστά σ'αυτό που ακολούθησε από το καλοκαίρι και μετά. Ο Μουρίνιο κοντραρίστηκε χοντρά με τον εκτελεστικό διευθυντή της Γιουνάιτεντ, ο οποίος αρνήθηκε να του πάρει έναν από τους κεντρικούς αμυντικούς που ζητούσε.

Όλη η φετινή σεζόν έχει κυλήσει μέσα σε κακή αγωνιστική εικόνα, τρομερά ξεσπάσματα του Μουρίνιο στις συνεντεύξεις Τύπου και αλλεπάλληλα ρεπορτάζ για κακές σχέσεις με τους παίκτες. Όσα έχουν συμβεί φτάνουν για να γεμίσουν βιβλίο και δεν θα είναι έκπληξη αν τελικά γραφτεί ένα τέτοιο για τα έργα και τις ημέρες του Πορτογάλου στο Μάνστεστερ.

Κάθε φορά που στριμώχνεται, ο Πορτογάλος ξεσπά και μιλάει για τα δικά του επιτεύγματα. Δεν λέει ψέμματα, αλλά λέει πράγματα άσχετα με το θέμα: αυτό είναι η εικόνα της Γιουνάιτεντ, η πρόοδος(;) που θα έπρεπε να είχε κάνει στην 3η σεζόν με αυτόν στον πάγκο, όχι το ένδοξο παρελθόν του.

ΤΟ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΡΟΣΤΕΡ ΚΑΙ Ο ΣΑΝΤΣΕΣ

Οι Κόκκινοι Διάβολοι έχουν το πιο ακριβοπληρωμένο ρόστερ της Premier League. Ο Μουρίνιο δεν είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος γι'αυτό, αλλά έβαλε κι εκείνος το χέρι του όταν αποφάσισε να κάνει τον Αλέξις Σάντσες τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη του πρωταθλήματος: ο Χιλιανός παίρνει 22.5 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, συν 83.000 για κάθε ματς που παίζει, συν 1.2 εκατομμύρια για κάθε χρόνο που συμπληρώνει στο Ολντ Τράφορντ!

Η κίνηση αυτή, στις αρχές του 2018 ήταν καταδικαστική για τον Μουρίνιο. Δεν είναι μόνο η απόδοση του Χιλιανού που τον εκθέτει, αλλά και το γεγονός πως αυτή η κίνηση ήταν για τον Γούντουορντ η κόκκινη γραμμή: μετά από μια τέτοια σπατάλη για έναν 29 χρόνο σε κάμψη, ο εκτελεστικός διευθυντής της Γιουνάιτεντ δεν ήταν καθόλου σίγουρος πως θα πρέπει να συνεχίσει να κάνει τα χατήρια του Πορτογάλου και να τον ακολουθεί πιστά.

Έτσι προέκυψε η καλοκαιρινή σύγκρουση, έτσι ήρθε η άρνηση για να αποκτηθεί ένας από τους στόπερ που ήθελε ο Μουρίνιο το καλοκαίρι. Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως ένας Γοδίν πχ θα ήταν η λύση σε όλα τα αγωνιστικά προβλήματα της Γιουνάιτεντ, που ακόμα δεν έχει βρει τρόπο να πάρει το 100% του Πογκμπά ή να κάνει τον Μαρσιάλ να νιώσει πως το Ολντ Τράφορντ είναι το μέρος για να εκτινάξει την καριέρα του.

ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΘΟΣ ΛΟΓΟΥΣ

Μια ομάδα που δεν είναι απλώς 19 βαθμούς μακριά από την κορυφή, αλλά και εννιά μακριά κι από την τετράδα, μια ομάδα που μετά από 17 αγωνιστικές έχει βάλει όσα γκολ έχει φάει, μια ομάδα που ακόμα κι όταν κερδίζει δεν διασκεδάζει με το ποδόσφαιρό της, μια ομάδα που πρωταγωνιστεί διαρκώς για τους λάθος λόγους.

Στο κέντρο του κυκλώνα, ένας προπονητής που μας έπεισε όλους πως είναι ξεχωριστός και πλέον ακόμα και οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του δυσκολεύονται να μην παραδεχθούν πως βλέπουν το πρόβλημα. Ο Ζοζέ είναι ακόμα ξεχωριστός, αλλά πλέον είναι ξεχωριστός για τους λάθος λόγους.

ΑΛΛΑΖΕΙ Ή ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ

Το πράγμα γύρω του δεν θυμίζει την καταστροφή με την Τσέλσι το 2015-16, αλλά τότε ήταν πρόσφατο το πρωτάθλημα του 2015 και η όλη φάση αντιμετωπίστηκε ως "ατύχημα". Πλέον, υπάρχει ανοιχτή αμφισβήτηση του Μουρίνιο. Όχι απαξιώση του παρελθόντος και της αξίας του, αλλά σύγκριση: ο τωρινός Μου μοιάζει σκιά του παλιού, καλού του εαυτού.

Photo credits: AP Photo/Matthias Schrader/Thibault Camus/Martin Meissner/Francisco Seco/Miguel Morenatti/Dave Thompson/Tim Ireland

 

 

 
SHARE

24MEDIA NETWORK

Η Scarlett Johansson κάποτε χόρευε μέσα στις σφαίρες

Με αφορμή τα 35α γενέθλια της δημοφιλούς ηθοποιού, φωτίζουμε στιγμές της ζωής της.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

HIGHLIGHTS