Δεν σας άφησαν να κάψετε την Κρήτη

Η υποκρισία απ' όλους τους φορείς για τους τελικούς, η... σωστή απόφαση που είναι λανθασμένη, οι κάφροι των γηπέδων που δεν αλλάζουν και οι φόβοι για το πού θα πάνε τα εισιτήρια του αγώνα της Κρήτης μεταξύ του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ. Γράφει ο Παντελής Βλαχόπουλος...

Μπροστά στο μεγαλείο της ομάδας μας, όλα τ' άλλα φαντάζουν τόσο μικρά στον ελληνικό αθλητισμό. Η υστεροφημία και η νίκη είναι ένα συστατικό επικίνδυνο για τον Έλληνα οπαδό. Τον οπαδό που δεν ανέχεται την ήττα, δεν ανέχεται να μην τον αφήνουν να πηγαίνει στο γήπεδο, τον οπαδό που θα καταδικάσει παράγοντες και αστυνομία, τον οπαδό που θα βρίσει τη μάνα του αντιπάλου αθλητή της ομάδας του, αλλά τον έχει αποθεώσει στο παρελθόν με τα χρώματα της Εθνικής. Παραλογισμός; Όχι. Είναι η εικόνα μιας σύγχρονης αθλητικής πραγματικότητας. 

Στην εκπομπή "Είναι να γελάει κανείς" στον Sport24 Radio 103.3 στις 4 Ιανουαρίου 2018, μαζί με τον Γιώργο Συρίγο είχαμε αποκαλύψει ότι η ομοσπονδία του μπάσκετ φοβάται σε υπέρτατο βαθμό τη συνύπαρξη των οπαδών των δύο ομάδων στα "Δύο Αοράκια". Η είδηση προκάλεσε την οργή των περισσοτέρων οπαδών, ανεξαρτήτως του χρώματος του οποίου υποστηρίζουν (!). Κόκκινοι, πράσινοι, κίτρινοι, ασπρόμαυροι, μπλε με εκατοντάδες μηνύματα και τηλεφωνικές παρεμβάσεις, διαμαρτυρόντουσαν γι' αυτή την άδικη -φασιστική όπως αποκάλεσαν μερικοί- απόφαση. Η αντίδρασή μας, έφερε νέα σχόλια και η εκπομπή έγινε ροντέο. Μία αθλητική εκπομπή που ασχολείται με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Αθλήματα που λατρεύουμε. 

Ένας οπαδός μάλιστα ευθέως και ευθαρσώς μάς είπε on air ότι "εμείς θα πάμε ό,τι κι αν αποφασιστεί". Εννοείται ότι παρότι του λέγαμε το προφανές, δεν μπορούσε να καταλάβει τα αυτονόητα. Και ποια είναι αυτά; Ότι είναι μαθηματικά βέβαιο ότι όπου και αν γίνει ο τελικός κυπέλλου, σε οποιοδήποτε άθλημα, η πόλη θα καεί. Όπως έχει γίνει στην Αθήνα, όπως έχει γίνει στη Θεσσαλονίκη, όπως έχει γίνει στα νησιά μας, όπως έγινε πέρυσι στο Βόλο.

Είναι χαρακτηριστική η ατάκα του Υφυπουργού Αθλητισμού, Γιώργου Βασιλειάδη, ότι το μοναδικό πρόβλημά μας εφέτος είναι η διεξαγωγή του τελικού κυπέλλου στο ποδόσφαιρο. Είναι μια παραδοχή και βεβαίως υπαρκτός φόβος, μετά και τα περυσινά επεισόδια. Το θέμα είναι αν θα γίνουν πράξεις οι εξαγγελίες για μετακίνηση οπαδών του χρόνου. Και εάν όλοι οι αρμόδιοι φορείς μπορεί να αντεπεξέλθουν σε ένα τέτοιο εγχείρημα. Μην ξεχνάμε υπάρχουν "στρατοί οπαδών" που μπορούν να καταστρέψουν οτιδήποτε βρεθεί μπροστά τους. Αν υλοποιηθεί θα είναι ένα τεράστιο επίτευγμα. Προσωπικά διατηρώ επιφυλάξεις.

Η καφρίλα δεν έχει χρώμα

Είναι αναμφισβήτητο γεγονός, ότι οι τελικοί κυπέλλου εξιτάρουν τους χούλιγκαν. Είναι τόποι συνάντησης για να βγάλουν όλα τα βίαια ένστικτά τους, τα οποία έχουν συρρικνωθεί λόγω της απαγόρευσης μετακινήσεων. Όλο το χρόνο οργανώνονται γι' αυτό το "αθλητικό γεγονός". Και συνήθως τα καταφέρνουν. Οι εικόνες κάνουν το γύρω της Ελλάδας και του εξωτερικού και οι αναλυτές-δημοσιογράφοι-πολιτικοί κουνούν με στόμφο το δάκτυλο με την κοινότυπη όσο και θλιβερή ατάκα: τα λέγαμε εμείς!

Και σ' αυτό το τοπίο παραλογισμού οι οπαδοί βρίζουν την ομοσπονδία μπάσκετ που δεν τους αφήνει να δουν την ομάδα τους. Άλλοι βέβαια διαμαρτύρονται γιατί μόνο στον Ολυμπιακό συμβαίνουν αυτά επί Βασιλακόπουλου, βάσει των γνωστών συνωμοσιών. Αντίδραση, η οποία θα μπορούσε να αποφευχθεί αν η κάθε Ομοσπονδία στην προκήρυξη των διοργανώσεων, στην αρχή κάθε χρονιάς, ξεκαθάριζε που και παρουσία ποιων θα γίνει ο τελικός. Έτσι κι αλλιώς το έχουμε πει αρκετές φορές. Η καφρίλα δεν έχει χρώμα, οπότε γιατί να περιμένεις να δεις τους "μονομάχους" για να αποφασίσεις την πόλη που θα φιλοξενήσει έναν τελικό και ποιοι θα δώσουν το παρών;

Αλλά ποιος λογικός άνθρωπος, φίλαθλος, οπαδός δεν θα πει μπράβο σ' αυτή την απόφαση. Να δοθούν τα εισιτήρια σε παιδιά και όχι σε οπαδούς που μπορεί να κάψουν ένα νησί. Ναι, υπάρχουν οπαδοί που θα ήθελαν πραγματικά να υποστηρίξουν τις ομάδες τους. Αλλά τι να κάνουμε; Μια μειοψηφία κάφρων -που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί- ορίζει τη μοίρα του ελληνικού συλλογικού αθλητισμού. Στον Γιώργο Βασιλακόπουλο έχουμε ασκήσει σκληρή κριτική. Αλλά στη συγκεκριμένη απόφαση, ο πρόεδρος της ΕΟΚ έχει 100% δίκιο. Και οι αντιδράσεις των οπαδών συνομολογούν τη νοοτροπία και την κουλτούρα αυτής της χώρας. Να φάσκει δηλαδή και να αντιφάσκει. Και να τα σπάει σε όλα τα γήπεδα της Ελλάδας, αλλά την ίδια στιγμή να καταδικάζει τα επεισόδια.

Έχουν ευθύνες κι αυτοί

Σαφώς και οι ομοσπονδίες έχουν ευθύνη που δεν μπορούν να διοργανώσουν ένα τελικό κυπέλλου. Όπως και η αστυνομία που κάθε χρόνο καλείται να βρει ένα νέο σχέδιο αντιμετώπισης των κακοποιών στοιχείων. Αλλά η μεγαλύτερη ευθύνη διαχρονικά βαραίνει τις ομάδες. Γιατί ξέρουν που δίνουν τα εισιτήρια, σε ποιους και τι θέλουν να κάνουν. Τόσα χρόνια οι μεγαλύτεροι σύλλογοι της χώρας, δεν έχουν βγει μπροστά, προκειμένου να προστατέψουν το προϊόν τους και κυρίως τους φιλάθλους τους, οι οποίοι θέλουν να υποστηρίξουν πραγματικά τις ομάδες τους. Δεν θέλουν και δεν μπορούν. Γιατί πολλοί από αυτούς είναι έρμαιο των οπαδών τους και των ορέξεων τους. Αν ήθελαν να είστε σίγουροι ότι θα τους είχαν αποβάλει. Ενίοτε η εικόνα των προέδρων των ομάδων μας, καθρεφτίζει τη δράση των οπαδών. Έχουμε δει ουκ ολίγες φορές στη χώρα μας, ιδιοκτήτες και "ισχυρούς άντρες" να συμπεριφέρονται χειρότερα και από τους οπαδούς τους.

Αθλητές: τα θύματα που δεν κάνουν τίποτα

Από τύχη δεν έχουμε θρηνήσει θύματα αθλητές μέσα στα γήπεδα όλα αυτά τα χρόνια. Σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Έχουμε βρεθεί μπροστά σε "πολεμικές ζώνες" στις οποίες τα αντικείμενα που έχουν χρησιμοποιηθεί, θα μπορούσαν να αφαιρέσουν ανθρώπινες ζωές. Οι αθλητές βρίσκονται μέσα σε μία αρένα και πραγματικά έχουν άγιο που τους προστατεύει απ' όλους αυτούς τους κινδύνους. Αλλά κανείς τους δεν αντιδρά. Κανείς τους δεν έχει πει δεν μπαίνουμε να παίξουμε. Κανείς τους δεν έχει πει στους προέδρους τους: "σταματήστε επιτέλους την καφρίλα". Θα περίμενα από τους μεγάλους αθλητές όλων των σπορ στην Ελλάδα να κινητοποιηθούν και να αποτελέσουν τους "σημαιοφόρους" αυτής της "αλλαγής" στο ελληνικό αθλητισμό. Οι πρώτοι που θα ήθελαν μαθητές σε μια τέτοια γιορτή θα ήταν οι αθλητές μας.

ΥΓ: Πολλοί φοβούνται που θα πάνε αυτές οι προσκλήσεις και τα εισιτήρια στον τελικό του κυπέλλου μπάσκετ της Κρήτης. Είμαστε σίγουροι ότι θα πάνε σε σωστά χέρια; Τα έχουμε ξαναδεί και σίγουρα δεν θα μας εκπλήξει κάτι τέτοιο. 

ΥΓ1: Όσοι νομίζουν ότι το πρόβλημα είναι το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ είναι γελασμένοι. Στα υπόλοιπα ομαδικά σπορ -κάθε χρόνο- "μαδάνε τη μαργαρίτα" που θα γίνει το F4. Επιλέγοντας περιοχές όπως είναι τα νησιά ή τη διεξαγωγή των αγώνων μεταξύ συγγενών και φίλων. Μην ξεχνάμε ότι τα μεγάλα επεισόδια στη Λαυρίου είχαν γίνει πριν από ματς βόλεϊ γυναικών.

ΥΓ3: Το τηλεοπτικό πεδίο αλλάζει. Μαζί θα αλλάξουν στέγη και αρκετά τηλεοπτικά προγράμματα.

 
SHARE

Γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από δύο ιστορικές περιοχές (Μεσολόγγι-Σαλαμίνα). Πιτσιρικάς, στον τοίχο του δωματίου του είχε κρεμασμένη μία τεράστια αφίσα του Magic Johnson και συνήθιζε να κυκλοφορεί με μία κόκκινη-μαύρη εμφάνιση τερματοφύλακα, απόρροια της παιδικής λατρείας του για τον Νίκο Σαργκάνη. Μονίμως στις αλάνες και στα γήπεδα, με μια μπάλα στα πόδια ή στα χέρια, για γυμναστής πήγαινε, τον κέρδισε όμως η «ομορφιά» της δημοσιογραφίας. Άρχισε να «μπουσουλά» στον SKAI το 1997 (ραδιόφωνο και τηλεόραση), συνέχισε στον ALPHA και μετακόμισε το 2004 στην ΕΡΤ για να παρουσιάζει εκπομπές ποδοσφαίρου και μπάσκετ. Διετέλεσε αρχισυντάκτης των κεντρικών δελτίων ειδήσεων της δημόσιας τηλεόρασης και συμμετείχε στις αποστολές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και του Πεκίνου. Από το 2010 και για έξι χρόνια κράτησε το «τιμόνι» πρώτα της αρχισυνταξίας και κατόπιν της διεύθυνσης στο Contra.gr. Από τον Νοέμβριο του 2017 είναι διευθυντής του Sport24.gr.

24MEDIA NETWORK

Photo Κουίζ: Πόσους ήρωες της ελληνικής Trash TV μπορείς να θυμηθείς;

20 γραφικοί πρωταγωνιστές της παλιάς, κακής τηλεόρασης σε προκαλούν να τους αναγνωρίσεις.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24