Το παιδί που τρώει μπάσκετ

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο που τρέφεται με μπάσκετ κι ανταγωνισμό, ο Θανάσης Σκουρτόπουλος που χτύπησε καμπανάκια, η... προαναγγελία του Νίκου Ζήση και το ταξίδι για την Κίνα που ξεκινά. Γράφει ο Χάρης Σταύρου.

Από το ξεκίνημα των φιλικών (οκτώ έχει δώσει η Εθνική στον δρόμο για το Παγκόσμιο Κύπελλο), τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Ο MVP του ΝΒΑ είναι, το σημαντικότερο πρόσωπο του τουρνουά που ξεκινά το Σάββατο, ο πληρέστερος παίκτης που είχαμε ποτέ. Κάθε του κίνηση μπαίνει στο μικροσκόπιο και όσοι παρακολουθούν τις... λεπτομέρειες, αντιλαμβάνονται πόσο πραγματικά ξεχωριστός είναι σαν αθλητής, σαν άνθρωπος, αλλά και σαν ηγέτης, λίγους μήνες πριν από τα 25α γενέθλιά του.

Υπήρξαν στιγμές στην αναμέτρηση με τη Δομινικανή Δημοκρατία που ο Greek Freak έμοιαζε βγαλμένος από το "My Player" μπασκετικού video game. Έπαιρνε τη μπάλα και ορμούσε στη ρακέτα των αντιπάλων του χωρίς να τους... βλέπει. Πήγαινε από τη μία άκρη του παρκέ στην άλλη για να σκεπάσει κόσμο, θύμωσε όταν δύο και τρεις έπεφταν πάνω του, αλλά μέσα του χαιρόταν για τα τραβήγματα της φανέλας, για τα χτυπήματα με τα γόνατα, για τα σπρωξίματα εκτός αγωνιστικών γραμμών. Χαιρόταν γιατί αντιμετωπίζει αυτούς τους αγώνες σαν καλές προπονήσεις, μαθαίνει να γίνεται ακόμη πιο "οικονομικός", δουλεύει σε συνθήκες πίεσης και την ώρα που οι περισσότεροι πηγαίνουν στο ρελαντί με επιφυλακτικότητα, εκείνος κοιτάζει τη μεγαλύτερη εικόνα.

Για πρωινό, τρώει μπάσκετ. Για μεσημεριανό, τρώει ξανά μπάσκετ. Για βραδινό τρώει και πάλι μπάσκετ. Με αυτό τρέφεται, με τον ανταγωνισμό προχωράει προς τα εμπρός, ετοιμάζεται να μπει στην έβδομη σεζόν της επαγγελματικής του καριέρας έχοντας κάνει άλματα στις προηγούμενες έξι, από τη μία στην επόμενη μέχρι να πάρει το βραβείο του MVP και να φτάσει δύο νίκες μακριά από τους NBA Finals.

Τον Σαντιέλ Ρόχας τον παρακολουθήσαμε τη σεζόν 2017/18 με την Μούρθια. Έπαιξε και στο Final Four του Basketball Champions League στο ΟΑΚΑ, ήταν τότε που ανέβηκε στην εξέδρα για να αγκαλιάσει τους οπαδούς της ομάδας του και να βγάλει μαζί τους φωτογραφίες πριν από τον μικρό τελικό με τη Λούντβιχσμπουργκ. Καλός παίκτης, αξιόλογο εργαλείο, τον ξαναείδαμε το μεσημέρι της Δευτέρας (26/8) στο ματς με την Ελλάδα. Φάνηκε από το πρώτο κιόλας λεπτό πόσο σημαντικός ήταν αυτός ο αγώνας για εκείνον. Όχι γιατί διεκδικούσε "κάτι", αλλά γιατί είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει τις δυνάμεις του απέναντι στον MVP του ΝΒΑ. Δεν τον φοβήθηκε, χαμήλωσε τα γόνατα, τον αντιμετώπισε με πείσμα και πολλή ενέργεια, μέχρι την πρώτη ένταση λίγο πριν "βγει" το δεκάλεπτο.

Προσέξτε τις λεπτομέρειες στην εικόνα:

 

Ο Γιάννης σφίγγει τις γροθιές του και στέλνει μήνυμα προς τον Ρόχας, ο οποίος κάνει μεν βήματα προς τα πίσω για να "ξεθυμάνει" την κατάσταση, αλλά ταυτόχρονα συνεχίζει το trash talking. Ο Δομινικανός περιφερειακός δεν "μάσησε", συνέχισε να παίζει με πάθος και είχε κι άλλες κοκκορομαχίες με τον Αντετοκούνμπο, που χρειαζόταν ένα τέτοιο τεστ εν όψει της συνέχειας. Στο τέλος, ο Greek Freak πήγε προς το μέρος των Δομινικανών και τους αγκάλιασε έναν-έναν, ακόμη και τον Ρόχας με τον οποίο είχε αυτή την ιδιαίτερη βεντέτα. Τον εκτίμησε για την προσπάθειά του, για τον τσαμπουκά του, τον ευχαρίστησε γιατί τον βοήθησε να βγάλει μια καλή προπόνηση.

 

Ο Αντετοκούνμπο είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αθλητή που πιστεύει πως "η επιτυχία κερδίζεται, δεν χαρίζεται". Θα σηκώσει περισσότερα βάρη απ' όσα πιστεύει ότι αντέχει, θα αντιμετωπίσει σαν αγώνα των playoffs του ΝΒΑ ένα ματς με το Ιράν στο Ηράκλειο, θα θυμώσει με τους διαιτητές και θα βρει κίνητρο για την επόμενη φάση όταν από τον πάγκο θα του φωνάζουν να ηρεμήσει και θα κάνουν τον σταυρό τους για να μη λαβωθεί από υπερβολική θέληση.

Ταυτόχρονα, όταν οι αναπληρωματικοί "πλακώνονται" μεταξύ τους λίγο πριν από το φινάλε, εκείνος θα κάθεται και θα τους κοιτάζει χωρίς να συμμετέχει, χωρίς να γελάει, χωρίς να ξεκαρδίζεται. Είναι συγκεντρωμένος στον στόχο του, "on a mission" όπως γράφουν τα βραχιολάκια του, ξέρει ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο του ενδιαφέροντος, νιώθει την πίεση και θέλει να πετύχει.

ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ

Από το ξεκίνημα της προετοιμασίας γράφουμε πως αυτή η Εθνική οφείλει να στοχεύει σε ένα μετάλλιο. Από το ξεκίνημα της προετοιμασίας λέμε πως δεν χρειάζονται ακραίες αντιδράσεις, ούτε ενθουσιασμός, ούτε απογοήτευση, αλλά ρεαλισμός και ψυχραιμία. Κάθε αγώνας που "βγαίνει" χωρίς τραυματισμό είναι μια μικρή νίκη στον δρόμο για το Παγκόσμιο Κύπελλο, ευτυχώς το πρόβλημα του Θανάση Αντετοκούνμπο δεν είναι σημαντικό, ευτυχώς ο Κώστας Σλούκας θα ταξιδέψει για να ενσωματωθεί στην ομάδα, ευτυχώς σε αυτό το ρόστερ υπάρχει πολλή εμπειρία για να φτάσει η ομάδα με όλα τα "όπλα" της στο τουρνουά που ξεκινά στις 31 Αυγούστου.

Τις επόμενες μέρες θα ακούσετε στο I Pod This Game τον Νίκο Ζήση να εξηγεί γιατί τα αποτελέσματα σε αυτά τα φιλικά δεν έχουν την παραμικρή σημασία και θα καταλάβετε, από ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα που έδωσε ο νυν γκαρντ της Μπανταλόνα, ότι η ομάδα θα γυρίσει τον διακόπτη την Τετάρτη, μόλις φτάσει στη Ναντζίνγκ. Σίγουρα υπάρχουν αδυναμίες, τις έχουμε εντοπίσει και τις έχουμε καταδείξει από τα πρώτα φιλικά, σίγουρα όμως στα επίσημα ματς θα δούμε μια διαφορετική ομάδα που θα παίζει ποιοτικότερο μπάσκετ και όσο πιο μακριά πηγαίνει στη διοργάνωση, τόσο καλύτερη θα γίνεται.

Ο Σκουρτόπουλος χτύπησε τα πρώτα καμπανάκια και ζήτησε καλύτερες συνεργασίες από τα γκαρντ, ξέρει όμως κι εκείνος πως μόλις μπει ο Σλούκας στην εξίσωση τα πράγματα θα βελτιωθούν και στο σετ παιχνίδι. Το σχήμα με τους Παπανικολάου - Παπαπέτρου στο 2-3 δίνει μέγεθος, καλό παιχνίδι στο τρανζίσιον, δύναμη και γεμίζει χώρους, ωστόσο η συνεργασία των Καλάθη - Σλούκα θα κρίνει πολλά απέναντι σε κλειστές άμυνες γιατί η Εθνική έχει μεγάλη ανάγκη από έναν δεύτερο δημιουργό στην περιφέρεια που ταυτόχρονα θα μπορεί να πάρει το ανοιχτό σουτ ή ακόμη και να το φτιάξει ο ίδιος για τον εαυτό του.

Ένα ματς έμεινε για να ολοκληρωθεί η προετοιμασία για το Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτό της Τρίτης (27/8 στις 14:30) με τη Βενεζουέλα στον τελικό του τουρνουά της Σουτσόου.

Εμείς θα τα ξαναπούμε από κινεζικό έδαφος πλέον, καθώς το Sport24.gr θα βρίσκεται στη Ναντζίνγκ από το βράδυ της 29ης Αυγούστου, δυόμιση μέρες πριν από την πρεμιέρα της Εθνικής με το Μαυροβούνιο (1/9 στις 15:00 ώρα Ελλάδας).

Ένα όμορφο ταξίδι ξεκινά. Απολαύστε το...

 
SHARE

Ήταν επτά χρονών όταν ο πατέρας του τον πήρε για να παρακολουθήσουν μαζί το πρώτο τους μπασκετικό ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Μεγαλωμένος στα κοσμοπολίτικα Πατήσια, αγάπησε τον Σπόρτιγκ, τον Μίτσελ Ουίγκινς και τον Αλφόνσο Φορντ, πριν λατρέψει τον Allen Iverson και αρχίσει να γράφει χιλιάδες ξενύχτια για χάρη του ΝΒΑ. Τον Μάρτιο του 2005 μπήκε στο "σχολείο" που ονομαζόταν "Φίλαθλος" και έμεινε εκεί μέχρι το 2011. Συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τη "Real News" και από τον χειμώνα του 2011 είναι μέλος της 24MEDIA. Εκτός του μπάσκετ αγαπά τη Formula 1, το τένις και το άθλημα που ονομάζεται "Premier League". Αν δεν θέλετε προβλήματα και γκρίνια, μην τον τσιγκλίσετε για τη μεγάλη του αγάπη, τη Λίβερπουλ και τον μακράν του δεύτερου καλύτερο παίκτη του ΝΒΑ, τον Russell Westbrook.

24MEDIA NETWORK

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Ήταν επτά χρονών όταν ο πατέρας του τον πήρε για να παρακολουθήσουν μαζί το πρώτο τους μπασκετικό ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Μεγαλωμένος στα κοσμοπολίτικα Πατήσια, αγάπησε τον Σπόρτιγκ, τον Μίτσελ Ουίγκινς και τον Αλφόνσο Φορντ, πριν λατρέψει τον Allen Iverson και αρχίσει να γράφει χιλιάδες ξενύχτια για χάρη του ΝΒΑ. Τον Μάρτιο του 2005 μπήκε στο "σχολείο" που ονομαζόταν "Φίλαθλος" και έμεινε εκεί μέχρι το 2011. Συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τη "Real News" και από τον χειμώνα του 2011 είναι μέλος της 24MEDIA. Εκτός του μπάσκετ αγαπά τη Formula 1, το τένις και το άθλημα που ονομάζεται "Premier League". Αν δεν θέλετε προβλήματα και γκρίνια, μην τον τσιγκλίσετε για τη μεγάλη του αγάπη, τη Λίβερπουλ και τον μακράν του δεύτερου καλύτερο παίκτη του ΝΒΑ, τον Russell Westbrook.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ