Ο Ρικ Πιτίνο συνέτριψε τα κλισέ

Ηρθε στην Ελλάδα με άγνοια κινδύνου, πήρε μια ομάδα έτοιμη να διαλυθεί και την ανέστησε. Ο Ρικ Πιτίνο ζούσε γι' αυτή την πρόκληση κι ο Παναθηναϊκός του έδωσε την ευκαιρία να ξανανιώσει. Γράφει ο Χάρης Σταύρου.

Ταξίδεψε στην Ελλάδα στα τέλη του 2018. Μπήκε άρον-άρον στο αεροπλάνο για να αντικαταστήσει τον Τσάβι Πασκουάλ και ανάγκασε πολύ κόσμο να αναζητεί τη λογική πίσω από την κίνηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Ο Ρικ Πιτίνο ήρθε σε ένα παντελώς άγνωστο για εκείνον περιβάλλον με περίσσεια αυτοπεποίθηση, με τρομερή όρεξη για δουλειά, κυρίως όμως με άγνοια κινδύνου. Δεν ήξερε ποια είναι η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, δεν ήξερε ποια είναι η Ρεάλ Μαδρίτης, δεν ήξερε τα μεγέθη του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Έμαθε όμως αμέσως συγκεκριμένα πράγματα που ήταν αρκετά για να τον βοηθήσουν να λειτουργήσει με τον δικό του πολύ ιδιαίτερο τρόπο.

Από την πρώτη στιγμή που πάτησε ελληνικό έδαφος, ο Πιτίνο άκουγε πράγματα που γρήγορα τον έπεισαν ότι έπιασε το τιμόνι ομάδας του κορυφαίου επιπέδου. "Ο Παναθηναϊκός είναι ένας γίγαντας του ευρωπαϊκού μπάσκετ", του έλεγαν. Είδε το ΟΑΚΑ και εντυπωσιάστηκε. Είχε την πρώτη του επαφή με τον κόσμο στο εντός έδρας ματς της 28ης Δεκεμβρίου με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και έμεινε άναυδος. "Ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι σαν τους οπαδούς του Κεντάκι, αλλά σαν να έχει καταναλώσει στεροειδή", έλεγε μετά από το 96-84 εκείνης της εντυπωσιακής βραδιάς. Απολάμβανε την ατμόσφαιρα, το χειροκρότημα, το πάθος στην εξέδρα. Ήξερε ότι έπρεπε να γίνει πολλή δουλειά για να παρουσιαστεί στο παρκέ ένα σύνολο ικανό να ανταγωνιστεί τις μεγάλες ομάδες της EuroLeague. Ήξερε ότι ουδείς περίσσευε.

Η δουλειά δεν τον τρόμαξε ποτέ.

Η πίεση ήταν πάντα ο καλύτερος σύμβουλός του.

 

Ο Παναθηναϊκός ήταν ένα ανενεργό ηφαίστειο. Ήταν μια αρκούδα σε χειμερία νάρκη. Χρειαζόταν έναν άνθρωπο σαν τον Πιτίνο, ο 66χρονος  ήταν ο ιδανικός για να τον επαναφέρει στο σωστό δρόμο, στο δρόμο που οδηγεί στα Final Four της διοργάνωσης, εκεί που η ομάδα δεν έχει φτάσει τα τελευταία επτά χρόνια. Μετά το τέλος της 20ης αγωνιστικής ο Ολυμπιακός ήταν πέμπτος με ρεκόρ 12-8 κι ο Παναθηναϊκός 12ος με ρεκόρ 8-12. Στις τελευταίες δέκα αγωνιστικές οι Πειραιώτες γκρεμίστηκαν, οι πράσινοι κέρδισαν οκτώ φορές και έτσι χώρεσαν στην οκτάδα, τερμάτισαν στην έκτη θέση και θα παίξουν μια μεγάλη σειρά με την Πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης για μια νέα υπέρβαση.

Ναι, αυτός ο Παναθηναϊκός μπορεί να είναι ανταγωνιστικός.

Ναι, μπορεί να πάρει νίκες απέναντι στην Πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Ναι, έχει κάθε δικαίωμα να ονειρεύεται πως θα φτάσει στο Final Four της Βιτόρια.

Κι αν φτάσει εκεί έχοντας αποκλείσει τη Ρεάλ Μαδρίτης...

Ποιος μπορεί να ξεγράψει πλέον τον Παναθηναϊκό; Ποιος μπορεί να τον υποτιμήσει; Οι πράσινοι νίκησαν στη Μόσχα την ΤΣΣΚΑ, νίκησαν την Αρμάνι στο Μιλάνο, έριξαν στο καναβάτσο την Αναντολού Εφές και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Έχουν τον κορυφαίο παίκτη της EuroLeague και γύρω του ρολίστες που έχουν αποδεχθεί ο κάθε ένας τον ρόλο του.

 

Ο Πιτίνο διέλυσε τα κλισέ. Τα συνέτριψε. Το ρόστερ που στα χέρια του Τσάβι Πασκουάλ ήταν ανήμπορο να παίξει "κανονικό" μπάσκετ, μετατράπηκε σε ένα τουλάχιστον αξιόλογο δυναμικό υπό τις οδηγίες του Αμερικανού Hall of Famer. Στα 66 του, ο Πιτίνο δεν είχε κάτι να χάσει ως head coach του Παναθηναϊκού. Είχε μόνο να κερδίσει. Τι να κερδίσει; Εμπειρίες. Να νιώσει ξανά ζωντανός. "Εδώ ξέχασα τον πόνο μου για όσα έγιναν στο Λούιβιλ", είπε μετά τη νίκη επί της Μπουντούτσνοστ. Στις ΗΠΑ οι πόρτες είχαν κλείσει για εκείνον, τόσο στο NCAA, όσο και στο ΝΒΑ. Ουδείς θα του έδινε μια ευκαιρία. Του την έδωσε όμως ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος με μια απόφαση που εξέπληξε πολλούς, ανάμεσά τους και εμάς καθώς δεν έδειχνε να έχει ιδιαίτερη λογική. Και όμως, το πείραμα πέτυχε, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της σειράς με τη Ρεάλ.

"Παρέλαβα καμένη Γη" λένε συχνά προπονητές που αναλαμβάνουν ειδικές αποστολές στα μέσα των σεζόν. "Δεν επέλεξα εγώ το ρόστερ, δεν ήταν δικές μου επιλογές οι παίκτες" είναι η πιο συνηθισμένη δικαιολογία. "Το πρόγραμμα δεν ήταν ευνοϊκό και δεν είχαμε χρόνο για προετοιμασία" είναι ακόμα μια ατάκα που έχει ακουστεί. "Δεν υπάρχουν μάγοι στις μέρες μας και θαύματα δεν γίνονται" λέει ο κόσμος. "Δεν είμαι ο μάγος με το ραβδάκι" έχει επίσης ειπωθεί. Αυτή είναι η πραγματικότητα, τα ίδια και τα ίδια ακούμε κάθε φορά που τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Ο Πιτίνο ήρθε για να καταρρίψει αυτά τα κλισέ.

Ο Λάνγκφορντ κι ο Παππάς δεν θα ήταν ποτέ επιλογές του για τη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Ο πρώτος έκανε μερικές εξαιρετικές εμφανίσεις, ο δεύτερος τραυματίστηκε. Ο Παπαπέτρου βελτιώθηκε σχεδόν σε κάθε τομέα του παιχνιδιού του και εξελίχθηκε σε αναντικατάστατο παίκτη. Ο Τόμας άλλαξε στυλ, πήγε πιο κοντά στο καλάθι και από το κακό πρώτο μισό, πήγε σε ένα εκπληκτικό δεύτερο στη σεζόν. Ο Γιώργος Παπαγιάννης έγινε ο βασικός σέντερ, ο Γκιστ έπαιξε και στις δύο θέσεις της φροντλάιν, ο Κιλπάτρικ αποκτήθηκε για να βοηθήσει και στις δύο πλευρές του παρκέ και το έκανε, ο Καλάθης έγραψε εννέα ματς σε 16 αγώνες με διψήφιο αριθμό στις ασίστ.

Σχεδόν όλοι έκαναν βήματα προς τα εμπρός υπό τις οδηγίες του Πιτίνο. Το πρώτο διάστημα, τις πρώτες εβδομάδες της θητείας του στον Παναθηναϊκό, ο Αμερικανός πίεσε πολύ τους αθλητές του. Κάποιοι δυσανασχέτησαν, κάποιοι ενοχλήθηκαν όταν εκείνος μιλούσε συνεχώς δημόσια για την ανικανότητα και την αναποτελεσματικότητά τους στο περιφερειακό σουτ. Όσο περνούσε όμως ο καιρός, όσο η ομάδα μάζευε νίκες και βελτίωνε την εικόνα της στο παρκέ, τόσο περισσότερο εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλο. Ο Πιτίνο τους παίκτες του και εκείνοι τον προπονητή τους.

 

Ακόμη και για τους Αμερικανούς της ομάδας, η συνεργασία με τον Πιτίνο ήταν αρχικά δύσκολη. Παίκτες σαν τον Καλάθη και τον Γκιστ, σαν τον Λάνγκφορντ και τον Τόμας, δεν είχαν δουλέψει ποτέ με κάποιον σαν αυτόν. Μπορεί η γλώσσα να μην ήταν εμπόδιο στη συνεργασία τους, όμως αυτή η άγνοια κινδύνου του Νεοϋορκέζου coach λειτουργούσε και με αρνητικό τρόπο. Όπως φάνηκε, όμως, στο τέλος της κανονικής περιόδου, όλοι είναι κερδισμένοι.

* Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για την απόφασή του να επιλέξει αρχικά και να πείσει στη συνέχεια τον συγκεκριμένο θρύλο της προπονητικής να έρθει στην Ελλάδα για να αναλάβει μια ομάδα που βρισκόταν σε οριακή κατάσταση.

* Ο Ρικ Πιτίνο που είχε μέσα του τρομερή ενέργεια, αλλά δεν μπορούσε να την διοχετεύσει επί αμερικανικού εδάφους.

* Οι παίκτες που έκαναν στην αρχή υπομονή στις απαιτήσεις του προπονητή τους, αποδέχθηκαν τον ρόλο τους και ήταν πάντα έτοιμοι είτε χρειαζόταν να παίξουν πέντε, είτε 15 λεπτά σε έναν αγώνα.

* Ο κόσμος που στήριξε αυτή την προσπάθεια όταν ο Παναθηναϊκός άρχισε να δείχνει ένα καλύτερο αγωνιστικό πρόσωπο. Η αλήθεια είναι πως μετά τις τρεις διαδοχικές εκτός έδρας ήττες σε Βαρκελώνη, Κάουνας και Τελ Αβίβ ελάχιστοι ήλπιζαν πως η ομάδα θα χωρέσει στην οκτάδα, όμως το μεγάλο διπλό στη Μόσχα τα άλλαξε όλα.

Στο τέλος αυτού του μαραθωνίου, του τρίτου με την τρέχουσα μορφή της EuroLeague, πήραμε κάμποσα μαθήματα. Παράγοντες, προπονητές, παίκτες, δημοσιογράφοι, οπαδοί. Όλοι. Στο μεγαλύτερο μέρος της κανονικής περιόδου ο Παναθηναϊκός ήταν εκτός οκτάδας, στα 2/3 έπαιξε άσχημο μπάσκετ, στο φινάλε όμως πάτησε το γκάζι και έσωσε μια χρονιά που δεν έμοιαζε, αλλά ήταν χαμένη. Τώρα, αρχές Απριλίου, οι πράσινοι προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν την Πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ Μαδρίτης με μειονέκτημα έδρας. Πέρυσι πήραν μία νίκη σε τέσσερις αγώνες με πλεονέκτημα. Ο Νικ Καλάθης δήλωσε πως "κάτι της χρωστάμε" και πλέον ουδείς έχει το δικαίωμα να ξεγράψει την παρέα του κορυφαίου παίκτη της φετινής σεζόν.

 
SHARE

Ήταν επτά χρονών όταν ο πατέρας του τον πήρε για να παρακολουθήσουν μαζί το πρώτο τους μπασκετικό ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Μεγαλωμένος στα κοσμοπολίτικα Πατήσια, αγάπησε τον Σπόρτιγκ, τον Μίτσελ Ουίγκινς και τον Αλφόνσο Φορντ, πριν λατρέψει τον Allen Iverson και αρχίσει να γράφει χιλιάδες ξενύχτια για χάρη του ΝΒΑ. Τον Μάρτιο του 2005 μπήκε στο "σχολείο" που ονομαζόταν "Φίλαθλος" και έμεινε εκεί μέχρι το 2011. Συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τη "Real News" και από τον χειμώνα του 2011 είναι μέλος της 24MEDIA. Εκτός του μπάσκετ αγαπά τη Formula 1, το τένις και το άθλημα που ονομάζεται "Premier League". Αν δεν θέλετε προβλήματα και γκρίνια, μην τον τσιγκλίσετε για τη μεγάλη του αγάπη, τη Λίβερπουλ και τον μακράν του δεύτερου καλύτερο παίκτη του ΝΒΑ, τον Russell Westbrook.

24MEDIA NETWORK

Κι όμως, ο Αντετοκούνμπο δεν σου αξίζει

Καμιά φορά, ένα παιδί μεταναστών, για να επιβιώσει στην Ελλάδα, πρέπει απλά να γίνει ο καλύτερος μπασκετμπολίστας στον κόσμο.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Ήταν επτά χρονών όταν ο πατέρας του τον πήρε για να παρακολουθήσουν μαζί το πρώτο τους μπασκετικό ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Μεγαλωμένος στα κοσμοπολίτικα Πατήσια, αγάπησε τον Σπόρτιγκ, τον Μίτσελ Ουίγκινς και τον Αλφόνσο Φορντ, πριν λατρέψει τον Allen Iverson και αρχίσει να γράφει χιλιάδες ξενύχτια για χάρη του ΝΒΑ. Τον Μάρτιο του 2005 μπήκε στο "σχολείο" που ονομαζόταν "Φίλαθλος" και έμεινε εκεί μέχρι το 2011. Συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τη "Real News" και από τον χειμώνα του 2011 είναι μέλος της 24MEDIA. Εκτός του μπάσκετ αγαπά τη Formula 1, το τένις και το άθλημα που ονομάζεται "Premier League". Αν δεν θέλετε προβλήματα και γκρίνια, μην τον τσιγκλίσετε για τη μεγάλη του αγάπη, τη Λίβερπουλ και τον μακράν του δεύτερου καλύτερο παίκτη του ΝΒΑ, τον Russell Westbrook.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ... ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ

Η ντροπή των Ρόκετς & ο επόμενος MVP

Το νέο φάουλ των Ρόκετς που το έχουν παρακάνει, ο διάδοχος (;) του Γιάννη, η ζόρικη κατάσταση των Γουόριορς και ο Κρις Μίντλετον. Όλα στο 16ο επεισόδιο του I Pod This Game. 0