Μπασκόνια - Ολυμπιακός 80-85: Διαβολο(βδ)ομάδα

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για το τρομερό ξεκίνημα του Ολυμπιακού στην EuroLeague, τα… μηνύματα του Μπλατ, τον συγκινητικό Νίκολα και την… καρακάξα που έσκασε.

Κόντρα σε κάθε προσδοκία, κάθε προγνωστικό και κάθε εικασία, υπάρχει ένας Ολυμπιακός! Οι Πειραιώτες μάλλον βιώνουν το καλύτερο ξεκίνημα στην ιστορία τους στην EuroLeague. Και επειδή θα αναρωτηθείτε γιατί το γράφω - σας καταλαβαίνω - οι λόγοι είναι απλοί. Η ομάδα δεν είναι έτοιμη!

Είναι νωρίς για να βγάλουν αυτά που θέλει ο Μπλάτ, o οποίος διάβασε τέλεια το ματς στην Βασκωνία. Ακόμη και το… θρίλερ στο τέλος, καλό θα τους κάνει αφού δε την πάτησαν. Έχουν καινούργιο προπονητή στον Πειραιά και μισή καινούργια ομάδα. Ξεκίνησαν παίζοντας δυο εκτός έδρας ματς, απέναντι σε ομάδες που πέρυσι τους διέλυσαν και μάλιστα σε έδρες… κατηφορικές.

Όλα ήταν εναντίον τους. Και αυτοί μπήκαν και στα δυο ματς και το κέρδισαν χωρίς καν να "δείξουν τα δόντια τους". Μετά τη Μόσχα, ήταν η σειρά της Βιτόρια. Ναι, είναι "πελάτισσα" η Μπασκόνια του Ολυμπιακού (σε γενικές γραμμές), αλλά κανείς μα κανείς δε περίμενε αυτό που είδαμε.

Με παιδιά όπως ο Γκος και Λέντεϊ που έζησαν για πρώτη φορά τέτοια έδρα. Με τον Τίμα να κοντράρει την περσινή του ομάδα και γενικά όλους πλην Σπανούλη να ‘χουν παίξει σε έξι μέρες, τρία εκτός έδρας παιχνίδια. Και ταξιδάκια δηλαδή… Τελικά, το βούλωσε για άλλη μια φορά η αντιπαθητική… καρακάξα που ουρλιάζει (αυτή τη φορά την είχαν ενημερώσει τουλάχιστον να μη βρίζει) στο συγκεκριμένο γήπεδο και η φωνή της, φτάνει στα αυτιά των Ελλήνων μέσω της της τηλεόρασης. Επαναλαμβάνω, ότι η ομάδα δεν είναι έτοιμη.

Θα έρθουν και τα δύσκολα βράδια, αλλά όταν όλοι περιμένουν να ξεκινήσει με 0-2 και αυτή φτάνει σε αρχοντικό 2-0, τότε μιλάμε για απίστευτο ξεκίνημα. Πολύτιμα διδάγματα θα βγάλουν προπονητές και παίκτες ακόμη και από την προσπάθεια ανατροπής των Βάσκων. Όλα χρειάζονται…

Όπως και να το κάνουμε, η ομάδα έδειξε τρομερά πράγματα στο πρώτο μέρος. Και γράφοντας "τρομερά" δε θέλω να υπερβάλω. Όμως για άλλο ένα ματς, έφτασε ψηλά στην επίθεση δίχως να το πολυκαταλάβουμε. Ο πλουραλισμός σε όλο του το μεγαλείο. Μπορούσαν να βάλουν όλοι και απειλούσαν όλοι. Διστακτικότητα σε μικρό βαθμό και αυτό φυσικά είχε ξεκινήσει από την άμυνα.

Πόσοι περιμένατε ότι ο Μπλάτ θα έβγαζε τέτοια αμυντική προσήλωση τούτη την εποχή; Λίγοι; Συμμερίζομαι τις ανησυχίες των πολλών. Όμως εδώ μιλάνε τα γεγονότα. Και ο Ολυμπιακός με σωστές αλλαγές και πίεση όταν οι Βάσκοι άρχισαν να τα χάνουν, κατάφερε να αδράξει το 20λεπτο. Η ομάδα του Πειραιά δικαίωσε τον προπονητή της, όταν αυτός ξεκαθάριζε στα αποδυτήρια στο ξεκίνημα της προετοιμασίας πως "κανείς δε θα παίζει σε μια θέση".

Ο Τουπάν αμφισβητήθηκε για το αν προσφέρει στο "2". Κι όμως όλη η Φερνάντο Μπουέσα Αρένα έβλεπε ένα "δυάρι" να καλπάζει στο γήπεδο και ταυτόχρονα να κλείνει κάθε τρύπα στην κόκκινη ρακέτα. Ο Ολυμπιακός πήγε στην 50αρα, γιατί έκανε τους αντιπάλους του να τα χάσουν.

Η Μπασκόνια αγχώθηκε και η είσοδος πολύ νωρίς του Γκρέιντζερ στην πεντάδα, φανέρωσε σε όλη την ομάδα ότι κάτι δε πήγαινε καλά. Για να βρουν ισορροπία και σταθερή απειλή, χρειάστηκε να μπει ο Σενγκέλια. Όμως ο Ολυμπιακός ποτέ δε χάνει από έναν παίκτη. Για να ηττηθεί, πρέπει να συμβούν διάφορά. Ο Σπανούλης συνέχιζε τις ώριμες επιλογές δίχως να κωλώνει να υπενθυμίσει και ποιος είναι (δείτε πως τελείωσε το ημίχρονο). Πολλή δουλειά από τον Μιλουτίνοβ, απλά θα το γράφω συνέχεια, να ‘ναι καλά ο Νίκολα να αντέξει. Συγκινητικός ο Σέρβος, απλά θα πρέπει να λάβει ειδικής διαχείρισης αφού οι αγώνες "πέφτουν βροχή".

Δεν υπονοώ κάτι ούτε για τον Λέντεϊ (είναι το παιδί του προπονητή), ούτε για τον Μπόγρη (επιτέλους έπαιξε). Όμως ο Μιλουτίνοβ είναι ό,τι πιο μπασκετικό υπάρχει στην Ευρώπη στη θέση "5"και πρέπει ο Ολυμπιακός να τον φυλάει σα τα μάτια του. Ο Παπανικολάου ήρθε από τον πάγκο ζεστός και ο Στρέλνιεκς που είχε κάτι προβληματάκια αρχές εβδομάδας, κατάφερε να σταθεί στις ανάγκες του ματς. Η Μπασκόνια είχε ένα ημίχρονο να γυρίσει διαφορά 11 πόντων μέσα στο σπίτι της; Τι είπατε; Piece of cake για αυτή την ομάδα; Συμφωνώ, αλλά εξαρτάται και από τον αντίπαλο πάντα. Ο Ολυμπιακός δεν είναι ομάδα δίχως έμπειρους παίκτες.

Οι Βάσκοι έχουν παραδεχτεί πολλάκις, ότι η ομάδα του Πειραιά είναι ο φόβος και ο τρόμος τους. Έμεινε αναλλοίωτη η προσπάθεια της ελληνικής ομάδας στο μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου 20λεπτου. Άμυνα για να ζηλέψουν όλοι και επίθεση δίχως παλαβομάρες. Ξέρετε το ακόμη καλύτερο; Ακόμη και εκεί που νόμιζες ότι θα τρέξει ο Ολυμπιακός, αυτός δεν το έκανε. Οπότε ο Μπλατ μέσα στις μικρές νίκες που αρχίζει να παίρνει εντός ομάδας, είναι και το ότι θα τον ακούσουν οι παίκτες του και δε θα κάνουν ό,τι τους έρθει στο κεφάλι. Ο Αμερικανός την σφραγίδα του στην ομάδα θα την αφήσει ούτως ή άλλως. Ο Ολυμπιακός παίζει ήδη αλλιώς. Το θέμα είναι να το κάνει όλο και καλύτερο. Γιατί όπως είδατε ήρθε η "μαύρη τρύπα" στην τέταρτη περίοδο. Προϊόν κούρασης όλων, απειρίας των μισών και λανθασμένης αντιμετώπισης των καταστάσεων.

Δε γίνεται στο 39' να μη μιλάει κανείς στον Σπανούλη και να του κάνουν κλέψιμο… τρίτης γυμνασίου. Κινδύνεψε από το πουθενά η ομάδα με το χαμηλό σχήμα της Μπασκόνια. Έτσι έγινε ντέρμπι ο αγώνας από το πουθενά. Κυριολεκτικά. Όμως μη ξεχνάμε ότι οι Βάσκοι δεν είναι της πλάκας και όταν είδαν ότι έχουν διπλάσιες αντοχές, το εκμεταλλεύτηκαν. Ο Σπανούλης κλήθηκε να "καθαρίσει". Αυτό ζητάει φέτος ο Μπλατ από τον αρχηγό του. Όχι περιττά. Όχι βεβιασμένα. Αλλά στο τέλος, να είναι καλά και να τον έχει. Ειδικά μέχρι να… ξεψαρώσουν όλοι. Γρήγορη η ομάδα θα γίνει εύκολα. Ανθεκτική όμως θα γίνει με την δουλειά. Και με τέτοια παιχνίδια, όπως στην Βιτόρια. 

Και πρέπει να αντέχει. Να μάθει να αντέχει. Δεν αλλάζω γνώμη. Έναν αθλητικό ψηλό τον χρειάζεται ο Ολυμπιακός, αλλά δεν είναι της παρούσης να το συζητήσουμε. Όταν κερδίζεις, πρέπει να βλέπεις τι σε έκανε να πάρεις το ροζ φύλλο και πως θα το βελτιώσεις. Το τρίτο δεκάλεπτο που πίστευαν όλοι ότι θα άνηκε στην Μπασκόνια, ήταν των "ερυθρόλευκων". Κι αυτό νέο μαντάτο έτσι δεν είναι; Εδώ και χρόνια στα τρίτα δεκάλεπτα, συνήθως ο Ολυμπιακός έχανε διαφορές. Τώρα την αύξησε και μπήκε με ασφάλεια στην τελική ευθεία.

Εκεί έγινε λίγο χαμός, αλλά είπα, όλα θα τα ζήσετε φέτος. Όλα πρέπει να τα βλέπουμε, ακόμη και την μικρότερη λεπτομέρεια. Οι τομείς της στατιστικής χαμογέλασαν στους "ερυθρόλευκους" και πραγματικά με τέτοια ποσοστά είναι δύσκολο και να χάσεις. Όλοι ξέρουμε καλά ότι το ακόμη πιο δύσκολο παιχνίδι είναι το επόμενο. Η φορμαρισμένη, διψασμένη και με τον τρομερό Μάικ Τζέιμς, Αρμάνι Μιλάνο (έχασε από τη Ρεάλ) θα επισκεφτεί το ΣΕΦ! Αξίζει ο κόσμος να πάει στο γήπεδο και να στηρίξει την νέα προσπάθεια, αλλά και να λύσει από κοντά τις όποιες απορίες. Πρώτο ματς στο σπίτι του, αμαρτία είναι, ο Ολυμπιακός να νιώσει μόνος.

Και που ξέρετε; Μπορεί να ξυπνήσετε το πρωί του Σαββάτου και να βλέπετε στην βαθμολογία ρεκόρ 3-0! Ελάτε τώρα, ποιος το περίμενε; Κανείς. Όμως με αυτή την ομάδα μη στοιχηματίζεις ποτέ. Ούτε για καλό, ούτε για κακό. Θα χάσεις… Ως εκεί. Είπαμε, ακόμη ο δρόμος είναι πολύ μακρύς, ο Ολυμπιακός μόλις ξεκίνησε και δε θέλει να πάθει τα περσινά. Τα λέμε μετά την Αρμάνι…

Photo credits: Eurokinissi

 
SHARE

Δε μου αρέσουν τα βιογραφικά σε τρίτο πρόσωπο. Για την ακρίβεια δε μου αρέσουν γενικά. Μου αρέσει να βλέπω την Λίβερπουλ (μεταξύ μας κάφρος είμαι), να κάνω συνέχεια προπόνηση (kickboxing), να τρώω στρατσιατέλα, να πηγαίνω καμιά βόλτα και να πίνω καφέ στον Πειραιά. Ξεκίνησα "μωρό" την δημοσιογραφία, όταν πάλευες να βγάλεις την είδηση και ζούσες από το πρωί ως το βράδυ για ένα αποκλειστικό! Κατά τα άλλα, αρθρογραφώ από την πρώτη μέρα στο SPORT 24 για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Η όμορφη αυτή δουλειά, μου 'χει χαρίσει άπειρα ταξίδια, τρομερές εμπειρίες και κυρίως, εκατοντάδες ιστορίες. Με δυο λόγια, μια γεμάτη επαγγελματική ζωή. Είμαι ο διευθυντής του SPORT24RADIO 103,3 ενός μοναδικού ραδιοφωνικού σταθμού με παραγωγούς "πολεμιστές" και υπέροχους φανατικούς ακροατές.

24MEDIA NETWORK

Emmys 2019: Όλοι οι νικητές εδώ

Δύο συντάκτες σχολιάζουν όλες τις φετινές υποψηφιότητες των βραβείων Emmy. Τι μας άρεσε, τι μας έλειψε, τι καταλάβαμε.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Δε μου αρέσουν τα βιογραφικά σε τρίτο πρόσωπο. Για την ακρίβεια δε μου αρέσουν γενικά. Μου αρέσει να βλέπω την Λίβερπουλ (μεταξύ μας κάφρος είμαι), να κάνω συνέχεια προπόνηση (kickboxing), να τρώω στρατσιατέλα, να πηγαίνω καμιά βόλτα και να πίνω καφέ στον Πειραιά. Ξεκίνησα "μωρό" την δημοσιογραφία, όταν πάλευες να βγάλεις την είδηση και ζούσες από το πρωί ως το βράδυ για ένα αποκλειστικό! Κατά τα άλλα, αρθρογραφώ από την πρώτη μέρα στο SPORT 24 για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Η όμορφη αυτή δουλειά, μου 'χει χαρίσει άπειρα ταξίδια, τρομερές εμπειρίες και κυρίως, εκατοντάδες ιστορίες. Με δυο λόγια, μια γεμάτη επαγγελματική ζωή. Είμαι ο διευθυντής του SPORT24RADIO 103,3 ενός μοναδικού ραδιοφωνικού σταθμού με παραγωγούς "πολεμιστές" και υπέροχους φανατικούς ακροατές.

HIGHLIGHTS