Κρίμα, πολύ κρίμα...

Ο Ολυμπιακός ήταν εξαιρετικός στο Τελ Αβίβ, ένα σφύριγμα και δυο γκάφες τού στέρησαν το διπλό και ο Παντελής Διαμαντόπουλος "διαβάζει" το μέλλον.

Και εκεί που σε έκανε να πιστέψεις ότι θα έχανε εύκολα και απλά, ξαφνικά σου "είπε" ότι θα κερδίσει παλικαρίσια. Και στο τέλος έχασε με το "κρίμα" να είναι η λέξη που ταιριάζει. Ήταν σίγουρο για όσους ασχολούνται με αυτή την ομάδα, ότι θα πήγαινε πανέτοιμη στο Ισραήλ να πάρει το ματς. Και το απέδειξε…

Ήταν πραγματικά όπως τους ήθελες οι "ερυθρόλευκοι" βγαίνοντας από τα αποδυτήρια για το δεύτερο μέρος. Για την ακρίβεια είχαν πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων το κακό πρώτο μέρος και εμφανίστηκαν έτοιμοι για το διπλό. Και το έχασαν από μια διαιτητική αηδία (τις τρεις βολές που έδωσε ο Μπελόσεβιτς στον Γουίλμπεκιν) και δυο γκάφες.

Από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας. Ο Μπάλντουιν πήγε να δώσει κακώς βοήθεια στον Ρούμπιτ πάνω στον Ντόρσεϊ. Βρήκε ελάχιστο χώρο και χρόνο ο Γουίλμπεκιν, αλλά ήταν αρκετό να οπλίσει και να σουτάρει. Και στα επόμενα 10 και κάτι δευτερόλεπτα, ο ΜακΚίσικ που "έβγαλε μάτια", ούτε ήθελε να σουτάρει, ούτε ήθελε να μπουκάρει. Έκανε μια μικρή ντρίμπλα και έστειλε τη μπάλα στα… πόδια του Πρίντεζη. Άλλο ήθελε ο Μπαρτζώκας, άλλο έγινε. Και έτσι η Μακάμπι κράτησε τη νίκη στο "καυτό" σπίτι της.

Η "ομάδα του λαού" που είχε ένα ευχάριστο για αυτή πρώτο εικοσάλεπτο. Τα ανοιχτά σουτ που βρήκε η Μακάμπι και η κακή άμυνα του Ολυμπιακού σε τακτά χρονικά διαστήματα, ήταν τα χειρότερα για την ομάδα του Μπαρτζώκα στο πρώτο μέρος. Σε συνδυασμό με τα 12 λάθη, όχι ότι οι Ισραηλινοί έκαναν πολύ λιγότερα (9). Όμως όταν δυο φορές η ομάδα βγάζει αιφνιδιασμό 4-2 και καταφέρνει να στείλει τη μπάλα τη μια στο γάμο του Καραγκιόζη και την άλλη, να περιμένει να γυρίσουν οι αντίπαλοι (!) ε, δείχνεις ότι τα… ζητάς να τα πάθεις.

Κι όμως η αρχική εικόνα δεν ήταν έτσι. Πρώτο δεκάλεπτο με σωστή ανταπόκριση στις ανάγκες, καλές επιστροφές και λύσεις από τα χέρια του ΜακΚίσικ που εμφανίστηκε πρώτη φορά και πονοκεφάλιασε τον Σφαιρόπουλο. Ο Έλληνας κόουτς της Μακάμπι όμως είδε την άμυνά του να αρχίζει να λειτουργεί σιγά - σιγά και να του δίνει τα αποτελέσματα. Ο Μράιαντ ήταν ο πιο σταθερός και από την απέναντι πλευρά του γηπέδου, όπως τόνισα ο ΜακΚίσικ.

Ο Ολυμπιακός έχει πολλά να μάθει, δε ξέρω καν αν θα προλάβει φέτος (αμφιβάλλω), αλλά αυτό που κάνει "μπαμ" πλέον από χιλιόμετρα είναι ότι η ομάδα έχει ξεκινήσει να ανταποκρίνεται και να φέρεται φυσιολογικά. Ε, μέσα στο Γιαντ Ελιάου, θα χάνεις με διψήφιο αριθμό, όταν είσαι επιπόλαιος και απρόσεκτος. Όλα αυτά φρόντισαν να τα αφήσουν στα αποδυτήρια οι "ερυθρόλευκοι" και να μπουν με άλλο πρόσωπο στο γήπεδο.

Ένας άλλος Ολυμπιακός, μια ομάδα που είχε όρεξη, αποφασιστικότητα και πάνω απ' όλα προσανατολισμό. Ο Σφαιρόπουλος έβλεπε τους παίκτες του να μην αντιδρούν καλά, να πετάνε μπάλες να τρακάρουν ακόμη και μεταξύ τους. Να έχουν λάθος αντιδράσεις και να χάνουν πανηγυρικά το παρκέ από τα πόδια τους στο τρίτο δεκάλεπτο. Όλη η εικόνα ήταν… κόκκινη και ο Μπάλντουιν είχε ορίσει πλέον την μοίρα στην οργάνωση του παιχνιδιού, αλλά και στον τρόπο λειτουργίας του παιχνιδιού στις περιφέρειες.

Η σύνδεση με το καλάθι της Μακάμπι γινόταν με σταθερότητα και ο Βεζένκοβ πυροβολούσε, όταν δεν έρχονταν οι πόντοι από το ζωγραφιστό. Μόνο κακό τα …20 λάθη! Πολλά για ματς EuroLeague. Πολλά για εκτός έδρας. Πολλά γενικά. Όμως και πάλι έμεινε να έχει το… κεφάλι στο σκοράρισμα, κατεβάζοντας όλα τα ποσοστά των αντιπάλων.

Ο Ολυμπιακός επί Μπαρτζώκα και ας μην "έχτισε" αυτός την ομάδα, έχει συνεργασίες, έχει λειτουργίες και έχει μάθει να νικάει τα προβλήματα. Η Μακάμπι δεν όρισε σε κανένα σημείο την μοίρα της. Και πραγματικά το γράφω και πέφτω στη φωτιά για αυτό, ότι ο Ολυμπιακός ήταν και καλύτερος και αδικήθηκε από τους διαιτητές και τον εαυτό του. Δεν ήταν για τρεις βολές το φάουλ που δόθηκε στον Γουίλμπεκιν, με τις οποίες το -4 έγινε -1 για την Μακάμπι. Δε θα γράψω ότι ντε και καλά το φάουλ που ακολούθησε στον Μπάλντουιν  ήταν αντιαθλητικό, αλλά σίγουρα οι τρεις βολές πριν, ήταν δώρο.

Ακολούθησαν τα λάθη που σας περιέγραψα στην αρχή και η ήττα. Δε θα γράψω λέξη για την βαθμολογία, όπως συνηθίζω άλλωστε εδώ και καιρό. Αυτό που δεν αλλάζει και το 'χουμε συζητήσει μέρες τώρα, είναι ότι πλέον ο Ολυμπιακός παρουσιάζει κάτι αξιόλογο. Και αρχίζει να βάζει βάσεις για την επόμενη σεζόν. Τόσο ο ΜακΚίσικ, όσο και ο Μπάικς θα δώσουν πράγματα. Σίγουρα… Ήδη το έδειξαν στο Τελ Αβίβ…

Photo Credits: Eurokinissi

 
SHARE

Δε μου αρέσουν τα βιογραφικά σε τρίτο πρόσωπο. Για την ακρίβεια δε μου αρέσουν γενικά. Μου αρέσει να βλέπω την Λίβερπουλ (μεταξύ μας κάφρος είμαι), να κάνω συνέχεια προπόνηση (kickboxing), να τρώω στρατσιατέλα, να πηγαίνω καμιά βόλτα και να πίνω καφέ στον Πειραιά. Ξεκίνησα "μωρό" την δημοσιογραφία, όταν πάλευες να βγάλεις την είδηση και ζούσες από το πρωί ως το βράδυ για ένα αποκλειστικό! Κατά τα άλλα, αρθρογραφώ από την πρώτη μέρα στο SPORT 24 για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Η όμορφη αυτή δουλειά, μου 'χει χαρίσει άπειρα ταξίδια, τρομερές εμπειρίες και κυρίως, εκατοντάδες ιστορίες. Με δυο λόγια, μια γεμάτη επαγγελματική ζωή. Είμαι ο διευθυντής του SPORT24RADIO 103,3 ενός μοναδικού ραδιοφωνικού σταθμού με παραγωγούς "πολεμιστές" και υπέροχους φανατικούς ακροατές.

24MEDIA NETWORK

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Δε μου αρέσουν τα βιογραφικά σε τρίτο πρόσωπο. Για την ακρίβεια δε μου αρέσουν γενικά. Μου αρέσει να βλέπω την Λίβερπουλ (μεταξύ μας κάφρος είμαι), να κάνω συνέχεια προπόνηση (kickboxing), να τρώω στρατσιατέλα, να πηγαίνω καμιά βόλτα και να πίνω καφέ στον Πειραιά. Ξεκίνησα "μωρό" την δημοσιογραφία, όταν πάλευες να βγάλεις την είδηση και ζούσες από το πρωί ως το βράδυ για ένα αποκλειστικό! Κατά τα άλλα, αρθρογραφώ από την πρώτη μέρα στο SPORT 24 για τον Ολυμπιακό σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Η όμορφη αυτή δουλειά, μου 'χει χαρίσει άπειρα ταξίδια, τρομερές εμπειρίες και κυρίως, εκατοντάδες ιστορίες. Με δυο λόγια, μια γεμάτη επαγγελματική ζωή. Είμαι ο διευθυντής του SPORT24RADIO 103,3 ενός μοναδικού ραδιοφωνικού σταθμού με παραγωγούς "πολεμιστές" και υπέροχους φανατικούς ακροατές.