Ολυμπιακός: Μία διαγώνια ανατροπή

Το αλύπητο σημάδι στον Μονρό, η... διαγώνια σχέση του Ρότσεστι με τον Βεζένκοβ και το bullying που έκανε στην αρχή η Μπάγερν αλλά δεν έφτανε. Ο Στέφανος Μακρής αναλύει τη νίκη του Ολυμπιακού.

Το μπάσκετ είναι στιγμές. Αρκεί συνήθως μία φάση για να καταλάβει κανείς ότι τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους. Στον αγώνα του Ολυμπιακού με τη Μπάγερν, αυτή η φάση συνέβη με έξι λεπτά να μένουν για το τέλος της τέταρτης περιόδου.

Σε μία φάση που πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάριο, οι “ερυθρόλευκοι” άλλαξαν εννέα πάσες σε μερικά δευτερόλεπτα, πήγαν τη μπάλα από την δυνατή στην αδύνατη πλευρά δύο φορές και στο τέλος είδαν τον Όγκουστιν Ρούμπιτ να ευστοχεί σε τρίποντο για το 71-59 μέσα σε αποθέωση.

Ακόμα και αν κάποιος δεν ήξερε μπάσκετ, δεν γινόταν να μην χαρεί αυτή την φάση, η οποία ήταν η αποθέωση της ομαδικότητας και της απλότητας. Εν πολλοίς περιέγραφε ότι έγινε στην τέταρτη περίοδο που ο Ολυμπιακός ήταν καταιγιστικός, φτάνοντας τελικά στη νίκη με 89-72 επί της Μπάγερν. Το θέμα όμως ήταν πώς έφτασε σε αυτή τη φάση. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

ΤΟ BULLYING ΤΗΣ ΜΠΑΓΕΡΝ

Η Μπάγερν είναι μία ομάδα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Πρακτικά διαθέτει δύο δημιουργούς στην περιφέρεια (Λο, Μπρέι) και έναν κοντά στο καλάθι (Μονρό). Της αρέσει να έχει πεντάδες με ψηλά σχήματα. Κόντρα στον Ολυμπιακό επέλεξε να ξεκινήσει με μία εξαιρετικά ψηλή πεντάδα, τοποθετώντας σε θέση σούτινγκ γκαρντ τον ύψους 2.03 μέτρων Πολ Τσίπσερ. Ήθελε να κάνει... bullying στον Ολυμπιακό και σε έναν βαθμό το κατάφερε.

Στην πρώτη περίοδο οι Γερμανοί θέλησαν να σημαδέψουν στον Βασίλη Σπανούλη, ποστάροντας και δίνοντας γενικά μπάλες στον Τσίπσερ. Αυτή η λογική δεν έφερε αποτέλεσμα λόγω της αστοχίας του Γερμανού. Έχοντας όμως τόσο μεγάλα κορμιά στο παρκέ, οι Γερμανοί ανανέωναν κατοχές και στο τέλος σκόραραν, βάζοντας πίεση στον Ολυμπιακό, ενώ την ίδια στιγμή δημιουργούσαν πρόβλημα και στην άλλη πλευρά, βάζοντας συνεχώς μεγάλα κορμιά να κυνηγούν στον Σπανούλη.

Οι Γερμανοί θέλησαν να κόψουν το Πικ εν Ρολ του Ολυμπιακού, βάζοντας ακόμα και τον Γκρεγκ Μονρό να παίζει Hedge Out άμυνα (έστω όχι δυναμική) και όχι drop (όπου μένει συνήθως πίσω). Αυτή η λογική έμελλε να τους στοιχίσει με άλλο τρόπο, αφού βρήκε χώρους ο Μπάλντγουιν. Τα δεδομένα όμως θα άλλαζαν στην συνέχεια.

Ο ΟΙΣΤΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας επέλεξε να κρατήσει σχεδόν σε ολόκληρη την πρώτη περίοδο την βασική πεντάδα του στο παρκέ. Στην δεύτερη περίοδο πήγε με την δεύτερη πεντάδα (Κόνιαρης, Ρότσεστι, Πολ, Βεζένκοφ, Ρούμπιτ), δίνοντας διαδοχικές μπάλες στον Μπράντον Πολ. Θέλησε να δείξει εμπιστοσύνη στον Αμερικανό που προερχόταν από μαζεμένες μέτριες εμφανίσεις.

Αυτές οι μπάλες μπορεί να ερχόντουσαν είτε σε καταστάσεις απομόνωσης, είτε μέσω δημιουργίας του Ρότσεστι από καταστάσεις Πικ εν Ρολ όπου η μπάλα κατέληγε στον Πολ σε κατάσταση όπου η αντίπαλη άμυνα υποχρεωνόταν να κάνει close out. Αυτή η λογική ήταν απλή και αποδείχθηκε αρκετή για να βρει ρυθμό ο Πολ και να τραβήξει στο σκοράρισμα τον Ολυμπιακό και να τον βοηθήσει να ξεφύγει στο σκορ και να πάει στα αποδυτήρια προηγούμενος. Η Μπάγερν όμως θα απαντούσε.

Οι Γερμανοί μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο έχοντας ξανά την ψηλή τους πεντάδα και μπόρεσαν πάλι να δημιουργήσουν πρόβλημα στην επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού. Οι Γερμανοί δεν άφηναν στους “ερυθρόλευκους” περιθώριο να ποστάρουν τους Μιλουτίνοφ και Πρίντεζη και πίεσαν ασφυκτικά τον Βασίλη Σπανούλη με δίμετρους παίκτες (Τσίπσερ, Λούτσιτς). Αυτό δημιούργησε ευκαιρίες για τρανζίσιον επίθεση, όπου βρήκε τον Ολυμπιακό σε ανισορροπία και έδωσε ελεύθερα σουτ σε παίκτες όπως ο Λούτσιτς και ο Λο. Η Μπάγερν ανέκτησε τον έλεγχο. Ο Ολυμπιακός όμως δεν άφηνε να χαθεί αυτό το παιχνίδι.

Η ΔΙΑΓΩΝΙΑ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΡΟΤΣΕΣΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΒΕΖΕΝΚΟB

Ο Ρότσεστι (2 πόντοι, 12 ασίστ) είχε σπείρει τους πρώτους σπόρους για την εμφάνισή του στην δεύτερη περίοδο, όταν μοίρασε τρεις ασίστ. Το πέρασμά του στο παρκέ στο φινάλε της τρίτης περιόδου βοήθησε τον Ολυμπιακό να ηρεμήσει και να περάσει μπροστά με 54-53. Στην τέταρτη περίοδο ωστόσο ήταν που έμελλε να φέρει τα πάνω-κάτω, διαλύοντας μαζί με τον Βεζένκοβ την άμυνα της Μπάγερν χάρη σε μία... διαγώνια σχέση.

Στην τέταρτη περίοδο ο Ολυμπιακός πρακτικά έκανε συνεχώς το ίδιο πράγμα: Έδινε τη μπάλα στον Ροτσέστι στην αριστερή πλευρά στις 45 μοίρες στο τρίποντο, έστηνε ένα σκριν με τον Ρούμπιτ, τον οποίο μάρκαρε ο Μονρό και κάπου εκεί ξεκινούσε το... σόου. Ο Αμερικανός γκαρντ πήγαινε πάντα αριστερά (είτε κατευθείαν, είτε πηγαίνοντας αναποδα από το σκριν), η Μπάγερν έκλεινε πάνω του του με τον παίκτη της αδύνατης πλευράς (Χιούστις ή Μπαρδέλ) για να καλύψει τον Μονρό – που όσο καλός παίκτης και να είναι, η άμυνά του στο Πικ εν Ρολ ώρες-ώρες μοιάζει αστεία – και ο Ρότσεστι έβρισκε με διαγώνια πάσα τον Βεζένκοβ στην δεξιά γωνία για το ελεύθερο τρίποντο! Ήταν θεωρητικά μία απλή κατάσταση, αλλά είναι μία κατάσταση που μπορούσε να εφαρμοστεί κυρίως χάρη στην ικανότητα του Ρότσεστι να βλέπει την αδύνατη πλευρά, αλλά και επειδή είναι αριστερόχειρας, άρα του είναι πιο εύκολο να δημιουργήσει πηγαίνοντας αριστερά.

Και κάπου εδώ φτάνουμε στην φάση που περιγράφηκε στην αρχή του κειμένου και τις εννέα πάσες που οδήγησαν στο τρίποντο του Ρούμπιτ. Μία φάση που ξεκίνησε, όπως οι περισσότερες στην τέταρτη περίοδο, με τον Ρότσεστι να στήνει ένα σκριν από αριστερά στις 45 μοίρες με τον σέντερ των “ερυθρόλευκων” και να βρίσκει τον Βεζένκοβ στην δεξιά γωνία, με τον Βούλγαρο φόργουορντ αυτή τη φορά όμως να μην σουτάρει, αλλά να κάνει επίθεση στην close out άμυνα των Γερμανών και να πηγαίνει προς το καλάθι πριν πασάρει στην περιφέρεια, για να ακολουθήσει αυτή η αλληλουχία από πάσες, μέχρι το τρίποντο του Ρούμπιτ. Η γεωμετρία είχε μόλις συναντήσει το μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός είχε το μομέντουμ, συνέχισε να παίζει με τον ίδιο τρόπο και δεν υπήρχε περίπτωση να ηττηθεί.

ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΚΙ ΑΛΛΑ

Η κυριαρχία του Ολυμπιακού στην τέταρτη περίοδο είναι λογικό να φέρνει χαμόγελα. Οι “ερυθρόλευκοι” έπαιξαν πραγματικά όμορφο μπάσκετ, σε μία αποθέωση της απλότητας. Ακόμα πιο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι αυτό συνέβη με την δεύτερη πεντάδα και τους Μιλουτίνοβ, Σπανούλη, Πρίντεζη και Παπανικολάου στον πάγκο. Οι “ερυθρόλευκοι” έχουν ανάγκη από ποιοτικά λεπτά από τους αναπληρωματικούς τους αν θέλουν να διεκδικήσουν κάτι φέτος, ό,τι και να είναι αυτό.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει πολύ δρόμο μπροστά του. Κόντρα στη Μπάγερν πάντως φάνηκε να δοκιμάζει μία άλλη προσέγγιση, αφήνοντας για μεγάλα διαστήματα τις ίδιες πεντάδες στο παρκέ, σε μία προσπάθεια να αφήσει τους παίκτες του να βρουν ρυθμό μέσα από μαζεμένα λεπτά συμμετοχής. Έχει διατηρήσει την λογική της αλλαγής σε όλα τα σκριν από τις θέσεις 1 έως 4 και αφήνει τα πεντάρια του να παίζουν είτε παράλληλο Hedge Out (βγαίνοντας παράλληλα και τσεκάροντας λίγο τον αντίπαλο χειριστή της μπάλας) είτε Drop (μένοντας πίσω από το σκριν). Δίνει ευκαιρίες σε όλους τους παίκτες του στην επίθεση για να αισθανθούν άνετα. Το ψάχνει και ψάχνεται.

Απομένουν 14 αγωνιστικές για το φινάλε της κανονικής περιόδου της EuroLeague. Ο στόχος της 8ης θέσης είναι τόσο κοντά και τόσο μακριά όσο δείχνει. Ο Ολυμιακός θα κινηθεί για παίκτη για να γεμίσει το ρόστερ του, αφού αυτή τη στιγμή παρατάσσεται με... 11αδα. Πολλά μπορεί να αλλάξουν. Βασικά, κάποια πράγματα ήδη αλλάζουν.

 
SHARE

24MEDIA NETWORK

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

HIGHLIGHTS