Η "επιστροφή" ήρθε από την άμυνα

Το Sport24.gr και οι Hoop Fiction αναλύουν τη μεγάλη ανατροπή και τη σπουδαία νίκη του Παναθηναϊκού επί της Ρεάλ. Η ένταση στην άμυνα, η σπουδαία βραδιά του Γκιστ, η αντιμετώπιση των Ντόντσιτς-Ταβάρες.

Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να επιστρέψει μέσω της άμυνας, η Ρεάλ επιβίωσε μέχρι τέλους παρά τις μεγάλες της απουσίες στη γραμμή των ψηλών, όμως οι πράσινοι πανηγύρισαν τελικά τη νίκη λόγω των σωστών αμυντικών επιλογών του Τσάβι Πασκουάλ αλλά και της ώθησης που εξασφαλίζει η έδρα σε τέτοια μεγάλα παιχνίδια.

O Παναθηναϊκός ξεκίνησε με την καθιερωμένη πια πεντάδα που αποτελείται από τους Καλάθη, Λοτζέσκι, Αντετοκούνμπο, Σίνγκλετον και Γκιστ, εξασφαλίζοντας έτσι τα μέγιστα επίπεδα αμυντικής έντασης, στοιχείο απαραίτητο ώστε οι πράσινοι να καταφέρουν να ελέγξουν από νωρίς τον ρυθμό.

Επιθετικά, ο Παναθηναϊκός επέλεξε δράσεις που έδιναν στον Λοτζέσκι ευκαιρίες για περιφερειακή εκτέλεση από τα φτερά, συνδυάζοντας την τριάδα των Καλάθη-Γκιστ-Λοτζέσκι με τελικό αποδέκτη της μπάλας τον Βέλγο (σύστημα που επίσης χρησιμοποιείται όταν στη θέση του Λοτζέσκι βρίσκεται ο Κέι Σι Ρίβερς). Ακριβώς όπως έχουμε περιγράψει σε προηγούμενες αναλύσεις αγώνων του Παναθηναϊκού, ο Καλάθης βρισκόταν στην κορυφή της επίθεσης, ο Λοτζέσκι έπαιρνε το σκριν του Γκιστ στην αριστερή γωνία κινούμενος προς το αριστερό φτερό, ενώ στη συνέχει ο Καλάθης του έδινε την μπάλα ώστε να εκτελέσει για τρεις.

Τα δύο κυριότερα αμυντικά χαρακτηριστικά των πρασίνων αμέσως μόλις ξεκίνησε το παιχνίδι ήταν τα εξής δύο:

Πρώτον, ο τρόπος με τον οποίο οι πράσινοι επέλεξαν να αμυνθούν απέναντι στα 220 εκατοστά του Βάλτερ Ταβάρες.

Δεύτερον, η ανάθεση της αμυντικής αναχαίτισης του Λούκα Ντόνσιτς στον Θανάση Αντετοκούνμπο.

Απέναντι στον σέντερ από το Πράσινο Ακρωτήρι, ο Παναθηναϊκός επέλεξε να μην επιτρέψει στην μπάλα να φτάσει στα χέρια του. Πώς εφαρμόστηκε η συγκεκριμένη επιλογή; Μέσω της δυναμικής βοήθειας στην άμυνα πάνω στον playmaker, ακριβώς όπως φαίνεται στα παρακάτω στιγμιότυπα:

Στην αρχή της επίθεσης, Καλάθης και Γκιστ βγαίνουν δυναμικά πάνω στον Ντόνσιτς, δημιουργώντας έτσι έναν νοητό τοίχο που αποκλείει την πάσα στον σέντερ της Ρεάλ. Στη συνέχεια, και με τον Ντόνσιτς να έχει αναγκαστεί να πασάρει, ο Σίνγκλετον βγαίνει μπροστά από τον Ταβάρες, τοποθετώντας τον εαυτό του με τρόπο τέτοιο που αποκλείει την βαθιά πάσα στη ρακέτα του Παναθηναϊκού, ενώ παράλληλα μπορεί να βγει άμεσα για άμυνα στην δεξιά γωνία πάνω στον Γιούστα.

Η ΑΜΥΝΑ ΣΤΟΝ ΝΤΟΝΤΣΙΤΣ ΚΑΙ Ο ΤΑΒΑΡΕΣ

Σε σχέση με το δεύτερο αμυντικό χαρακτηριστικό, η τοποθέτηση του Θανάση πάνω στον Σλοβένο ήταν στην ουσία μια επανάληψη του επιτυχούς πειράματος που πριν από μερικές εβδομάδες τον έβαλε απέναντι στον Αλεξέι Σβεντ. Ο Αντετοκούνμπο διαθέτει την ευελιξία και την εκρηκτικότητα ώστε να ακολουθήσει οποιονδήποτε αντίπαλο περιφερειακό, αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά παραπάνω από αξιόπιστος, ενώ θα είχε προσφέρει πολλά περισσότερα αν δεν του είχαν καταλογιστεί δύο φάουλ, το ένα σχεδόν αμέσως μετά το άλλο.

Στο υπόλοιπο του διαστήματος που ο Ταβάρες βρισκόταν εντός παρκέ, ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύτηκε αποτελεσματικά τα αργά πόδια του σέντερ της Ρεάλ επιδιώκοντας συνεργασίες μεταξύ Καλάθη και Γκιστ, κι όλα αυτά λίγο πριν την πολύ κακή δεύτερη περίοδο, διάστημα στο οποίο οι αναπληρωματικοί δεν ανταποκρίθηκαν ικανοποιητικά.

Ο Λεκαβίτσιους πρόσθεσε μια επιπλέον αρνητική εμφάνιση μετά το ΣΕΦ, ο Βουγιούκας ήταν απλά αξιόπιστος για τα λίγα λεπτά που τον βρήκαν εντός παρκέ, κι ο Νίκος Παππάς πήρε προσπάθειες για να καταφέρει να βρει ρυθμό.

Όπως έχουμε γράψει παλιότερα για τον Έλληνα γκαρντ, είναι παίκτης που για να καταφέρει να εμπλακεί χρειάζεται την μπάλα και την ευθύνη στα χέρια του. Κάποια από τα όσα έκανε μπορεί να έμοιαζαν υπερβολικά, όμως ο Παναθηναϊκός κεφαλαιοποίησε αυτό το διάστημα της ακροβασίας με το μεγάλο του τρίποντο στην τελευταία περίοδο. Αν ο Παππάς δεν είχε τις ευκαιρίες για να εμπλακεί έστω και αναποτελεσματικά στην πράσινη επίθεση καταφέρνοντας όμως να μπει εντός κλίματος αγώνα, οι πιθανότητες για να ευστοχήσει θα ήταν πολύ λιγότερες.

ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ

Η δεύτερη περίοδος ήταν ιδιαίτερη σε πνευματικό επίπεδο για τους παίκτες του Παναθηναϊκού, στοιχείο που τους έκανε να μοιάζουν εγκλωβισμένοι —η Ρεάλ ευστοχούσε από παντού έχοντας επιβάλλει πλήρως τον ρυθμό της, ο Φελίπε Ρέγιες προκάλεσε προβλήματα στη ρακέτα, οι αναπληρωματικοί δεν απέδιδαν, η άμυνα ήταν πιο ευάλωτη χωρίς τον Αντετοκούνμπο, κι οι πράσινοι έμοιαζαν να πελαγοδρομούν. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχε η αίσθηση πως η προοπτική της επιστροφής δεν ήταν απίθανο σενάριο, κυρίως επειδή τα όσα δεν λειτουργούσαν ήταν λεπτομέρειες που ο Τσάβι Πασκουάλ εντόπισε και κατάφερε να διορθώσει.

Σημαντικότερο στοιχείο που βελτιώθηκε ήταν το επίπεδο αμυντικής έντασης. Ο Πασκουάλ επέλεξε την άμυνα με αλλαγές στις πικ ν ρολ συνεργασίες της Ρεάλ Μαδρίτης στην κορυφή, έχοντας ως θεμέλιο την σπουδαία βραδιά του Τζέιμς Γκιστ. Αμέσως μετά την αλλαγή, ο Αμερικανός απέκλειε την επιλογή της διείσδυσης αναγκάζοντας τον αντίπαλο πλειμέικερ να πασάρει, ενώ οι υπόλοιποι της άμυνας ανταποκρίνονταν με ταχύτητα στο να καλύψουν τους περιφερειακούς εκτελεστές των Ισπανών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προκύπτει από τα παρακάτω στιγμιότυπα:

 

Αρχικά, ο Γκιστ βγαίνει πάνω στον Καμπάτσο μετά την αλλαγή στο σκριν, τον ακολουθεί με ένταση τέτοια που αποκλείει την επιλογή της διείσδυσης και τον αναγκάζει να πασάρει στον Ματσιούλις. Την ίδια στιγμή, ο Λοτζέσκι ανταποκρίνεται άμεσα κινούμενος προς τον Λιθουανό, τον εμποδίζει να εκτελέσει, κι έτσι ο Ματσιούλις πασάρει στον Κοζέρ ο οποίος βρίσκεται στο δεξί φτερό της επίθεσης.

Συνεχίζοντας με όσα αποτυπώνονται στο δεύτερο στιγμιότυπο, ο Ρίβερς επίσης ανταποκρίνεται άμεσα βγαίνοντας πάνω στον Γάλλο που τελικά επιλέγει να διεισδύσει, την ίδια στιγμή που ο Καμπάτσο κατευθύνεται από τη βασική γραμμή προς το δεξί φτερό. Στην εξέλιξη της φάσης, προκύπτουν τα παρακάτω:

 

Ο Κοζέρ δεν βρίσκει διάδρομο και αναγκάζει να βγάλει στον Καμπάτσο που στο μεταξύ έχει φτάσει στο δεξί φτερό, ο Λοτζέσκι ανταποκρίνεται ξανά βγαίνοντας πάνω στον Αργεντίνο, και ο τελευταίος αναγκάζεται να επιστρέψει την μπάλα στον Ματσιούλις. Εκεί είναι και πάλι ο Τζέιμς Γκιστ, σε μια βραδιά που θυμίζει όσα έκανε επί εποχής Πεδουλάκη.

Απέναντι στην Ρεάλ, ο Γκιστ κέρδισε μάχες για επιθετικά ριμπάουντς (5 επιθετικά, 7 σύνολο), κατέθεσε τόνους ενέργειας, βγήκε πάνω στον αντίπαλο χειριστή, αλλοίωσε σουτ και προσπάθησε για όλες τις διεκδικούμενες μπάλες με τη διάθεση ενός πρωτοεμφανιζόμενου. Στην τέταρτη περίοδο, ήταν σχεδόν ολόκληρος ο Παναθηναϊκός —αν είχε να δώσει περισσότερα θα το είχε κάνει χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Για την Ρεάλ Μαδρίτης, δεν υπάρχουν πολλά που πρέπει να ειπωθούν. Το ότι έφτασε μέχρι το τέλος κερδίζοντας την ευκαιρία να σουτάρει για τη νίκη, κι ενώ πρέπει να παίζει χωρίς τους τρεις πρώτους ψηλούς της λόγω τραυματισμών, αποτελεί από μόνο του απόδειξη ποιότητας. Αν κάτι την πλήγωσε είναι πως οι περιφερειακοί της εκτελεστές δεν βρήκαν ευκαιρίες να σκοτώσουν τον Παναθηναϊκό. Την ίδια στιγμή, ο Ντόνσιτς αποδεικνύει συνεχώς το πόσο έτοιμος είναι —στο ΟΑΚΑ, παρά τη μέτρια συνολικά εμφάνιση, ευστόχησε ατάραχος στις δύο κρισιμότερες ελεύθερες βολές κι ενώ 20000 κόσμος ήταν σκυμμένος πάνω του.

Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει κι έχει κερδίσει το δικαίωμα της συγκρατημένης αισιοδοξίας. Η αμυντική του γραμμή αποδίδει όλο και καλύτερα, Ρίβερς και Λοτζέσκι δείχνουν πως πλέον εγκλιματίζονται στο πλαίσιο της μεταξύ τους συνύπαρξης, ενώ ο Τζέιμς Γκιστ εμφανίζεται καλύτερος από ποτέ.

Αν ένα πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει, αυτό είναι το στοιχείο που υπογραμμίστηκε μετά την νίκη της περασμένης εβδομάδας στην Κωνσταντινούπολη: οι πράσινοι έχουν την ανάγκη για ισορροπία από τους αναπληρωματικούς της περιφέρειας. Κι όσο ο Ντένμον βρίσκεται ακόμα σε αναζήτηση μιας στοιχειώδους σταθερότητας κι ο Λεκαβίτσιους χρειάζεται περισσότερο χρόνο, αυτό το οποίο συνεχώς θα απαιτείται είναι η σταθερά ουσιαστική παρουσία του Νίκου Παππά.

 
SHARE

24MEDIA NETWORK

Photo Κουίζ: Πόσους ήρωες της ελληνικής Trash TV μπορείς να θυμηθείς;

20 γραφικοί πρωταγωνιστές της παλιάς, κακής τηλεόρασης σε προκαλούν να τους αναγνωρίσεις.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΦΙΛΕΡΗΣ

Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος

Ο Γιάννης Φιλέρης βγάζει το καπέλο στη νέα Πρωταθλήτρια Ευρώπης, τον προπονητή Πάμπλο Λάσο και μια ομάδα 12 σπουδαίων παικτών.

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ρε τον μάγειρα...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την πανάξια Πρωταθλήτρια Ευρώπης, τον αδικημένο Πάμπλο Λάσο και δείχνει τον δρόμο προς την Βιτόρια

ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Ο τελικός του Σλούκα και του Γιουλ

Η Ευρώπη παραμιλάει για τον MVP Λούκα Ντόντσιτς, αλλά ο τελικός είναι διαφορετική ιστορία. Και αυτός ο τελικός είναι ξεχωριστός και για τον Σέρχιο Γιουλ και για τον Κώστα Σλούκα. Γράφει ο Σπύρος Καβαλιεράτος.

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24