Υπό αυτές τις δύσκολες συνθήκες το καλοκαίρι ήταν πολύ περίεργο για μένα. Ήταν η πρώτη χρονιά που έβλεπα τους συμπαίκτες μου στην Εθνική από την τηλεόραση και αυτό είναι το χειρότερο συναίσθημα που μπορεί να νιώσει ένας αθλητής.
Έκανα τα πάντα για να μπορέσω να βοηθήσω, αλλά δεν τα κατάφερα. Ο τραυματισμός μου στους κοιλιακούς – προσαγωγούς ήταν πολύ πιο σοβαρός από ό,τι πίστευα και αφού εξάντλησα όλα τα περιθώρια που μου έδινε η συντηρητική αγωγή, υποχρεώθηκα να περάσω το κατώφλι του χειρουργείου και να μείνω αρκετό καιρό εκτός δράσης.
Το έχω πει και μετά το Ευρωμπάσκετ, αλλά θα το κάνω και τώρα που μου δίνεται αυτή η ευκαιρία, θέλω να δώσω πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα, στους παίκτες, στους προπονητές, σε όλους, που κατάφεραν να κατακτήσουν το εισιτήριο για το προολυμπιακό τουρνουά του 2012.
Το μοναδικό μετάλλιο, που μας λείπει είναι το ολυμπιακό μετάλλιο με την Εθνική και εύχομαι να τα καταφέρουμε στο Λονδίνο παρουσιάζοντας το καλύτερο δυνατό υλικό και την καλύτερη δυνατή χημεία. Έχουμε, όμως, καιρό για να ασχοληθούμε με την Εθνική και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Τα χειρότερα πέρασαν
Μια ακόμη χρονιά ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό, στον οποίο είναι λογικό να αισθάνομαι πολύ πιο οικεία σε σχέση με την πρώτη χρονιά μου στην ομάδα. Εύχομαι να είναι υγιή όλα τα παιδιά, μιας και εγώ προσωπικά πέρασα δύσκολες καταστάσεις και ξέρω πόσο σημαντική είναι η υγεία για κάθε αθλητή.
Ταλαιπωρήθηκα πάρα πολύ και πραγματικά δεν θέλω να μου ξανασυμβεί κάτι τόσο δυσάρεστο. Ήταν ό,τι χειρότερο μου έχει συμβεί. Να θέλω, αλλά να μην μπορώ να βοηθήσω. Η να μπορώ να παίξω κουτσά – στραβά, αλλά να μην είμαι ο εαυτός μου. Και αυτό είναι εξίσου άσχημο.
Πάνε, όμως, αυτά. Πέρασαν. Είμαι πολύ καλύτερα, δεν πονάω και ημέρα με την ημέρα αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε καλύτερη κατάσταση. Η χρονιά είναι μεγάλη και δεν πρέπει ούτε να απογοητευόμαστε, αλλά ούτε να ενθουσιαζόμαστε σε υπέρτατο βαθμό.
Η Ευρωλίγκα βρίσκεται ήδη στη δεύτερη αγωνιστική και μετά την ήττα στο Μπιλμπάο περάσαμε από τη δύσκολη έδρα του ΠΑΟΚ και σε λίγες ώρες αντιμετωπίζουμε τη Φενέρμπαχτσε/Ούλκερ στο ΣΕΦ, μια πάρα πολύ καλή ομάδα, η οποία κυνηγάει τη συμμετοχή στο Φάιναλ Φορ της Κωνσταντινούπολης.
Ο Ολυμπιακός χρειάζεται τη συμπαράσταση του κόσμου, γιατί είναι μια νεανική ομάδα, η οποία μόνο με συμπαράσταση θα καταφέρει να αποκτήσει καλή ψυχολογία.
Οι στόχοι είναι οι τίτλοι!
Πολλοί φίλοι με ρωτούν για τους στόχους της ομάδας. Ο στόχος, λοιπόν, είναι να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα και το κύπελλο στην Ελλάδα και να φτάσουμε όσο πιο ψηλά γίνεται στην Ευρωλίγκα. Επειδή είμαστε μια ομάδα με πολλά νέα παιδιά, δεν θα ήταν καλό να οριοθετήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τους εφετινούς στόχους, γιατί αυτό δεν θα βοηθούσε τα παιδιά που ακόμη είναι άπειρα, αλλά δουλεύουν πάρα πολύ σκληρά για να βοηθήσουν τον Ολυμπιακό.
Το παν κατά τη γνώμη μου είναι να είμαστε έτοιμοι όταν θα κρίνονται οι στόχοι. Τότε πρέπει να πιάσουμε το μάξιμουμ της απόδοσής μας. Τόσα χρόνια ο Ολυμπιακός τα έδινε όλα στην αρχή, αλλά στο τέλος έμενε από δυνάμεις. Φέτος, λοιπόν, πρέπει να το διαχειριστούμε όλο αυτό και να βγάλουμε όλη την ανταγωνιστικότητά μας όταν θα πρέπει.
Νίκες πάση θυσία
Αυτό δεν σημαίνει ότι τώρα στην αρχή δεν πρέπει να κατακτάμε νίκες, έτσι; Απλά να μην έχουμε απαίτηση για ελκυστικό και θεαματικό μπάσκετ, γιατί ακόμη είναι αρχή και το παν είναι να νικάμε για να προχωράμε. Ξέρουμε σε ποια ομάδα παίζουμε και πόσος κόσμος μας παρακολουθεί και μας στηρίζει, επομένως πρέπει να έχουμε αποτέλεσμα. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό. Κανείς δεν θυμάται το θέαμα, παρά μόνο το αποτέλεσμα.
Αυτά είχα να πω. Μας περιμένει άλλη μια σκληρή προπόνηση με τον κόουτς Ιβκοβιτς και τους συνεργάτες του και ένας δύσκολος αγώνας με τη Φενέρ.
Απευθυνόμενος στους φίλους του Ολυμπιακού, θα ήθελα να τους πω ότι τους περιμένω στο ΣΕΦ και να επαναλάβω ότι αυτή η καινούργια ομάδα χρειάζεται τη συμπαράσταση του κόσμου της.
Εύχομαι να είμαστε καλά και να τα λέμε συχνότερα μέσω του Sport24.gr. Γεια χαρά, λοιπόν, και θα τα ξαναπούμε σύντομα.
Βασίλης.
περισσότερα
