Catching Hell

Ο τελευταίος δεν είναι παλιός παίκτης της ομάδας, αλλά ένας οπαδός που από το 2003 δεν έχει πατήσει το πόδι του στο στάδιο "Wringley Field".

Την 14η μέρα του Οκτωβρίου το 2003, εκείνη την αποφράδα βραδιά, οι Καμπς βρίσκονταν μια ανάσα από τον τίτλο στους τελικούς της National League και το World Series. Προηγούνταν με τρεις νίκες έναντι δύο των Φλόριντα Μάρλινς και 3-0 στον αγώνα.

Στο 8ο ίνινγκ η μπάλα όδευε για την κερκίδα, φαινόταν άπιαστη, όμως ο Μοϊσές Αλού, παίκτης των Καμπς τότε, επιχείρησε να την πιάσει. Στιγμές νωρίτερα ένας θεατής στην κερκίδα άγγιξε τη foul μπάλα.

Αυτός ήταν ο Στιβ Μπάρτμαν. Έκανε ότι θα έκανε ένας οποιοδήποτε άλλος θεατής μόνο που το επιχείρησε σε κρίσιμο σημείο. "Ηλίθιε, τι έκανες;", του φώναξε ένας άλλος θεατής.

 Γρήγορα μαζεύτηκαν κι άλλοι γύρω του και ο Μπάρτμαν άρχισε να κινδυνεύει. Τελικά, οι φρουροί τον συνόδευσαν εκτός "Wringley Field". Η εικόνα του φοβισμένου Μπάρτμαν είναι η τελευταία... δημόσια εμφάνιση του.

Οι Καμπς έχασαν εκείνον τον αγώνα και τον έβδομο που ακολούθησε. Οι Μάρλινς αναδείχθηκαν παγκόσμιοι πρωταθλητές, επικρατώντας των Νιου Γιορκ Γιάνκις. Οι Σικάγο Καμπς αναζητούσαν έναν αποδιοπομπαίο τράγο και τον βρήκαν στο πρόσωπο του Μπάρτμαν.

Η κατάρα του Στιβ Μπάρτμαν ήρθε να ενισχύσει την κατάρα ενός Έλληνα μετανάστη στο Σικάγο, του Βασίλη Σιάνη, ο οποίος εκδιώχθηκε από το γήπεδο στους τελικούς του 1945 μαζί με την κατσίκα του.

Οι απειλές και η "εξαφάνιση"

Ο Μπάρτμαν ζήτησε δημόσια συγνώμη μέσω επιστολής που έστειλε στον Τύπο. "Είχα τα μάτια μου στη μπάλα σε ολόκληρο τον αγώνα και παρασύρθηκα, δεν είδα τον Μοϊσές Αλού, πόσο μάλλον ότι η φάση βρσκόταν σε εξέλιξη. Αν είχα συνειδητοποιήσει ότι συνεχιζόταν η φάση, θα έκανα τα πάντα για να μην επηρεάσω τη φάση και πιάσει ο Αλού τη μπάλα", ανέφερε σχετικά η επιστολή.

Η κίνηση του δεν τον βοήθησε καθόλου, ακόμα και ο κυβερνήτης της πολιτείας του Ιλινόις τον ειρωνεύτηκε. Έκτοτε σχεδόν κανείς δεν κάθεται στην ομολογουμένως καλή θέση του, εκτός κι αν γίνει λάθος, οπότε όποιος κάθεται, όταν το μαθαίνει, προτιμάει να κάθεται στα σκαλάκια.

Και επειδή τίποτα δεν μένει κρυφό, γρήγορα μαθεύτηκε η οδός του σπιτιού του και το τηλέφωνο του. Ο Μπάρτμαν που ζούσε μόνος του, δεχόταν απειλητικά τηλεφωνήματα και επιστολές. Γρήγορα επενέβη η αστυνομία, η οποία τον ενέταξε στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων!

Σχεδόν οκτώ χρόνια μετά το συμβάν ο Μπάρτμαν δεν εμφανίζεται δημόσια. Πηγαίνει μόνο στην πολυεθνική εταιρία στην οποία εργάζεται.

Το ESPN και οι New York Times πριν από λίγα χρόνια έσπευσαν σε αναζήτηση του, όμως η οικογένεια του δεν δέχθηκε να βοηθήσει τους δημοσιογράφους.

Το ντοκιμαντέρ και η υπενθύμιση

Στο Σικάγο τα ομαδικά σπορ αποτελούν τρόπο ζωής. Οι οπαδοί είναι φανατικοί με τους Καμπς, τους Γουάιτ Σοξ (σ.σ. την άλλη ομάδα της πόλης), τους Μπουλς (μπάσκετ) και τους Μπλάκχοκς (χόκεϊ στον πάγο).

Εκεί ίσως πόνταρε το ESPN, αναθέτοντας στον πολυβραβευμένο δημιουργό ντοκιμαντέρ, Άλεξ Γκίμπνεϊ να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ με κεντρικό θέμα τις περιπέτειες του Μπάρτμαν.  Ο Γκίμπνεϊ ζήτησε περισσότερο χρόνο και αυτές τις μέρες το ντοκιμαντέρ προβάλλεται στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Τραϊμπέκα (Νέα Υόρκη). Έχει δεχθεί διθυραμβικές κριτικές.

Δύο παίκτες που πρωταγωνίστησαν σε εκείνον τον αγώνα, ο Ντέρεκ Λι (των Μάρλινς) και ο Άραμις Μαρτίνες (των Καμπς) δεν θεώρησαν το ντοκιμαντέρ καλή ιδέα.

"Ίσως πρέπει να το αφήσουν πίσω τους. Δεν υπήρξε ποτέ θέμα. Αυτή η φάση δεν άλλαξε τον αγώνα, ότι κι αν λένε. Έκανε αυτό που θα έκανε κάθε φίλαθλος και από ότι θυμάμαι, ακόμα πέντε οπαδοί προσπάθησαν να κάνουν το ίδιο. Απλά έτυχε να βάλει πρώτος το χέρι του. Εκείνο τον καιρό ο Άλου ήταν εκνευρισμένος, αλλά αυτή η φάση γίνεται σε κάθε γήπεδο. Ώρα να το ξεχάσουμε", υποστήριξε ο Λι.

Ο Μαρτίνες υποστήριξε ότι "ο Μο (σ.σ. ο Άλου) είχε την ευκαιρία να συνεχίσει τη φάση, αλλά η μπάλα βρισκόταν στην κερκίδα. Διαφορετικά θα έβγαζαν out τον μπάτερ. Μετά από το συμβάν ο Άλεξ Γκονζάλες έκανε ένα λάθος, οι αντίπαλοι σκόραραν πέντε runs. Οπότε δεν φταίει ο Μπάρτμαν. Εμείς φταίμε".

Aπό ότι φάνηκε μόνο η ζωή του Μπάρτμαν σταμάτησε να κυλάει φυσιολογικά. Ο Γκίμπνεϊ ίσως και διεκδικήσει βραβεία, όμως ο Μπάρτμαν δεν θα έχει μερίδιο από τα κέρδη.

Όταν δημοσιογράφος της Chicago Tribune έθεσε τον περασμένο Οκτώβριο το ερώτημα "μήπως ήρθε η ώρα να συγχωρήσουμε τον Μπάρτμαν;". "Να του σπάσουμε τα πόδια ναι, να τον συγχωρήσουμε όχι", ήταν η απάντηση ενός οπαδού, ενός οικογενειάρχη-χούλιγκαν.