Ωστόσο, αυτό που διαφαίνεται από τις πρώτες μέρες της προετοιμασίας, είναι ότι ο προπονητής του Αρη δεν θα αλλάξει την «συνταγή» που ακολουθεί από το ξεκίνημα της προπονητικής του καριέρας.
Επιδιώκει, δηλαδή, να φτιάξει μία ομάδα που θα έχει επιθετικό προφίλ, που θα παίζει γρήγορα και θα πρεσάρει ψηλά τον αντίπαλο, με ανάπτυξη του παιχνιδιού κυρίως από τα άκρα.
Ο Καστίγιο και ο Σολτάνι είναι δύο παίκτες που, απ΄ ότι φαίνεται, θα έχουν ρόλο «κλειδί» στο «νέο Αρη» του Τσιώλη. Από ‘κει και πέρα, ο Τσιώλης επαναλαμβάνει μία πρακτική που εφήρμοσε και στις πέντε τελευταίες αγωνιστικές της περσινής περιόδου: Επενδύει πολύ στην προσωπική επαφή με τους παίκτες του.
Τους μιλάει καθημερινά, τους έχει «από κοντά» και δεδομένου ότι το ρόστερ εμπλουτίστηκε φέτος με παίκτες με ισχυρό κίνητρο (έκλεισε ο κύκλος της ομάδας του 2006 κι άνοιξε ένας καινούργιος…), προσπαθεί να τους πείσει ότι έχουν τις δυνατότητες να κάνουν το κάτι παραπάνω.
Αυτό, προφανώς, συναρτάται με τις συνθήκες που διαμορφώνεται γενικότερα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά δεν είναι ζήτημα που αφορά μόνο τον Αρη αυτό.
Τη δεδομένη στιγμή, εκείνο που έχει μεγαλύτερη αξία να γίνεται κουβέντα στον Αρη είναι το εξής: Παρατηρώντας όλα όσα διαδραματίζονται τελευταία στο θλιβερό και απαξιωμένο ελληνικό ποδόσφαιρο γενικώς και σε ορισμένες ΠΑΕ ειδικώς, ο Αρης είναι από τις ελάχιστες βγάζουν προς τα έξω μία εικόνα ηρεμίας και σταθερότητας για το παρόν και το μέλλον.
Και βγάζει μία τέτοια εικόνα γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν είναι… εικονική. Καταρχήν, διαθέτει διοικητική σταθερότητα επειδή κάποιοι άνθρωποι είχαν πριν πέντε χρόνια την οξυδέρκεια να αξιολογήσουν σωστά τα μηνύματα των εποχών και να προβλέψουν ότι θα έρθουν δύσκολες εποχές.
Σήμερα πια, σχεδόν όλες οι ΠΑΕ στην Ελλάδα κινούνται προς την κατεύθυνση της Λέσχης Φίλων Αρη γιατί επιχειρηματίες σοβαροί (και… «καθαροί») δεν βάζουν πια τα λεφτά τους στο ποδόσφαιρο.
Η λαϊκή συμμετοχή είναι μονόδρομος και δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα αυτό. Ο Αρης όμως έφερε αυτήν την μόδα πρώτος στην Ελλάδα.
Πάμε παρακάτω Η σημερινή διοίκηση, που είναι εκλεγμένη από τη Λέσχη (από τον κόσμο δηλαδή), χωρίς να κατέχει… πτυχία, απεναντίας αποτελείται από άτομα που προέρχονται μέσα από τη μάζα του απλού κόσμου, αποδεικνύει ότι το να κουμαντάρεις μία ΠΑΕ δεν είναι και το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο.
Μεράκι χρειάζεται, σχέδιο και οργάνωση, τιμιότητα, ρεαλισμός και να έχεις την ικανότητα να εμπνεύσεις. Δεν αποτελεί εγγύηση ότι επειδή κάποτε κλότσησες το τόπι και επομένως γνωρίζεις ότι η μπάλα είναι… στρόγγυλη, μπορείς να κάνεις και καλή διοίκηση.
Ο Αρης σήμερα αποπνέει διοικητική σοβαρότητα και ηρεμία που όσοι δεν φορούν «παρωπίδες» την βλέπουν. Παράλληλα, παρά την οικονομική κρίση που έπληξε και τον Αρη, καταφέρνει να ελέγχει την κατάσταση χάρη στο σωστό προγραμματισμό της.
Δεν λέμε ότι μπορεί να μην συναντήσει μεγαλύτερες δυσκολίες στην πορεία, όπως θα συμβεί λογικά με όλες τις ΠΑΕ, αλλά δίνει την αίσθηση ότι έχει τους «μηχανισμούς» για να αντέξει στους κραδασμούς. Δεν θα… επαιτεί από κανέναν για να επιβιώσει.
Κλείνοντας, θέλουμε να επισημάνουμε τα εξής: Λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρό μας και εκτιμώντας τη θέση του Αρη απέναντι στις καταστάσεις, είναι ώρα να αξιολογήσουν σωστότερα και πιο δίκαια τις καταστάσεις οι… ανησυχούντες φίλοι του Αρη.
Αυτοί που κατά καιρούς αμφισβητούν το μοντέλο της Λέσχης και περιμένουν στη γωνία για να προσάψουν κάτι είτε στον φορέα, είτε στην ΠΑΕ.
Ερχονται δυσκολότερες εποχές και είναι άδικο για τον Αρη όταν οι άλλοι αντιγράφουν το μοντέλο διοίκησης της δικής τους ομάδας, αυτοί (οι… ανησυχούντες) να μένουν προσκολλημένοι στο παρελθόν…